Ο δούκας της Άλμπα σε ένα πρόγευμα στον πύργο του Ρούντολσταντ. Έτος 1547

Ο δούκας της Άλμπα σε ένα πρόγευμα στον πύργο του Ρούντολσταντ. Έτος 1547

δεδομένα ()

Ο δούκας της Άλμπα σε ένα πρόγευμα στον πύργο του Ρούντολσταντ. Το έτος 1547 (γερμανικά: Herzog von Alba bei einem Frühstück auf dem Schlosse zu Rudolstadt. Im Jahr 1547 ‎‎) είναι ο τίτλος ενός ανέκδοτου του Φρίντριχ Σίλερ, το οποίο προέρχεται από χρονικό του 16ου αιώνα. Δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 1788 στο λογοτεχνικό περιοδικό Ο Γερμανός Ερμής του Κρίστοφ Μάρτιν Βίλαντ. Το σύντομο κείμενο αναφέρεται στην κόμισσα Καταρίνα φον Σβάρτσμπουργκ, η οποία, με μια παράτολμη πράξη, κατάφερε να αποτρέψει τη λεηλασία της επικράτειάς της από τα ισπανικά στρατεύματα υπό τον διαβόητο δούκα της Άλμπα.

Υπόθεση

Καταγόμενη από τον Οίκο του Σβάρτσμπουργκ «που είχε ήδη λάμψει με τον ηρωισμό του και είχε δώσει στη Γερμανική Αυτοκρατορία έναν αυτοκράτορα»,  η χήρα κόμισσα Καταρίνα φον Σβάρτσμπουργκ δείχνει τη σύνεση και τη φροντίδα των υπηκόων της καθώς πλησιάζουν τα στρατεύματα. Λαμβάνει μια επιστολή προστασίας από τον αυτοκράτορα Κάρολο Ε', με σκοπό να προστατεύσει την επικράτειά της από λεηλασίες από τα διερχόμενα ισπανικά στρατεύματα. Σε αντάλλαγμα, υπόσχεται να παραδώσει σε φθηνή τιμή τρόφιμα σε μια γέφυρα για να την τροφοδοσία των στρατιωτών. Παράλληλα, επέτρεψε στους κατοίκους των περιοχών από τις οποίες περνούσε ο στρατός να καταφύγουν με τα υπάρχοντά τους στο κάστρο της.

Στο μεταξύ, ο Ισπανός στρατηγός δούκας της Άλμπα, συνοδευόμενος από τον Ερρίκο δούκα του Μπράουνσβαϊγκ και τους γιους του, πλησίασε την πόλη και, με αγγελιοφόρο του, ζήτησε να επισκεφθεί την κόμισσα του Σβάρτσμπουργκ για το πρωινό. Τούς δέχθηκε, αλλά μόλις οι καλεσμένοι κάθισαν στο τραπέζι, ένας αγγελιοφόρος ανέφερε στην κόμισσα ότι σε μερικά χωριά της διαδρομής οι Ισπανοί στρατιώτες κλέβουν τα ζώα των αγροτών και διαπράττουν βιαιότητες. Αγανακτισμένη από την παραβίαση της αυτοκρατορικής επιστολής προστασίας, διατάζει τους υπηρέτες να οπλιστούν και να κλειδώσουν τις πύλες του κάστρου.

Το κάστρο Χάιντεξμπουργκ στο Ρούντολσταντ

Η κόμισσα επιστρέφει στην αίθουσα και διαμαρτύρεται. Ο Άλμπα και η πριγκιπική του συνοδεία γελώντας της λένε ότι «αυτό είναι απλώς ένα έθιμο του πολέμου» και ότι «μικρά ατυχήματα όπως αυτό» δεν μπορούν να αποφευχθούν. Η κόμισσα απαιτεί με υψωμένη φωνή να επιστραφούν τα κλεμμένα στους υπηκόους της, διαφορετικά θα ίσχυε «αίμα πρίγκιπα για αίμα βοδιού». Φεύγει από την αίθουσα και αμέσως εμφανίζονται ένοπλοι άντρες της που στέκονται πίσω από τις καρέκλες των πριγκίπων και τους σερβίρουν το πρωινό «με πολύ σεβασμό αλλά με το σπαθί στο χέρι».

Ο Ερρίκος του Μπράουνσβαϊγκ έκανε τη διπλωματική επιλογή να μετατρέψει την όλη διαδικασία σε αστείο και ξεσπώντας σε γέλια εγκωμίασε την κόμισσα για τη μητρική της φροντίδα και το θάρρος της και έπεισε τον δούκα της Άλμπα να εκδώσει επιτόπου εντολή στον στρατό να παραδώσουν χωρίς καθυστέρηση τα κλεμμένα βοοειδή στους ιδιοκτήτες τους. Μόλις η κόμισσα βεβαιώθηκε για την επιστροφή, ευχαρίστησε τους καλεσμένους της, που λίγο αργότερα έφυγαν αποχαιρετώντας την πολύ ευγενικά.

Συγγραφή

Τον Ιούλιο 1788, ο Σίλερ συνοδευόμενος από τη Σαρλότε φον Λένγκεφελντ, την αδελφή της Καρολίνα και τον Βίλχελμ φον Βολτσόγκεν, επισκέφθηκε το κάστρο Χάιντεξμπουργκ στο Ρούντολσταντ της Θουριγγίας. Διάβασε την παραπάνω ιστορία σε ένα παλιό χρονικό που βρήκε στη βιβλιοθήκη του κάστρου και εντυπωσιασμένος, την κατέγραψε.