Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
.jpg)
.jpg)
Ο Ντάντε Γκέιμπριελ Ροσσέττι (αγγλ. Dante Gabriel Rossetti, 12 Μαΐου 1828 – 9 Απριλίου 1882) ήταν Άγγλος ποιητής, ζωγράφος και μεταφραστής.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γιος του Ιταλού μετανάστη ποιητή Γκαμπριέλε Πασκουάλε Τζουζέππε Ροσσέττι και της Φράνσες Μαίρυ Λαβίνια Πολιντόρι, ο Ντάντε γεννήθηκε στο Λονδίνο. Η οικογένειά του και οι φίλοι του τον φώναζαν Γκέιμπριελ, αλλά στα δημοσιευμένα έργα του έβαζε πρώτο το όνομα Ντάντε, λόγω των λογοτεχνικών συσχετισμών με τον Ιταλό ποιητή Δάντη. Ήταν αδερφός της ποιήτριας Κριστίνα Ροσσέττι, του κριτικού Ουίλλιαμ Μάικλ Ροσσέττι και της συγγραφέως Μαρία Φραντσέσκα Ροσσέττι, καθώς και ανιψιός του Τζον Ουίλλιαμ Πολιντόρι, ιατρού και συγγραφέα. Ο Ροσσέττι ήταν ιδρυτής της Προ-Ραφαηλιτικής Αδελφότητας μαζί με τους Τζον Έβερετ Μίλλαι και Ουίλλιαμ Χόλμαν Χαντ.
Τα πρώτα χρόνια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από πολύ μικρή ηλικία, έδειξε έντονο ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία. Όπως όλα τα αδέρφια του, ήθελε να γίνει ποιητής. Ωστόσο, πιο πολύ φιλοδοξούσε να γίνει ζωγράφος, και έδειχνε ιδιαίτερη προτίμηση στην ιταλική μεσαιωνική τέχνη. Μαθήτευσε κοντά στον ζωγράφο Φορντ Μάντοξ Μπράουν, με τον οποίο διατήρησε στενή φιλία σε όλη του τη ζωή.
Μετά την έκθεση του πίνακα του Χόλμαν Χαντ The Eve of St. Agnes, ο Ροσσέττι επιζήτησε την φιλία του Χαντ. Ο πίνακας ήταν η απεικόνιση ενός ποιήματος του τότε όχι και τόσο γνωστού ποιητή Τζον Κητς. Το ποίημα του ίδιου του Ροσσέττι με τίτλο "The Blessed Damozel" αποτελούσε μίμηση του Κιτς, και έτσι ο Ροσσέττι πίστεψε πως ο Χαντ ίσως συμμεριζόταν τα καλλιτεχνικά και λογοτεχνικά του ιδανικά. Μαζί διαμόρφωσαν τη φιλοσοφία της Προ-Ραφαηλιτικής Αδερφότητας. Ο Ροσσέττι ενδιαφερόταν πάντα περισσότερο για τα μεσαιωνικά παρά για τα σύγχρονα στοιχεία του κινήματος αυτού. Είχε δημοσιεύσει μεταφράσεις του Δάντη και άλλων Ιταλών ποιητών του Μεσαίωνα, και προσπαθούσε να ενσωματώνει και στην τέχνη του το στυλ και τα χαρακτηριστικά των Ιταλών ζωγράφων.
Οι πρώτοι πίνακες και οι κριτικές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ωστόσο, οι πρώτοι πίνακες του Ροσσέττι χαρακτηρίζονται από το ρεαλισμό του Προ-Ραφαηλιτικού κινήματος (όπως οι πίνακες "Girlhood of Mary, Virgin" και "Ecce Ancilla Domini" ). Αργότερα, άρχισε να προτιμά περισσότερο συμβολικές και μυθολογικές εικόνες, παρά ρεαλιστικές. Αυτό ισχύει και για την μεταγενέστερη ποίησή του.
Αν και είχε την υποστήριξη του Τζον Ράσκιν, η κριτική προς τους πίνακές του τον έκανε να αποσυρθεί από τις δημόσιες εκθέσεις, και να στραφεί προς την πώληση των έργων του σε ιδιώτες. Τα έργα του της δεκαετίας 1850 ήταν εμπνευσμένα από ποιήματα του Δάντη Αλιγκέρι, όπως το La Vita Nuova (το οποίο ο Ροσσέττι είχε μεταφράσει στα αγγλικά) και από το βιβλίο του Τόμας Μάλορυ Ο Θάνατος του Αρθούρου (Morte d'Arthur) Το όραμά του σχετικά με τους μύθους του Αρθουριανού κύκλου και το μεσαιωνικό σχέδιο ενέπνευσε και τους φίλους του εκείνης της εποχής, Ουίλλιαμ Μόρρις και Έντουαρντ Μπερν-Τζόουνς.
Αυτές οι εξελίξεις προκλήθηκαν από γεγονότα της προσωπικής του ζωής, και συγκεκριμένα από τον θάνατο της συζύγου του Ελίζαμπεθ Σίνταλ, η οποία είχε πάρει υπερβολική δόση λαβδάνου, όταν το παιδί της γεννήθηκε νεκρό. Ο Ροσσέττι υπέφερε από κατάθλιψη και έθαψε το μεγαλύτερο μέρος των αδημοσίευτων ποιημάτων του στον τάφο της στο Κοιμητήριο Χάιγκεητ. Εξιδανίκευσε την εικόνα της ως Βεατρίκη του Δάντη σε αρκετούς πίνακες όπως στη "Ευτυχισμένη Βεατρίκη" ("Beata Beatrix").
Αυτοί οι πίνακες επρόκειτο να αποτελέσουν μεγάλη επιρροή στην διαμόρφωση του κινήματος του ευρωπαϊκού συμβολισμού. Η απεικόνιση των γυναικών ήταν σχεδόν μανιωδώς στυλιζαρισμένη. Είχε την τάση να απεικονίζει την νέα ερωμένη του, Φάννυ Κόρνφορθ, ως την επιτομή του ερωτισμού, ενώ μία άλλη ερωμένη του, την Τζέην Μπέρντεν, σύζυγο του συνεργάτη του Ουίλλιαμ Μόρρις, ως αιθέρια θεά.
Το 1871, μετά από παρότρυνση των φίλων του, ο Ροσσέττι ανέσυρε τα ποιήματά του από τον τάφο της γυναίκας του και τα δημοσίευσε. Η δημοσίευσή τους δημιούργησε αντιπαραθέσεις, καθώς πολλοί θεώρησαν ότι χαρακτηρίζονταν από υπερβολικό ερωτισμό και αισθησιασμό.
Το τέλος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Προς το τέλος τη ζωής του, ο Ροσσέττι είχε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα του εθισμού του στα ναρκωτικά και την δική του πνευματική αστάθεια, που χειροτέρευε από την αντίδρασή του στην σκληρή κριτική προς τα ποιήματά του που είχε ανασύρει από τον τάφο της γυναίκας του. Πέρασε τα τελευταία του χρόνια απομονωμένος. Πέθανε στο χωριό Μπράιτον-ον-Ση του Κεντ σε ηλικία 53 ετών.
Έργα του Ροσσέττι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ιδού η δούλη του Κυρίου! (Ecce Ancilla Domini!), 1850.
Σκίτσο για το Goblin Market and Other Poems (1862), την πρώτη ποιητική συλλογή της αδερφής του Κριστίνα Ροσσέττι.
Ευτυχισμένη Βεατρίκη, 1863
Το ροδοπέταλο (The Roseleaf), 1865.
Ματαιόδοξη γυναίκα (Monna Vanna), 1866, Πινακοθήκη Τέητ, Λονδίνο.
Περσεφόνη, 1873-1877, Πινακοθήκη Τέητ, Λονδίνο.
Σύρια Αστάρτη, 1877, Δημοτική Πινακοθήκη, Μάντσεστερ.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Dante Gabriel Rossetti των Julian Treuherz, Liz Prettejohn και Edwin Becker (Νοέμβριος 2003), ISBN 0500093164
- Dante Gabriel Rossetti: Collected Writings by Jan Marsh (April 2000), ISBN 1566632803
- Dante Gabriel Rossetti and the Game That Must Be Lost by Jerome McGann, ISBN 0300080239
- Dante Gabriel Rossetti by Russell Ash (September 1995), ISBN 0810937840
- The Correspondence of Dante Gabriel Rossetti, Vol. 1, 4 & 5 του William Fredeman
- Prelude to the Last Decade: Dante Gabriel Rossetti in the Summer of 1872 του William Fredeman
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Έργα του/της Dante Gabriel Rossetti στο Project Gutenberg
- Το ποίημα του Ροσσέττι The House Of Life στο Project Gutenberg
- The Rossetti Archive
- Ten Dreams Galleries
- Έκθεση των έργων του Ροσσέττι με 200 περίπου έργα
