Οινοχόη του Διπύλου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Οινοχόη του Διπύλου
Dipylon Inscription.JPG
 
Ονομασία Οινοχόη του Διπύλου
Έτος δημιουργίας 740 π.Χ
Είδος οινοχόη
Διαστάσεις 22,5 εκ.
Μουσείο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Αριθμός καταλόγου 192
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Η οινοχόη του Διπύλου που φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο φέρει την αρχαιότερη ελληνική επιγραφή μετά τις μυκηναϊκές πινακίδες. Βρέθηκε στον αρχαιολογικό χώρο του Διπύλου.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οινοχόη είναι διακοσμημένη με αγγειογραφία που εικονίζει μια φόρμιγγα. Αρχίζοντας αριστερά από την λαβή φέρει την εξής επιγραφή:(ΗΟΣΝΥΝΟΡΧΕΣΤΟΝΠΑΝΤΟΝΑΤΑΛΟΤΑΤΑΠΑΙΖΕΙΤΟΤΟΔΕΚΛΜΙΝ - ὃς νῦν | ὀρχη|στῶν πάν|των ἀτα|λώτατα | παίζει τῶ τόδε ...), που σημαίνει σήμερα, ότι «την κανάτα αυτή θα την πάρει ο χορευτής που θα χορέψει πιο χαριτωμένα». Ήταν δηλαδή έπαθλο χορευτικών αγώνων.

Επιγραφική μελέτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ανάγνωση και ερμηνεία της επιγραφής απασχολεί σοβαρά επιγραφικούς και φιλολόγους από το 1880.

Χρονολόγηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το αγγείο χρονολογείται στα 740 π.Χ. Η επιγραφή είναι χαραγμένη λίγο μετά από το ψήσιμο του αγγείου. Είναι ιστορικής σημασίας διότι καινοτομεί ως προς τα γράμματα. Το Χ πρωτοεμφανίζεται στο ελληνικό αλφάβητο, μαζί με το Φ και Ψ που είναι άγνωστα στο φοινικικό αλφάβητο. Το Η και το Ω αποδίδονται ως Ε και Ο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]