Πάνορμο Ρεθύμνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Πάνορμο Ρεθύμνου)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°25′7″N 24°41′27″E / 35.41861°N 24.69083°E / 35.41861; 24.69083

Πάνορμο Ρεθύμνης
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Πληθυσμός 628
Ηλιοβασίλεμα στο Πάνορμο (2009)

Παλαιότερα κωμόπολη, σήμερα μικρό χωριό, το Πάνορμο βρίσκεται στον βόρειο οδικό άξονα της Κρήτης, στον Νομό Ρεθύμνης, απέχοντας από το Ρέθυμνο 22 χλμ.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστορία της κωμόπολης τοποθετείται ήδη από την εποχή του Πτολεμαίου. Δεν είναι επακριβώς βέβαιο αν ταυτίζεται με το Παντομάτριο, το οποίο ο Πτολεμαίος αναφέρει ως επίνειο της Ελευθέρνης. Δεν είναι, επίσης, εξακριβωμένο εάν ταυτίζεται με την κωμόπολη Panormus που αναφέρει ο Πλίνιος[1]. Η ύπαρξη, ωστόσο, σημαντικής παλαιοχριστιανικής βασιλικής του 5ου - 6ου αιώνα, στη περιοχή Αγία Σοφία, την οποία έφερε στο φως η σκαπάνη του Καθηγητή Κωνσταντίνου Καλοκύρη, δείχνει ότι το Πάνορμο ήταν σημαντική κωμόπολη της περιοχής.

Το 1206 καταλήφθηκε από τους Γενουάτες με επικεφαλής τον Ενρίκο Πεσκατόρε. Λόγω του φυσικού λιμένα της, ο Πεσκατόρε οχύρωσε την κωμόπολη με φρούριο (σώζονται ορισμένα υπολείμματά του). Παρόλ' αυτά, δεν κατάφερε να εμποδίσει την κατάληψή του από τους Ενετούς το 1212. Λόγω του φρουρίου της (Καστέλλιον), η κωμόπολη πήρε το όνομα Καστέλλι. Οι Ενετοί διατήρησαν την πόλη ως έδρα καστελλάνου μέχρι το 1647, οπότε και εκδιώχθηκαν από τους Τούρκους, οι οποίοι την μισοκατέστρεψαν[2].

Σήμερα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κωμόπολη αρχικά ονομαζόταν "Καστέλλι" και μετονομάστηκε σε Πάνορμο λόγω της ύπαρξης, σε παρακείμενο γήλοφο, που ονομαζόταν "Πάνορμος" ή "Πάναρμος"[3], μιας μικρής εκκλησίας που έφερε την προσωνυμία "Άι Γιώργης ο Πάνορμος".[4] Από τις αρχές του 20ού αιώνα η πόλη ξαναβρίσκει μέρος της αίγλης της, αποτελώντας διαμετακομιστικό διά θαλάσσης κέντρο των αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων της επαρχίας Μυλοποτάμου[5]. Για το σκοπό αυτό είχαν κτισθεί εκεί μεγάλες αποθήκες. Η πόλη διέθετε, επίσης, δημοτικό σχολείο, ημιγυμνάσιο, το οποίο ιδρύθηκε το 1917 και λειτούργησε το 1918, ήταν έδρα Ειρηνοδικείου και υποσταθμού Χωροφυλακής. Έτσι έγινε πρωτεύουσα της Επαρχίας Μυλοποτάμου.[4]

Πάνορμο: Πανοραμική άποψη (Αύγουστος 2014)

Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η κωμόπολη, ήδη έχοντας λάβει το όνομα Πάνορμο, μετατρέπεται σε μικρό ψαροχώρι. Νέα ζωή σε αυτό προσδίνουν η διέλευση του νέου εθνικού δρόμου (Α 90 - Ε 75) από τις παρυφές του και, την δεκαετία του 1980, η δημιουργία αλιευτικού καταφυγίου. Σήμερα είναι τόπος παραθερισμού διαθέτοντας μια μεγάλη και αρκετές μικρότερες ξενοδοχειακές μονάδες. Μία από τις παλαιές αποθήκες - μονάδες επεξεργασίας χαρουπιών έχει μετατραπεί σε υπερσύγχρονη αίθουσα συναυλιών (Χαρουπόμυλος), όπου λαμβάνουν χώρα σημαντικές πολιτιστικές εκδηλώσεις καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.

Από το Πάνορμο επίσης κατάγεται και ο δημιουργός της "Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας" Παύλος Δρανδάκης.

Εκκλησιαστική υπαγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εκκλησία του χωριού έχει διπλή αφιέρωση στην Ανάληψη του Σωτήρος και στον Άγιο Γεώργιο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Η΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης. Υπό κατασκευή τελεί μεγάλος ιερός ναός ο οποίος πρόκειται να αφιερωθεί σε έναν από τους Αγίους Δέκα, τον Άγιο Αγαθόποδα, ο οποίος σύμφωνα με την παράδοση γεννήθηκε στο Πάνορμο.

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η παλαιοχριστιανική βασιλική της Αγίας Σοφίας του 5ου αιώνα.[6].
  • Το Κάστρο του Μυλοποτάμου.[7]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Π. Δρανδάκης, Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια
  2. Ιστοσελίδα του Πανόρμου από τον Σύλλογο Επιμενίδης
  3. Δήμος Μυλοποτάμου: Στυλιανός Αλεξίου, "Τοπωνυμικά του Μυλοποτάμου, η αρχαία Πάνορμος"
  4. 4,0 4,1 Εφημερίδα "Πατρίς"
  5. Π. Δρανδάκης, ό.π.
  6. π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη, Αγία Σοφία. Η Παλαιοχριστιανική Βασιλική του Πανόρμου Μυλοποτάμου, [Νέα Χριστιανική Κρήτη , παρ. αριθ. 4], Ρέθυμνο 2003)
  7. π. Ευαγγέλου Κ. Πριγκιπάκη (επιμ.), Το Κάστρο του Πανόρμου. Ιστορική και περιβαλλοντική προσέγγιση, (Γυμνάσιο/Λυκειακές Τάξεις Πανόρμου), Πάνορμο 2003.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]