Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ντέλσι Ροδρίγκες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ντέλσι Ροδρίγκες
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Delcy Rodríguez (Ισπανικά)
Γέννηση18  Μαΐου 1969
Καράκας
ΚατοικίαΚαράκας
Χώρα πολιτογράφησηςΒενεζουέλα
ΘρησκείαΚαθολικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά
ΣπουδέςΚεντρικό Πανεπιστήμιο της Βενεζουέλας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
δικηγόρος
διπλωμάτης
authority
νομικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαPartido Socialista Unido de Venezuela και Movement We Are Venezuela
Πολιτική ιδεολογίαΤσαβισμός
Οικογένεια
ΣύντροφοςΦερνάντο Καρρίγιο (2006–2007)
ΓονείςJorge Antonio Rodríguez
ΑδέλφιαJorge Rodríguez
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Βενεζουέλας
Minister of Foreign Affairs of Venezuela (2014–2017)
Αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας (2018–2026)
Minister of Finance of Venezuela (2020–2024)
minister of Communications and Information of Venezuela (2013–2014)
πρόεδρος (2017–2018)
minister of Popular Power of the Office of the Presidency (Φεβρουάριος 2006 – Αύγουστος 2006)
Minister of People's Power of Hydrocarbons (2024–2026)
Πρόεδρος της Βενεζουέλας (από 2026)
Βραβεύσειςd:Q19844175 (2016)
Order of Merit and Distinction of Palestine (2016)
Τάγμα της Φιλίας (2024)
Υπογραφή
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Η Ντέλσι Ροδρίγκες (Delcy Eloína Rodríguez Gómez, γενν. στις 18 Μαΐου 1969) είναι Βενεζουελανή δικηγόρος, διπλωμάτισσα και πολιτικός, η οποία υπηρετεί ως υπηρεσιακή πρόεδρος της Βενεζουέλας από τις 5 Ιανουαρίου 2026.[1][2] Η Ροδρίγκες έχει διατελέσει σε πολλές θέσεις κατά τις προεδρίες των Ούγο Τσάβες και Νικολάς Μαδούρο. Υπήρξε υπουργός Λαϊκής Εξουσίας για την Επικοινωνία και την Πληροφόρηση της Βενεζουέλας από το 2013 έως το 2014,[3] υπουργός Εξωτερικών από το 2014 έως το 2017,[4] Πρόεδρος της Συντακτικής Συνέλευσης της Βενεζουέλας από το 2017 έως το 2018 και υπουργός Πετρελαίου από το 2024 έως το 2025.

Είναι μέλος της εθνικής ηγεσίας του Ενωμένου Σοσιαλιστικού Κόμματος της Βενεζουέλας.[5][6] Η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς της έχουν επιβάλει κυρώσεις για αυτό που χαρακτήρισαν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και για τον ρόλο της στην πολιτική κρίση της χώρας.[7][8][9] Η αντιπροεδρία της ήταν αντικείμενο αμφισβήτησης από το 2019 έως το 2023.[10][11] Κατά τη διάρκεια της πολιτικής της καριέρας, η Ροντρίγκες υπερασπίστηκε σθεναρά την κυβέρνηση Μαδούρο σε διεθνή φόρα, όπως στον ΟΗΕ και τον ΟΑΚ. Καταδίκασε τις διεθνείς κυρώσεις ως "παράνομες" και κατηγόρησε τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι προωθούν "παρέμβαση και ανατροπή" στη Βενεζουέλα. Η στάση της την κατέστησε μία από τις κύριες εκπροσώπους του κυβερνητικού αφηγήματος προς το εξωτερικό και μία από τις πιο αναγνωρίσιμες μορφές του καθεστώτος Μαδούρο.[12][13]

Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ντέλσι Ελοΐνα Ροντρίγκες Γκόμες γεννήθηκε στο Καράκας στις 18 Μαΐου 1969. Είναι κόρη του δικηγόρου και πολιτικού Χόρχε Αντόνιο Ροντρίγκες, ο οποίος υπήρξε ιδρυτικό μέλος του σοσιαλιστικού κινήματος Σοσιαλιστική Λίγκα και σκοτώθηκε το 1976 υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες[14] ενώ βρισκόταν υπό κράτηση από τις αρχές ασφαλείας.[15]

Ο αδελφός της, Χόρχε Ροδρίγκες, είναι επίσης γνωστή πολιτική φυσιογνωμία της χώρας, έχοντας διατελέσει δήμαρχος του Καράκας, Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης και Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας.

Η Ροδρίγκες σπούδασε νομικά στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Βενεζουέλας και στη συνέχεια απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στις διεθνείς σχέσεις από πανεπιστήμιο στο Παρίσι.[16]

Πολιτική σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απαρχές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ροδρίγκες ξεκίνησε την κυβερνητική της καριέρα το 2003, εντασσόμενη στην Γενική Συντονιστική Επιτροπή της Αντιπροεδρίας της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας.[17] Στη συνέχεια ανέλαβε τη θέση της Διευθύντριας Διεθνών Υποθέσεων στο υπουργείο Ενέργειας και Ορυχείων. Το 2005 διορίστηκε υφυπουργός για τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις.[18]

Υπηρέτησε ως υπουργός Προεδρικών Υποθέσεων από τον Φεβρουάριο έως τον Αύγουστο του 2006, κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ούγκο Τσάβες, και το επόμενο έτος ως Γενική Συντονίστρια στην Αντιπροεδρία της Βενεζουέλας, θέσεις που κατείχε παράλληλα με τον αδελφό της, ο οποίος ήταν αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας.[19]

Σύμφωνα με προφίλ που παρουσιάστηκε στην ημερήσια εφημερίδα Tal Cual, η Ροδρίγκες επικεντρώθηκε στις σπουδές της στο εργατικό δίκαιο στο Παρίσι της Γαλλίας. Επίσης, έχει υπηρετήσει ως καθηγήτρια στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Βενεζουέλας (UCV) και υπήρξε μέλος της Βενεζουελάνικης Ένωσης Εργατικού Δικαίου.

Στις 3 Αυγούστου 2013 ο πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο την διόρισε υπουργό Λαϊκής Εξουσίας για την Επικοινωνία και την Πληροφόρηση της Βενεζουέλας, θέση στην οποία επιβεβαιώθηκε το 2014 και διατήρησε έως τις 13 Οκτωβρίου 2014.

Υπουργός Εξωτερικών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 26 Δεκεμβρίου 2014 ο πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο όρισε την Ροδρίγκες υπουργό Λαϊκής Εξουσίας για τις Εξωτερικές Υποθέσεις, γνωστή και ως υπουργό Εξωτερικών, διαδεχόμενη τον Ραφαέλ Ραμίρεζ Καρρένιο. Η Ροδρίγκες έγινε η πρώτη γυναίκα που κατείχε αυτή τη θέση στην ιστορία της Βενεζουέλας.

Στις 21 Δεκεμβρίου 2015, απουσία του προέδρου Μαδούρο, η Ροδρίγκες συμμετείχε στην 49η Σύνοδο Κορυφής των κρατών-μελών του Mercosur στην Ασουνσιόν. Κατά τη διάρκεια της συνόδου, ενεπλάκη σε διαμάχη με τον πρόεδρο της Αργεντινής, Μαουρίσιο Μάκρι, ο οποίος ζήτησε την άμεση απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων στη Βενεζουέλα.[20] Η Ροδρίγκες κατηγόρησε τον Μάκρι για ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις της Βενεζουέλας, για υποστήριξη της πολιτικής βίας κατά του Τσαβισμού και για κριτική στην Έμπε ντε Μποναφίνι, επικεφαλής της οργάνωσης Μητέρες της Πλατείας του Μαΐου (Madres de Plaza de Mayo), η οποία υπερασπίζεται ειρηνικές διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης Μάκρι.

Κατά την ίδια σύνοδο, η Ροδρίγκες παρουσίασε φωτογραφίες που απεικόνιζαν τον Λεοπόλδο Λόπες και διαδηλωτές της αντιπολίτευσης να επιτίθενται σε δημόσια κτίρια. Υποστήριξε ότι οι εικόνες, προερχόμενες από ειδησεογραφικά πρακτορεία, αποδείκνυαν την ευθύνη του Λόπες για "επιθέσεις κατά ζωτικών δημόσιων υπηρεσιών και βενεζουελάνικων πανεπιστημίων".[21][22] Η Ροδρίγκες ισχυρίστηκε ότι ο Μάκρι είχε απελευθερώσει κρατούμενους υπεύθυνους για καταστολή κατά τη διάρκεια της τελευταίας στρατιωτικής δικτατορίας στην Αργεντινή και είχε βάλει βέτο σε νόμους που αφορούσαν την αντιμετώπιση αδικιών, βασανιστηρίων και αναγκαστικών εξαφανίσεων.

Τις κατηγορίες αυτές αρνήθηκε η υπουργός Εξωτερικών της Αργεντινής, Σουσάνα Μαλκόρα, σε συνέντευξη Τύπου, δηλώνοντας ότι οι κατηγορίες της Ροδρίγκες ήταν εσφαλμένες και ότι ο πρόεδρος Μάκρι θεώρησε πως δεν απαιτείτο απάντηση. Επέκρινε τα σχόλια της Ροδρίγκες ως υπερβολικά επιθετικά και βασισμένα σε λανθασμένες πληροφορίες.

Τον Ιανουάριο του 2016 ο πρόεδρος Μαδούρο δημόσια επαίνεσε τη Ροδρίγκες για την αντιπαράθεσή της με τον Μάκρι στη σύνοδο του Mercosur, αναφέροντας ότι μεταφορικά «έστειλε τον Μάκρι στα ντους».

Αντιπρόεδρος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 14 Ιουνίου 2018 ο πρόεδρος Μαδούρο όρισε τη Ροδρίγκες ως Αντιπρόεδρο της Βενεζουέλας, διαδεχόμενη τον Ταρέκ Ελ Αϊσάμι.[1] Παράλληλα, ανέλαβε επικεφαλής της Μπολιβαριανής Υπηρεσίας Πληροφοριών (SEBIN), της μυστικής υπηρεσίας της Βενεζουέλας, καθώς αυτή υπάγεται στο γραφείο της αντιπροεδρίας.[23]

Στις 2 Δεκεμβρίου 2018 η Ροδρίγκες υποδέχθηκε τον πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά την επίσημη επίσκεψή του στη Βενεζουέλα.[24] Τον Νοέμβριο του 2022, επισκέφθηκε το Μεγάλο Τέμενος Σεΐχη Ζάγεντ στο Αμπού Ντάμπι.[25]

Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τις 10 Σεπτεμβρίου 2020 η Ροδρίγκες υπηρετεί ως υπουργός Λαϊκής Εξουσίας για την Οικονομία και τα Οικονομικά της Βενεζουέλας, έπειτα από διορισμό του προέδρου Νικολάς Μαδούρο.

Τον Ιούλιο του 2021 η Ροδρίγκες συμμετείχε στη Ετήσια Συνέλευση της Fedecámaras (Ένωση Επιμελητηρίων), σηματοδοτώντας την πρώτη φορά εδώ και δύο δεκαετίες που ανώτατο στέλεχος της εκτελεστικής εξουσίας συμμετείχε στην εκδήλωση αυτή, η οποία συγκεντρώνει ηγετικά στελέχη από τις κυριότερες επιχειρήσεις της χώρας. Η Ροδρίγκες υπογράμμισε τη σημασία της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα για την απελευθέρωση της παραγωγικής ικανότητας της Βενεζουέλας, αλλά προέτρεψε τους παρευρισκόμενους επιχειρηματίες να αποφύγουν την πολιτική ανάμειξη.[26] Η Fedecámaras ιστορικά θεωρείται από τον Τσαβισμό ως μέρος της αντιπολίτευσης και περιγράφεται συχνά ως "παρασιτική αστική τάξη".[27][28][29][30]

Κυρώσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ροδρίγκες έχει τιμωρηθεί με κυρώσεις από διάφορες χώρες και της έχει απαγορευτεί η είσοδος στην γειτονική Κολομβία. Η κυβέρνηση της Κολομβίας διατηρεί μια λίστα με άτομα στα οποία απαγορεύεται η είσοδος ή υπόκεινται σε απέλαση· από τον Ιανουάριο του 2019, η λίστα περιλάμβανε 200 άτομα με "στενή σχέση και υποστήριξη προς το καθεστώς του Νικολάς Μαδούρο".[31][32]

Στις 22 Σεπτεμβρίου 2017 ο Καναδάς επέβαλε κυρώσεις στη Ροδρίγκες για τον υποτιθέμενο ρόλο της στη συνταγματική κρίση της Βενεζουέλας.[7]

Λίγο μετά τον διορισμό της ως Αντιπροέδρου της Βενεζουέλας, η Ροδρίγκες ήταν ένα από τα έντεκα στελέχη που τιμωρήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 25 Ιουνίου 2018, με τα περιουσιακά της στοιχεία να δεσμεύονται και να της επιβάλλεται απαγόρευση εισόδου, λόγω του ότι "υπονόμευσε τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου στη Βενεζουέλα".[8][33]

Στις 20 Απριλίου 2018 η Γερουσία του Μεξικού ενέκρινε Σημείο Συμφωνίας που, μεταξύ άλλων, απορρίπτει τις προγραμματισμένες για τις 20 Μαΐου προεδρικές εκλογές. Η Γερουσία δέσμευσε τα περιουσιακά στοιχεία αξιωματούχων της κυβέρνησης Μαδούρο, συμπεριλαμβανομένης της Ροδρίγκες, και τους απαγόρευσε την είσοδο στο Μεξικό.[34][35]

Η Ελβετία επέβαλε κυρώσεις στη Ροδρίγκες στις 10 Ιουλίου 2018, δεσμεύοντας τα περιουσιακά της στοιχεία και απαγορεύοντας της την είσοδο, επικαλούμενη τους ίδιους λόγους με την Ευρωπαϊκή Ένωση.[36][37][38]

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν κυρώσεις στη Ροδρίγκες στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 για "διαφθορά και ανθρωπιστικά ζητήματα", περιλαμβάνοντάς την στη Λίστα Ειδικά Καθορισμένων Υπηκόων και Αποκλεισμένων Προσώπων του OFAC.[9]

Delcygate

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιανουάριο του 2020 προέκυψε στην Ισπανία μια διαμάχη γύρω από την παρουσία της Ροδρίγκες στο αεροδρόμιο Μπαράχας στη Μαδρίτη, όπου φέρεται να συναντήθηκε με τον Χοσέ Λουίς Άβαλος. Το περιστατικό προκάλεσε έντονη δημοσιότητα, καθώς από τον Νοέμβριο του 2017, η Ροδρίγκες έχει απαγορευτεί να εισέρχεται στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρά τους ισχυρισμούς, ο Χοσέ Λουίς Άβαλος αρνήθηκε ότι συναντήθηκε με τη Ροδρίγκες.[39]

Το περιστατικό συνέβη στις 20 Ιανουαρίου, όταν αεροσκάφος με αριθμό νηολογίου TC-AKE και τουρκική σημαία αφίχθη στον τερματικό σταθμό. Μόλις οι ισπανικές αρχές αναγνώρισαν τη Ροδρίγκες ανάμεσα στους επιβάτες, αποφάσισαν να εμποδίσουν την είσοδό της στη χώρα. Μαζί της ταξίδευαν ο Κένι Αντόνιο Ντίας, η Αλεχάντρα Καρολίνα Μπαστίδας, ο Γιούσεφ Αμπού Νασίφ Σμάιλι (σύντροφός της), ο Χόρχε Αντρές Χιμένες (σημερινός πρόεδρος της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Βενεζουέλας) και ο υπουργός Φέλιξ Πλασένσια.[40][41][42]

Το σκάνδαλο προέκυψε από μια μυστική επίσκεψη της αντιπροέδρου της Βενεζουέλας Ντέλσι Ροδρίγκες στην Ισπανία, κατά την οποία φέρεται να διευκόλυνε την παράνομη πώληση 104 ράβδων χρυσού της Βενεζουέλας σε Ισπανούς επιχειρηματίες έναντι 68,5 εκατομμυρίων δολαρίων.[43] Η συναλλαγή φέρεται να πραγματοποιήθηκε μέσω του Υπουργείου Μεταφορών της Ισπανίας, με τη συμμετοχή του τότε υπουργού Μεταφορών Χοσέ Λουίς Άβαλος, ο οποίος βρίσκεται υπό έρευνα.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της El Confidencial, η Ροδρίγκες προσέφερε τις ράβδους χρυσού σε Ισπανούς επιχειρηματίες κατά τη διάρκεια συναντήσεων που κανόνισε ο Άβαλος, με την έγκριση του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ. Η Κεντρική Επιχειρησιακή Μονάδα (UCO) της Guardia Civil εντόπισε επικοινωνίες στο κινητό του Ισπανού επιχειρηματία Βίκτορ ντε Αλντάμα, που τον συνέδεαν άμεσα με τη Ροδρίγκες και αποκάλυπταν διαπραγματεύσεις για την αγορά του χρυσού. Σύμφωνα με συμβόλαιο της 27ης Δεκεμβρίου 2019, προβλεπόταν η παράδοση του χρυσού από 27 Δεκεμβρίου έως 6 Ιανουαρίου 2020, λίγο πριν από την κρυφή επίσκεψη της Ροδρίγκες στη Μαδρίτη, η οποία επισήμως χαρακτηρίστηκε από τη Μονκλόα ως "τεχνική στάση".[43]

Κατά την Diariodecuba, αυτή η σύνδεση υπογράμμισε την εικαζόμενη έλλειψη δέσμευσης της ισπανικής κυβέρνησης να υποστηρίξει μια δημοκρατική μετάβαση στη Βενεζουέλα. Το 2020 Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι η Ισπανία αποτέλεσε σημαντικό εμπόδιο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην αντιμετώπιση της κυβέρνησης της Βενεζουέλας.[43] Το σκάνδαλο περιλάμβανε επίσης σκόπιμη αποσιώπηση της συμφωνίας χρυσού στην επίσημη πρόσκληση που απέστειλε ο Άβαλος στη Ροδρίγκες, η οποία αντίθετα εστίαζε στην ανθρωπιστική βοήθεια και τη στήριξη ισπανικών επιχειρήσεων στη Βενεζουέλα.

Ως απάντηση, το Λαϊκό Κόμμα κατηγόρησε τον Σάντσεθ για παραπλάνηση όσον αφορά τον πραγματικό σκοπό της επίσκεψης της Ροδρίγκες και δήλωσε την πρόθεσή του να ξεκινήσει μια συνολική πολιτική, δικαστική και διεθνή εκστρατεία για να αποκαλυφθεί η αλήθεια πίσω από το Delcygate.[43]

Κριτική σε ξένους αξιωματούχους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια συνάντησης του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών (OAS) το 2017, η Ροδρίγκες κατηγόρησε ορισμένα κράτη-μέλη για ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις της Βενεζουέλας. Αποκάλεσε τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, Λουίς Αλμάγρο, «ψεύτη, ανέντιμο, εγκληματία, μισθοφόρο και προδότη κάθε έννοιας αξιοπρέπειας ενός Λατινοαμερικανού διπλωμάτη». Οι δηλώσεις της επικρίθηκαν από τον υπουργό Εξωτερικών της Ουρουγουάης, Ροδόλφο Νιν Νοβόα.

Τον Ιούνιο του 2017 η Ροδρίγκες επέκρινε τον πρόεδρο του Περού, Πέδρο Πάμπλο Κουτσίνσκι, μετά από δήλωσή του που πρότεινε διεθνή παρέμβαση στη Βενεζουέλα.[44][45][46]

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ροδρίγκες είναι κόρη του Χόρχε Αντόνιο Ροδρίγκες, ιδρυτή της Σοσιαλιστικής Λίγκας της Βενεζουέλας. Συνελήφθη το 1976 ως ύποπτος για απαγωγή του Γουίλιαμ Φρανκ Νίχαους (αντιπροέδρου της Owens-Illinois Venezuela Inc.) και βασανίστηκε μέχρι θανάτου από την αστυνομία.[47]

Ο αδερφός της, Χόρχε Χεσούς Ροδρίγκες, διετέλεσε δήμαρχος του Καράκας και αντιπρόεδρος της χώρας.

Η Ροδρίγκες διατηρούσε ερωτική σχέση με τον ηθοποιό Φερνάντο Καρίγιο μέχρι το 2007.[48]

Στις 3 Ιανουαρίου 2026 ο Νικολάς Μαδούρο συνελήφθη στην αμερικανική επιχείρηση, αφήνοντας τη Ροντρίγκες ως υπηρεσιακή πρόεδρο της χώρας, αλλά καθιστώντας τον μελλοντικό της ρόλο στην κυβερνητική διοίκηση ασαφή.[49] Αργότερα εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση, όπου δήλωσε ότι ο Μαδούρο ήταν ο μοναδικός πρόεδρος της Βενεζουέλας.[50] Το Ανώτατο Δικαστήριο της Βενεζουέλας διέταξε τη Ροντρίγκες να αναλάβει καθήκοντα υπηρεσιακής προέδρου. Είναι η πρώτη γυναίκα που [51] ασκεί τα καθήκοντα που συνδέονται με την προεδρία της Βενεζουέλας.

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 «¡Entérate! Nicolás Maduro anuncia cambio de gabinete vía Twitter». La Patilla (στα Ισπανικά). 14 Ιουνίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2018.
  2. ↑ CIA World Factbook. «The World Factbook-Central Intelligence Agency». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 25 Ιουνίου 2018.
  3. ↑ «Nueva ministra de comunicaciones es la hermana de Jorge Rodríguez». El Nacional. 4 Αυγούστου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2014.
  4. ↑ «¡Se acabó el berrinche! Delcy Eloína sale de la cancillería». La Patilla (στα Ισπανικά). 21 Ιουνίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουνίου 2017.
  5. ↑ «New National Directorate of the United Socialist Party of Venezuela Sworn In». PSUV. 23 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2024.
  6. ↑ «Delcy Rodríguez vuelve al Psuv ¿Y qué pasó con Somos Venezuela?». 2001 Online. 9 Οκτωβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2024.
  7. 1 2 «Canada sanctions 40 Venezuelans with links to political, economic crisis». The Globe and Mail. 22 Σεπτεμβρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2017.
  8. 1 2 «European Union hits 11 more Venezuelans with sanctions». The Miami Herald. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2018.
  9. 1 2 «U.S. targets Venezuelans with new sanctions for corruption». UPI. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2018.
  10. ↑ «Guaidó nombra a Leopoldo López al frente de un nuevo "centro de Gobierno"». Tal Cual (στα Ισπανικά). 28 Αυγούστου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2019.
  11. ↑ «Guaidó pone a Leopoldo López al frente de su gabinete». La Razón (στα Ισπανικά). 28 Αυγούστου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2019.
  12. ↑ «Delcy Rodríguez defiende a Venezuela en la ONU». BBC Mundo (στα Ισπανικά). 12 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2025.
  13. ↑ «Venezuela denuncia sanciones ante la OEA». DW Español. 3 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2025.
  14. ↑ «36 Years Have Passed Since the Brutal Murder of Jorge Rodriguez Sr». Aporrea. 25 Ιουλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2024.
  15. ↑ «Quién fue Jorge Rodríguez padre». Prodavinci. 24 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2025.
  16. ↑ «Perfil de Delcy Rodríguez». El Universal. 29 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2025.
  17. ↑ «Profile of Delcy Rodriguez: Minister of Communication and Information». Noticia al dia. 4 Αυγούστου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2013. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2024.
  18. ↑ «Decree No. 3, 420, by which the citizen Delcy Rodriguez Gomez CI is appointed 10,357,667 Vice Minister in the Ministry of Foreign Affairs for Europe». Official Gazette No. 38,107. 14 Ιανουαρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2024.
  19. ↑ «Decree No. 1,213 by which citizens indicated Are appointed as Vice Presidents to the Council of Revolutionary Ministers of the Government and as Ministers of Popular Power; Likewise the Executive Cabinet is integrated in the manner specified therein» (PDF). Official Gazette No. 40,489. 3 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2024.
  20. ↑ «Unusual: The Venezuelan Chancellor Accused Macri of Freeing Torturers from the Dictatorship». Clarin. 21 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2024.
  21. ↑ «Delcy Rodriguez to Macri: "He is Interfering in the Internal Affairs of Venezuela». El Nacional. 21 Δεκεμβρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2024.
  22. ↑ «Delcy Rodriguez Responds to Macri: You are Defending Political Violence». La Patilla. 21 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2024.
  23. ↑ «Con su nuevo cargo, Delcy Rodríguez será la responsable del Sebin». La Patilla (στα Ισπανικά). 14 Ιουνίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 15 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2018.
  24. ↑ «Erdogan Arrives in Venezuela to Meet with Maduro». Ecuavisa. 2 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  25. ↑ Mohamed, Hatem (20 Νοεμβρίου 2022). «Vice President of Venezuela, visits Sheikh Zayed Grand Mosque» (στα Αγγλικά). MSN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιανουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2023.
  26. ↑ Hernandez, Alejandro (17 Αυγούστου 2023). «El Silencio de Fedecamaras». La Gran Aldea. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  27. ↑ Moleiro, Alonso (21 Ιουλίου 2021). «Chavismo and Venezuelan Businessmen Strengthen their Relationship». El País. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  28. ↑ «Fedecamaras Justifies a Visit by Delcy Rodriguez While Criticism Rains Down on the Networks». Tal Cual. 21 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  29. ↑ «The 21 Pearls that were Dropped at the Annual Fedecamaras Assembly Attended by Delcy Rodriguez». RunRun. 20 Ιουλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  30. ↑ Pina, Marlene. «In Fedecamaras They Justify a Visit by Delcy Rodriguez While Criticism Rains Down on Her on the Networks». Carabobo News. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  31. ↑ «Maduro encabeza lista de 200 venezolanos que no pueden entrar al país» [Maduro tops list of 200 Venezuelans who can not enter the country]. El Tiempo (στα Ισπανικά). 30 Ιανουαρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2019.
  32. ↑ «Primera parte de lista de colaboradores de Maduro que no pueden ingresar a Colombia» [First part of list of Maduro collaborators who can not enter Colombia] (στα Ισπανικά). RCN Radio. 31 Ιανουαρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2019.
  33. ↑ «CONSOLIDATED LIST OF FINANCIAL SANCTIONS TARGETS IN THE UK» (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 29 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2023.
  34. ↑ Profile Αρχειοθετήθηκε 4 April 2019 στο Wayback Machine., vpitv.com. Accessed 28 August 2023.
  35. ↑ Sumarium (21 Απριλίου 2018). «México rechaza elecciones en Venezuela y sanciona a siete funcionarios http://sumarium.com/mexico-rechaza-elecciones-en-venezuela-y-sanciona-a-siete-funcionarios/ …pic.twitter.com/NwcX67vBHD». Twitter (στα Ισπανικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2020. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2020.
  36. ↑ «Switzerland Sanctions 11 More Venezuelans, including Delcy Rodriguez, El Aissami, Chourio». Latin American Herald Tribune. 9 Ιουλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2019.
  37. ↑ «Sanctions suisses contre la vice-présidente du Venezuela» [Swiss sanctions against the vice president of Venezuela] (στα Γαλλικά). Swiss Broadcasting Company. 10 Ιουλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2019.
  38. ↑ «Sanctions suisses contre la vice-présidente du Venezuela». Government of Switzerland (στα Γαλλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2018.
  39. ↑ Coscojuela, Sarai (26 Φεβρουαρίου 2020). «5 claves para entender el "Delcygate"» [5 Κλειδιά για να κατανοήσετε το Delcygate]. RunRun (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  40. ↑ «The CNI Monitored Delcy Rodriguez in Her Meeting with Abalos in Barajas». Digital Economy. 15 Φεβρουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  41. ↑ Boyd, Alek. «PDVSA's US Treasury sanctions busting moves to Labuan: exhibit Ensa Energia A.G.». Infodio. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  42. ↑ «The CNI Police had Orders to Monitor Delcy Rodriguez if she Came to Spain». El Mundo. 14 Φεβρουαρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2021. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  43. 1 2 3 4 DDC (13 Οκτωβρίου 2024). «Venta de barras de oro: los detalles del 'Delcygate' evidencian una trama de corrupción entre España y Venezuela | DIARIO DE CUBA». diariodecuba.com (στα Ισπανικά). Ανακτήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2024.
  44. ↑ Ngan, Mandel (27 Μαρτίου 2017). «Η ΥΠΕΞ της Βενεζουέλας κάθεται δίπλα στον Λουίς Αλμάγρο και τον προσβάλλει σφοδρά». El País. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  45. ↑ «Η Ντέλσι Ροδρίγκες επιτίθεται στον ΥΠΕΞ της Ουρουγουάης για τις δηλώσεις του περί «αντιδιπλωματίας» του Μαδούρο». Ibero American News Central. 18 Μαρτίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  46. ↑ «Η κυβέρνηση του Περού απαντά στην ΥΠΕΞ της Βενεζουέλας για τις επιθέσεις της κατά του ΠΠΚ». America TV. 14 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2024.
  47. ↑ Márquez, Laureano (2018). «La democracia pierde energía». Historieta de Venezuela (στα Ισπανικά). σελ. 119. ISBN 978-1-7328777-1-9.
  48. ↑ «#TBT - Η μέρα που ο Φερνάντο Καρίγιο δήλωσε δημόσια τον έρωτά του για τη Ντέλσι Ροδρίγκες ??». www.elfarandi.com (στα Ισπανικά). 21 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2025.
  49. ↑ «Live Updates: U.S. Captures Venezuelan Leader, Trump Says». The New York Times. 3 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2026.
  50. ↑ «Maduro is Venezuela's only president, says VP Delcy Rodriguez». BBC News. 3 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2026.
  51. ↑ «Delcy Rodriguez formally sworn in as Venezuela's interim president». Reuters. 5 Ιανουαρίου 2026.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ντέλσι_Ροδρίγκες&oldid=11516661"