Οξείδιο του αργύρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οξείδιο του αργύρου
Δομή οξειδίου του αργύρου(I) σε μοναδιαία κυψελίδα
Σκόνη οξειδίου του αργύρου(I)
Ονόματα
Ονοματολογία IUPAC
Άργυρος(Ι) οξείδιο
Άλλα ονόματα
Οξείδιο του αργύρου
Αναγνωριστικά
20667-12-3 YesY
ChemSpider 7970393 N
Αριθμός_EC 243-957-1
Jmol 3Δ Πρότυπο Image
MeSH άργυρος+οξείδιο
PubChem 9794626
Αριθμός RTECS VW4900000
Ιδιότητες
Ag2O
Μοριακή μάζα 231,74 g·mol−1
Εμφάνιση Μαύροι/καφέ κρύσταλλοι του κυβικού κρυσταλλικού συστήματος
Οσμή Άοσμο[1]
Πυκνότητα 7,14 g/cm3
Σημείο τήξης 300 °C (572 °F; 573 K) αποσυντίθεται από ≥200 °C[2][3]
Διαλυτότητα στο νερό 0,013 g/L (20 °C)
0,025 g/L (25 °C)[4]
0,053 g/L (80 °C)[2]
Γινόμενο διαλυτότητας (Ksp) του AgOH
1,52·10−8 (20 °C)
Διαλυτότητα Διαλυτό σε οξέα, αλκάλεα
Αδιάλυτο σε αιθανόλη[4]
−134,0·10−6 cm3/mol
Δομή
Κυβικό
Ομάδα χώρου
Pn3m, 224
Θερμοχημεία
65,9 J/mol·K[4]
22 J/mol·K[5]
−31 kJ/mol[5]
−11.3 kJ/mol[3]
Κίνδυνοι
Εικονογράμματα GHS Το εικονόγραμμα της φλόγας πάνω από κύκλο στο GHSΤο εικονόγραμμα θαυμαστικού στο GHS[6]
Δηλώσεις κινδύνου GHS
H272, H315, H319, H335[6]
Προληπτικές δηλώσεις GHS
P220, P261, P305+351+338[6]
NFPA 704
Θανάσιμη δόση ή συγκέντρωση (LD, LC):
2,82 g/kg (επιμύες, στοματικά)[1]
Σχετικές ενώσεις
Σχετικές ενώσεις
Άργυρος(I,III) οξείδιο
Εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά, τα δεδομένα αφορούν υλικά υπό κανονικές συνθήκες (25°C, 100 kPa).
 N (verify) Τι είναι YesY/N?)
Infobox references

Το οξείδιο του αργύρου είναι η χημική ένωση με τον χημικό τύπο Ag2O. Είναι μια λεπτή μαύρη ή σκούρα καφετιά σκόνη που χρησιμοποιείται για να παρασκευάσει άλλες ενώσεις του αργύρου.

Παρασκευή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρασκευή του οξειδίου του αργύρου με αντίδραση υδροξειδίου του λιθίου με πολύ αραιό διάλυμα νιτρικού αργύρου

Το οξείδιο του αργύρου μπορεί να παρασκευαστεί με επίδραση αραιών διαλυμάτων νιτρικού αργύρου και υδροξειδίου αλκάλεως.[7][8] This reaction does not afford appreciable amounts of silver hydroxide due to the favorable energetics for the following reaction:[9]

2 AgOH → Ag2O + H2O (pK = 2,875)[10])

Η ευρεσιτεχνία ΗΠΑ 20050050990 περιγράφει την παρασκευή του Ag2O με ιδιότητες κατάλληλες για χρήση ως λεπτού κοκκώδους αγώγιμου πληρωτή αλοιφής.

Δομή και ιδιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ag2O χαρακτηρίζεται ως γραμμικό, με διδεσμικά κέντρα Ag συνδεμένο με τετραεδρικά οξείδια. Είναι ισοδομικό με το Cu2O. "Διαλύεται" σε διαλύτες που το αποσυνθέτουν. Είναι ελαφρά διαλυτό στο νερό λόγω του σχηματισμού του ιόντος Ag(OH)2 και πιθανόν συσχετίζεται με τα προϊόντα υδρόλυσης.[11] Διαλύεται σε διάλυμα αμμωνίας για να δώσει διαλυτά παράγωγα. Πολτός του Ag2O προσβάλλεται άμεσα από οξέα:

Ag2O + 2 HX → 2 AgX + H2O

όπου HX = HF, HCl, HBr, ή HI, HO2CCF3. Αντιδρά επίσης με διαλύματα χλωριούχων αλκαλίων για να καθιζήσει χλωριούχο άργυρο (silver chloride), αφήνοντας διάλυμα του αντίστοιχου υδροξειδίου του αλκάλεως.[11][12]

Όπως πολλές ενώσεις του αργύρου, το οξείδιο του αργύρου είναι φωτοευαίσθητο. Αποσυντίθεται επίσης σε θερμοκρασίες πάνω από 280 °C.[13]

Εφαρμογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αυτό το οξείδιο χρησιμοποιείται σε κάποιες μπαταρίες οξειδίου του αργύρου, όπως στο μικτό οξείδιο αργύρου(I,III), Ag4O4. Στην οργανική χημεία, το οξείδιο του ασβεστίου χρησιμοποιείται ως ήπιο οξειδωτικό μέσο. Παραδείγματος χάρη, οξειδώνει τις αλδεΰδες σε καρβοξυλικά οξέα. Τέτοιες αντιδράσεις δουλεύουν καλύτερα όταν το οξείδιο του αργύρου έχει παρασκευαστεί επί τόπου από νιτρικό άργυρο και υδροξείδιο αλκάλεως.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Silver Oxide MSDS». SaltLakeMetals.com. Salt Lake Metals. http://www.saltlakemetals.com/MSDS_Silver_Oxide.htm. Ανακτήθηκε στις 2014-06-08. 
  2. 2,0 2,1 Perry, Dale L. (1995). Handbook of Inorganic Compounds (illustrated έκδοση). CRC Press, σελ. 354. ISBN 0849386713. 
  3. 3,0 3,1 http://chemister.ru/Database/properties-en.php?dbid=1&id=4098
  4. 4,0 4,1 4,2 Lide, David R. (1998). Handbook of Chemistry and Physics (81 έκδοση). Boca Raton, FL: CRC Press, σελ. 4–83. ISBN 0-8493-0594-2. 
  5. 5,0 5,1 Zumdahl, Steven S. (2009). Chemical Principles 6th Ed.. Houghton Mifflin Company, σελ. A23. ISBN 0-618-94690-X. 
  6. 6,0 6,1 6,2 Πρότυπο:Sigma-Aldrich
  7. O. Glemser and H. Sauer "Silver Oxide" in Handbook of Preparative Inorganic Chemistry, 2nd Ed. Edited by G. Brauer, Academic Press, 1963, NY. Vol. 1. p. 1037.
  8. Janssen, D. E.; Wilson, C. V. (1963), «4-Iodoveratrole», Org. Synth., http://www.orgsyn.org/orgsyn/orgsyn/prepContent.asp?prep=CV4P0547 ; Coll. Vol. 4: 547 
  9. Holleman, A. F.; Wiberg, E. "Inorganic Chemistry" Academic Press: San Diego, 2001. (ISBN 0-12-352651-5).
  10. Biedermann, George; Sillén, Lars Gunnar (1960). «Studies on the Hydrolysis of Metal Ions. Part 30. A Critical Survey of the Solubility Equilibria of Ag2O». Acta Chemica Scandinavica 13: 717. doi:10.3891/acta.chem.scand.14-0717. 
  11. 11,0 11,1 Cotton, F. Albert; Wilkinson, Geoffrey (1966). Advanced Inorganic Chemistry (2nd Ed.). New York:Interscience, σελ. 1042. 
  12. General Chemistry by Linus Pauling, 1970 Dover ed. p703-704
  13. Merck Index of Chemicals and Drugs, 14th ed. monograph 8521

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα