Νεκρό φορτίο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το νεκρό φορτίο (Deadweight tonnage, deadweight, DWT, D.W.T., d.w.t., ή dwt) είναι μια μονάδα μέτρησης που ορίζει του βάρους του φορτίου που επιτρέπεται να κουβαλήσει ένα πλοίο.[1][2][3] Είναι το άθροισμα των βαρών του φορτίου, των καυσίμων, του πόσιμου νερού, του έρματος, των προμηθειών, των επιβατών και του πληρώματος.[1]

Το DWT χρησιμοποιείται συχνά για τον καθορισμό του μέγιστου επιτρεπόμενου νεκρού βάρους ενός πλοίου (δηλαδή όταν είναι πλήρως φορτωμένο έτσι ώστε η γραμμή του Πλίμζολ να βρίσκεται στη στάθμη νερού), αν και μπορεί επίσης να υποδηλώνει το πραγματικό DWT ενός πλοίου που δεν έχει φορτωθεί πλήρως.

Ορισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το νεκρό φορτίο είναι ένα μέτρο της μεταφορικής ικανότητας του σκάφους, συμπεριλαμβανομένου του κενού βάρους του πλοίου. Διαφέρει από τη μετατόπιση (βάρος του εκτοπισμένου νερού), η οποία περιλαμβάνει το βάρος του πλοίου ή τα ογκομετρικά μέτρα της ολικής χωρητικότητας ή της καθαρής χωρητικότητας.

Το νεκρό φορτίο εκφραζόταν ιστορικά σε μεγάλους τόνους[σημ. 1], αλλά τώρα συνήθως δίνεται διεθνώς σε τόνους (μετρικοί τόνοι).[4] Σε σύγχρονες διεθνείς ναυτιλιακές συμβάσεις όπως η Διεθνής Σύμβαση για την Ασφάλεια της Ζωής στη Θάλασσα και η Διεθνής Σύμβαση για την Πρόληψη της Ρύπανσης από Πλοία, το νεκρό φορτίο ορίζεται ρητά ως η διαφορά σε τόνους μεταξύ της μετατόπισης ενός πλοίου σε νερό συγκεκριμένης βαρύτητας 1,025 (που αντιστοιχεί στη μέση πυκνότητα του θαλάσσιου νερού) στο βύθισμα που αντιστοιχεί στον καθορισμένο ύψος εξάλων θέρους και την ελαφριά μετατόπιση του πλοίου.[5][6]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ένας μεγάλος τόνος (LT) είναι ίσος με 1.016 κιλά

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Turpin, Edward A.; William A. McEwen (1980). Merchant Marine Officers' Handbook (4th ed.). Centreville, Maryland: Cornell Maritime Press. pp. 14–21.
  2. Hayler, William B. (2003). American Merchant Seaman's Manual (7th ed.). Centreville, Maryland: Cornell Maritime Press. p. G-10.
  3. Gilmer, Thomas C. (1975). Modern Ship Design (2nd ed.). Naval Institute Press. p. 25.
  4. McNicholas, Michael (2011-08-29). Maritime Security: An Introduction. Butterworth-Heinemann. σελ. 30.
  5. SOLAS Consolidated Edition 2009. London: International Maritime Organization. 2009. σελ. 33.
  6. MARPOL Consolidated Edition 2011. London: International Maritime Organization. 2011. σελ. 44.