Νορντ Στριμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Η τοποθεσία του Νορντ Στριμ.

Ο Νορντ Στριμ (ρωσικά: Северный поток) είναι ένας υπεράκτιος αγωγός φυσικού αερίου από το Βίμποργκ της Ρωσικής Ομοσπονδίας προς το Γκράιφσβαλντ της Γερμανίας και ανήκει και λειτουργεί από την εταιρεία Nord Stream AG. Το έργο περιλαμβάνει δύο παράλληλες γραμμές. Η πρώτη γραμμή είχε ολοκληρωθεί το Μάιο του 2011 και εγκαινιάστηκε στις 8 Νοεμβρίου 2011.[1][2] Η δεύτερη γραμμή ολοκληρώθηκε το 2011-2012 και εγκαινιάστηκε στις 8 Οκτωβρίου 2012. Έχοντας 1.222 χιλιόμετρα μήκος, είναι ο μακρύτερος υποθαλάσσιος αγωγός στον κόσμο, ξεπερνώντας τον αγωγό Λάντζελντ κατά 54 χιλιόμετρα.[3][4] Έχει ετήσια δυναμικότητα 55 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, αλλά η ικανότητά του σχεδιάζεται να διπλασιαστεί σε 110 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα μέχρι το 2019, με την τοποθέτηση δύο επιπλέον γραμμών.[5] Ωστόσο, λόγω των κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Gazprom, χρησιμοποιούνται στην πραγματικότητα μόνο 22,5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα της χωρητικότητάς του.[6] Ο Νορντ Στριμ περιστασιακά έχει ευρύτερο νόημα, συμπεριλαμβανομένου του χερσαίου αγωγού τροφοδοσίας στη Ρωσική Ομοσπονδία, και περαιτέρω συνδέσεις στη Δυτική Ευρώπη.

Κόστος και χρηματοδότηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τη Gazprom, το κόστος των χερσαίων αγωγών στη Ρωσία και τη Γερμανία εκτιμήθηκε στα 6 δισεκατομμύρια ευρώ.[7] Το υποθαλάσσιο τμήμα του έργου αναμενόταν να κοστίσει €8,8 δισεκατομμύρια.[8] Το 30% της χρηματοδότησης διατέθηκε μέσω ιδίων κεφαλαίων που παρείχαν οι μέτοχοι ανάλογα με τα μερίδιά τους στο έργο, ενώ το 70% προήλθε από εξωτερική τραπεζική χρηματοδότηση.[9]

Η πληρωμή έγινε με δύο δόσεις.[10][11] Η πρώτη δόση ύψους 3,9 δισεκατομμυρίων ευρώ περιλαμβάνει ένα 3,1 δισεκατομμυρίων 10ετές ακάλυπτο εμπορικό δάνειο 10 ετών, του οποίου η εξυπηρέτηση γίνεται από τα έσοδα των συμβάσεων μεταφοράς. Ένα δάνειο 1,6 δισεκατομμυρίων ευρώ καλύπτεται από το γαλλικό πιστωτικό ίδρυμα Euler Hermes, ένα ποσό 1 δισεκατομμυρίου ευρώ από τη γερμανική United Loan Guarantee Programme και 500 εκατομμύρια από τον ιταλικό τραπεζικό οργανισμό SACE SpA. Τα δάνεια τα παρείχαν 26 εμπορικές τράπεζες με πιο σημαντικές τις Crédit Agricole, Société Générale, Commerzbank, UniCredit, Deutsche Bank και Sumitomo Mitsui Banking Corporation.[9][10] Οι οικονομικοί σύμβουλοι ήταν οι Société Générale, Royal Bank of Scotland (ABN Amro), Dresdner Kleinwort (Commerzbank) και Unicredit.[12][13] Ο νομικός σύμβουλος του Νορντ Στριμ ήταν η αμερικανική εταιρεία White Case και νομικός σύμβουλος για τους δανειστές ήταν η εταιρεία Clifford Chance.[10]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Controversial Project Launched: Merkel and Medvedev Open Baltic Gas Pipeline». Spiegel Online. 8 Νοεμβρίου 2011. http://www.spiegel.de/international/europe/0,1518,796611,00.html. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2011. 
  2. Wiesmann, Gerrit (8 Νοεμβρίου 2011). «Russia-EU gas pipeline delivers first supplies». Financial Times. http://www.ft.com/intl/cms/s/0/51ea636e-0a14-11e1-8d46-00144feabdc0.html. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2011. 
  3. «Nord Stream Passes Ships and Bombs». The Moscow Times. Bloomberg. 5 Μαΐου 2011. (απαιτείται συνδρομή). http://www.themoscowtimes.com/business/article/nord-stream-passes-ships-and-bombs/436297.html. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2011. 
  4. Gloystein, Henning (4 Μαΐου 2011). «Nord Stream to finish 1st gas pipeline Thursday». Reuters. http://uk.reuters.com/article/2011/05/04/europe-gas-pipeline-idUKLDE7431M720110504. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2010. 
  5. Zhdannikov, Dmitry; Pinchuk, Denis (12 Δεκεμβρίου 2008). «Russia's Gazprom to expand Nord Stream gas pipeline with E.ON, Shell, OMV». Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουνίου 2015. https://web.archive.org/web/20150619183146/http://uk.reuters.com/article/2015/06/18/energy-gazprom-pipeline-idUKL5N0Z42OB20150618. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2015. 
  6. Pinchuk, Denis (28 January 2015). «Gazprom mothballs extension of Nord Stream pipeline». Reuters. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Ιουνίου 2015. https://web.archive.org/web/20150619182440/http://uk.reuters.com/article/2015/01/28/russia-gazprom-nordstream-idUSL6N0V71HO20150128. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2015. 
  7. Dempsey, Judy (23 Αυγούστου 2007). «Gazprom plans to re-route controversial European pipeline». The New York Times. https://www.nytimes.com/2007/08/23/world/europe/23iht-pipeline.4.7231553.html. Ανακτήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 2011. 
  8. «Nord Stream more expensive». Barents Observer. 17 Μαρτίου 2010. http://www.barentsobserver.com/nord-stream-more-expensive.4760460-116321.html. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2010. 
  9. 9,0 9,1 Mangham, Christopher (21 Οκτωβρίου 2009). «RLPC-Nord Stream project financing signing — sources». Reuters. http://uk.reuters.com/article/2010/03/12/nordstream-loan-idUKLDE62A20X20100312. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2009. 
  10. 10,0 10,1 10,2 Gazprom (16 Μαρτίου 2010). Nord Stream completes Phase I financing. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 18 Μαρτίου 2010.
  11. Leftly, Mark (29 Μαρτίου 2009). «Gazprom in Nord Stream windfall». The Independent (Λονδίνο). https://www.independent.co.uk/news/business/news/gazprom-in-nord-stream-windfall-1656470.html. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2009. 
  12. Bowman, Louise (14 Απριλίου 2009). «Nord Stream looks for flows in funding pipeline». Euromoney. http://www.euromoney.com/Article/2174599/ChannelPage/8959/AssetCategory/766/Nord-Stream-looks-for-flows-in-funding-pipeline.html. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2009. 
  13. Reilly, Alasdair; Mangham, Christopher (21 Οκτωβρίου 2009). «RLPC-Nord Stream project financing nears agreement-sources». Reuters. http://uk.reuters.com/article/idUKLL801420091021. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2009.