Ουαλαφρήδος
| Ουαλαφρήδος Στράβων | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 808 (περίπου) Σουαβία |
| Θάνατος | 18 Αυγούστου 849 Δυτική Φραγκία |
| Αιτία θανάτου | πνιγμός |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αυτοκρατορία των Καρολιδών Ανατολική Φραγκία |
| Θρησκεία | Χριστιανισμός |
| Θρησκευτικό τάγμα | Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Μεσαιωνικά Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αγιολόγος ποιητής ιστορικός βοτανολόγος συγγραφέας αρχιτέκτονας θεολόγος καθολικός ιερέας μοναχός |
| Αξιοσημείωτο έργο | Libellus de exordiis et incrementis quarundam in observationibus ecclesiasticis rerum, Gloss of the Bible and of Tatian, De vita beati Galli confessoris, Visio Wettini, De vita et fine Mammac monachi, Versus de beati Blaithmaic vita et fine, Liber de cultura hortorum Vademecum |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | αββάς |
Ο Ουαλαφρήδος (Walafrid ή Walahfrid, περ. 808 – 18 Αυγούστου 849 μ.Χ.), ο επιλεγόμενος «Στράβων» (Strabus) επειδή πιθανώς έπασχε από στραβισμό, ήταν λόγιος Βενεδικτίνος μοναχός, ηγούμενος της Μονής του Ράιχεναου.
Αλαμαννός Φράγκος στην καταγωγή, ο Ουαλαφρήδος γεννήθηκε στη Σουαβία στις αρχές του 8ου αιώνα και έμαθε γράμματα στην παραπάνω μονή (Αββαείο). Μετά έμεινε για κάποιο διάστημα στο Αββαείο της Φούλντα, όπου ήταν μαθητής του Ραμπάνους Μάουρους, και κατόπιν επέστρεψε στο Αββαείο του Ράιχεναου, όπου έγινε ηγούμενος[1] το 838, δηλαδή σε ηλικία 30-35 ετών περίπου. Για απροσδιόριστη αιτία ωστόσο απελάθηκε και κατέφυγε στην Πριγκιπική Επισκοπή του Σπέγιερ. Σύμφωνα με τους δικούς του στίχους, φαίνεται ότι ο πραγματικός λόγος ήταν πως, αν και υπήρξε δάσκαλος του Καρόλου του Φαλακρού, ο Ουαλαφρήδος τάχθηκε με το μέρος του μεγαλύτερου αδελφού του Καρόλου, του Λοθαρίου Α΄, μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου του Ευσεβούς το 840. Αποκαταστάθηκε στο μοναστήρι του το 842 και απεβίωσε επτά έτη αργότερα, σε μια πρεσβεία προς τον πρώην μαθητή του. Το επιτάφιο επίγραμμά του γράφηκε από τον Ραμπάνους Μάουρους.[1]
Τα έργα του
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τo σπουδαιότερo έργα του Ουαλαφρήδος, που έγραψε μόνο στη λατινική γλώσσα, είναι πιθανώς το Liber de visionibus Wettini. Είναι ποίημα γραμμένο σε εξάμετρους στίχους, μετά από ανάθεση κάποιου «Πατρός Αδαλγίσου», και με βάση μια πεζογραφική αφήγηση ενός πρώην αββά του Ράιχεναου. Είναι αφιερωμένο στον Γριμάλδο, αδελφό του Βέττι ο οποίος ήταν παλαιός δάσκαλος του Ουαλαφρήδος στο Ράιχεναου. Το ποίημα αυτό, γνωστό και με τον απλούστερο τίτλο Visio Wettini, θεωρήθηκε ως πρόδρομος της Θείας Κωμωδίας. Μερικά άλλα έργα του Ουαλαφρήδος:
- De exordiis et incrementis quarundam in observationibus ecclesiasticis rerum, επί εκκλησιαστικών θεμάτων σε 32 κεφάλαια, γράφηκε μεταξύ 840 και 842 μ.Χ.[2][3]
- Vita sancti Galli (= «Βίος του Αγίου Γάλλου»), βασική ιστορική πηγή για τον Άγιο
- Liber de cultura hortorum, για τα φυτά του κήπου που καλλιεργούσε στη Μονή του Ράιχεναου
- De Imagine Tetrici, σε διαλογική μορφή
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Chisholm 1911.
- ↑ Airlie: «The aristocracy in the service of the state in the Carolingian period», σελ. 97
- ↑ Pössel, Christina (2018-05-03), Screen, Elina; West, Charles, επιμ., «Appropriate to the Religion of their Time»: Walahfrid's Historicisation of the Liturgy (1 έκδοση), Cambridge University Press, σελ. 80-97, doi:, ISBN 9781108182386, https://www.cambridge.org/core/product/identifier/9781108182386%23CN-bp-6/type/book_part, ανακτήθηκε στις 2019-04-09
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Walafrid Strabo» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 28 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 251
- Το λήμμα «Βάλαφριδ» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 7