Ομοιουσιανοί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Οι Ομοιουσιανοί ήταν ημιαρειανική[1] ομάδα που που υποστήριζε ότι η αντίληψη πως ο Υιός Ιησούς Χριστός είναι ομοούσιος με τον Πατέρα θα μπορούσε να οδηγήσει σε μοναρχιανές πεποιθήσεις[2], οπότε υποστήριζαν ότι ο Υιός ήταν ομοιούσιος και όχι ομοούσιος με τον Πατέρα. Οι Ομοιουσιανοί αποτελούσαν την πιο μετριοπαθή τάση του Αρειανισμού σε σχέση με τους ριζοσπάστες Ανόμοιους, αλλά και τους Όμοιους[3].

Ηγετικές μορφές των Ομοιουσιανών ήταν ο Βασίλειος Αγκύρας και ο Γεώργιος Λαοδικείας[4]. Σταδιακά οι Ομοιουσιανοί προσέγγισαν τους Ορθοδόξους στο χριστολογικό ζήτημα[3] και κάποιοι ενώθηκαν μαζί τους αποδεχόμενοι το Σύμβολο της Νίκαιας[5]. Ο Μέγας Αθανάσιος δεχόταν σε κοινωνία τους Ομοιουσιανούς ακόμα κι αν δεν χρησιμοποιύσαν τον όρο ομοούσιος, αρκεί να δέχονταν ότι ο Ιησούς Χριστός ήταν "αληθώς φύσει Υιός" του Πατέρα[3]. Την περίοδο της αρειανικής διαμάχης, οι Ομοιουσιανοί αποτελούσαν την πλειοψηφία των επισκόπων της Μικράς Ασίας[2]. Μάλιστα, ο Κύριλλος Α΄ Ιεροσολύμων ήταν τυπικά Ομοιουσιανός, έχοντας όμως ορθόδοξη θεολογία[3].

Οι ενωτικές προσπάθειες των Ομοιουσιανών με τους Ορθοδόξους επιτάχυναν την εξέλιξη του ζητήματος της πνευματομαχίας[6].

Υποσημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. "Ομοιούσιος", Πάπυρος Larousse Britannica
  2. 2,0 2,1 Γεώργιος Χατζηαντωνίου, Η Εκκλησία του Χριστού: Τα Πρώτα Εξακόσια Χρόνια, Εκδόσεις «Ο Λόγος», 1993, σελ. 248-249.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Δημήτριος Ν. Μόσχος, Συνοπτική Ιστορία του Χριστιανισμού, Τόμος Α', Η Πρώτη Χιλιετία, Εκδόσεις Αρμός, 2017, σελ. 120-123.
  4. Βασίλειος Στεφανίδης, Εκκλησιαστική Ιστορία, Εκδόσεις Παπαδημητρίου, 1959, σελ. 192.
  5. Βασίλειος Στεφανίδης, Εκκλησιαστική Ιστορία, Εκδόσεις Παπαδημητρίου, 1959, σελ. 200.
  6. Βασίλειος Στεφανίδης, Εκκλησιαστική Ιστορία, Εκδόσεις Παπαδημητρίου, 1959, σελ. 242.