Ο Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ο Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο
Le samourai (film).jpg
ΣκηνοθεσίαΖαν-Πιερ Μελβίλ
ΠαραγωγήRaymond Borderie
ΣενάριοΖαν-Πιερ Μελβίλ
ΠρωταγωνιστέςΑλέν Ντελόν, Φρανσουά Περιέ, Michel Boisrond, Ναταλί Ντελόν, Κάθυ Ροζιέ, Catherine Jourdan, André Thorent, Carlo Nell, Gaston Meunier, Georges Billy, Jacques Deschamps, Ζακ Λεονάρ, Jean Gold, Maurice Magalon, Ρομπέρ Φαβάρ και Roger Fradet
ΜουσικήΦρανσουά ντε Ρουμπαί
ΦωτογραφίαHenri Decaë
Εταιρεία παραγωγήςFida Cinematografica
Πρώτη προβολή25  Οκτωβρίου 1967
Διάρκεια98 λεπτό
ΠροέλευσηΓαλλία και Ιταλία
ΓλώσσαΓαλλικά

Ο Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο (Πρωτότυπος τίτλος γαλλικά: Le Samurai), είναι μια αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1967, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ζαν-Πιέρ Μέλβιλ και πρωταγωνιστούν σε αυτήν οι Αλέν Ντελόν, Φρανσουά Περιέ και η Ναταλί Ντελόν.

Πλοκή ταινίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζεφ Κοστέλο (Αλέν Ντελόν) είναι ένας επαγγελματίας πληρωμένος εκτελεστής, που έχει έναν μεθοδική τρόπο δράσης που περιλαμβάνει στο άλλοθι του και την ερωμένη του, την Τζέιν (Ναταλί Ντελόν).

Αφού αναλαμβάνει ένά συμβόλαιο για την δολοφονία ενός ιδιοκτήτη νυχτερινών κέντρων διασκέδασης, φαίνεται να αφήνει πίσω του πολλούς μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένων της πιανίστριας Βαλέρι (Κάθυ Ροζιέ). Η αστυνομία θα αρχίσει να μαζεύει διάφορους υπόπτους και θα τους βάλει στην σειρά για να ακολουθήσει η διαδικασία αναγνώρισης απο τους μάρτυρες του φόνου. Αναμέσα στους υπόπτους θα βρισκέται και ο Κοστέλο αλλά μόνο ένας από τους μαρυρες θα τον αναγνώρισει ως τον δολοφόνο, ενώ οι υπόλοιποι δεν θα το κάνουν. Ο Επιθεωρητής (Φρανσουά Περιέ) πιστεύει ότι ο Κοστέλο είναι ο δολοφόνος παρά το γεγονός ότι έχει ακλόνητο άλλοθι που τον θέλει να βρισκέται στην αρραβωνιαστικιά του την στιγμή του φόνου.

Ο Κοστέλο θα αφεθεί τελικά ελεύθερος και θα πάει στο συμφωνήμενο σημείο συνάντησης στην αερογέφυρα του μετρό για να του καταβάλλουν οι εργοδότες του την αμοιβή του. Εκεί θα πυροβολήθει και θα τραυματίστει από έναν άνδρα που σταλθήκε από τους εργοδότες του. Αφού δένει το τραύμα του θα αναπαύτει στο σπίτι του. Αργοτέρα θα επιστρέψει στο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης και πάει στην πιανίστρια Βαλέρι για να μάθει γιατί τον καλύψε και δεν τον κατεδώσε στην αστυνομία.


Εν τω μεταξύ, η αστυνομία διερευνά το διαμέρισμα της Τζέιν και της προσφέρει μια συμφωνία: να αποσύρει το άλλοθι της για τον Κοστέλο και θα την αφήσουν μόνη της. Η Τζέιν απορρίπτει την προσφορά και τους δείχνει την πόρτα.

Στην επιστροφή στο διαμέρισμά του ο Κοστέλο βρίσκει τον άντρα που τον είχε πυροβόλησει στην αερογέφυρα, ο οποίος του δίνει χρήματα και του προσφέρει ένα νέο συμβόλαιο. Ο Κοστέλο τον ακινητοποίει και τον αναγκάζει να αποκαλύψει την ταυτότητα του αφεντικού του, Ολιβιέ Ρέι (Ζαν Πιέρ Ποσιέ).

Μετά απο μια καταδίωξη στο Μετρό από αρκετούς μεταμφιεσμένους μπάτσους και μια τελευταία επίσκεψη στην Τζέιν, ο Κοστέλο πηγαίνει στο σπίτι του Ρέι, το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι το σπίτι όπου η πιανίστρια μένει. Ο Κοστέλο σκοτώνει τον Ρέι και γυρίζει στο νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Αυτή τη φορά δεν κάνει καμία προσπάθεια να κρύψει την παρουσία του. Περπατά προς το μέρος που παίζει πιάνο η Βαλέρι, η οποία τον συμβουλεύει να φύγει. Όταν βγάζει το όπλο του και το στρέφει προς αυτήν, θα τον ρωτήσει ήσυχα «Γιατί, Τζεφ;» Μετά από μια στιγμή έντασης, το κοινό ακούει πυροβολισμούς, αλλά δεν είναι από το όπλο του. Ο Κοστέλο πέφτει στο έδαφος και πεθαίνει. Ένας αστυφύλακας λέει στην Βαλέρι ότι είναι τυχερή που η αστυνομία ήταν εκεί, διότι διαφορετικά ο Κοστέλο θα την είχε σκοτώσει. Αλλά οταν ο Επιθεωρητής σηκώνει το όπλο του Κοστέλο, διαπιστώνει ότι είχε αφαίρεσει όλες τις σφαίρες πριν από την είσοδο του στο Κλαμπ.

Διανομή ρόλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πληροφορίες παραγωγής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Le Samurai της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).