Ουρράκα της Λεόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ουρράκα της Λεόν
Urraca I, reina de León (Museo del Prado).jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Urraca (Ισπανικά)
Γέννηση 24  Ιουνίου 1081
Λεόν
Θάνατος 8  Μαρτίου 1126[1]
Saldaña, Palencia
Αιτία θανάτου puerperal disorder
Τόπος ταφής Πάνθεον των βασιλέων της Λεόν
Χώρα πολιτογράφησης Βασίλειο της Λεόν
Θρησκεία Καθολικισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ηγεμόνας
Οικογένεια
Σύζυγος Αλφόνσος Α΄ της Παμπλόνα και της Αραγωνίας
Ραϊμόνδος της Γαλικίας
Σύντροφος Pedro González de Lara
Τέκνα Sancha Raimúndez
Αλφόνσος Ζ΄ της Καστίλης
Elvira Pérez de Lara
Γονείς Αλφόνσος ΣΤ΄ της Λεόν και Καστίλης και Constance of Burgundy
Αδέλφια Sancho Alfónsez
Θηρεσία, κόμισσα της Πορτογαλίας
Ελβίρα της Καστίλης
Ελβίρα της Καστίλης, κόμισσα της Τουλούζης
Οικογένεια Οίκος των Χιμένεθ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Μονάρχης του Βασιλείου της Λεόν
Μονάρχης της Γαλικίας
Υπογραφή
Urracasign.jpg
Θυρεός
Escudo Corona de Castilla.png
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Ουρράκα της Λεόν ή Ουρράκα η Τολμηρή (Μπούργος, 1079 - 8 Μαρτίου 1126) ήταν Βασίλισσα της Καστίλης της Λεόν και της Γαλικίας (1109 - 1126) και διεκδίκησε τον αυτοκρατορικό τίτλο σαν βασίλισσα ολόκληρης της Ιβηρικής και ολόκληρης της Γαλικίας.[2][3][4] Η Ουρράκα μέλος του Οίκου των Χιμένεθ ήταν κόρη του Αλφόνσου ΣΤ΄ του Λεόν και Καστίλης από την δεύτερη σύζυγο του Κωνσταντία της Βουργουνδίας. Ήταν διάδοχος στο Βασίλειο της Καστίλης μέχρι την χρονιά που αναγνώρισε ο πατέρας της τον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό της Σάντσο Αλφόνσες (1107).

Πρώτος γάμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μικρογραφία με παράσταση της Ουρράκας της Λεόν - Καθεδρικός ναός του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα.

Η θέση της Ουρράκας σαν διάδοχος οδήγησε τον πατέρα της στην απόφαση να την παντρέψει με άντρα που θα μπορούσε να του εξασφαλίσει κατάλληλες συμμαχίες πέρα από τα Πυρηναία, επέλεξε τον Ραϋμόνδο της Βουργουνδίας.[5] Η συγγραφέας Μπέρναρντ Ράιλι (γεν. το 1925) σημειώνει ότι ο αρραβώνας της έγινε όταν ήταν η ίδια οκτώ ετών αλλά ο γάμος της δεν έγινε πριν τα 13 της αφού στο μεταξύ ήταν υπό κηδεμονία. Η εγκυμοσύνη και η αποβολή της σε ηλικία 14 ετών οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο γάμος της έγινε την προηγούμενη χρονιά. Η Ουρράκα γέννησε στην συνέχεια την Σάντσα Ραϋμόνδεζ και τον Αλφόνσο Ραϋμόνδεζ που θα γίνει ο μετέπειτα Αλφόνσος Ζ΄ του Λεόν και της Καστίλης, ο Ραϋμόνδος πέθανε (1107) και η Ουρράκα έμεινε χήρα με δυο μικρά παιδιά. Ο μικρότερος ετεροθαλής αδελφός και διάδοχος του πατέρα της Σάντσο Αλφόνσες έπεσε στην "μάχη του Ουκλές" (1108), ο πατέρας της ένωσε τα βασίλεια της Καστίλης και του Τολέδο και την ανακήρυξε διάδοχο.

Δεύτερος γάμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ευγενείς ζήτησαν από τον πατέρα της να την παντρέψει ξανά για να την αναγνωρίσουν, έκαναν πολλές προτάσεις όπως ο Γκόμεζ Γκονζάλεθ ή ο Πέντρο Γκονζάλεθ ντι Λάρα. Ο Αλφόνσος ΣΤ΄ σκέφτηκε ότι ένας ανεπιθύμητος δεύτερος γάμος θα δημιουργούσε μεγαλύτερες εχθρότητες, αποφάσισε να παντρέψει την Ουρράκα με τον Αλφόνσο τον Μαχητή κάτι που οδήγησε στην ένωση του Βασιλείου της Καστίλης και της Λεόν με το Βασίλειο της Αραγωνίας. Οι διαπραγματεύσεις για τον γάμο συνεχίστηκαν μέχρι την εποχή που πέθανε ο πατέρας της και έγινε βασίλισσα (1109). Οι ευγενείς σύμφωνα με την Μπέρναρντ Ράιλι δεν ήθελαν τον γάμο επειδή φοβήθηκαν τις εξουσίες του Αλφόνσου του Μαχητή και ότι θα ενσωματώσει την Καστίλη στο Βασίλειο της Αραγωνίας. Η Ουρράκα που σεβόταν ωστόσο την μνήμη του πατέρα της συνέχισε να διαπραγματεύεται τον γάμο χωρίς να υπολογίζει την αντίδραση των ευγενών. Ο Ερρίκος, κόμης της Πορτογαλίας δήλωσε στην Ουρράκα την στήριξη του και η ίδια τέλεσε τον γάμο της στο κάστρο Μονθόν ντε Κάμπος με κουμπάρο τον φύλακα του κάστρου Πέντρο Ανσούρεζ. Οι ευγενείς εξακολουθούσαν να υποτιμούν την Ουρράκα και της ζητούσαν να διαλύσει τον γάμο.

Αντιδράσεις ευγενών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο νέος γάμος της Ουρράκας έφερε πολλές εξεγέρσεις στην Γαλικία, οι ευγενείς ήρθαν σε σύγκρουση με την ετεροθαλή αδελφή της Θηρεσία, κόμισσα της Πορτογαλίας και τον σύζυγο της Ερρίκο κόμη της Πορτογαλίας.[6] Οι ευγενείς πίστευαν ότι όταν η Ουρράκα αποκτήσει γιο από τον δεύτερο γάμο θα αμφισβητηθούν τα δικαιώματα του Αλφόνσου Ραϋμόνδεζ. Το βασιλικό ζεύγος υπέγραψε συνθήκη με την οποία ο ένας αποκτούσε κυριαρχία στο βασίλειο του άλλου, σε περίπτωση που δεν έκαναν παιδιά ο ένας σύζυγος θα κληρονομούσε τον άλλο που θα πέθαινε πρώτος. Η αριστοκρατία της Γαλικίας χωρίστηκε σε δυο στρατόπεδα : το πρώτο με αρχηγό τον Ντιέγκο Γκελμίρεζ, αρχιεπίσκοπο του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα που υποστήριζε τον Αλφόνσο σαν διάδοχο της Ουρράκας και το δεύτερο υποστήριζε την ανεξαρτησία της Γαλικίας από τον Αλφόνσο. Μια τρίτη ομάδα που αντιτάχθηκε στον γάμο της βασίλισσας εμφανίστηκε υπό την ηγεσία του κόμη Γκόμεζ Γκονζάλεζ, ο Αλφόνσος Α΄ φοβήθηκε έντονα ότι θα χάσει την εξουσία και άρχισε να διορίζει σε ψηλές θέσεις ευγενείς από την Αραγωνία και Ναβάρρα. Ο κόμης της Τράμπας ξεκίνησε εξέγερση στην Γαλικία για να υποστηρίξει τα κληρονομικά δικαιώματα του Αλφόνσου Ραϋμόνδεζ, ο Αλφόνσος Α΄ κινήθηκε με τον στρατό του και νίκησε τους επαναστάτες στο κάστρο του Μοντερρόσο (1110).

Διαζύγιο και σύγκρουση με τον Αλφόνσο Α΄[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η υπογραφή της Ουρράκας της Λεόν από έγγραφο (1097)

Η εξέγερση της Γαλικίας έδειξε σύντομα τις μεγάλες αντιθέσεις ανάμεσα στον βασιλιά και την βασίλισσα που θα καταλήξει τα επόμενα χρόνια σε εμφύλιο. Οι σχέσεις της βασίλισσα με τον Αλφόνσο Α΄ επιδεινώθηκαν άσχημα, τον Μάιο του 1110 η Ουρράκα τον κατηγόρησε για σωματική κακοποίηση και τον χώρισε. Η Ουρράκα έμεινε επίσης δυσαρεστημένη έντονα από την εκτέλεση ενός πιστού στρατιώτη της στην Γαλικία και γνώριζε από πρώτο χέρι ότι όλη η εχθρότητα της αριστοκρατίας για τον δεύτερο γάμο θα έβγαινε τελικά σε βάρος της. Η μεγάλη διάσταση στις σχέσεις της Ουρράκας και του Αλφόνσου Α΄ οδήγησε σε πόλεμο ανάμεσα στο βασίλειο της Καστίλης - Λεόν και το βασίλειο της Αραγωνίας. Ο Αλφόνσος Α΄ της Αραγωνίας συμμάχησε με τον Ερρίκο της Πορτογαλίας και νίκησαν τα στρατεύματα της Καστίλης στην μάχη της Καντεσπίνα στην οποία έπεσε ο ερωμένος της βασίλισσας Γκόμεζ Γκονζάλεζ. Η Ουρράκα τον αντικατέστησε σε όλα τα αξιώματα με τον Πέντρο Γκονζάλες ντι Λάρα με τον οποίο έκανε δυο παιδιά : την Ελβίρα Πέρεζ ντι Λάρα (1112 - 1174) που παντρεύτηκε δυο φορές και τον Πέντρο Φρουαλάζ ντι Τράμπα (1114 - 1156). Το διαζύγιο ανάμεσα στον Αλφόνσο Α΄ και την Ουρράκα βγήκε στα τέλη του 1112. Η Ουρράκα ανέκτησε το Βασίλειο των Αστουριών, το Βασίλειο του Λεόν και την Γαλικία ενώ ο Αλφόνσος ανέκτησε ένα σημαντικό μέρος από το βασίλειο της Καστίλης που κυριαρχούσε η πρώην σύζυγος του. Η αδελφή της Ουρράκας Θηρεσία και ο σύζυγος της Ερρίκος της Πορτογαλίας κατείχαν την Ζαμόρα και την Εξτρεμαδούρα. Οι σημαντικές επεκτάσεις απέναντι στους μουσουλμάνους της Ιβηρικής θα είναι το μεγαλύτερο προσόν στην εξωτερική πολιτική της Ουρράκας.

Ιστορικές γνώμες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεσαιωνική παράσταση της Ουρράκας της Λεόν.

Η συγγραφέας Μπέρναρντ Ράιλι (γεν. το 1925) γράφει ότι οι βασικοί στόχοι τους Ουρράκας ήταν να εξασφαλίσει την κληρονομιά του πατέρα της και να την κληροδοτήσει στον γιο της. Η πολιτική και τα γεγονότα που ακολούθησαν την βασιλεία του πατέρα της ευνόησαν σημαντικά την ίδια, ο πατέρας της μπόρεσε να εξασφαλίσει την νόθη ετεροθαλή αδελφή της με σημαντικά μερίδια ώστε να κυβερνήσει η Ουρράκα ανενόχλητη. Η "Ιστορία Κομποστελάνα" χαρακτηρίζει την Ουρράκα συνετή, μοντέρνα και λογική, η Ράιλι μεταφράζοντας την "Ιστορία Κομποστελάνα" γράφει ότι η Ουρράκα αδικείται από το φύλλο της, δεν είχε τις γυναικείες αδυναμίες και την συγκρίνει με την Ιεζάβελ. Είχε πολλές σχέσεις με ευγενείς και έκανε νόθα παιδιά κάτι που δείχνει ότι είχε πλήρως τον έλεγχο του βασιλείου και μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις σχέσεις της για να κερδίσει συμμάχους.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 118803565. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2015.
  2. https://elartedelahistoria.wordpress.com/2010/10/13/dona-urraca-primera-reina-de-castilla-una-mujer-maltratada/
  3. The actual title in the text is Queen of Spain (Ispanie regina), a title analogous to that of Imperator totius Hispaniae, according to Bernard F. Reilly
  4. https://books.google.es/books?id=uqp7mHCeen0C&pg=PA39&dq=&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false
  5. Klapisch-Zuber, Christine; A History of Women: Book II Silences of the Middle Ages, The Belknap Press of Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts, London, England. 1992, 2000 (5th printing). Chapter 6, "Women in the Fifth to the Tenth Century" by Suzanne Fonay Wemple, pg 74. Spanish law allowed women to inherit land and title. According to Wemple, Visigothic women of Spain and Aquitaine could inherit land and title and manage it independently of their husbands, and dispose of it as they saw fit if they had no heirs, and represent themselves in court, appear as witnesses (over the age of 14), and arrange their own marriages over the age of twenty.
  6. Galician nobles feared their influence in the kingdom of Leon would be significantly lessened in favor of Alfonso I and his Aragonese nobles. One first factions was formed by the French clergy, who had been reinforced by the first marriage of Urraca and now feared losing their privileges. A second faction was formed by many Galician nobles, who jockeyed for influence with Castilians for influence at the Leonese court. They feared the center of power would shift further eastward if Urraca's marriage was honored.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Reilly, Bernard F. (1982). The Kingdom of Leon-Castilla under Queen Urraca. New York: Princeton University Press.
  • Reilly, Bernard F. The Medieval Spains, 1993.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Urraca of Leon της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Ουρράκα της Λεόν
Γέννηση: 1079 Θάνατος: 8 Μαρτίου 1126
Προκάτοχος
Αλφόνσος ο Γενναίος
Βασιλιάς της Καστίλης και της Λεόν
Coat of Arms of Castile with the Royal Crest.svg

1109 - 1126
Διάδοχος
Αλφόνσος ο Αυτοκράτωρ