Οροσειρά Σουντίρμαν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 4°12′S 137°00′E / 4.2°S 137°E / -4.2; 137

Οροσειρά Σουντίρμαν
Puncakjaya.jpg
Χώρες Νέα Γουινέα
Υψηλότερο Σημείο Πούντσακ Τζάγια
Υψόμετρο 4.884[1] - 5.040 μ[2]


Η οροσειρά Σουντίρμαν (Ινδονησιακά Pegunungan Sudirman), επίσης οροσειρά Νασάου ή Ντουγκουντουγκούο είναι ο δυτικός τομέας των ορέων Μαόκε στα κεντρικά υψίπεδα της Νέας Γουινέας[3].

Εδώ βρίσκεται η υψηλότερη κορυφή στην Ωκεανία και την Αυστραλασία, η Πούντσακ Τζάγια (4. 884 μ.[1]) και το μεγάλο ορυχείο χαλκού και χρυσού Γκράσμπεργκ. Η ακανόνιστη οροσειρά δεν διαθέτει πέρασμα χαμηλότερο των 4.000 μέτρων και έχει κορυφές όπως η Τζάγια στα 4.884 μ. Τα βουνά της οροσειράς εκτείνονται σε απόσταση 320 χλμ. δυτικά από τα όρη Τζαβαβιτζάγια. Η οροσειρά πήρε το όνομά της από τον στρατηγό Σουντίρμαν (Soedirman), αρχηγό του αγώνα για ανεξαρτησία ενάντια στους Ολλανδούς το 1940[4].

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κεντρική κορδιλιέρα διαιρείται σε δύο οροσειρές μέσω της κοιλάδας Μπάλιεμ, που τη διατρέχει από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά, διαμορφώνοντας φυσικό σύνορο ανάμεσα στις υψηλές δυτικές κορυφές και τις ανατολικές. Δυτικά, εξαπλώνεται η οροσειρά Σουντίρμαν με ιζηματογενείς βράχους με ύψος πάνω από 4.000 μ.

Οικολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οροσειρά φιλοξενεί πολλά ενδημικά είδη, όπως το ορτύκι των χιονισμένων βουνών (anurophasis monorthonyx) απειλούμενο είδος[5], o κοκκινολαίμης των χιονισμένων βουνών (petroica archboldi) για το οποίο δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία[6] και θηλαστικά όπως το Ντινγκίζο (dendrolagus mbaiso), επίσης απειλούμενο είδος[7]. Η απομονωμένη οροσειρά Γουέιλαντ στο απώτατο δυτικό άκρο της Σουντίρμαν είναι καταφύγιο ενδημικών θηλαστικών και ερπετών[8].

Παραπομπές σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Το ύψος καθορίστηκε από την Australian Universities' Expedition με σύγχρονη ανάλυση δεδομένων ραντάρ. Το παλαιότερο και συχνά αναφερόμενο ύψος 5.040 μ. θεωρείται πλέον απαρχαιωμένο
  2. Merriam-Webster, επιμ. (1997). Merriam-Webster's Geographical Dictionary. Merriam-Webster, σελ. 551. ISBN 978-0877795469. http://books.google.gr/books?id=Co_VIPIJerIC&pg=PA551&lpg=PA551&dq=%22Sudirman+Range%22&source=bl&ots=PxiGkLCw2Z&sig=yPARBqi8cLiuDGJzLhk93v6iK-M&hl=el&sa=X&ei=eU4SVNLKOpDmaMjvgng&ved=0CF0Q6AEwCQ#v=onepage&q=%22Sudirman%20Range%22&f=false. 
  3. «Sudirman Range». The Editors of The Encyclopædia Britannica. Ανακτήθηκε στις 12 September 2014. 
  4. «Sudirman Mountains». Ανακτήθηκε στις 12 September 2014. 
  5. BirdLife International 2012. «Anurophasis monorthonyx». The IUCN Red List of Threatened Species. Version 2014.2. <www.iucnredlist.org>. Ανάκτηση 12 Σεπτεμβρίου 2014
  6. BirdLife International 2012. Petroica archboldi. The IUCN Red List of Threatened Species. Version 2014.2. <www.iucnredlist.org>. Ανάκτηση 12 Σεπτεμβρίου 2014.
  7. Leary, T., Seri, L., Wright, D., Hamilton, S., Helgen, K., Singadan, R., Menzies, J., Allison, A., James, R., Dickman, C., Aplin, K., Flannery, T., Martin, R. & Salas, L. 2010. «Dendrolagus mbaiso». The IUCN Red List of Threatened Species. Version 2014.2. <www.iucnredlist.org>. Ανάκτηση 12 Σεπτεμβρίου 2014.
  8. Marshall, Andrew J.. Beehler, Bruce M. (2007). Ecology of Indonesian Papua Part One. Tuttle Publishing, σελ. 201. ISBN 978-0794603939. http://books.google.gr/books?id=h9LGv7oe0i0C&pg=PA201&dq=%22Sudirman+Range%22&hl=el&sa=X&ei=cVISVImqCcHsaMSrgOAL&ved=0CDMQ6AEwAw#v=onepage&q=%22Sudirman%20Range%22&f=false. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]