Ο Γατόπαρδος (μυθιστόρημα)
 Σκηνή από την ομώνυμη ταινία | |
| Συγγραφέας | Τζουζέππε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα |
|---|---|
| Τίτλος | Il Gattopardo |
| Γλώσσα | Ιταλικά |
| Ημερομηνία δημιουργίας | 1954 |
| Ημερομηνία δημοσίευσης | 1958 |
| Μορφή | μυθιστόρημα |
| Χαρακτήρες | Fabrizio Corbera |
| Τόπος | Σικελία Ιταλία[1] |
| Βραβεία | βραβείο Στρέγκα |
| LC Class | OL16068479W[2] |
| LΤ ID | 10146 |
| Πρώτη έκδοση | Feltrinelli |
| Αριθμός Σελίδων | 330 |
 Σχετικά πολυμέσα | |
| δεδομένα () | |
Ο Γατόπαρδος (ιταλικά: Il Gattopardo) είναι το μοναδικό μυθιστόρημα του Ιταλού συγγραφέα και ευγενή Τζουζέπε Τομάζι ντι Λαμπεντούζα. Βασισμένο στην ιστορία της οικογένειάς του, περιγράφει τη σταδιακή απώλεια ισχύος μιας σικελικής αριστοκρατικής οικογένειας κατά την περίοδο και αμέσως μετά την Ιταλική ενοποίηση και καταγράφει τις αλλαγές στη ζωή και την κοινωνία της Σικελίας: την παρακμή της αριστοκρατίας και την άνοδο της αστικής τάξης. Εκδόθηκε το 1958, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του συγγραφέα, μετά από δύο απορρίψεις από κορυφαίους ιταλικούς εκδοτικούς οίκους. Έγινε το μυθιστόρημα με τις περισσότερες πωλήσεις στην Ιταλία και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα της σύγχρονης ιταλικής λογοτεχνίας.[3]
Το 1959, κέρδισε το υψηλότερο βραβείο μυθοπλασίας της Ιταλίας, το Βραβείο Strega. Το 2012, η εφημερίδα The Guardian το συμπεριέλαβε στα «10 καλύτερα ιστορικά μυθιστορήματα». [4]
Το μυθιστόρημα μεταφέρθηκε στην ομώνυμη ταινία του 1963 σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι.[5]
Παρουσίαση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σε οκτώ κεφάλαια, αναφέρονται επεισόδια από τη ζωή του πριγκιπικού οίκου Σαλίνα της Σικελίας μεταξύ Μαΐου 1860 και Μαΐου 1910. Το μυθιστόρημα δεν ακολουθεί συμβατική χρονολογική σειρά, τα κεφάλαια διαδραματίζονται με διαφορά εβδομάδων, μηνών ή και δεκαετιών το ένα από το άλλο. Το πορτρέτο του πρωταγωνιστή βασίζεται στη ζωή του αστρονόμου Τζούλιο Φαμπρίτσιο Μαρία Τομάζι, προπάππου του συγγραφέα του οποίου το οικόσημο απεικόνιζε τον γατόπαρδο (και δίνει στο μυθιστόρημα τον τίτλο του), αλλά και στις προσωπικές απόψεις του συγγραφέα.[6]
Το μυθιστόρημα περιέχει τόσο ιστορικά όσο και αυτοβιογραφικά στοιχεία, ειδικά των παιδικών του χρόνων του συγγραφέα.
Απόσπασμα από μια επιστολή του συγγραφέα προς τον φίλο του βαρόνο Ενρίκο Μέρλο ντι Ταλιαβία, η οποία περιγράφει τη σχέση μεταξύ των ιστορικών και των φανταστικών χαρακτήρων:
Δεν χρειάζεται να σας πω ότι ο «Πρίγκιπας ντι Σαλίνα» είναι ο Πρίγκιπας ντι Λαμπεντούζα, ο προπάππους μου Τζούλιο Φαμπρίτσιο. Όλα πάνω του είναι αληθινά: η σωματική του διάπλαση, τα μαθηματικά του, η προσποίηση της βίας, ο σκεπτικισμός, η σύζυγος, η Γερμανίδα μητέρα, η άρνησή του να γίνει γερουσιαστής. Ο ιερέας Πιρόνε είναι επίσης αυθεντικός, ακόμη και το όνομά του. Νομίζω ότι έχω δώσει και στους δύο μεγαλύτερο βαθμό νοημοσύνης από ό,τι στην πραγματικότητα. ... Ο Τανκρέντι είναι, σωματικά και στη συμπεριφορά του, ένα μείγμα του γερουσιαστή Σκαλέα και του γιου του Πιέτρο. Δεν έχω ιδέα ποια είναι η Αντζέλικα, αλλά να θυμάστε ότι το όνομα Σεντάρα μοιάζει αρκετά με το «Φαβάρα». ... Η Ντοναφουγκάτα ως χωριό είναι η Πάλμα. Ως παλάτι, η Σάντα Μαργαρίτα ντι Μπελίτσε . ... Ο Μπεντικό είναι ένας ζωτικής σημασίας χαρακτήρας και πρακτικά το κλειδί του μυθιστορήματος. [7]
Μέρος Πρώτο: Μάιος 1860 - Ο πρίγκιπας και η οικογένειά του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζει 24 ώρες από τη ζωή του ντον Φαμπρίτσιο, πρίγκιπα ντι Σαλίνα. Τα επαναστατικά κινήματα που είχαν ξεσπάσει στη Σικελία για την ανατροπή της εξουσίας των Βουρβώνων επηρεάζουν την καθημερινή ζωή της αριστοκρατικής οικογένειας που αποτελείται από τον πρίγκιπα, τη σύζυγό του Μαρία Στέλλα και τα επτά παιδιά τους. Καθώς το μυθιστόρημα ξεκινά, οι στρατιώτες του Γκαριμπάλντι έχουν αποβιβαστεί στις ακτές της Σικελίας (εκστρατεία των Χιλίων) και βαδίζουν προς την ενδοχώρα. Σύντομα θα ανατρέψουν το Βασίλειο των Δύο Σικελιών και θα το ενσωματώσουν στο ενιαίο Βασίλειο της Ιταλίας υπό τον Βίκτωρα Εμμανουήλ. Ενώ ο έξω κόσμος αλλάζει, ο πρίγκιπας αφιερώνεται στην επιστήμη και στους φιλοσοφικούς του στοχασμούς.
Ο Τανκρέντι Φαλκονέρι, αγαπημένος ανιψιός του πρίγκιπα, εντάσσεται στα επαναστατικά στρατεύματα αφού αποκαλύπτει το σχέδιό του στον θείο του. Ο πρίγκιπας εξηγεί το όραμά του για τα πολιτικά γεγονότα στον εξομολόγο του, ιερέα Σαβέριο Πιρόνε: κατά την άποψή του, θα υπάρξει απλώς μια ανταλλαγή εξουσίας μεταξύ της αριστοκρατίας και της ανερχόμενης αστικής τάξης. Ο ιερέας Πιρόνε ανησυχεί πρωτίστως για την ιδιοκτησία της περιουσίας της Καθολικής Εκκλησίας και προειδοποιεί τον πρίγκιπα για την περιουσία των ευγενών.[8]
Μέρος Δεύτερο: Αύγουστος 1860 - Ντοναφουγκάτα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Όπως κάθε καλοκαίρι, η οικογένεια εγκαταλείπει το κύριο αρχοντικό της στο Παλέρμο για τη θερινή της κατοικία στη Ντοναφουγκάτα. Αυτό δίνει την ευκαιρία να περιγραφεί η Σικελία και η ξηρασία του κλίματος το καλοκαίρι. Οι τοπικές αρχές καλωσορίζουν την πριγκιπική οικογένεια με μια καθιερωμένη τιμητική τελετή, η οποία ενισχύει την πεποίθηση του (εμφανώς ανακουφισμένου) πρίγκιπα ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει, παρόλο που, στην πρώτη γραμμή των επισήμων, βρίσκει τον ντον Καλότζερο Σεντάρα ως νέο δήμαρχο, έναν αστό ταπεινής καταγωγής, άξεστο και αμόρφωτο, που κάνει καριέρα στην πολιτική. Ο Σεντάρα έχει πλουσιώσει μέσω αμφίβολων επιχειρηματικών συναλλαγών και πολιτικής επιρροής, οι οποίες υπονοείται ότι έγιναν εις βάρος της αριστοκρατίας που καταστράφηκε κυρίως από αδιαφορία και σπατάλη. Ο πλούτος του τώρα ανταγωνίζεται αυτόν των Σαλίνα.
Έρχεται και ο Τανκρέντι, ο οποίος δείχνει μεγάλη συμπάθεια για την Κοντσέτα, τη μεγαλύτερη κόρη του πρίγκιπα. Κατά τη διάρκεια της δεξίωσης που παραθέτει ο πρίγκιπας, η μοναχοκόρη του δημάρχου, Αντζέλικα, μαγεύει όλους τους καλεσμένους με την ομορφιά της. Η Κοντσέτα, παρουσιάζεται ως η ερωτική αντίζηλος της Αντζέλικα, καθώς είναι ερωτευμένη με τον Τανκρέντι.[9]
Μέρος Τρίτο: Οκτώβριος 1860 - Τα προβλήματα του Ντον Φαμπρίτσιο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ύπαιθρος γύρω από την Ντοναφουγκάτα επιτρέπει στον πρίγκιπα της Σαλίνα να επιδίδεται σε κυνηγετικά ταξίδια στις αρχές του φθινοπώρου. Κατά τη διάρκεια ενός από αυτά, ο πρίγκιπας συζητά τις πολιτικές αναταραχές στην Ιταλία με τον οργανίστα Ντον Τσίτσιο Τουμέο. Τον ρωτάει επίσης για τα νέα του χωριού σχετικά με τον Ντον Καλότζερο Σεντάρα και την οικογένειά του, καθώς ο ανιψιός του, Τανκρέντι, είναι ερωτευμένος με την Αντζέλικα.
Αν και γνωρίζει τα συναισθήματα της κόρης του, ο πρίγκιπας αποδέχεται το αναπόφευκτο και βοηθά στη διευθέτηση του αρραβώνα του Τανκρέντι με την Αντζέλικα, γνωρίζοντας ότι, λόγω της αυξανόμενης φιλοδοξίας του, ο Τανκρέντι θα χρειαστεί άμεσα χρήματα, τα οποία ο Σεντάρα θα του παράσχει με χαρά. Κατά τη διαπραγμάτευση της προίκας γίνεται σαφές ότι ο Τανκρέντι διαθέτει μόνο το αριστοκρατικό όνομα των Φαλκονέρι, ο πατέρας του σπατάλησε όλη την περιουσία. Ο Ντον Σεντάρα το γνωρίζει και υπόσχεται μια τεράστια προίκα. Όπως και το πρώτο μέρος, και αυτό διαδραματίζεται σε 24 ώρες.
Μέρος Τέταρτο: Νοέμβριος 1860 - Έρωτας στη Ντοναφουγκάτα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Αντζέλικα και ο Τανκρέντι αρραβωνιάζονται. Από τότε, η κοπέλα εμφανίζεται τακτικά στο αρχοντικό των Σαλίνα. Οι δυο τους περνούν μια ευτυχισμένη περίοδο μέσα στο μεγαλοπρεπές αρχοντικό που εκδηλώνεται σε ατελείωτες καταδιώξεις σε εγκαταλελειμμένα και άγνωστα τμήματα του παλατιού. Ο αισθησιασμός κυριαρχεί, σε αντιπαράθεση με τον παντογνώστη αφηγητή που αναφέρεται στον δυστυχισμένο γάμο τους στα χρόνια που έρχονται.
Αργότερα, στον Ντον Φαμπρίτσιο προσφέρεται η θέση του γερουσιαστή του νέου Βασιλείου της Ιταλίας, αλλά ο ίδιος την απορρίπτει και προτείνει αντ' αυτού τον ντον Καλότζερο Σεντάρα, ανερχόμενο παράγοντα της τοπικής αστικής τάξης.
Μέρος Πέμπτο: Φεβρουάριος 1861 - Ο ιερέας Πιρόνε κάνει μια επίσκεψη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο ιερέας Πιρόνε επιστρέφει στο χωριό καταγωγής του, το Σαν Κόνο, για την επέτειο του θανάτου του πατέρα του. Γίνεται ο πρωταγωνιστής αυτού του κεφαλαίου, αποκαλύπτοντας τις πολιτικές του απόψεις για τη νέα Ιταλία και ασχολείται με μια ανάλυση των κοινωνικών τάξεων. Πριν φύγει, ο πατέρας Πιρόνε κανονίζει τον γάμο της ανιψιάς του Αντζελίνας με τον ανιψιό του Σαντίνο Πιρόνε, από τον οποίο ήταν έγκυος - δίνοντας και το δικό του κληρονομικό μερίδιο για προίκα.
Μέρος Έκτο: Νοέμβριος 1862 - Ένας χορός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η οικογένεια Σαλίνα και ο Τανκρέντι παρευρίσκονται σε μεγάλο χορό στη βίλα ενός πρίγκιπα στο Παλέρμο. Είναι μια ευκαιρία να παρουσιάσουν την Αντζέλικα στην υψηλή κοινωνία. Η Αντζέλικα συστήνεται και σημειώνει επιτυχία, ενώ η Κοντσέτα και η αδερφή της βρίσκονται σε μια κατάσταση ψυχρής και απρόσιτης αξιοπρέπειας. Ο πρίγκιπας, ενοχλημένος από την επιπολαιότητα των καλεσμένων, περιπλανιέται μελαγχολικά από δωμάτιο σε δωμάτιο και απομονώνεται στη βιβλιοθήκη του αρχοντικού. Όταν η Αντζέλικα έρχεται να του ζητήσει να χορέψουν, ο πρίγκιπας ξεχνά στιγμιαία τις ζοφερές σκέψεις του. Ανακτά και παρουσιάζει την κομψή φιγούρα του εαυτού του στο παρελθόν, αλλά, μετά τον χορό, γρήγορα απογοητεύεται ξανά.
Τα χαράματα, η οικογένεια επιστρέφει από τον χορό στο σπίτι με την άμαξα αλλά ο πρίγκιπας επιλέγει να επιστρέψει με τα πόδια. Περπατώντας με βαριά καρδιά στους άδειους δρόμους, σταματά για να περάσει ένας βιαστικός ιερέας που πηγαίνει σε ένα σπίτι για να τελέσει την τελευταία μετάληψη. Στη συνέχεια περπατά σε ένα σκοτεινό δρομάκι που συμβολίζει το ξεθωριασμένο παρελθόν της Ιταλίας, στο οποίο νιώθει ότι ανήκει. Τα αστέρια του προσφέρουν την ευκαιρία να ανακαλύψει ξανά την αίσθηση του μεγαλείου του σύμπαντος και τη βαθιά του μοναξιά. Αυτό το κεφάλαιο διαρκεί περίπου μισή μέρα, όπως και το επόμενο.[10]
Μέρος Έβδομο: Ιούλιος 1883 - Ο θάνατος του πρίγκιπα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η αφήγηση προχωρά 21 χρόνια μπροστά. Ο πρίγκιπας επιστρέφει από ένα ταξίδι στη Νάπολη, όπου πήγε για ιατρική επίσκεψη. Αρρωσταίνει, δεν μπορεί να επιστρέψει σπίτι και αναγκάζεται να σταματήσει σε ξενοδοχείο στο Παλέρμο. Στην επιθανάτια κλίνη του είναι περιτριγυρισμένος από την οικογένειά του. Παρουσιάζονται τα γεγονότα των τελευταίων δεκαετιών: η σύζυγός του έχει πεθάνει, όπως και ο γιος του Πάολο. Η Κοντσέτα και οι δύο αδερφές της δεν έχουν παντρευτεί. Εν τω μεταξύ, ο Τανκρέντι έχει μια λαμπρή καριέρα στην πολιτική, αν και η σχέση του με την Αντζέλικα είναι προβληματική. Αυτό το κεφάλαιο διαρκεί μισή μέρα.
Μέρος Όγδοο: Μάιος 1910 - Κειμήλια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το τελευταίο κεφάλαιο διαδραματίζεται το 1910. Η Κοντσέτα, 70 ετών πλέον, εξακολουθεί να ζει στο παραμελημένο κτήμα Σαλίνα με τις δύο αδερφές της Κατερίνα και Καρολίνα. Το αρχοντικό έχει πλέον μετατραπεί σε έκθεση κειμηλίων: τόσο τα αμφίβολα κειμήλια που λατρεύουν με αφοσίωση οι αδερφές της, όσο και τα ενθύμια της περασμένης δόξας στα οποία η Κοντσέτα είναι πεισματικά προσκολλημένη. Ένας ιερέας επισκέπτεται την Κοντσέτα για να εξετάσει τα κειμήλια στο μικρό παρεκκλήσι, κάτι που η Κοντσέτα θεωρεί ως την τελική πράξη υποβάθμισης της οικογένειας Σαλίνα. Τα περισσότερα από αυτά κρίνονται πλαστά και ο ιερέας ζητά να τα πετάξουν.
Η Αντζέλικα φτάνει με έναν φίλο της, παλιό συναγωνιστή του Τανκρέντι (ο οποίος έχει πεθάνει). Αυτός αποκαλύπτει στην Κοντσέτα ότι ο Τανκρέντι σκόπευε να της κάνει πρόταση γάμου, αλλά τον έχασε από δικό της λάθος.
Πικραμένη, η Κοντσέτα ζητά από έναν υπηρέτη μαζί με τα ψεύτικα κειμήλια να πετάξει το τελευταίο ενθύμιο των καλύτερων ημερών από το δωμάτιό της: το βαλσαμωμένο πτώμα του Μπεντικό, του αγαπημένου σκύλου του πατέρα της. Το σκονισμένο κουφάρι πετιέται έξω από ένα παράθυρο. Καθώς πέφτει, φαίνεται στιγμιαία σαν ζωντανό.[6]
Κύριοι χαρακτήρες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ο ντον Φαμπρίτσιο Κορμπέρα, Πρίγκιπας Σαλίνα (Ο Γατόπαρδος), γόνος μιας από τις ισχυρότερες οικογένειες της Σικελίας με απέραντα φέουδα που βλέπει να εξανεμίζονται σιγά σιγά. Γίνεται μάρτυρας της κατάρρευσης της αριστοκρατίας, αλλά δεν κάνει τίποτε για να την σταματήσει. Είναι διορατικός, διχασμένος ανάμεσα στη σικελική αδιαφορία του πατέρα του και την παγερή υπερηφάνεια της Γερμανίδας μητέρας του. Έχει διακριθεί για την πνευματική του ανωτερότητα: έχει λάβει πολλά βραβεία για τις ανακαλύψεις του στην αστρονομία και τα μαθηματικά, που του δίνουν την απατηλή εντύπωση ότι εξακολουθεί να κυριαρχεί στον κόσμο. Ανακαλύπτει δύο αστέρια, τα οποία ονομάζει Σαλίνα και Σβέλτο, ένα από τα σκυλιά του.
- Ο Τανκρέντι Φαλκονέρι, αγαπημένος ορφανός ανιψιός του ντον Φαμπρίτσιο - γιος της αδελφής του - που τον προτιμά από τον γιο και κληρονόμο του Πάολο. Είναι ένας ευγενής που συμμετέχει στην επανάσταση του Γκαριμπάλντι πριν καταταχθεί στον τακτικό στρατό. Χαρούμενος και πνευματώδης, απολαμβάνει την υποστήριξη του θείου του. Σύμφωνα με τον Τανκρέντι, «για να παραμείνουν όλα ίδια, όλα πρέπει να αλλάξουν», γι' αυτό και παρακολουθεί στενά τα γεγονότα προκειμένου να διατηρήσει τα πλεονεκτήματα της τάξης του. Δεν είναι ο ρομαντικός ευγενής που θα παρέμενε πιστός στο παλιό καθεστώς και στην αριστοκρατική παράδοση: ασπάζεται τον φιλελευθερισμό από φιλοδοξία σε μια κοινωνία που βρίσκεται σε μεταβαλλόμενη κατάσταση. Δυναμικός και γοητευτικός, κάνει έναν πλούσιο γάμο με την όμορφη νεόπλουτη Αντζέλικα Σεντάρα και ακολουθεί καριέρα στην πολιτική. Ενσαρκώνει το πάθος για τη ζωή.[11]
- Ο ντον Καλότζερο Σεντάρα, πλούσιος Σικελός γαιοκτήμονας, είναι ο δήμαρχος του (φανταστικού) χωριού Ντοναφουγκάτα, [7]το οποίο βρίσκεται στα εδάφη του πρίγκιπα και όπου η οικογένεια Σαλίνα κάνει διακοπές κάθε χρόνο. Ο Σεντάρα αντιπροσωπεύει την άνοδο των νέων δυνάμεων. Φιλάργυρος, νεόπλουτος και έξυπνος, αλλά ακαλλιέργητος, εξαλείφει οτιδήποτε στέκεται εμπόδιο στην πολιτική και κοινωνική του ανέλιξη. Ανακαλύπτει την ευγένεια μέσω της σχέσης του με τον πρίγκιπα Σαλίνα. Θεωρεί τους αριστοκράτες αφελείς, σαν πρόβατα προς σφαγή. Χαίρεται για την κοινωνική ανέλιξη που του προσφέρει η συμμαχία της οικογένειάς του με τον γαμπρό του Φαλκονέρι, τον οποίο βλέπει ως μια επικερδή ευκαιρία. Επιδιώκει να ενσωματωθεί στην αριστοκρατία σε σημείο που προσπαθεί να βρει στοιχεία ότι είναι ο βαρόνος ντελ Μπισκότο.
- Αντζέλικα Σεντάρα. Είναι κόρη του ντον Καλότζερο Σεντάρα, αξιοσημείωτα όμορφη αλλά με μια «χυδαία χάρη». Ο πατέρας της την έστειλε σε σχολείο στη Φλωρεντία και έμαθε καλούς τρόπους και κομψότητα, αλλά η αγροτική της καταγωγή φαίνεται, για παράδειγμα, όταν τρώει τη σούπα της κατά τη διάρκεια του δείπνου στους Σαλίνα. Παντρεύεται τον Τανκρέντι για να ανελιχθεί στην υψηλή κοινωνία, σύμφωνα με τον πρίγκιπα Σαλίνα «είναι μια νεαρή σαν όλες τις άλλες, που θέλει να κάνει έναν καλό γάμο, ίσως είναι και λίγο ερωτευμένη με τον Τανκρέντι μας....». Ο αισθησιασμός και η ζωώδης ομορφιά της τονίζονται σε αρκετές περιπτώσεις. Παρά τη διαφορά ηλικίας και κοινωνικής θέσης μεταξύ αυτής και του πρίγκιπα, η Αντζέλικα έχει αρκετή διαίσθηση για να καταλάβει τα πραγματικά κίνητρα του πρίγκιπα και αισθάνεται κάτι περισσότερο από ευγνωμοσύνη γι' αυτόν. Ο χαρακτήρας της Αντζέλικα αντιστοιχεί στην αντίθετη φιγούρα της Κοντσέτα, ψυχρή και γεμάτη προκαταλήψεις.
- Η Κοντσέτα Σαλίνα, κόρη του πρίγκιπα και ξαδέρφη του Τανκρέντι, με τον οποίο είναι ερωτευμένη. Βλέπει όλες τις προσδοκίες της να διαψεύδονται με τον γάμο του Τανκρέντι, αλλά προσπαθεί να δείξει γενναία μπροστά στις αντιξοότητες. Αυτή η ευγενής στάση έρχεται σε έντονη αντίθεση με τις καιροσκοπικές σκέψεις της Αντζέλικα, που αναρωτιέται γιατί τα κορίτσια των Σαλίνα δεν προσπαθούν να κερδίσουν τον Τανκρέντι. Δείχνει σθένος μπροστά στις δυσκολίες και αποδεικνύεται πιο ρεαλίστρια από τα αδέλφια της. Σε ηλικία περίπου 70 ετών, μαθαίνει ότι ο Τανκρέντι ήταν έτοιμος να της κάνει πρόταση γάμου αλλά τον θύμωσε με την ψυχρότητά της.
- Ο ιερέας Πιρόνε, Ιησουίτης, είναι αφοσιωμένος στην οικογένεια Σαλίνα αλλά έχει αδύναμη θέληση. Δεν ξέρει πώς να είναι αυστηρός με τον πρίγκιπα. Επιδεικνύει μια σαφή εικόνα της πολιτικής κατάστασης. Προειδοποιεί τον πρίγκιπα να μην ακολουθήσει τους φιλελεύθερους, γιατί εάν η κατανομή της εκκλησιαστικής περιουσίας αποδειχθεί ανεπαρκής, θα έρθει η ώρα της περιουσίας της αριστοκρατίας να κατασχεθεί.
- Ο ντον Τσίτσο Τουμέο, σύντροφος κυνηγιού του πρίγκιπα κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Ντοναφουγκάτα, είναι ταπεινής καταγωγής αλλά βαθιά συνδεδεμένος με τους Βουρβόνους της Νάπολης, χάρη στη γενναιοδωρία των οποίων η μητέρα του μπόρεσε να τον μορφώσει. Οργανίστας της εκκλησίας στη Ντοναφουγκάτα, ενημερώνει τον πρίγκιπα για την ιστορία της οικογένειας Σεντάρα, όταν ο Σαλίνα σκεφτόταν να παντρέψει τον Τανκρέντι με την Αντζέλικα. Εξοργίζεται με αυτόν τον προτεινόμενο γάμο. Ψήφισε κατά του δημοψηφίσματος που αποφάσισε την ενοποίηση της Ιταλίας. Μόλις άκουσε τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε ο δήμαρχος ντον Καλότζερο Σεντάρα ότι από τους εγγεγραμμένους 515, 515 ψήφισαν ναι, κατάλαβε την απάτη του Σεντάρα.
- Ο Μπεντικό, ο αγαπημένος σκύλος του πρίγκιπα, είναι ένας από τους κύριους χαρακτήρες, όπως αναφέρει ο ίδιος ο συγγραφέας. Είναι παρών από την αρχή μέχρι το τέλος, με το μυθιστόρημα να ολοκληρώνεται με την καταστροφή του βαλσαμωμένου πτώματός του. Αντιπροσωπεύει την παρακμή της αριστοκρατικής τάξης.[3]
Μεταφράσεις στα ελληνικά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ο Γατόπαρδος, μτφ. Κοσμάς Πολίτης, εκδ. Διογένης, 1973
- Ο Γατόπαρδος, μτφ. Μαρία Σπυριδοπούλου, εκδ. BELL, 2016 [12]
Διασκευές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το 1953 μετέφερε το μυθιστόρημα στη μεγάλη οθόνη ο Λουκίνο Βισκόντι στην ομώνυμη ταινία Ο Γατόπαρδος με πρωταγωνιστές τους Μπαρτ Λάνγκαστερ, Κλαούντια Καρντινάλε και Αλέν Ντελόν. [5]
- Το 2025 διασκευάστηκε σε τηλεοπτική σειρά παραγωγής Netflix [13]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ OL16068479W.
- ↑ archive
.org /details /leopard00lamp. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2019. - 1 2 . «lifo.gr/culture/vivlio/gatopardos-mia-exaisia-nopografia-tis-parakmis».
- ↑ . «theguardian.com/culture/gallery/2012/may/13/ten-best-historical-novels».
- 1 2 . «imdb.com/Original title: Il gattopardo/1963».
- 1 2 . «studiarapido.it/il-gattopardo-riassunto-personaggi-analisi/».
- 1 2 . «sicilytourguides.net/Donnafugata_Palma_tour».
- ↑ . «studenti.it/il-gattopardo-trama-riassunta».
- ↑ . «libraccio.it/riassunti-libri/il-gattopardo-riassunto».
- ↑ . «library.weschool.com/lezione/giuseppe-tomasi-di-lampedusa-il-gattopardo-trama-riassunto».
- ↑ . «studocu.com/it/lingua-e-letteratura-italiana/il-gattopardo-riassunto-dettagliato-e-analisi».
- ↑ . «politeianet.gr/el/labedouza-jouzepe-tomazi-di-BELL-o-gatopardos».
- ↑ . «netflix.com/gr/title/Ο Γατόπαρδος».
