Ορέστης Μακρής
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Ορέστης Μακρής | |
|---|---|
 Ο Ορέστης Μακρής σε χαρακτηριστική σκηνή από την ταινία "Ο μεθύστακας" | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Ορέστης Μακρής (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 30 Σεπτεμβρίου 1898[1] Χαλκίδα |
| Θάνατος | 29 Ιανουαρίου 1975 (76 ετών) Αθήνα |
| Τόπος ταφής | Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών[2] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Σπουδές | Ωδείο Αθηνών[3] |
| Ιδιότητα | ηθοποιός, τραγουδιστής και κωμικός[4] |
| Όργανα | φωνή |
| Είδος τέχνης | όπερα |
| Βραβεύσεις | Τάγμα του Φοίνικος |
Ο Ορέστης Μακρής (Χαλκίδα, 30 Σεπτεμβρίου 1898 - Αθήνα, 29 Ιανουαρίου 1975) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου και τενόρος της οπερέτας.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Τελείωσε το Ωδείο Αθηνών και εμφανίσθηκε στη σκηνή πρώτα ως τενόρος στο θίασο της Ροζαλίας Νίκα το 1925, κατόπιν στον θίασο του Ιωάννη Παπαϊωάννου και αργότερα μεταπήδησε στο είδος των κωμικών ρόλων. Το 1939 συνέπραξε με το θίασο Νίκου Μηλιάδη - Κυριάκου Μαυρέα[5]. Ως ηθοποιός διέπρεψε σε απόδοση λαϊκών τύπων. Ανεπανάληπτη ήταν η απόδοσή του στο τύπο του «μεθύστακα», που αποτέλεσε σταθμό στο ελληνικό θέατρο. Τον τύπο αυτόν μετέφερε αργότερα και στον κινηματογράφο σε ομώνυμη ταινία.
Το 1955 απέδωσε τόσο αληθινά τον χαρακτήρα του μισητού ιδιοκτήτη που έγινε αποδέκτης ευτράπελου επεισοδίου σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας θεωρούμενος ως πραγματικός ιδιοκτήτης. Συμμετείχε σε περίπου σαράντα ταινίες παίζοντας χαρακτηριστικούς ρόλους, όπως του μεθυσμένου, του άστοργου, του ανάποδου μα και στοργικού πατέρα.
Ήταν παντρεμένος με την Βαρβάρα Δαμίγου, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά.
Διάκριση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τιμήθηκε με το Τάγμα του Φοίνικος. Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο σε οικογενειακό τάφο.
Φιλμογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Τίτλος | Ρόλος |
|---|---|---|
| 1931 | Μάγος της Αθήνας | |
| 1950 | Ο μεθύστακας [6] | Χαραλάμπης Λαρδής |
| 1952 | Ο γρουσούζης | Αγαθοκλής |
| 1954 | Το κορίτσι της γειτονιάς | Στάμος |
| 1955 | Η κάλπικη λίρα | Βασίλης Μαυρίδης |
| Καταδικασμένη κι απ' το παιδί της | Παύλος Βασιλείου | |
| Το φιντανάκι | Αντώνης | |
| 1956 | Αρπαγή της Περσεφόνης [7] | πρόεδρος Κατωχωρίου |
| 1957 | Η θεία απ' το Σικάγο | Χαρίλαος Μπάρδας [8] |
| Της νύχτας τα καμώματα[9] | Σωτήρης | |
| Το αμαξάκι [7] | Ανέστης Καραμπάς | |
| 1958 | Η κυρά μας η μαμμή | δρ. Λυκούργος Μπέκος |
| Μια λατέρνα, μια ζωή | Κοσμάς | |
| Το νησί της σιωπής[10] | δάσκαλος Μανώλης | |
| 1959 | Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο | γυμναστής Γκίκας |
| Ο Θύμιος τα 'κανε θάλασσα | Βρασίδας Μόραλης | |
| Στουρνάρα 288 [11] | Μπάμπης | |
| 1960 | Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα [7] | Καίσαρ Αλεξάνδρου |
| Οικογένεια Παπαδοπούλου | Νίκος Καρύδογλου | |
| Της μιας δραχμής τα γιασεμιά | παππούς | |
| 1961 | Έξω οι κλέφτες! | Τιμολέων Αδάμαντας |
| Ο καλός μας άγγελος | Διαμαντής Ναρλής | |
| 1962 | Τα σκαλοπάτια της ζωής | Θωμάς Ζαρλάτης |
| 1963 | Όλα και τη ζωή μου ακόμα | Στάμος, πατέρας Καιτούλας |
| Το μεροκάματο του πόνου | Βαγγέλης | |
| 1964 | Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του | Αριστείδης |
| Αδικημένη | Νικόλας Ανδρέου | |
| Ζητιάνος μιας αγάπης | Σπύρος | |
| Κάθε καημός και δάκρυ | Φάνης Δρόσης, πατέρας Φανής | |
| Πόνεσα πολύ για σένα | Χαρίδημος | |
| 1965 | Με πόνο και με δάκρυα | Βασίλης Καψομίχαλος |
| Οι καταφρονεμένοι | Σταμάτης Βασιλείου | |
| 1966 | Ο πόνος του μπεκρή | Θάνος Λογοθέτης |
| 1968 | Ένα κορίτσι αλλιώτικο | Παντελής Μανωλέσος |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 16987327r.
- ↑ (Αγγλικά) Find A Grave. 92083849. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020.
- ↑ anmag
.gr /%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B1%CE%B9 /%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE /%CF%84%CE%B1-%CF%83%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%80%CE%AC%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B6%CF%89%CE%AE%CF%82-%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%AE%CF%82 /. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020. - ↑ Ανακτήθηκε στις 24 Ιουνίου 2019.
- ↑ Φύλλο εφημερίδας "Έθνος" της 17 Οκτωβρίου 1939
- ↑ Eirini, Sifaki· Nikolaidou, Afroditi (2014). World Film Locations: Athens. Chicago: The University of Chicago Press. σελ. 14.
- 1 2 3 Delveroudi, Ελίζα Άννα Δελβερούδη /Prof Eliza Anna (1994-01-01). «1994 - Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης και ο ελληνικός κινηματογράφος». ΠΑΝΕΠΙΣΤΉΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΑΡΙΑΔΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΉ ΕΠΕΤΗΡΙΔΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΜΟΣ ΕΒΔΟΜΟΣ. https://www.academia.edu/43072274/1994_%CE%9F_%CE%99%CE%AC%CE%BA%CF%89%CE%B2%CE%BF%CF%82_%CE%9A%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CF%82_%CE%BA%CE%B1%CE%B9_%CE%BF_%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%82.
- ↑ Sawas, Stéphane (2006). «Le retour du Grec d'Amérique. Ambivalence d'un personnage du cinéma populaire grec des années 1950». Diasporas. Histoire et sociétés 8 (1): 116–125. https://www.persee.fr/doc/diasp_1637-5823_2006_num_8_1_1047.
- ↑ «Της νύχτας τα καμώματα». tainiothiki.gr. Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2023.
- ↑ Το νησί της σιωπής στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ Καραπατσακίδου, Ελένη (2021). Αναπαραστάσεις της πόλης στον ελληνικό κινηματογράφο. Φλώρινα: Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. σελ. 45.
