Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ολεξάντρ Σίρσκι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ολεξάντρ Σίρσκι
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Олександр Станіславович Сирський (Ουκρανικά)
Γέννηση26  Ιουλίου 1965
Novinki
ΚατοικίαΟυκρανία
ΨευδώνυμοБарс
ΠαρατσούκλιBars
Χώρα πολιτογράφησηςΟυκρανία (από 1991)
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (έως 1991)
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΡωσικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά
Ουκρανικά
Εκπαίδευσηcandidate in military science
ΣπουδέςMoscow Higher Military Command School
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταarmy officer
Περίοδος ακμής1986
Οικογένεια
ΓονείςStanislav Syrskyi
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςαρχιστράτηγος και General of Army of Ukraine/Ουκρανικές χερσαίες δυνάμεις
Πόλεμοι/μάχεςΠόλεμος στο Ντονμπάς, Μάχη του Ντεμπάλτσεβε, ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, Μάχη του Κιέβου (2022), Ουκρανική αντεπίθεση στην περιφέρεια Χαρκόβου, Μάχη του Μπαχμούτ, Εισβολή στο Κουρσκ, Ρωσο-Ουκρανικός Πόλεμος, Μάχη της Αβντιίβκα (2022–2024) και Battle of Selydove
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαCommander-in-Chief of the Armed Forces of Ukraine (2024–2026)
ΒραβεύσειςOrder of Bohdan Khmelnytskyi, 3rd class
Τάγμα του χρυσού Αστέρα (Ουκρανία)
Order of Bohdan Khmelnytskyi, 2nd class
Ήρωας της Ουκρανίας
Cross of Military Merit
Order of Bohdan Khmelnytskyi, 1st class
Орден Богдана Хмельницького
Mark of Esteem Badge
Medal "10 years to the Armed Forces of Ukraine"
Medal "15 Years of the Armed Forces of Ukraine"
badge for military valour
μετάλλιο για πολεμικές συνεισφορές
Μετάλλιο για «Διάκριση σε Στρατιωτική Υπηρεσία»
"Veteran of military service" medal
Medal "For Faithful Service"
μετάλλιο για τα «70 χρόνια των Ενόπλων Δυνάμεων της ΕΣΣΔ»
επίτιμος πολίτης Κιέβου
Λεγεώνα της Τιμής
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Ολεξάντρ Στανισλάβοβιτς Σίρσκι (ουκρανικά: Олександр Станіславович Сирський; γεννημένος στις 26 Ιουλίου 1965) είναι Ουκρανός στρατιωτικός αξιωματικός με βαθμό τετράστερου στρατηγού[1] ο οποίος υπηρετεί ως αρχιστράτηγος των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας από 8 Φεβρουαρίου 2024.[2] Προηγουμένως, ήταν διοικητής των Ουκρανικών Χερσαίων Δυνάμεων από το 2019 έως το 2024 και διοικητής της Επιχείρησης Κοινών Δυνάμεων από τον Μάιο έως τον Αύγουστο του 2019.

Κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, ο Σύρσκι διοικούσε την άμυνα του Κιέβου. Τον Σεπτέμβριο του 2022, διοικούσε την αντεπίθεση του Χάρκοβου.[3] Στη συνέχεια, ηγήθηκε της άμυνας του Μπαχμούτ μέχρι το 2023.[4]

Πρώιμη ζωή και καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σύρσκι γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου 1965 [5] στο χωριό Νοβίνκι, Ομπλάστ Βλαντίμιρ, Περιφέρεια Βλαντίμιρ, Ρωσική ΣΟΣΔ,[6] σε στρατιωτική οικογένεια, γιος της Λιουντμίλα και του Στάνισλαβ Σίρσκι.[7][8] Όσον αφορά το 2023, οι γονείς και ο αδελφός του ζουν στη Ρωσία.[7] Το 1980, όταν ο Σίρσκι ήταν 15 ετών, ο πατέρας του μετατέθηκε για να υπηρετήσει στις Σοβιετικές Ένοπλες Δυνάμεις στο Χάρκοβο της Ουκρανικής ΣΣΔ.[9][10] Ο Σίρσκι αποφοίτησε από το λύκειο στο Χάρκοβο και εισήλθε στην Ανώτερη Στρατιωτική Σχολή Διοίκησης της Μόσχας, την πιο διάσημη στρατιωτική ακαδημία της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά την αποφοίτησή του το 1986, ο Σίρσκι κατατάχθηκε στο Σοβιετικό Σώμα Πυροβολικού. Αρχικά υπηρέτησε σε μια αυτοκινούμενη μονάδα πυροβολικού εξοπλισμένη με τα αυτοκινούμενα οβιδοβόλα 2S5 Γιατσίντ-S, των 152 mm, και 2S7 Πιόν, των 203 mm, συμπεριλαμβανομένων μονάδων που προορίζονταν για βολή πυρηνικών βλημάτων. Αργότερα υπηρέτησε σε μονάδες Πυροβολικού με το πυραυλοβόλο BM-27 Ουραγκάν. Υπηρέτησε στο Αφγανιστάν, την Τατζικική ΣΣΔ και την Τσεχοσλοβακία μέχρι τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.[11]

Το 1993, μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, η στρατιωτική μονάδα του Σύρσκι στο Τσούχουιβ τέθηκε υπό ουκρανική διοίκηση και σε ηλικία 28 ετών προήχθη στη θέση του διοικητή τάγματος (ισοδύναμο με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη) στην 6η Μεραρχία της Εθνοφρουράς της Ουκρανίας. Αργότερα έγινε διοικητής συντάγματος σε αυτήν την μεραρχία.[12] Το 1996, ο Σύρσκι αποφοίτησε από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Άμυνας της Ουκρανίας και το 2005 έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα από το ίδιο πανεπιστήμιο.[13]

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ο Σύρσκι προήχθη σε διοικητή της 72ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας, με έδρα τη Μπίλα Τσέρκβα, και προήχθη στον βαθμό του υποστράτηγου.[5] Διορίστηκε Αρχηγός του Επιτελείου - πρώτος αναπληρωτής της Ενωμένης Επιχειρησιακής Διοίκησης των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων το 2007. Το 2009, ο Σύρσκι προήχθη σε υποστράτηγο με διάταγμα του Προέδρου Βίκτορ Γιούσενκο. Το 2011-2012 ήταν πρώτος αναπληρωτής της Κεντρικής Διεύθυνσης Στρατιωτικής Συνεργασίας και Ειρηνευτικών Επιχειρήσεων.[14] Το 2013 τοποθετήθηκε στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.[9]

Ρωσοουκρανικός πόλεμος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πόλεμος στο Ντονμπάς

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην αρχή του πολέμου στην Ανατολική Ουκρανία, ήταν αρχηγός του επιτελείου των αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων.[15] Συγκεκριμένα, ήταν ένας από τους επικεφαλής διοικητές των αντιτρομοκρατικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια της μάχης του Ντεμπάλτσεβε. Τον χειμώνα του 2015, πήγε στην πόλη με τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας Βίκτορ Μουζένκο. Ηγήθηκε των μαχών στο Βούχλεχιρσκ, στο χωριό Ριντκόντομπ και σε μια ανεπιτυχή προσπάθεια ανακατάληψης του Λοχβίνοβε. Συντόνισε επίσης την αποχώρηση του ουκρανικού στρατού από το Ντεμπάλτσεβε.[16] Υπό την ηγεσία του, ανατινάχθηκαν πιθανές διαδρομές διέλευσης του ποταμού Καραπούλκα.

Ο Αλεξάντρ Σύρσκι τιμήθηκε με το Τάγμα του Μπόχνταν Χμελνίτσκι Γ΄ βαθμού και αργότερα έλαβε τον βαθμό του υποστράτηγου λόγω των επιτευγμάτων του κατά τη διάρκεια της μάχης του Ντεμπάλτσεβε.[17][16] Το 2016, ηγήθηκε του Κοινού Επιχειρησιακού Αρχηγείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, το οποίο συντονίζει τις επιχειρησιακές δράσεις διαφόρων ουκρανικών δυνάμεων ασφαλείας στο Ντονμπάς. Το 2017, ήταν διοικητής ολόκληρης της Αντιτρομοκρατικής Επιχείρησης στην ανατολική Ουκρανία. Αργότερα αντικαταστάθηκε από την Επιχείρηση Κοινών Δυνάμεων.[18][19]

Από τις 6 Μαΐου έως τις 5 Αυγούστου 2019 ήταν διοικητής του Κοινού Επιχειρησιακού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας.[20][21]

Στις 5 Αυγούστου, ο Σύρσκι διορίστηκε Διοικητής των Χερσαίων Δυνάμεων των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας.[22][23] Στις 23 Αυγούστου 2020, προήχθη στον βαθμό του στρατηγού συνταγματάρχη.[24]

Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι με τον Ολεξάντρ Σύρσκι στο αρχηγείο των Ενόπλων Δυνάμεων στο Κουπιάνσκ, στην περιοχή του Χάρκοβο, στις 30 Νοεμβρίου 2023

Κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022, ο Σύρσκι αρχικά οργάνωσε και ηγήθηκε της άμυνας του Κιέβου.[25]

Τον Απρίλιο του 2022, ο Σύρσκι τιμήθηκε με το βραβείο Ήρωα της Ουκρανίας για τις προσπάθειές του. Τον Σεπτέμβριο του 2022, τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Σύρσκι ήταν ο αρχιτέκτονας πίσω από την επιτυχημένη αντεπίθεση στο Χάρκοβο.[26][27]

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Σύρσκι επικρίθηκε για την εφαρμογή αιματηρών στρατιωτικών τακτικών σοβιετικού τύπου, οι οποίες οδήγησαν σε σημαντικές ουκρανικές απώλειες κατά τη Μάχη του Μπαχμούτ,[28] και έλαβε το παρατσούκλι «Στρατηγός 200» (αναφορά στο Φορτίο 200, έναν σοβιετικό στρατιωτικό κώδικα που υποδηλώνει θανάτους στρατιωτών).[28]

Στις 8 Φεβρουαρίου 2024, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι αντικατέστησε τον Βαλέρι Ζαλούζνι με τον Σύρσκι ως αρχιστράτηγο των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, μετά από μήνες εικασιών για ρήξη μεταξύ του Ζαλούζνι και του Ζελένσκι.[29]

Στις 17 Φεβρουαρίου, ως πρώτη σημαντική απόφασή του ως αρχιστράτηγος, ο Αλεξάντρ Σύρσκι διέταξε την πλήρη αποχώρηση των ουκρανικών δυνάμεων από την Αβντιίβκα σε «πιο ευνοϊκές γραμμές» προκειμένου «να αποφευχθεί η περικύκλωση και να διαφυλαχθεί η ζωή και η υγεία του στρατιωτικού προσωπικού».

Στις 23 Αυγούστου ο Σύρσκι προήχθη στο βαθμό του στρατηγού.[1]

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σύρσκι είναι παντρεμένος με μια Ουκρανή και έχει 2 γιους μαζί της.[30] Η ρωσική προπαγάνδα έχει διαδώσει ψευδείς πληροφορίες για τον Σύρσκι, συμπεριλαμβανομένης της πληροφορίας ότι έχει έναν υιοθετημένο γιο στην Αυστραλία.[31]

Στρατιωτικές τάξεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 «Zelenskyy promotes Ukraine's Commander-in-Chief Syrskyi to the rank of general». Ukrainska Pravda (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2024.
  2. ↑ Walker, Shaun (8 Φεβρουαρίου 2024). «Volodymyr Zelenskiy fires top Ukraine army commander». The Guardian (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2024.
  3. ↑ Ministry of Defence of Ukraine [@DefenceU] (10 Σεπτεμβρίου 2022). «[...] The Commander of Ukrainian Land Forces, Hero of Ukraine, Colonel General Oleksandr Syrskyi is leading the Ukrainian offensive in this sector. [...]» (Tweet). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2022 – μέσω X.
  4. ↑ «Five facts about Oleksandr Syrskyi, Ukraine's new army chief». Reuters. 8 Φεβρουαρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2024.
  5. 1 2 «Сьогодні святкує ювілей Командувач Сухопутних військ ЗС України». Defense Express (στα Ουκρανικά). 26 Ιουλίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2021.
  6. ↑ «Who is Oleksandr Syrsky, the head of Ukraine's ground forces?». The Economist. 8 Ιουνίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιουλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2023.
  7. 1 2 Walker, Shaun· Sauer, Pjotr (9 Φεβρουαρίου 2024). «Ukraine needs fresh approach on battlefield, says new top general». The Guardian (στα Αγγλικά). ISSN 0261-3077. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2025.
  8. ↑ ««Математик войны». Кто такой новый главком ВСУ Александр Сырский» ["War mathematician." Who is the new Commander-in-Chief of the Armed Forces of Ukraine Alexander Syrsky] (στα Ρωσικά). BBC Russian Service. 9 Φεβρουαρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2024.
  9. 1 2 Who is Oleksandr Syrsky, the head of Ukraine's ground forces?
  10. ↑ «Who is Colonel-General Oleksandr Syrskyi — Commander-in-Chief of the Armed Forces — a large profile». 10 Ιουνίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2024.
  11. ↑ Christopher Miller· Ben Hall (8 Φεβρουαρίου 2024). «Who is Oleksandr Syrsky, Ukraine's new top military commander?». ft.com (στα Αγγλικά). Financial Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2024.
  12. ↑ «Полководец Сырский. Чем известен командующий Сухопутными войсками Украины». РБК-Украина (στα Ρωσικά). 29 Σεπτεμβρίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2022.
  13. ↑ Zakharchenko, Kateryna (9 Φεβρουαρίου 2024). «Oleksandr Syrsky: A Quick Guide to Ukraine's New Commander-in-Chief». Kyiv Post. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2024.
  14. ↑ ««Генерал 200» и «бахмутский мясник»: что известно о новом главкоме ВСУ Александре Сырском». Коммерсантъ (στα Ρωσικά). 9 Φεβρουαρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2024.
  15. ↑ «Порошенко призначив Олександра Сирського новим командувачем ООС: що про нього відомо». 24 Канал (στα Ουκρανικά). 6 Μαΐου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2021.
  16. 1 2 «Новий командир на Донбасі: що відомо про генерала Сирського». BBC News Україна (στα Ουκρανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2021.
  17. ↑ «УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №144/2015». Офіційне інтернет-представництво Президента України (στα Ουκρανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2021.
  18. ↑ «Операцію Об'єднаних сил замість Наєва очолив Сирський – Новинарня». novynarnia.com (στα Ουκρανικά). 6 Μαΐου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2021.
  19. ↑ «Призначення нового командуючого ООС генерала Сирського: хто він і що це означає?». ukrinform.ua (στα Ουκρανικά). 7 Μαΐου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2021.
  20. ↑ «УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №194/2019». Офіційне інтернет-представництво Президента України (στα Ουκρανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2021.
  21. ↑ «Порошенко призначив новим командувачем Об'єднаних сил Олександра Сирського». Радіо Свобода (στα Ουκρανικά). 6 Μαΐου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2021.
  22. ↑ «УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №578/2019». Офіційне інтернет-представництво Президента України (στα Ουκρανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2021.
  23. ↑ «Олександр Сирський, командувач Сухопутних військ ЗСУ, генерал-полковник». ukrinform.ua (στα Ουκρανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2021.
  24. ↑ «УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №346/2020». Офіційне інтернет-представництво Президента України (στα Ουκρανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2022.
  25. ↑ Sonne, Paul· Khurshudyan, Isabelle (24 Αυγούστου 2022). «Battle for Kyiv: Ukrainian valor, Russian blunders combined to save the capital». The Washington Post. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2022.
  26. ↑ «Oleksandr Syrskyi, o coronel-general que está a orquestrar a contraofensiva na Ucrânia». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2022.
  27. ↑ «Russia Confirms Flight of Troops from Ukraine's Kharkiv Area». Bloomberg.com. 10 Σεπτεμβρίου 2022. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Δεκεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2024.
  28. 1 2 «Zaluzhny is out, the 'butcher' is in». Politico. 8 Φεβρουαρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2023. This person added that Ukrainian troops have given Syrskyi a gruesome nickname: “Butcher.” The captain confirmed that the nickname has stuck, as has “General200” — which stands for 200 dead on the battlefield.
  29. ↑ Balmforth, Tom· Harmash, Olena (8 Φεβρουαρίου 2024). «Ukraine replaces army chief in shakeup at difficult time in war with Russia». Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2024.
  30. ↑ «Five facts about Oleksandr Syrskyi, Ukraine's new army chief». Reuters. 8 Φεβρουαρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2024.
  31. ↑ «Russia's new fake: Syrskyi has adopted son in Australia». global.espreso.tv (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2024.
  32. ↑ «Про присвоєння військових звань». Офіційний вебпортал парламенту України (στα Ουκρανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2023.
  33. ↑ «Про присвоєння військових звань». Офіційний вебпортал парламенту України (στα Ουκρανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2023.
  34. ↑ «УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №346/2020. Про присвоєння військових звань». president.gov.ua. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2022.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ολεξάντρ_Σίρσκι&oldid=11649359"