Ουρανός (θρησκεία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Ουρανός (αποσαφήνιση).

Από τους αρχαιότατους χρόνους ο ουράνιος θόλος θεωρήθηκε «θεϊκή» έδρα και τόπος απαλλαγμένος από κάθε γήινη βεβαρημένη δραστηριότητα ή αμαρτία. Οι αρχαιότατοι ανατολικοί λαοί παραδέχονταν (πίστευαν) την ύπαρξη επτά επάλληλων ουρανών, η δε Καινή Διαθήκη (ως και άλλα «ιερά κείμενα») θεωρεί τον ουρανό ως τόπο της «αιώνιας μακαριότητας» όπου μόνο ο Θεός οι Άγγελοι και οι δίκαιες ψυχές διαμένουν.

Επικρατεί δε πάντοτε σ΄ αυτόν μόνο το θέλημα του Θεού, του οποίου η Βασιλεία καλείται «Βασιλεία των Ουρανών», ο δε «Σωτήρ» του κόσμου, Ιησούς Χριστός, κατήλθε από τον ουρανό στη Γη, και στον ουρανό αναλήφθηκε μετά την ανάστασή Του.

Κατά τους Ιουδαίους θεολόγους και φιλοσόφους Αλεξανδρινούς στην Ελληνιστική περίοδο ο ουρανός της Αγίας Γραφής ταυτίσθηκε με το νοητό κόσμο των ιδεών του Πλάτωνα. Κατά δε τον Μεσαίωνα οι περί ουρανού αντιλήψεις εκφράζουν ήδη τις ίδιες τις εβραϊκές και χριστιανικές, όπως διατυπώνονται στη Θεία Κωμωδία του Δάντη από τον οποίο ο 10ος ουρανός φέρει το όνομα «Εμπυρείον».

Σήμερα στη θεολογία ο ουρανός συμβολίζει την ηθική τελείωση του ανθρώπου, εις δε το άπειρο διάστημα του ουράνιου θόλου οι πιστοί νοούν την «πανταχού παρουσία» του «παντεπόπτη» Θεού και προς Αυτόν στρέφουν την σκέψη τους όταν ατενίζοντας τον ουρανό επικαλούνται τη βοήθεια και την προστασία Του.