Οκταεθνής Συμμαχία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πίνακας στρατιωτικών τμημάτων με σημαίες και διακριτικά που μετείχαν στην οκταεθνή συμμαχία κατά των Μπόξερς (1900)

Η Οκταεθνής Συμμαχία, ή Οκτάεθνη Συμμαχία, (κινεζικά: 八国联军, πινγίν: Bāguó Liánjūn) ήταν ένας διεθνής συνασπισμός που συστάθηκε για την αντιμετώπιση της Εξέγερση των Μπόξερς από τους λαούς οκτώ χωρών και συγκεκριμένα των Αυτοκρατοριών της Ιαπωνίας, της Ρωσίας, της Μεγάλης Βρετανίας, της Γερμανίας, της Αυστρο-Ουγγαρίας, καθώς επίσης των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γαλλίας και του Βασιλείου της Ιταλίας. Ο συνασπισμός αυτός προκλήθηκε ως μια ανθρωπιστική παρέμβαση με εισβολή στρατιωτικών τμημάτων των παραπάνω στη Κίνα όπου και πέτυχε τελικά την άρση της πολιορκίας των Πρεσβειών στο Πεκίνο και τον τερματισμό της δίωξης των χριστιανών Κινέζων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1900.

Γενικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σερ Έντουαρντ Σέυμουρ διοικητής της συμμαχίας
Αντιπροσωπευτική φωτογράφιση στρατιωτών συμμαχίας ανά χώρα

Οι Μπόξερς κατά την εξέγερσή τους το 1898 και 1899 επιτέθηκαν και σκότωσαν ξένους ιεραποστόλους και χριστιανούς Κινέζους στη ΒΑ. Κίνα. Με την υποστήριξη της αυτοκρατορικής κυβέρνησης των Τσινγκ και τη σύμπραξη του κινεζικού αυτοκρατορικού στρατού οι Μπόξερς εισήλθαν στο Πεκίνο και πολιόρκησαν τους ξένους διπλωμάτες και πολίτες που είχαν καταφύγει στη συνοικία των πρεσβειών. Μετά την έκκληση των πρεσβευτών για στρατιωτική βοήθεια από τις χώρες τους, συγκροτήθηκε η συμμαχία αρχικά με τις στρατιωτικές δυνάμεις (στρατιωτικά αποσπάσματα και πολεμικά πλοία) που υπήρχαν στην περιοχή καθώς και με ενισχύσεις που στάλθηκαν στη συνέχεια και που τέθηκαν υπό την διοίκηση του Βρετανού ναυάρχου σερ Έντουαρντ Σέυμουρ στο Τιεντσίν οι οποίες και αριθμούσαν τελικά 54 πολεμικά πλοία, 5000 πεζοναύτες και περίπου 50.000 στρατιώτες.

Μετά την ατυχή επιλογή του ναυάρχου για σιδηροδρομική μεταγωγή των συμμαχικών δυνάμεων από Τιεντσίν στο Πεκίνο, απόσταση περίπου 80 χλμ. (Ιούνιος 1900), δύο μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1900 οι συμμαχικές δυνάμεις πεζοπορώντας έφθασαν τελικά στο Πεκίνο όπου νικώντας τον Αυτοκρατορικό Στρατό και στρέφοντας αυτόν εναντίον των Μπόξερς που αποδεκατίστηκαν έφερε το τέλος στην πολιορκία των πρεσβειών που είχε κρατήσει 55 ημέρες.

Συγκρότηση συμμαχικής δύναμης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι εθνικές δυνάμεις με τις οποίες συγκροτήθηκε η οκταεθνής συμμαχία είχαν ως ακολούθως σε πλοία, πεζοναύτες και στρατό ξηράς

Οκταεθνής Συμμαχία - Συμμετοχή ανά έθνος
Χώρα Πολεμικά
πλοία
Πεζοναύτες Στρατιώτες-
πεζικό
Naval Ensign of Japan.svg Ιαπωνία 18 540 20.300
Naval Jack of Russia.svg Ρωσία 10 750 12.400
Naval Ensign of the United Kingdom.svg Ηνωμένο Βασίλειο 8 2.020 10.000
Ensign of France.svg Γαλλία 5 390 3.130
Flag of the United States (1896–1908).svg ΗΠΑ 2 295 3.125
War Ensign of Germany (1892–1903).svg Γερμανία 5 600 300
Flag of Italy (1861-1946) crowned.svg Ιταλία 2 80
Austria-Hungary-flag-1869-1914-naval-1786-1869-merchant.svg Αυστροουγγαρία 1 75
Σύνολο 51 4.750 49.255

Συνέπειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι δυνάμεις της Συμμαχίας καταλαμβάνοντας στη συνέχεια το Πεκίνο προχώρησαν σε λεηλασίες, χωρίς όμως να θίξουν τον αυτοκρατορικό οίκο και ειδικότερα την αυτοκράτειρα Τσέου-χι, αν και είχε διαφύγει στην ύπαιθρο και που ήταν το βασικότερο πρόσωπο των επεισοδίων, με δεδομένο ότι εκείνη ενθαρρύνοντας το κίνημα των Μπόξερς, είχε εκδώσει το διάταγμα εξόντωσης των διπλωματών. Στο τέλος της επέμβασης αυτής, η αυτοκρατορική κυβέρνηση των Τσινγκ υπέγραψε το πρωτόκολλο Μπόξερς του 1901, το οποίο και επιδείνωσε ακόμα περισσότερο την σχέση της Κίνας με τις τότε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]