Νικόλα Ορσίνι, κόμης της Νόλα
| Νικολό Ορσίνι, κόμης της Νόλα | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 27 Αυγούστου 1331 |
| Θάνατος | 14 Φεβρουαρίου 1399 |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Jeanne de Sabran (από 1350) Maria del Balzo, Contessa di Soleto (από 1358) |
| Τέκνα | Sveva Orsini, Ραϊμόνδος Ορσίνι ντελ Μπάλτσο Roberto Orsini |
| Γονείς | Roberto Orsini και Sveva del Balzo |
| Οικογένεια | οικογένεια Ορσίνι |
Ο Νικόλα Ορσίνι (1331–1399) ήταν Ρωμαίος ευγενής και άνθρωπος των γραμμάτων, που υπηρέτησε την Αγία Έδρα και το βασίλειο τής Νάπολης.
Ο Νικόλα πιθανότατα γεννήθηκε το 1331. Πατέρας του ήταν ο Ρομπέρτο ντι Ρομάνο από την οικογένεια Ορσίνι[1], και μητέρα του η Σβέβα ντελ Μπάλτσο τής οικογένειας ντελ Μπάλζο. Από τον πατέρα του κληρονόμησε τις κομητείες τής Νόλα και Σολέτο στο βασίλειο τής Νάπολης· το ήμισυ τής κομητείας που κατείχαν οι Αλντομπραντέσκι στην Τοσκάνη, με τον τίτλο τού κόμη παλατίνου· και πολυάριθμες ιδιοκτησίες εντός και γύρω από τη Ρώμη. Πολιτικά, συνέχισε τη συμμαχία τής οικογένειάς του με τη δυναστεία των Καπετιδών-Ανζού τής Νάπολης και τούς φιλοπαπικούς Γουέλφους.
Το 1356 ο Νικόλα υπηρέτησε για μία θητεία ως συγκλητικός τής Ρώμης. Από το 1359 έως το 1361, υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς τού Αμπρούτσο. Το 1359 νίκησε τη Μεγάλη Εταιρεία υπό τον Κόνραντ φον Λάνταου, όταν εισέβαλε στο Αμπρούτσο. Τον Φεβρουάριο τού 1363 η βασίλισσα Ιωάννα Α΄ τον έστειλε στην Αβινιόν, για να αποπληρώσει τούς φόρους που οφείλονταν στον παπισμό. Ταυτόχρονα ζήτησε και έλαβε παπική παρέμβαση, για να επιλύσει μία διαφορά μεταξύ αυτού και τής βασίλισσας. Το 1371 ήταν ένας από τούς οκτώ επικεφαλής τής οικογένειας Ορσίνι, που συναντήθηκαν στη Ρώμη, για να συζητήσουν θέματα που επηρέαζαν την οικογένεια, συμπεριλαμβανομένης τής ανόδου τής Χαρωπής κοινωνίας βαλιστροφόρων και σημαιοφόρων, μία ρωμαϊκή πολιτοφυλακή. Το 1383 ο Νικόλα ήταν ο επίτροπος τού βασιλιά Καρόλου Γ΄.
Ευσεβής και καλλιεργημένος άνθρωπος, ο Νικόλα ήταν φίλος με τον Κολούτσιο Σαλουτάτι και τον Τζιοβάνι Βοκκάκιο. Το 1361 παρευρέθηκε σε μία συνάντηση στον κήπο τού Μπαρμπάτο ντα Σουλμόνα με τον Νικολό Ατσαγιόλι και άλλους λογίους, για να παροτρύνουν τον Πετράρχη να δημοσιεύσει το ποίημά του «Αφρική». Το 1368 ο Σαλουτάτι επαίνεσε τις «Δημηγορίες» του ως ισάξιες στη λατινική τους μορφή με τούς κλασικούς. Το 1365 ο Νικόλα ονομάστηκε σημαιοφόρος τής Εκκλησίας. Τόσο ο Ουρβανός Ε΄ (1362–1370), όσο και ο Γρηγόριος ΙΑ΄ (1370–1378) τον διόρισαν πρύτανη τής Κληρονομιάς (Patrimonium) τού Αγίου Πέτρου στην Τοσκάνη. [2] Ο Νικόλα ανακαίνισε εκτενώς τη βασιλική τής Σάντα Κρότσε ιν Τζερουσαλέμε, και το 1370 εισήγαγε ένα καρθουσιανό μοναστήρι στο κτίριο. [3] Μεταξύ 1370 και 1395 ξαναέκτισε τον καθεδρικό ναό τής Νόλα σε γοτθικό ρυθμό. Αργότερα αυτό ξανακτίστηκε, αλλά μία περιγραφή (έκφρασις) τού γοτθικού έργου βρίσκεται στο De Nola τού Aμπρότζιο Λεόνε από το 1514.
Το όνομα τής συζύγου τού Νίκολα είναι άγνωστο. Το ζευγάρι είχε έναν γιο, τον Ρομπέρτο, ο οποίος απεβίωσε το 1393. Ο Νίκολα απεβίωσε το 1399. [2] Αρχικά τάφηκε σε έναν μνημειώδη τάφο στο φραγκισκανικό μοναστήρι στη Νόλα, το οποίο είχε ανακαινίσει. Σήμερα σώζεται μόνο η -σοβαρά κατεστραμμένη- σαρκοφάγος του.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Σαμπράν και μετά τη Μαρία ντελ Μπάλτσο, κόμισσα του Σπολέτο και είχε τέκνα:
- Ραϋμόνδος Ορσίνι.
- Ρομπέρτο Ορσίνι.
- Σβέβα Ορσίνι, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο των Μπω 1ο δούκα της Άντρια.
- Μαργαρίτα του Μπω, παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ του Λουξεμβούργου κόμη του Σαιν-Πολ.
- Ιακωβίνη του Λουξεμβούργου, παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Γούντβιλ 1ο κόμη Ρίβερς
- Ελισάβετ Γούντβιλ, παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Δ΄ της Αγγλίας.
- Ιακωβίνη του Λουξεμβούργου, παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Γούντβιλ 1ο κόμη Ρίβερς
- Μαργαρίτα του Μπω, παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ του Λουξεμβούργου κόμη του Σαιν-Πολ.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Ήταν απόγονος του Ιωάννη της Αγγλίας > Ελεονώρα της Αγγλίας (1215-1275) > Γκι του Μονφόρ > Αναστασία του Μονφόρ > Ροβέρτος Ορσίνι > Νικόλα Ορσίνι, κόμης της Νόλα
- 1 2 (Ιταλικά) Vendittelli, Marco (2013). «Orsini, Nicola». Dizionario Biografico degli Italiani, Volume 79: Nursio–Ottolini Visconti. Ρώμη: Istituto dell'Enciclopedia Italiana. ISBN 978-8-81200032-6. https://www.treccani.it/enciclopedia/nicola-orsini_(Dizionario-Biografico)/.Vendittelli, Marco (2013). "Orsini, Nicola". Dizionario Biografico degli Italiani (in Italian). Vol. 79: Nursio–Ottolini Visconti. Rome: Istituto dell'Enciclopedia Italiana. ISBN 978-88-12-00032-6.
- ↑ Corinna Tania Gallori, "The Late Trecento in Santa Croce in Gerusalemme: Nicola and Napoleone Orsini, the Carthusians, and the Triptych of St. Gregory", Mitteilungen des Kunsthistorischen Institutes in Florenz LVIII, 2 (2016): 156–187.