Νγκόγιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Νγκόγιο ήταν βασίλειο της Εποχής του Σιδήρου και μέλος της φυλής Βόγιο, το οποίο βρίσκεται στα νότια της Καμπίντα (σημερινά όρια ανάμεσα στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και την Αγκόλα). Βρίσκεται στην Ατλαντική ακτή της Κεντρικής Αφρικής, βόρεια του ποταμού Κονγκό. Το βασίλειο ιδρύθηκε από λαούς Μπαντού γύρω στον 15ο αιώνα. Η παράδοση των Νγκόγιο έκρινε ότι το βασίλειο και οι πρόγονοί τους ήταν μεταξύ των πρώτων αποίκων στην περιοχή, ονομάζοντας τους αρχηγούς τους νφούμου νσι ("άρχοντες της γης"). Η πρωτεύουσα ήταν η Μβάνζα Νγκόγιο. Στο 1700, η Καμπίντα είχε γίνει το κορυφαίο λιμάνι σκλάβων βόρεια της Λουάντα και η οικονομία των Νγκόγιο στηριζόταν σε μεγάλο βαθμό στην πώληση των σκλάβων.

Το 1783, οι Νγκόγιο συμμάχησαν με τους Κακόνγκο για να καταστρέψουν ένα πορτογαλικό φρούριο. Ωστόσο, η βασιλεία των Νγκόγιο σύντομα αναιρέθηκε από το αυξανόμενο οικονομικό βάρος που συνεπαγόταν η βασιλεία. Με όλο και λιγότερους ενάγοντες για το αξίωμα, το βασίλειο διαλύθηκε αποτελεσματικά στη δεκαετία του 1830, μετά την αποτυχία εκλογής νέου βασιλεία. Το 1885, οι Νγκόγιο υπέγραψαν τη συνθήκη του Σιμουλαμπούκο με τη Πορτογαλία και έγιναν προτεκτοράτο του έθνους.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Martin, Phyllis M. "Family Strategies in Nineteenth-Century Cabinda." The Journal of African History 28.1 (1987): 65-86.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]