Οστρογότθα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Οστρογότθα
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση480
ΘάνατοςΔεκαετία του 520
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταβασίλισσα[1]
Οικογένεια
ΣύζυγοςΣιγισμόνδος της Βουργουνδίας
ΤέκναΣουαβεγότθα
ΓονείςΘεοδώριχος ο Μέγας
ΑδέλφιαΑμαλασούνθα
Θεοδεγόθα
ΟικογένειαΟίκος Αμαλών

Η Οστρογότθα, γερμ. Ostrogotho (480 - πριν το 516) ήταν πριγκίπισσα των Οστρογότθων και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα των Βουργουνδών.

Ο Σιγισμόνδος ηγεμόνας των Βουργουνδών, σύζυγος της Οστρογότθας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν κόρη του Θεοδώριχου του Μεγάλου, βασιλιά των Οστρογότθων της Ιταλίας και μίας ανώνυμης, που ήταν παλλακίδα, σύμφωνα με τον ιστορικό Ιορδάνη, ή σύζυγος, κατά το Ανώνυμο χρονικό που εξέδωσε ο Βαλενσιανός. Ο Ιορδάνης αναφέρει μία αδελφή της, τη Θευδιγόθα. Σύμφωνα και με τους δύο, η Οστρογότθα γεννήθηκε ενώ ο Θεοδώριχος διέμενε στη Μοισία, δηλ. πριν το 489.

Η Οστρογότθα βαπτίστηκε μάλλον στην Κωνσταντινούπολη με το όνομα Αριάδνη ή Αριαγνή, παίρνοντας το όνομα της Αριάδνης, συζύγου του Ζήνωνα. Την αποκαλούσαν Αριάδνη η Οστρογότθα και με τον καιρό, για να μη συγχέεται με την Αυτοκράτειρα, έμεινε μόνο το Οστρογότθα.

Αυτή και η αδελφή της συνόδευσαν τον Θεοδώριχο στην εκστρατεία του από την Κωνσταντινούπολη στην Ιταλία. Κατά τη μάχη εναντίον του Οδόακρου, ο πατέρας της την άφησε στο Ticinum (νυν Παβία). Το 494, αφού ο Θεοδώριχος είχα παγιώσει την εξουσία του στην Ιταλία, κανόνισε τον γάμο της με τον Σιγισμούνδο, γιο του Γκουντομπάντ ηγεμόνα των Βουργουνδών.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παντρεύτηκε τον Σιγισμούνδο ηγεμόνα των Βουργουνδών. Από τον γάμο της απέκτησε:

  • Σιγκέρικ. Σκοτώθηκε με εντολή του Σιγισμούνδου, όταν η 2η σύζυγος του Σιγισμούνδου τον έπεισε ότι ο Σιγκέρικ συνωμοτούσε για να τον ανατρέψει.
  • Σουαβεγότθα απεβ. μετά το 549, παντρεύτηκε τον Φράγκο Θευδέριχο Α΄ των Μεροβιγγίων βασιλιά της Αυστρασίας.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Helmut Castritius: Ostrogotho. In: Reallexikon der Germanischen Altertumskunde (RGA). 2. Auflage. Band 22, Walter de Gruyter, Berlin / New York 2003, ISBN 3-11-017351-4, S. 350.
  • Felix Dahn: Ostrogotho. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 24, Duncker & Humblot, Leipzig 1887, S. 528.
  • Maria Assunta Nagl: Ostrogotho. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band XVIII,2, Stuttgart 1942, Sp. 1687 f.
  1. (Γερμανικά) Catalog of the German National Library. 143348388. Ανακτήθηκε στις 17  Ιουλίου 2021.