Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ντάνι Αϊέλο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ντάνι Αϊέλο
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Danny Aiello (Αγγλικά)
Γέννηση20  Ιουνίου 1933[1][2][3]
Μανχάταν[4]
Θάνατος12  Δεκεμβρίου 2019[5][6]
Νιου Τζέρσεϊ
Αιτία θανάτουμολυσματική ασθένεια
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
ΣπουδέςJames Monroe High School
Ιδιότηταηθοποιός φωνής, καρατερίστας, ηθοποιός ταινιών[7], ηθοποιός θεάτρου, ηθοποιός τηλεόρασης, ηθοποιός[8] και τραγουδιστής[7]
ΤέκναΝτάνι Αϊέλο Γ΄ και Rick Aiello
Σημαντικά έργαDo the Right Thing και Léon: The Professional
ΒραβεύσειςΠαγκόσμιο θεατρικό βραβείο (1976)[9], μετάλλιο τιμής του Έλις Άιλαντ και Αίθουσα Δόξας του Νιου Τζέρσεϊ (2019)[10]
ΙστοσελίδαΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π • σ • ε )

Ο Ντάνιελ Λούις Αϊέλο Τζούνιορ (20 Ιουνίου 1933[11] – 12 Δεκεμβρίου 2019) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες όπως Ο νονός 2 (1974), Η βιτρίνα (1976), Κάποτε στην Αμερική (1984), Μυστηριώδης εξαφάνιση (1984), Το πορφυρό ρόδο του Καΐρου (1985), Κάτω από τη λάμψη του φεγγαριού (1987), Οι νύχτες του Χάρλεμ (1989), Κάνε το σωστό (1989), Ξύπνημα στον εφιάλτη (1990), Χάντσον Χοκ, το γεράκι (1991), Ρούμπι, ο άνθρωπος κλειδί (1992), Léon: The Professional (1994), Ένα λεπτό προθεσμία (1996), Dinner Rush (2000) και Το στοίχημα του Σλέβιν (2006). Υποδύθηκε τον Ντον Ντομένικο Κλερικούτσιο στη μίνι σειρά Ο τελευταίος νονός (1997).

Ο Αϊέλο ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για τον ρόλο του ως Σαλβατόρε Φραντζόνε (Σαλ) στην ταινία Κάνε το σωστό (1989) του Σπάικ Λι.

Τα πρώτα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αϊέλο, το πέμπτο από έξι παιδιά της οικογένειάς του, γεννήθηκε στο Μανχάταν. [12] Ήταν γιος της Φράνσις Πιετροκόβα, μοδίστρας από τη Νάπολη της Ιταλίας, και του Ντάνιελ Λούις Αϊέλο, εργάτη, ο οποίος εγκατέλειψε την οικογένεια όταν η σύζυγός του έχασε την όρασή της και τυφλώθηκε. [13] Για πολλά χρόνια, ο Αϊέλο καταδίκαζε δημόσια τον πατέρα του, αλλά οι δυο τους συμφιλιώθηκαν το 1993, αν και ο Αϊέλο έτρεφε δυσαρέσκεια για τη συμπεριφορά του πατέρα του. [14] [15] Ήταν ιταλικής καταγωγής. [16] Μετακόμισε στο νότιο Μπρονξ στα επτά του και αργότερα φοίτησε στο λύκειο Τζέιμς Μονρό. [15]

Στα 16 του, ο Αϊέλο είπε ψέματα για την ηλικία του για να καταταγεί στον Στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών. Αφού υπηρέτησε τρία χρόνια, επέστρεψε στη Νέα Υόρκη όπου έκανε διάφορες δουλειές για να ζήσει ο ίδιος και, αργότερα, για να ζήσει την οικογένειά του. [17] [18]

Τη δεκαετία του 1960, ο Αϊέλο διετέλεσε πρόεδρος της Τοπικής Ένωσης Νέας Υόρκης του Συνδικάτου Μεταφορών Amalgamated Transit, εκπροσωπώντας τους εργαζόμενους της Greyhound Bus. Το 1967, ηγήθηκε μιας μη επιτρεπόμενης απεργίας όταν η εταιρεία άλλαξε τα δρομολόγια των οδηγών λεωφορείων. [19] Η απεργία κηρύχθηκε παράνομη από το συνδικάτο και ο Αϊέλο τέθηκε σε διαθεσιμότητα για την ενέργειά του αυτή. Ανέστειλε την απεργία μετά από μία ημέρα. [20]

Ήταν επίσης πορτιέρης στο θρυλικό κλαμπ κωμωδίας The Improv της Νέας Υόρκης. [21] Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ήταν τακτικός θαμώνας κάθε βράδυ στο Café Central, ένα μπιστρό όπου σύχναζαν διασημότητες, και σε ένα εστιατόριο με το όνομα Columbus στο Μανχάταν. [22]

Καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Με την ηθοποιό Εστέλ Πάρσονς το 1977

Κινηματογράφος και τηλεόραση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αϊέλο έκανε την εμφάνισή του στον κινηματογράφο στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Ένας από τους πρώτους ρόλους του ήταν ως μπεϊζμπολίστας στο αθλητικό δράμα Bang the Drum Slowly (1973) με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Ο Αϊέλο είχε έναν μικρό ρόλο ως μικροαπατεώνας στην ταινία Ο νονός 2 (1974), όπου είπε αυτοσχέδια τη φράση «Χαιρετίσματα από τον Μάικλ Κορλεόνε!» στη διάρκεια μιας επίθεσης στον αντίπαλο γκάνγκστερ Φρανκ Πεντανγκέλι (Μάικλ Β. Γκάτσο). [23]

Ο Αϊέλο συμπρωταγωνίστησε με τον Τζαν-Μάικλ Βίνσεντ στην ταινία Επιστρέφω στην πόλη της βίας (1980), η οποία αφορά κατοίκους του Μανχάταν που αντεπιτίθενται σε κακοποιούς που τρομοκρατούν τη γειτονιά. Έλαβε σημαντική αναγνώριση για τον ρόλο του ως ρατσιστή αστυνομικού της Νέας Υόρκης στο Μπρονξ (1981) με τον Πολ Νιούμαν. Το 1981, ο Αϊέλο κέρδισε Βραβείο Έμμυ καλύτερης ερμηνείας σε παιδικό πρόγραμμα για την εμφάνισή του σε ένα Afterschool Special του ABC με τίτλο A Family of Strangers. [24]

Συνεργάστηκε ξανά με τον Ντε Νίρο στο γκανγκστερικό έπος Κάποτε στην Αμερική (1984) του Σέρτζιο Λεόνε, ως αρχηγός της αστυνομίας του οποίου το όνομα ήταν επίσης "Αϊέλο". Οι πολλές εμφανίσεις του στον κινηματογράφο περιλάμβαναν δύο για τον σκηνοθέτη Γούντι Άλεν, ο οποίος τον επέλεξε για τις ταινίες Το πορφυρό ρόδο του Καΐρου (1985) και Μέρες ραδιοφώνου (1987). [25] Έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλεοπτική σειρά Γαλάζιος δαίμονας (1985-86). [26]

Ο Αϊέλο υποδύθηκε τον ιδιοκτήτη πιτσαρίας στην ταινία Κάνε το σωστό (1989) του Σπάικ Λι. Κατά την κυκλοφορία της ταινίας, σε μια συνέντευξη στην εφημεδίδα Chicago Tribune, αποκάλεσε τον ρόλο «το πρώτο του κεντρικό ρόλο». Επίσης, χαρακτήρισε την ταινία ως πολύ συνεργατική προσπάθεια, κατά την οποία ο Σπάικ Λι κάποια στιγμή του είπε: «Ό,τι θέλεις να κάνεις, κάνε το». Ο Αϊέλο τότε έγραψε μια κρίσιμη σκηνή που μοιράστηκε με τον Τζον Τορτούρο δέκα λεπτά πριν από το γύρισμά της. [27] Ο ρόλος αυτός του χάρισε υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου και Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, ενώ οι ενώσεις κριτικών κινηματογράφου της Βοστώνης, του Σικάγο και του Λος Άντζελες τον ανακήρυξαν καλύτερο ηθοποιό Β' Ανδρικού Ρόλου. [24]

Ο Αϊέλο έγινε υποδήθηκε τον σαστισμένο αρραβωνιαστικό της Σερ η οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στη ρομαντική κομεντί Κάτω από τη λάμψη του φεγγαριού (1987). Έκανε επίσης μια κωμική εμφάνιση σε ντραγκ σκηνές για την ταινία Πρετ-α-πορτέ (1994) του Ρόμπερτ Όλτμαν, που αφορούσε τη βιομηχανία της μόδας. [28] Έπαιξε επίσης στο θρίλερ τρόμου Ξύπνημα στον εφιάλτη (1990) και στο κωμικό δράμα 29η οδός (1991).

Ο Αϊέλο υποδύθηκε τον Τζακ Ρούμπι, ιδιοκτήτη νυχτερινού κέντρου και δολοφόνο του Λι Χάρβεϊ Όσβαλντ στην βιογραφική ταινία Ρούμπι, ο άνθρωπος κλειδί (1992), τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην σάτιρα των επιχειρήσεων The Pickle του Πολ Μαζούρσκι (1993), τον ομώνυμο χαρακτήρα στη βραβευμένη με Όσκαρ ταινία μικρού μήκους Lieberman in Love (1995) και έναν πολιτικό με διασυνδέσεις με τη μαφία στο City Hall (1996), με πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο. Αργότερα, πρωταγωνίστησε στην ανεξάρτητη ταινία μεγάλου μήκους Dolly Baby (2012), σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κέβιν Τζόρνταν. Ο Αϊέλο πρωταγωνίστησε επίσης στην ταινία του Τζόρνταν Ο άρχοντας του Μπρούκλιν, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2005. [29]

Μουσική

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αϊέλο τραγούδησε σε ταινίες όπως Χάντσον Χοκ, το γεράκι (1991), Ένας γοητευτικός σαραντάρης (1991) και Σεξ, ναρκωτικά και φόνοι (2005) με πρωταγωνιστή τον γιο του, Ρίκι Αϊέλο. Κυκλοφόρησε πολλά άλμπουμ με μια μεγάλες μπάντες, όπως I Just Wanted to Hear The Words (2004), Live from Atlantic City (2008) και My Christmas Song for You (2010). Ο Αϊέλο και ο τραγουδοποιός της EMI Χασάν Τζόνσον κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ με κλασικά κομμάτια και ραπ με τίτλο Bridges το 2011. [30]

Ο Αϊέλο έπαιξε τον πατέρα στο βίντεο του τραγουδιού της Μαντόνα "Papa Don't Preach" (1986) και ηχογράφησε το δικό του τραγούδι-απάντηση με τίτλο "Papa Wants the Best for You".

Θέατρο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αϊέλο εμφανίστηκε στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ πολλές φορές στις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Εμφανίστηκε σε τρία θεατρικά έργα του Λουί Λα Ρούσο Β': "Lamppost Reunion" (το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ, 1975), "Wheelbarrow Closers" (1976) και "Knockout" (1979). Το 1977, υποδύθηκε τον ρόλο του Φραν Τζεμινιάνι στο θεατρικό έργο "Gemini". [31]

Το 1981, ο Αϊέλο πρωταγωνίστησε στο θεατρικό έργο του Γούντι Άλεν «The Floating Light Bulb», μαζί με την Μπέα Άρθουρ. Το έργο, που διαδραματίζεται το 1945, είναι η ημιαυτοβιογραφική ιστορία μιας οικογένειας κατώτερης μεσαίας τάξης που ζει στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Ο Φρανκ Ριτς, κριτικός της εφημερίδα The New York Times, έγραψε για το έργο: «Υπάρχει γέλιο, καλοδουλεμένοι χαρακτήρες και, στη δεύτερη πράξη, μια όμορφα γραμμένη σκηνή που οδηγεί σε ένα συγκινητικό τέλος». Ο Ριτς συνέκρινε επίσης το έργο με τη δουλειά του Τενεσί Γουίλιαμς. [32]

Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο Αϊέλο πρωταγωνίστησε ως αντικαταστάτης στο "Hurlyburly" (1984) μαζί με τους Κριστίν Μπαράνσκι, Φρανκ Λανγκέλα, Ρον Σίλβερ και Κάντις Μπέργκεν. Πρωταγωνίστησε επίσης στο "The House of Blue Leaves" (1986) μαζί με Τζον Μαχόνι (ο οποίος κέρδισε βραβείο Τόνι για την ερμηνεία του), Μπεν Στίλερ, Στόκαρντ Τσάνινγκ και Τζούλι Χάγκερτι. [33]

Το 2002, ο Αϊέλο πρωταγωνίστησε στην κωμωδία της Ελέιν Μέι, "Adult Entertainment", μαζί με την κόρη της Μέι, Τζίνι Μπερλίν. Το έργο σκηνοθετήθηκε από τον Στάνλεϊ Ντόνεν και έκανε πρεμιέρα εκτός Μπρόντγουεϊ στο θέατρο Variety Arts. Ο κριτικός Μπεν Μπράντλεϊ της εφημερίδας The New York Times περιέγραψε το έργο ως ένα «συχνά πολύ αστείο, αλλά παρατραβηγμένο κωμικό σκετς». [34]

Τον Ιούλιο του 2011, ο Αϊέλο εμφανίστηκε εκτός Μπρόντγουεϊ στο δίπρακτο δράμα "The Shoemaker", μια θεατρική εκδοχή της ταινίας του 2006 A Broken Sole, που ξεκίνησε το 2001 ως μονόπρακτο. [35]

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αϊέλο έζησε πολλά χρόνια στο Ράμσεϊ του Νιου Τζέρσεϊ με τη σύζυγό του, Σάντι Κοέν, την οποία παντρεύτηκε το 1955. Αργότερα μετακόμισε στο Σάντλ Ρίβερ του Νιου Τζέρσεϊ.

Το 2014, ο Αϊέλο δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του, με τίτλο I Only Know Who I Am When I Am Somebody Else: My Life on the Street, on the Stage, and in the Movies από τις εκδόσεις Simon & Schuster. [36] Ήταν ο πατέρας του κασκαντέρ και ηθοποιού Ντάνι Αϊέλο Γ΄, ο οποίος πέθανε το 2010 από καρκίνο του παγκρέατος. [37] Ένας άλλος γιος του, ο Ρικ, επίσης ηθοποιός, πέθανε το 2021 από την ίδια ασθένεια. Τα παιδιά που επέζησαν είναι οι Τζέιμι και Στέισι Αϊέλο. [24]

Θάνατος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αϊέλο πέθανε στις 12 Δεκεμβρίου 2019, σε ηλικία 86 ετών, σε νοσοκομείο στο Νιου Τζέρσεϊ, μετά από σύντομη ασθένεια. [38] [39]

Πολλοί από τη βιομηχανία του θεάματος εξέφρασαν τη θλίψη τους είτε στο Twitter είτε κοινοποίησαν δηλώσεις, όπως η Σερ, συμπρωταγωνίστριά του στην ταινία Κάτω από τη λάμψη του φεγγαριού και ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο, ο οποίος πρωταγωνίστησε μαζί με τον Αϊέλο σε τέσσερις ταινίες: Bang the Drum Slowly (1973), Ο νονός 2 (1974), Κάποτε στην Αμερική (1984) και Mistress (1992). Ο Ντε Νίρο έγραψε: «Λυπάμαι πολύ που έμαθα ότι πέθανε Ντάνι. Τον γνωρίζω σχεδόν 50 χρόνια. Τα λέμε στον Παράδεισο, Ντάνι». [40]

Φιλμογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έτος Πρωτότυπος τίτλος Τίτλος στα Ελληνικά Ρόλος
1973 Bang the Drum Slowly Άλογο
1974 The Godfather Part II Ο νονός 2 Τόνι Ροζάτο
1976 The Front Η βιτρίνα Ντάνι Λαγκατούτα
1977 Hooch Τόνι
1978 Fingers Ο δολοφόνος του Μανχάταν Μπουτς
Bloodbrothers Ένας δρόμος που λέγεται «Αύριον» Άρτι Ντι Φάλκο
1980 Defiance Επιστρέφω στην πόλη της βίας Καρμάιν
Hide in Plain Sight Μυστηριώδης εξαφάνιση Σαλ Καρβέλο
1981 Fort Apache, The Bronx Μπρονξ Μόργκαν
Chu Chu and the Philly Flash Τζόνσον
1983 Blood Feud Ράντι Πάουερς
1984 Old Enough κύριος Μπρούκνερ
Once Upon a Time in America Κάποτε στην Αμερική Βίνσεντ Αϊέλο
1985 The Purple Rose of Cairo Το πορφυρό ρόδο του Καΐρου Μονκ
The Stuff Βίκερς
The Protector Πύρινος εξολοθρευτής Ντάνι Γκαρόνι
Key Exchange Καραμπέλο
1987 Radio Days Μέρες ραδιοφώνου Ρόκο
Man on Fire Δύναμη εκδίκησης Κόντι
The Pick-up Artist Τεχνίτης στις γυναίκες Φιλ Χάρπερ
Moonstruck Κάτω από τη λάμψη του φεγγαριού Τζόνι Καμαρέρι
1988 Russicum - I giorni del diavolo Οι συνωμότες Τζορτζ Σέρμαν
1989 The January Man Ο άνθρωπος του Γενάρη Βίνσεντ Αλκόα
White Hot Τσάρλι Μπιούικ
Do the Right Thing Κάνε το σωστό Σαλβατόρε Φραγκιόνε (Σαλ)
Shocktroop Τζον Κάνιγχαμ
Harlem Nights Οι νύχτες του Χάρλεμ Φιλ Καντόνε
1990 Jacob's Ladder Ξύπνημα στον εφιάλτη Λούις
The Closer Τσέστερ Γκραντ
1991 Once Around Ένας γοητευτικός σαραντάρης Τζο Μπέλα
Hudson Hawk Hudson Hawk Τόμι Μεσίνα
29th Street 29η οδός Φρανκ Πέσι ο πρεσβύτερος
1992 Deathmask Μάικ Γκράσο
Ruby Ρούμπι, ο άνθρωπος κλειδί Τζακ Ρούμπι
Mistress Καρμάιν Ράσο
1993 The Cemetery Club Εύθυμες μοναχικές γυναίκες Μπεν Κατς
The Pickle Χάρι Στόουν
Me and the Kid Χάρι
1994 Léon: The Professional Τόνι
Prêt-à-Porter Πρετ-α-πορτέ Χάμιλτον
Save the Rabbits Ρόνι
1995 Power of Attorney Στο στόχαστρο του εγκλήματος Τζόσεφ Σκάσι
Lieberman in Love Τζο Λίμπεμαν
Two Much Στους δύο οι τρεις είναι πολλοί Τζιν
1996 City Hall Φρανκ Ανσέλμο
2 Days in the Valley Ένα λεπτό προθεσμία Ντόσμο Πίτσο
Mojave Moon Το φεγγάρι της ερήμου Αλ
1997 Bring Me the Head of Mavis Davis κύριος Ράθμποουν
A Brooklyn State of Mind Ντάνι Παρέντε
1998 Wilbur Falls Φίλιπ Ντέβερο
1999 18 Shades of Dust Το πρόσωπο του εκτελεστή Βίνσεντ Ντιάνι
2000 Mambo Café Τζόι
Dinner Rush Λούις Κρόπα
Prince of Central Park Ο πρίγκιπας του Σέντραλ Παρκ Νόα Κερν
2001 Off Key Παράφωνα ερωτευμένοι Φαμπρίτσιο Μπερνίνι
2003 Mail Order Bride Τόνι Σαντίνι
2004 Zeyda and the Hitman Νέιθαν
2005 Brooklyn Lobster Ο άρχοντας του Μπρούκλιν Φρανκ Τζόρτζιο
2006 Lucky Number Slevin Το στοίχημα του Σλέβιν Ροθ
Last Request παππούς
A Broken Sole τσαγκάρης
2010 Stiffs Φρανκ Τραμοντάνα
2013 Dolly Baby Τόνι Λάντσα
2014 Henry & Me δρ Ακόστα
Reach Me Άγγιξέ με πατήρ Πολ
2017 The Neighborhood Τζόζεφ Ντονατέλο
2018 Little Italy Έρωτας αλά ιταλικά Κάρλο
2019 The Last Big Save Λούις Μπράουν
Making a Deal With The Devil Μάριο
2021 One Moment Τζο Μαγκίνες


Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Aiello, Danny (2014). I Only Know Who I Am When I Am Somebody Else: My Life on the Street, On the Stage, and in the Movies. Simon and Schuster. ISBN 9781476751924. 

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ (Αγγλικά) Internet Movie Database. nm0000732. Ανακτήθηκε στις 21  Ιουλίου 2015.
  2. ↑ (Αγγλικά) SNAC. w6v9913v. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. ↑ (Αγγλικά) Internet Broadway Database. 29451. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 13  Δεκεμβρίου 2014.
  5. ↑ «Danny Aiello, 'Do the Right Thing' and 'Moonstruck' Actor, Dies at 86». (Αγγλικά)
  6. ↑ «Fallece a los 86 años el actor Danny Aiello, un secundario clave de los 80». (Ισπανικά) Diario de Navarra. Ανακτήθηκε στις 13  Δεκεμβρίου 2019.
  7. 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 137751761. Ανακτήθηκε στις 20  Απριλίου 2026.
  8. ↑ Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. xx0273654. Ανακτήθηκε στις 20  Δεκεμβρίου 2022.
  9. ↑ www.theatreworldawards.org/past-recipients.html. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26  Μαΐου 2020.
  10. ↑ njhalloffame.org/hall-of-famers/2019-2020-inductees/danny-aiello/.
  11. ↑ «Danny Aiello, 'Do the Right Thing' and 'Moonstruck' Actor, Dies at 86». The Hollywood Reporter. 13 Δεκεμβρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουλίου 2021.
  12. ↑ www.semantico.com. «World Who's Who : Europa Biographical Reference». www.worldwhoswho.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2025.
  13. ↑ «Frances Pietrocova Storia della famiglia e documenti storici». MyHeritage (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2025.
  14. ↑ Michael Norman (21 Ιανουαρίου 1990). «His Bus Came In». The New York Times.
  15. 1 2 Danny Aiello Biography, Yahoo; accessed June 21, 2017, Archived from the original on May 22, 2011, at the Wayback Machine.
  16. ↑ Lip, Tony· Prigge, Steven (3 Οκτωβρίου 2006). Shut Up and Eat!: Mangia with Family Recipes and Stories from Your Favorite Italian-American Stars. Penguin Publishing Group. ISBN 9780425211779.
  17. ↑ Succeeding: Overcoming the Odds. Prestwick House. 2005. σελίδες 61–62. ISBN 9781580493093. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2019.
  18. ↑ Carrick, Jim (17 Ιουνίου 2015). «Million served in WWII». The Spectrum. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2019.
  19. ↑ «Greyhound Walkout Spreading». Press and Sun-Bulletin. Binghamton, N.Y. Associated Press. 21 Ιουνίου 1967. σελ. 49. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2019 – μέσω Newspapers.com.
  20. ↑ «Greyhound Drivers End 1-Day Strike». Wilkes-Barre Times Leader, the Evening News, Wilkes-Barre Record. Associated Press. 23 Ιουνίου 1967. σελ. 14. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2019 – μέσω Newspapers.com.
  21. ↑ Bailey-Millado, Rob (13 Δεκεμβρίου 2019). «How Danny Aiello went from 'part-time thief' to 'Do the Right Thing'». New York Post (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2019.
  22. ↑ Aiello, Danny (2014). I Only Know Who I Am When I Am Somebody Else: My Life on the Street, On the Stage, and in the Movies. Simon and Schuster. σελίδες 175, 228. ISBN 9781476751924. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2019.
  23. ↑ Middleton, Faith (10 Νοεμβρίου 2014). «Actor Danny Aiello, The Godfather, and Madonna». wnpr.org (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2018.
  24. 1 2 3 Carcaterra, Lorenzo (19 Φεβρουαρίου 1990). «Danny Aiello». PEOPLE.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2018.
  25. ↑ «Danny Aiello». Rotten Tomatoes. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2019.
  26. ↑ Reesman, Bryan (30 Ιουνίου 2017). «Analog Gems: Jamie Rose Talks 'Lady Blue' on ABC». New York Observer. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Δεκεμβρίου 2017.
  27. ↑ Emerson, Jim (7 Ιουλίου 1989). «Danny Aiello Is 'The Jackie Robinson of Spike Lee Movies'». Chicago Tribune.
  28. ↑ Ebert, Roger (25 Δεκεμβρίου 1994). «Ready To Wear (Prêt-à-Porter) movie review (1994) | Roger Ebert». www.rogerebert.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2025.
  29. ↑ Hamill, Denis (30 Οκτωβρίου 2005). «LOVE & LOBSTERS. A family drama tells the true story of a Sheepshead Bay seafood firm under threat». NY Daily News (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 3 Μαρτίου 2018.
  30. ↑ Album notes for Bridges. CD Baby.
  31. ↑ «Danny Aiello – Broadway Cast & Staff | IBDB». www.ibdb.com. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2020.
  32. ↑ Rich, Frank (28 Απριλίου 1981). «Stage: 'Light Bulb,' by Woody Allen». The New York Times (στα Αγγλικά). ISSN 0362-4331. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2020.
  33. ↑ «The House of Blue Leaves - 1986 Broadway Tickets, News, Info, Photos, Videos». www.broadwayworld.com. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2020.
  34. ↑ Brantley, Ben (12 Δεκεμβρίου 2002). «THEATER REVIEW; Is She a Serious Actress? XXXtremely». The New York Times (στα Αγγλικά). ISSN 0362-4331. Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2020.
  35. ↑ Lee, Felicia R. (23 Ιουλίου 2011). «A Word With: Danny Aiello. Emotional Guy, Speaking for Others». The New York Times.
  36. ↑ «"DANNY AIELLO" Book Results on Simon & Schuster». www.simonandschuster.com.
  37. ↑ «Passings: Danny Aiello III». Los Angeles Times. 4 Μαΐου 2010.
  38. ↑ Gates, Anita (13 Δεκεμβρίου 2019). «Danny Aiello, Actor in 'Do the Right Thing,' Dies at 86». The New York Times.
  39. ↑ «Danny Aiello, 'Do the Right Thing' and 'Moonstruck' Actor, Dies at 86». Variety. 13 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2019.
  40. ↑ Fernandez, Alexia (13 Δεκεμβρίου 2019). «Robert De Niro Mourns Death of Former Costar Danny Aiello: 'See You in Heaven'». PEOPLE.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ντάνι_Αϊέλο&oldid=11614569"