Νεκτάριος Ιεροσολύμων

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νεκτάριος Ιεροσολύμων
Γέννηση
Θάνατος
Ιδιότητα ιερέας

Ο Νεκτάριος (Νεκτάριος Πελοπίδης, 1602 - 14 Ιουλίου 1676)[1] ήταν Πατριάρχης Ιεροσολύμων από το 1660 ως το 1669.

Γεννήθηκε στο Βενεράτο της επαρχίας Τεμένους στην Κρήτη το 1602 και πέθανε στις 14 Ιουλίου του 1676. Σπούδασε στη Μονή Σινά, όπου και εκάρη μοναχός. Σε ηλικία 35 ετών μαθήτευσε στη Αθήνα κοντά στον νεο-αριστοτελικό Θεόφιλο Κορυδαλλέα. Το 1660, επιστρέφοντας από την Κωνσταντινούπολη στη Μονή Σινά, εξελέγη ηγούμενος της Μονής. Και, καθ'οδόν προς τα Ιεροσόλυμα, πληροφορήθηκε ότι εξελέγη Πατριάρχης. Ενθρονίστηκε τον Απρίλιο του 1661.

Το 1666 ζήτησε να απαλλαγεί των καθηκόντων του και το 1669 εξελέγη διάδοχός του ο Δοσίθεος ο Β΄. Ο ίδιος παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα, συμμετείχε μάλιστα και στη Σύνοδο των Ιεροσολύμων το 1672.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Νεκτάριος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων, Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τόμος 09, σελ. 396-397, Εκδ. Μαρτίνος Αθαν., Αθήνα 1966

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μανούσακας Μ. Ι., Η Eπιτομή της Iεροκοσμικής Iστορίας του Νεκταρίου Ιεροσολύμων και αι πηγαί αυτής, Κρητικά Χρονικά, τομ.1 (1947),σελ. 291-332
  • Κωνσταντίνος Σάθας, Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821, εκδ. Κουλτούρα,1990, σελ.319-322