Μετάβαση στο περιεχόμενο

Οίκος των Κολόννα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο Οίκος των Κολόννα, ιταλ.: Casa di Colonna είναι μία ιταλική ευγενής οικογένεια, που αποτελεί μέρος της παπικής αριστοκρατίας. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μεσαιωνική και αναγεννησιακή Ρώμη, παρέχοντας έναν πάπα (τον Μαρτίνο Ε΄), 23 καρδινάλιους, και πολλούς άλλους εκκλησιαστικούς και πολιτικούς ηγέτες. Άλλα αξιοσημείωτα μέλη της οικογένειας είναι η Βιττόρια Κολόννα, στενή φίλη του Mικελάντζελo, ο Mαρκαντόνιo Β΄ Κολόννα, αρχηγός του παπικού στόλου στη μάχη του Λεπάντo (1571) και η Κοστάντσα Κολόννα, η μαικήνας και προστάτης του Καραβάτζο. Η οικογένεια ήταν γνωστή για την έντονη διαμάχη της με την οικογένεια Ορσίνι σχετικά με την επιρροή τους στη Ρώμη, η οποία τελικά διευθετήθηκε με την έκδοση της παπικής βούλας Pax Romana από τον πάπα Ιούλιο Β΄ το 1511. Το 1571, οι αρχηγοί και των δύο οικογενειών παντρεύτηκαν ανιψιές του πάπα Σίξτου Ε΄. Στη συνέχεια, οι ιστορικοί κατέγραψαν ότι «δεν είχε συναφθεί ειρήνη μεταξύ των πριγκίπων της Χριστιανοσύνης, στην οποία να μην είχαν συμπεριληφθεί ονομαστικά». Σήμερα, η οικογένεια διευθύνεται από τον ντον Πρόσπερο Κολόννα (γενν. 1956).

Ιστορία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προέλευση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο θυρεός των Κολόννα ντι Σκιάρα.

Σύμφωνα με την παράδοση, η οικογένεια Κολόννα είναι κλάδος των κόμητων του Τούσκουλου: από τον Πέτρο (1099–1151), γιο του Γρηγορίου Γ΄, που ονομαζόταν Πέτρος «ντε Κολούμνα» από την περιουσία του, το Κάστρο Κολούμνα στην Κολόννα, στους λόφους Άλμπαν. Πιο πίσω, εντοπίζουν την καταγωγή τους πέρα από τους κόμητες του Τούσκουλου, μέσω Λομβαρδών και Ιταλο-Ρωμαίων ευγενών, εμπόρων και κληρικών, μέχρι και τον Πρώιμο Μεσαίωνα: ισχυριζόμενοι τελικά ότι προέρχονται από τη δυναστεία των Ιουλίων-Κλαυδίων και το γένος των Ιουλίων, του οποίου η καταγωγή χάνεται στα βάθη του χρόνου, αλλά που εισήλθε στα χρονικά για πρώτη φορά το 489 π.Χ. με την ιδιότητα του υπάτου Γάιου Ιουλίου Ιουλίου.

Ο πρώτος καρδινάλιος από την οικογένεια διορίστηκε το 1206, όταν ο Τζοβάννι Κολόννα ντι Καρμπονιάνο έγινε καρδινάλιος διάκονος των Σάνκτι Κόσμα ε Νταμιάνο. Για πολλά χρόνια, ο καρδινάλιος Τζοβάννι ντι Σαν Πάολο (που ανέλαβε το 1193) ταυτιζόταν ως μέλος της οικογένειας Κολόννα, και ως εκ τούτου ο πρώτος εκπρόσωπός της στο Κολλέγιο των Καρδιναλίων, αλλά οι σύγχρονοι μελετητές έχουν διαπιστώσει, ότι αυτό βασιζόταν σε ψευδείς πληροφορίες από τις αρχές του 16ου αι.

Ο Τζοβάννι Κολόννα (γενν. π. 1206 ) [1], ανιψιός του καρδινάλιου Τζοβάννι Κολόνα ντι Καρμπονιάνο, έδωσε τους επίσημους όρκους του ως Δομινικανός γύρω στο 1228, και έλαβε τη θεολογική και φιλοσοφική του εκπαίδευση στο ρωμαϊκό σπουδαστήριο (studium) της Σάντα Σαμπίνα, τον πρόδρομο του Παπικού Πανεπιστημίου του Αγίου Θωμά Ακινάτη, <i id="mwXQ">Angelicum</i>. Υπηρέτησε ως Επαρχιακός της Ρωμαϊκής επαρχίας του Τάγματος των Δομινικανών, και ηγήθηκε του επαρχιακού παραρτήματος του 1248 στο Ανάνι. [2] Ο Κολόννα διορίστηκε αρχιεπίσκοπος της Μεσσήνης το 1255. [3]

Η Μαργαρίτα Κολόννα (απεβ. 1248) ήταν μέλος του Τάγματος των Φραγκισκανών. Αγιοποιήθηκε από τον πάπα Πίο Θ΄ το 1848.

Εκείνη την εποχή, ξεκίνησε μία αντιπαλότητα με τον φιλοπαπικό Οίκο των Ορσίνι, ηγετών της φατρίας των Γουέλφων. Αυτό ενίσχυσε την φιλο-αυτοκρατορική πορεία των Γιβελλίνων που ακολούθησε η οικογένεια Κολόννα, καθ' όλη την περίοδο τής σύγκρουσης μεταξύ του Παπισμού και της Γερμανίας. Κατά ειρωνικό τρόπο, σύμφωνα με τον δικό τους οικογενειακό θρύλο, οι Ορσίνι κατάγονται επίσης από τη δυναστεία των Ιουλιο-Κλαυδίων της αρχαίας Ρώμης.

Οι Κολώννα εναντίον του Παπισμού

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο θυρεός ενός Κολόννα, επισκόπου.

Το 1297 ο καρδινάλιος Γιάκοπο αποστέρησε τούς αδελφούς του Οτόνε, Ματέο και Λαντόλφο από τις γαίες τους. Οι τρεις τελευταίοι άσκησαν έφεση στον πάπα Βονιφάτιο Η΄, ο οποίος διέταξε τον Γιάκοπο να επιστρέψει τη γη, και επιπλέον να παραδώσει τα οχυρά της οικογένειας, την Κολόννα, την Παλεστρίνα και άλλες πόλεις, στον Παπισμό. Ο Γιάκοπο αρνήθηκε. Τον Μάιο ο Βονιφάτιος Η΄ τον απομάκρυνε από το Κολλέγιο των Καρδιναλίων, και αφόρισε αυτόν και τους οπαδούς του.

Η οικογένεια Κολόννα (εκτός από τους τρεις αδελφούς που συμμάχησαν με τον πάπα) δήλωσε ότι ο Βονιφάτιος Η΄ είχε εκλεγεί παράνομα, μετά την άνευ προηγουμένου παραίτηση του πάπα Κελεστίνου Ε΄. Η διαμάχη οδήγησε σε ανοιχτό πόλεμο, και τον Σεπτέμβριο, ο Βονιφάτιος Η΄ διόρισε τον Λαντόλφο στη διοίκηση τού στρατού του, για να καταστείλει την εξέγερση των συγγενών τού Λαντόλφο, τους Κολόννα. Μέχρι το τέλος του 1298, ο Λαντόλφο είχε καταλάβει την Κολόννα, την Παλεστρίνα και άλλες πόλεις, και τις είχε ισοπεδώσει. Οι γαίες της οικογένειας μοιράστηκαν μεταξύ του Λαντόλφο και των πιστών αδελφών του. Η υπόλοιπη οικογένεια εγκατέλειψε την Ιταλία.

Οι εξόριστοι Κολόννα συμμάχησαν με τον άλλο μεγάλο εχθρό του πάπα, τον Φίλιππο Δ΄ της Γαλλίας, ο οποίος στα νιάτα του είχε εκπαιδευτεί από τον καρδινάλιο Εγκίντιο Κολόννα. Τον Σεπτέμβριο του 1303 ο Σκιάρα Κολόννα και ο σύμβουλος τού Φιλίππου Δ΄, Γκιγιόμ ντε Νογκαρέ, οδήγησαν μία μικρή δύναμη στο Ανάνι, για να συλλάβουν τον Βονιφάτιο Η΄ και να τον φέρουν στη Γαλλία, όπου επρόκειτο να δικαστεί. Οι δύο κατάφεραν να συλλάβουν τον πάπα, και ο Σκιάρα φέρεται να τον χαστούκισε στο πρόσωπο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, η οποία ονομάστηκε κατά συνέπεια η «προσβολή στο Ανάνι». Η προσπάθεια τελικά απέτυχε μετά από λίγες ημέρες, όταν οι ντόπιοι απελευθέρωσαν τον πάπα. Ωστόσο, ο Βονιφάτιος Η΄ απεβίωσε στις 11 Οκτωβρίου, επιτρέποντας στη Γαλλία να κυριαρχήσει στους ασθενέστερους διαδόχους του κατά τη διάρκεια της παποσύνης της Αβινιόν.

Ύστερος Μεσαίωνας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο θυρεός του πάπα Μαρτίνου Ε΄ Κολόννα.

Η οικογένεια παρέμεινε στο επίκεντρο της πολιτικής και θρησκευτικής ζωής καθ' όλη τη διάρκεια του ύστερου Μεσαίωνα. Ο καρδινάλιος Εγκίντιο Κολόννα απεβίωσε στην παπική αυλή στην Αβινιόν το 1314. Αυγουστινιανός, σπούδασε θεολογία στο Παρίσι κοντά στον Άγιο Θωμά τον Ακινάτη, και έγινε ένας από τους πιο έγκυρους στοχαστές της εποχής του.

Τον 14ο αι. η οικογένεια χρηματοδότησε τη διακόσμηση της εκκλησίας του Σαν Τζοβάννι ιν Λατεράνο, κυρίως τα ψηφιδωτά δαπέδου.

Το 1328 ο Λουδοβίκος Δ΄ της Γερμανίας βάδισε στην Ιταλία για τη στέψη του ως αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας . Καθώς ο πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ διέμενε στην Αβινιόν και είχε δηλώσει δημόσια ότι δεν θα στεφόταν ο Λουδοβίκος Δ΄, ο βασιλιάς αποφάσισε να στεφθεί από ένα μέλος της ρωμαϊκής αριστοκρατίας, η οποία πρότεινε τη Σκιάρα Κολόννα. Προς τιμήν αυτού του γεγονότος, στην οικογένεια Κολόννα δόθηκε το προνόμιο να χρησιμοποιεί το αυτοκρατορικό ακτινωτό στέμμα επάνω από το οικόσημό της.

Ο ποιητής Πετράρχης ήταν πολύ καλός φίλος της οικογένειας, ιδιαίτερα του Τζοβάννι Κολόννα, και ζούσε συχνά στη Ρώμη ως φιλοξενούμενος τής οικογένειας. Συνέθεσε μία σειρά από σονέτα για ειδικές περιστάσεις εντός της οικογένειας Κολόννα, συμπεριλαμβανομένου του «Κολόννα ο Ένδοξος, το μεγάλο λατινικό όνομα στο οποίο στηρίζονται όλες οι ελπίδες μας». Σε αυτή την περίοδο, οι Κολόννα άρχισαν να ισχυρίζονται ότι ήταν απόγονοι της δυναστείας των Ιουλιο-Κλαυδίων.

Το Παλάτσο Κολόννα στη Ρώμη. Ξεκίνησε από τον πάπα Μαρτίνο Ε΄, και είναι κατοικία της οικογένειας μέχρι σήμερα.

Στη Σύνοδο της Κωνσταντίας, οι Κολόννα τελικά επέτυχαν τις παπικές τους φιλοδοξίες όταν ο Οντόνε Κολόννα εξελέγη στις 14 Νοεμβρίου 1417 πάπας. Ως Μαρτίνος Ε΄, αρχιεράτευσε μέχρι το τέλος του στις 20 Φεβρουαρίου 1431.

Πρώιμη Νεότερη Περίοδος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο θυρεός των Κολόννα-Μπαρμπερίνι.

Η Βιτόρια Κολόννα έγινε διάσημη τον 16ο αι. ως ποιήτρια και προσωπικότητα στους κύκλους των εγγράμματων.

Το 1627 η Anna Κολόννα, κόρη του Φιλίππο Α΄ Κολόννα, παντρεύτηκε τον Ταντέο Μπαρμπερίνι από την οικογένεια Μπαρμπερίνι. ανιψιό του πάπα Ουρβανού Η'.

Το 1728 ο κλάδος Καρμπονιάνο (Κολόννα ντι Σκιάρα) της οικογένειας Κολόννα πρόσθεσε το όνομα Μπαρμπερίνι στο οικογενειακό του όνομα , όταν ο Τζούλιο Τσέζαρε Κολόννα ντι Σκιάρα νυμφεύτηκε την Κορνέλια Μπαρμπερίνι, κόρη του τελευταίου άρρενα Μπαρμπερίνι που είχε το όνομα, και εγγονή του Mαφέο Μπαρμπερίνι (γιού του Tαντέο Μπαρμπερίνι).

Τρέχουσα κατάσταση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
O Όντο Κολόννα (1368–1431), έγινε ο πάπας Μαρτίνος Ε΄ 1417-1431.

Η οικογένεια Κολόννα ήταν Βοηθοί Πρίγκιπες του Παπικού Θρόνου .

Η οικογενειακή κατοικία στη Ρώμη, το Παλάτσο Κολόννα, είναι ανοιχτή για το κοινό κάθε Παρασκευή και Σάββατο πρωί.

Η κύρια γραμμή «Κολόννα ντι Παλιάνo» αντιπροσωπεύεται σήμερα από τον πρίγκιπα Mαρκαντόνιο Κολόννα ντι Παλιάνo, πρίγκιπα και δούκα του Παλιάνo (γενν. 1948), του οποίου κληρονόμος είναι ο ντον Τζοβάννι Αντρέα Κολόννα ντι Παλιάνo (γενν. 1975) και από τον ντον Πρόσπερο Κολόννα ντι Παλιάνo, πρίγκιπα της Αβέλα (γενν. 1956), του οποίου κληρονόμος είναι ο ντον Φίλιππο Κολόννα ντι Παλιάνo (γενν. 1995).

Η γραμμή «Κολόννα ντι Στιλιάνo» αντιπροσωπεύεται από τον ντον Πρόσπερο Κολόννα ντι Στιλιάνο πρίγκιπα του Στιλιάνo (γενν. 1938), του οποίου κληρονόμος είναι ο ανιψιός του ντον Στέφανο Κολόννα ντι Στιλιάνo (γενν. 1975).

Αξιοσημείωτα μέλη

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Πρόσπερο Κολόννα (1452–1523), παπικός κοντοτιέρος.
  • Τζοβάννι Κολόννα (απεβ. 1245) καρδινάλιος
  • Blessed Margherita Colonna (π. 1255 – 1280)
  • Stefano Colonna (1265 – π. 1348), an influential noble in Medieval Rome and Imperial vicar in the early 14th century
  • Jacopo Colonna (1250–1318), cardinal
  • Giacomo Colonna (1270–1329), who took part in the Outrage of Anagni against Pope Boniface VIII
  • Giovanni Colonna (1295–1348), influential cardinal during the Avignon papacy
  • Oddone Colonna (1369–1431), whose election as Pope Martin V in 1417 ended the Western Schism
  • Ludovico Colonna (1390–1436), condottiero
  • Prospero I Colonna (1410–1463), cardinal
  • Fabrizio Colonna (π. 1450 – 1520), the father of Vittoria Colonna, and a general in the Holy League
  • Πρόσπερο Κολόννα (1452–1523), who fought alongside his cousin Fabrizio Colonna
  • Francesco Colonna (1453? – 1517?) [La "Pugna d'amore in sogno" di Francesco Colonna Romano, 1996, Maurizio Calvesi], who was credited (along with the monk Francesco Colonna) with the authorship of the Hypnerotomachia Poliphili by an acrostic in the text; also believed to have written the story
  • Marcantonio I Colonna (1478–1522), condottiero of the 15th–16th centuries
  • Pompeo Colonna (1479–1532), cardinal, a nephew of Prospero Colonna, mentioned above. Viceroy of Naples from 1530 to 1532
  • Vittoria Colonna (1490–1547), friend of Michelangelo. Married in 1507 the Spanish-Italian Fernando d'Avalos, marquis of Pescara (deceased 1525), adopting (on becoming a widow) Alfonso d'Avalos, also marquis del Vasto, a nephew of her former husband
  • Pirro Colonna (1500–1552), 16th century captain under Charles V, Holy Roman Emperor
  • Marco Antonio Colonna (1523–1597), cardinal
  • Marcantonio II Colonna the Younger (1535–1584), Duke of Tagliacozzo. Son of Ascanio Colonna and Juana de Aragón. He participated in the naval Battle of Lepanto against the Turks, 7 October 1571 and was Viceroy of Sicily in 1577–1584. Prince of Paliano.
  • Ascanio Colonna (1560–1608), cardinal
  • Federico Colonna y Tomacelli, Prince of Butera (1601–1641), Viceroy of Valencia, in Spain, 1640–1641, Viceroy of Catalonia, 1641. He was Great Constable of the kingdom of Naples (1639–1641) as had been his father Filippo I Colonna, (1578 – 11 April 1639).
  • Marcantonio V Colonna (1606/1610–1659), Prince of Paliano
  • Lorenzo Onofrio Colonna, Viceroy of Aragon, 1678–1681, in Spain
  • Prospero II Colonna (1662–1743), cardinal
  • Carlo Colonna (1665–1739), cardinal, created by Clement XI in 1706
  • Marcantonio Colonna (1724–1793), cardinal
  • Giovanni Antonio Colonna (1878–1940), politician
  • Guido Colonna di Paliano (1908–1982), diplomat and European Commissioner

Δείτε επίσης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφορές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Stefano, Antonio N. Di (1 Ιανουαρίου 1995). Fra Giovanni Colonna (στα Ιταλικά). Edizioni Studio Domenicano. ISBN 9788870941920.
  2. ↑ Monumenta et antiquitates veteris disciplinae Ordinis Praedicatorum ab anno 1216 ad 1348 praesertim in romana provincia praefectorumque qui eandem rexerunt biographica chronotaxis... opera et studio p. fr. Pii-Thomae Masetti... (στα Λατινικά). ex Typographia Rev. Cam. Apostolicae. 1 Ιανουαρίου 1864.
  3. ↑ Antonio N. Di Stefano (1995). Fra Giovanni Colonna. Edizioni Studio Domenicano. σελίδες 30–31. ISBN 9788870941920. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2013.

Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Οίκος_των_Κολόννα&oldid=11527930"