Νικόλαος Κυλάφης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νικόλαος Κυλάφης
NikolaosKylafis2019.jpg
Ο Νικόλαος Κυλάφης το 2019
Γέννηση01 Ιανουαρίου 1949 (1949-01-01) (72 ετών)
ΕθνικότηταΈλληνας Flag of Greece.svg
ΥπηκοότηταΕλλάδα
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Ιλλινόι και Πανεπιστήμιο Πατρών
Γνωστός γιαΘεωρητική Αστροφυσική
Αστροφυσική ακτίνων-Χ
Μάζερ
Φαινόμενο Γκολντράιχ-Κυλάφη
Επιστημονική σταδιοδρομία
ΙδιότηταΚαθηγητής Πανεπιστημίου
Διδακτορικός καθηγητήςDonald Q. Lamb
Φοιτητές τουΚωνσταντίνος Παυλάκης
Εμμανουήλ Ξυλούρης
Άγγελος Μισιριώτης
Δημήτριος Γιαννίος

Ο Νικόλαος Δημητρίου Κυλάφης είναι Έλληνας θεωρητικός αστροφυσικός και Ομότιμος Καθηγητής[1] στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Συνέβαλε στη διαμόρφωση των πρώτων βημάτων της Ομάδας Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης και του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) και ηγήθηκε, μαζί με το συνάδελφό του Γιάννη Παπαμαστοράκη[2], της προσπάθειας για τη δημιουργία του Ινστιτούτου Αστροφυσικής του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας το 2008. Διδάσκει συνεχώς προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης από το 1985. Δημοσίευσε πολλές εργασίες σε περιοδικά με κριτές, οι οποίες έχουν λάβει χιλιάδες αναφορές.[3]

Σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νικόλαος Δ. Κυλάφης γεννήθηκε στην Νέα Αβόρανη, στις 1 Ιανουαρίου 1949, όπου και μεγάλωσε. Το 1966 εισήχθει στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών, από όπου αποφοίτησε το 1971. Την επόμενη χρονιά έγινε δεκτός για μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στο Πανεπιστήμιο του Ιλλινόι, όπου έλαβε το Μάστερ του (1973) και το διδακτορικό του (1978). Ο τίτλος της διδακτορικής διατριβής του ήταν "X and UV radiation from accreting non-magnetic degenerate dwarfs" και έγινε υπό την επίβλεψη του Ντόναλντ Κ. Λαμπ (Donald Q. Lamb)[4].

Ακαδημαϊκή καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά μια σύντομη διακοπή για την ολοκλήρωση της στρατιωτικής θητείας του, ο Νικόλαος Κυλάφης ξεκίνησε την πανεπιστημιακή καριέρα του ως μεταδιδακτορικός υπότροφος στο Τμήμα Αστρονομίας του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνιας (1979-1981). Εκεί συνεργάστηκε με τον καθηγητή Πήτερ Γκολντράιχ (Peter Goldreich) και συνεισέφερε στην ανακάλυψη του λεγόμενου φαινομένου Γκολντράιχ-Κυλάφη.[5] Συνέχισε ως μέλος του Institute for Advanced Study[6] στο Πρίνστον (1981-1984), όπου συνεργάστηκε με τον καθηγητή John Ν. Bahcall σε θέματα που σχετίζονται με τη διάδοση ακτινοβολίας σε γαλαξίες που περιέχουν σκόνη[7]. Εργάστηκε για ένας έτος ως επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, πριν επιστρέψει ως επίκουρος καθηγητής στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης.[8] Εξελίχθηκε σε αναπληρωτή καθηγητή το 1989 και σε καθηγητή το 1997. Διετέλεσε Πρόεδρος του Τμήματος Φυσικής (1999-2003) καθώς και Κοσμήτορας της Σχολής Θετικών και Τεχνολογικών Επιστημών (2008-2013)[9]. Κατά την περίοδο 2012-2016 είχε διετέλεσε μέλος του Συμβουλίου Ιδρύματος του Πανεπιστημίου Κρήτης[10]. Επιπλέον, διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Αστρονομικής Εταιρείας (2008-2012)[11] καθώς και Πρόεδρος της Εθνικής Αστρονομικής Επιτροπής (2011-2018)[12]. Συνταξιοδοτήθηκε από το Πανεπιστήμιο Κρήτης το 2016, οπότε και αναγορεύθηκε σε Ομότιμο Καθηγητή. Το 2018 εκλέχθηκε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Αστρονομικής Εταιρείας. Το 2019 το Πανεπιστήμιο Κρήτης τον τίμησε με το Βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας "Στέλιου Πηχωρίδη[13]"[14].

Ακαδημαϊκή αναγνώριση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ινστιτούτο Αστροφυσικής του ΙΤΕ, το 2019, με την ευκαιρία των εβδομηκοστών γενεθλίων του, θεσμοθέτησε προς τιμήν του την ετήσια "Διάλεξη Νικόλαος Κυλάφης", ως την ελάχιστη αναγνώριση για τα 35 χρόνια επιστημονικής και διοικητικής συμβολής του στην ίδρυση και συνεχή ανάπτυξη της Ομάδας Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και στο ΙΤΕ, οι οποίες συνέβαλαν[15] στη δημιουργία του Ινστιτούτου Αστροφυσικής το 2018[16]. Στα πλαίσια της Διάλεξης "Νικόλαος Κυλάφης", ένας/μία διακεκριμένος/η θεωρητικός/ή αστροφυσικός προσκαλείται κάθε έτος στο ΙΤΕ για μία σύντομη επίσκεψη[17].

Διάλεξη «Νικόλαος Κυλάφης»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η «Διάλεξη Νικόλαος Κυλάφης»[18] ("Nick Kylafis Lectureship") καθιερώθηκε το 2019[19][20] προς τιμή του Νικόλαου Κυλάφη, με την ευκαιρία των εβδομηκοστών γενεθλίων του, ως αναγνώριση για τα 35 χρόνια επιστημονικής και διοικητικής συμβολής του.

Ομιλητής το 2019 ήταν ο Ρασίντ Σουνάγιεφ (Rashid Sunyaev), Ομότιμος Διευθυντής του Max Planck Institute for Astrophysics, Γερμανία[21] και το 2020 ο Τζόζεφ Σιλκ (Joseph Silk), Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.[22]

Ερευνητική συνεισφορά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια της επιστημονικής καριέρας του ο Νικόλαος Κυλάφης ασχολήθηκε με ένα ευρύ φάσμα θεμάτων Θεωρητικής Αστροφυσικής. Έχει συνεισφέρει στην απάντηση ερωτημάτων παραγωγής και διάδοσης ακτινοβολίας τόσο σε σπειροειδείς γαλαξίες[7] όσο και σε δίσκους προσαύξησης γύρω από αστέρες νετρονίων και μελανές οπές[23] καθώς και σε αστροφυσικά MASER[24][25]. Η πιο γνωστή συνεισφορά του είναι το φαινόμενο Γκολντράιχ-Κυλάφη το οποίο προβλέπει ότι, υπό ειδικές συνθήκες, οι φασματικές γραμμές που εκπέμπονται από διαστρικά μόρια θα πρέπει να είναι γραμμικά πολωμένες με τη διεύθυνση του διανύσματος της γραμμικής πόλωσης να αποκαλύπτει την κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου στο μοριακό νέφος[5]. Άλλες σημαντικές ανακαλύψεις του περιλαμβάνουν την ποιοτική φυσική εξήγηση των πιο σημαντικών διεργασιών που λαμβάνουν χώρα τόσο κατά την προσαύξηση όσο και κατά την εκτόξευση ύλης από διπλά συστήματα που περιλαμβάνουν μελανές οπές[23] και την απόδειξη ότι οι διαφορετικές φυσικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα σε τέτοια συστήματα δεν λειτουργούν ανεξάρτητα αλλά είναι συσχετιζόμενες[26][27].

Διοικητικές Θέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επιλεγμένες Δημοσιεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Kylafis, N.D., Bahcall, J. N., "Dust Distribution in Spiral Galaxies", 1987, ApJ, 317, 637
  • Xilouris, E. M.; Byun, Y. I.; Kylafis, N. D.; Paleologou, E. V.; Papamastorakis, J. "Are spiral galaxies optically thin or thick?", 1999, A&A, 344, 868
  • Titarchuk, L.; Mastichiadis, A.; Kylafis, N. D., "X-Ray Spectral Formation in a Converging Fluid Flow: Spherical Accretion into Black Holes", 1997 ApJ, 487, 834
  • Goldreich, P.; Kylafis, N. D., "On mapping the magnetic field direction in molecular clouds by polarization measurements", 1981, ApJ, 243, 75
  • Kylafis, N. D.; Lamb, D. Q., "X-ray and UV radiation from accreting degenerate dwarfs", 1982, ApJS, 48, 239

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Νικόλαος Κυλάφης | Τμήμα Φυσικής». www.physics.uoc.gr. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2020. 
  2. «Παπαμαστοράκης Ιωάννης | Τμήμα Φυσικής». www.physics.uoc.gr. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021. 
  3. «Nikolaos D Kylafis' Publons profile». publons.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021. 
  4. «The Department of Astronomy and Astrophysics | Donald Q. Lamb». astro.uchicago.edu. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021. 
  5. 5,0 5,1 Goldreich, P.; Kylafis, N. D. (1981-01-01). «On mapping the magnetic field direction in molecular clouds by polarization measurements». The Astrophysical Journal Letters 243: L75–L78. doi:10.1086/183446. ISSN 0004-637X. http://adsabs.harvard.edu/abs/1981ApJ...243L..75G. 
  6. «Institute for Advanced Study» (στα αγγλικά). Wikipedia. 2021-04-05. https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Institute_for_Advanced_Study&oldid=1016073303. 
  7. 7,0 7,1 Kylafis, Nikolaos D.; Bahcall, John N. (1987-06-01). «Dust distribution in spiral galaxies». The Astrophysical Journal 317: 637–645. doi:10.1086/165308. ISSN 0004-637X. http://adsabs.harvard.edu/abs/1987ApJ...317..637K. 
  8. «Κυλάφης Νίκος | Τμήμα Φυσικής». www.physics.uoc.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021. 
  9. 9,0 9,1 «ΠΑΤΡΙΣ - Νέος κοσμήτορας αναδείχτηκε ο Νίκος Κυλάφης». archive.patris.gr. 26 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021. 
  10. 10,0 10,1 «Μισοέτοιμο το Συμβούλιο του Πανεπιστημίου Κρήτης». Νέα Κρήτη. 6 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021. 
  11. «Στο Ηράκλειο χτυπά η καρδιά της Ελληνικής Αστρονομικής Εταιρίας». archive.patris.gr. ΠΑΤΡΙΣ - ΑΡΧΕΙΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ. 1 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021. 
  12. «Greek National Committee for Astronomy». helas.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021. 
  13. «Stylianos Pichorides» (στα γερμανικά). Wikipedia. 2017-11-02. https://de.wikipedia.org/w/index.php?title=Stylianos_Pichorides&oldid=170577798. 
  14. [2020-08-06 «Αποτελέσματα Βράβευσης Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας «Στέλιου Πηχωρίδη» για το Ακαδημαϊκό Έτος 2019-2020»]. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2020-08-06. 2020-08-06. Ανακτήθηκε στις 2021-06-09. 
  15. «ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΗΣ ΣΤΟ ΙΤΕ: Το όραμα έγινε πράξη σε δέκα χρόνια». ΠΑΤΡΙΣ. 1 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021. 
  16. «Ένας διάσημος αστροφυσικός στο Ηράκλειο». ΠΑΤΡΙΣ. 24 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021. 
  17. ««Διάλεξη Ν. Κυλάφης» για την αστροφυσική - ertnews.gr». www.ertnews.gr. 24 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021. 
  18. «Διάλεξη Νικόλαος Κυλάφης». www.ia.forth.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2021. 
  19. «Η Κρήτη μπαίνει δυναμικά στον χάρτη του διαστήματος!». ΠΑΤΡΙΣ. 26 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2021. 
  20. «ΙΤΕ: Ο διάσημος Αστροφυσικός Rashid Sunyaev στην πρώτη «Διάλεξη Ν. Κυλάφης»». Νέα Κρήτη. 23 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2021. 
  21. «Ένας διάσημος αστροφυσικός στο Ηράκλειο». ΠΑΤΡΙΣ. 24 Οκτωβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Μαΐου 2021. 
  22. «Το μέλλον της κοσμολογίας στη "διάλεξη Κυλάφη"». ΠΑΤΡΙΣ. 1 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 8 Ιουνίου 2021. 
  23. 23,0 23,1 Kylafis, N. D.; Belloni, T. M. (2015-02-01). «Accretion and ejection in black-hole X-ray transients». Astronomy and Astrophysics 574: A133. doi:10.1051/0004-6361/201425106. ISSN 0004-6361. http://adsabs.harvard.edu/abs/2015A%26A...574A.133K. 
  24. Kylafis, N. D.; Norman, C. (1986-01-01). «On pumping astronomical masers». The Astrophysical Journal Letters 300: L73–L77. doi:10.1086/184606. ISSN 0004-637X. http://adsabs.harvard.edu/abs/1986ApJ...300L..73K. 
  25. Pavlakis, Konstantinos G.; Kylafis, Nikolaos D. (1996-08-01). «OH Masers as Diagnostics of Physical Conditions in Star-forming Regions. II. Effects of Large Velocity Gradients and Infrared Radiation». The Astrophysical Journal 467: 309. doi:10.1086/177606. ISSN 0004-637X. http://adsabs.harvard.edu/abs/1996ApJ...467..309P. 
  26. Reig, Pablo; Kylafis, Nikolaos D.; Papadakis, Iossif E.; Costado, María Teresa (2018-02-01). «The photon-index-time-lag correlation in black hole X-ray binaries». Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 473: 4644–4652. doi:10.1093/mnras/stx2683. ISSN 0035-8711. http://adsabs.harvard.edu/abs/2018MNRAS.473.4644R. 
  27. Kylafis, Nikolaos D.; Reig, Pablo (2018-06-01). «Correlation of time lag and photon index in GX 339-4». Astronomy and Astrophysics 614: L5. doi:10.1051/0004-6361/201833339. ISSN 0004-6361. http://adsabs.harvard.edu/abs/2018A%26A...614L...5K. 
  28. «Με ΦΕΚ το συμβούλιο που θα διοικήσει το Πανεπιστήμιο». archive.patris.gr. ΠΑΤΡΙΣ - ΑΡΧΕΙΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ. 12 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουνίου 2021.