Ξηροπήγαδο Αρκαδίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°28′36.60″N 22°43′56.81″E / 37.4768333°N 22.7324472°E / 37.4768333; 22.7324472

Ξηροπήγαδο
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Γεωγραφία και στατιστική
Νομός Αρκαδίας
Υψόμετρο 1μ.
Πληθυσμός 353[1] (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Ξεροπήγαδο
Ονομασία κατοίκων Ξηροπηγαδιώτες
Ταχ. κωδ. 220 01
Τηλ. κωδ. 27550

Το Ξηροπήγαδο (γνωστό παλαιότερα και ως Ξεροπήγαδο) είναι χωριό του νομού Αρκαδίας που υπάγεται στον Δήμο Βόρειας Κυνουρίας. Έχει πληθυσμό 353 κατοίκους. Πρόκειται για ένα παλιό ψαροχώρι της Κυνουρίας που τα τελευταία χρόνια παρουσιάζει τουριστική ανάπτυξη. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, κυρίως την ελαιοκομία, την αμπελουργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, αλλά και τον τουρισμό.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ξηροπήγαδο από τη Ζάβιτσα το 1965.

Βρίσκεται στους πρόποδες της βορειοανατολικής πλευράς του όρους Ζάβιτσα. Είναι το πρώτο παραθαλάσσιο χωριό της Αρκαδίας που συναντάει κανείς μετά την Αργολίδα, επάνω στον οδικό άξονα Άργους-Λεωνιδίου. Απέχει 150 χιλιόμετρα από την Αθήνα και 10 χιλιόμετρα από το Άστρος Κυνουρίας. Κοντά στις ακτογραμμές του χωριού υπάρχουν βράχια με μικρές σπηλιές και μικρές δυσπρόσιτες αμμουδιές, ιδανικές για απομόνωση.

Στα όρια της κοινότητας και 5 χιλιόμετρα από αυτή, στο δρόμο προς την Αργολίδα, αναβλύζει υποθαλάσσια πηγή με γλυκό νερό. Η τοποθεσία είναι γνωστή ως «Ανάβαλος». Στο σημείο υπάρχουν εγκαταστάσεις συλλογής του νερού, το οποίο χρησιμοποιείται για τις ανάγκες ύδρευσης του Αργολικού κάμπου.[2]

Οικισμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ντόπιοι πριν εγκατασταθούν στο παραλιακό μέρος του χωριού ζούσαν σε μικρούς ορεινούς οικισμούς. Ο κάθε οικισμός έφερε την ονομασία ανάλογα με το επώνυμο της οικογένειας που τον κατοικούσε. Σήμερα αυτοί οι οικισμοί δεν κατοικούνται, είναι χωράφια όπου υπάρχουν κυρίως ελαιόδεντρα.

Οι εγκαταστάσεις νερού του Ανάβαλου

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανοικτά της θαλάσσης, κοντά στον οικισμό Λιλέικα, αναβλύζει υποθαλάσσια πηγή με υφάλμυρο νερό. Η πηγή βρίσκεται σε απόσταση 290 μέτρων από την ακτή και σε βάθος 80 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα νερά της προέρχονται από τις καταβόθρες του Παρθενίου και του Μαντινειακού κάμπου. Η πηγή αποκαλείται από τους ντόπιους «Λιλέικο μάτι» και είναι διακριτή από τη στεριά όταν υπάρχει σχετική άπνοια και τα νερά είναι ήρεμα, καθώς φαίνεται ο θαλάσσιος στρόβιλος διαμέτρου περίπου 25 μέτρων που δημιουργείται από την ανάμιξη του αλμυρού με το υφάλμυρο νερό.[3]

Η υφάλμυρη πηγή Λιλέικο Μάτι, ορατή από τη στεριά

Εκκλησίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χωριό έχει δύο εκκλησίες, την Αγία Μαρίνα και τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου (γνωστή ως Βαγγελίστρα).

Πανηγύρια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κάθε καλοκαίρι διοργανώνονται δύο υπαίθρια τοπικά πανηγύρια: Ένα στις 26 Ιουλίου, παραμονή του Αγίου Παντελεήμονα στο ξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονα, όπου γίνεται η λειτουργία και έπειτα αρχίζει το γλέντι συνοδευόμενο από φαγητό, τραγούδια και χορό. Το δεύτερο λαμβάνει χώρα στο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης της Σωτήρας, επάνω στο όρος Ζάβιτσα, όπου και εκεί γίνεται λειτουργία και μετά ακολουθεί το γλέντι.

Ιστορικό πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Οικισμός Κοινότητα
1928 - 227
1940 - 229
1951 - 363
1961 - 337
1971 - 301
1981 305 359
1991 601 690
2001 369 427
2011 353 433

Αθλητισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού ονομάζεται «Φορτούνα Ξηροπηγάδου» και χρώματά της είναι το μπλε και το μαύρο. Αγωνίζεται στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]