Οι Εξυπνάκηδες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Οι Εξυπνάκηδες
The Wise Guys.jpg
Κινηματογραφική αφίσα της ταινίας
ΣκηνοθεσίαΡομπέρ Ενρικό[1][2]
ΣενάριοΡομπέρ Ενρικό και Ζοζέ Ζιοβανί
ΠρωταγωνιστέςΜπουρβίλ[2], Λίνο Βεντούρα[2], Μισέλ Κονσταντέν, Τζες Χαν, Marie Dubois[2], François Vibert, Georges Guéret, Hénia Suchar, Henri Czarniak, Ζαν-Κλοντ Ρολάν[2], Marc Eyraud, Μαρσέλ Μπερνιέ, Μαρσέλ Περέζ, Michel Charrel, Πωλ Κροσέ, Pierre Frag, Reine Courtois και Sylvain Lévignac
ΜουσικήΦρανσουά ντε Ρουμπαί
ΦωτογραφίαJean Boffety
Πρώτη προβολή22  Οκτωβρίου 1965[3]
Διάρκεια125 λεπτό
ΠροέλευσηΓαλλία και Ιταλία
ΓλώσσαΓαλλικά

Οι Εξυπνάκηδες (γαλλικά : Les Grandes Gueules) είναι μια γαλλική κωμωδία του 1965 σε σκηνοθεσία του Ρομπέρ Ενρικό βασισμένη σε ένα μυθιστόρημα του Ζοζέ Ζιοβανί. Πρωταγωνιστεί ο Μπουρβίλ και ο Λίνο Βεντούρα.[4]


Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά από 20 χρόνια στον Καναδά, ο Έκτορ Βαλεντίν επιστρέφει στο οικογενειακό του σπίτι στο Βόζες της Γαλλίας, για να κληρονομήσει το πριονιστήριο της οικογένειας μετά το θάνατο του πατέρα του. Φτανοντας στο πατρικό του διαπιστώνει, ότι το «  haut-fer » (όρος που χαρακτηρίζει ένα παραδοσιακό υδραυλικό πριονιστήριο) είναι ερειπωμένο, αλλά αποφασίζει να αναζωογονήσει την εταιρεία. Ωστόσο, ένα άλλο πριονιστήριο, πολύ πιο μοντέρνο και ισχυρό, υπάρχει ήδη στο χωριό και ο ιδιοκτήτης του, ο Θιράζ, χαρούμενος με την εξαφάνιση του ανταγωνιστή του, προσέρχεται στον Έκτορ για να του υποβάλει μια προσφορά για να αγόρασει το πριονιστήριο του πατέρα του. Αντιμέτωπος με την άρνηση πώλησης και την αποφασιστικότητα του νεου ιδιοκτητη, ο Θιράζ θα αρχισει να βαζει εμποδια στον Έκτορ για να σταματησει την παραγωγη κοπής ξύλου.

Σε μια δημοπρασία ο Έκτορ, συναντά δύο πρώην κατάδικους, τον Λορέν και τον Μικ που αναζητούν εργασία. Ο Λορέν προτείνει στον Έκτορ να στρατολογήσει μια ομάδα κρατουμενων από την τοπική φυλακή. Ο Βαλεντίν διστάζει μέχρι ο Λορέν να του αποκαλύψει το παρελθόν του. Οι πρώην κρατούμενοι προσλαμβάνονται στη συνέχεια στο πριονιστήριο, δίνοντάς έμφαση στην κατασκευή ενός πολύχρωμου καταυλισμού εργασίας. Στην αρχή, ο Έκτορ καταφέρνει να λειτουργήσει ξανά το πριονιστήριο και η επιχείρησή του βρίσκεται σύντομα σε παραγωγή. Στη συνέχεια, ο Λορέν λέει στο αφεντικό του ότι ένας από τους συγκρατούμενους φίλους του μπορεί να συμμετάσχει μαζί τους.

Σιγά-σιγά, ο Λορέν εφαρμόζει το σχέδιό του. Αλλά το σχέδιό του ερχεται ενάντια σε πολλά απρόβλεπτα γεγονότα. Πρώτον, ο Μικ τον εγκαταλείπει για να φύγει με τη γυναίκα του. Στη συνέχεια, η απελευθέρωση του συγκρατουμενου του καθυστερεί. Κατά τη διάρκεια αυτής της οπισθοδρόμησης, ξεσπά μια φασαρία κατά τη διάρκεια ενός πάρτι μεταξύ των υπαλλήλων των δύο πριονιστηρίων. Ο Μικ, επιστρέφοντας στο πριονιστήριο μετά από διαφωνία με την σύντροφό του, πεθαινει ξαφνικά κατά τη διάρκεια της αντιπαράθεσης.

Στη συνέχεια, η διοίκηση φυλακών αποφασίζει να πάρει πισω τους κρατούμενους που δουλευουν στο πριονιστήριο. Πριν φύγουν, ένας από τους κρατούμενους αποκαλύπτει στον Έκτορ τι σχεδίαζε ο Λορέν. Νιώθοντας προδομένος, ο Έκτορ βαζει φωτιά στο πριονιστήριο του και παραμένει εκεί προκειμένου να δώσει τέλος στη ζωή του. Ο Λορέν φτάνει εγκαίρως για να τον σώσει. Οι δύο άντρες φεύγουν μαζί για ένα πιο αβέβαιο μέλλον.

Διανομή ρόλων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.imdb.com/title/tt0059241/. Ανακτήθηκε στις 13  Απριλίου 2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 www.allocine.fr/film/fichefilm_gen_cfilm=31385.html. Ανακτήθηκε στις 13  Απριλίου 2016.
  3. Freebase Data Dumps. Google.
  4. «Η Γαλλική κωμωδια του 1965». filmaffinity.com. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2020.  (Αγγλικά)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]