Ναός Αγίου Σπυρίδωνος (Τεργέστη)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ναός του Αγίου Σπυρίδωνος
Trieste San Spiridone 4.JPG
Βασικές πληροφορίες
ΤοποθεσίαΤεργέστη, Ιταλία
Γεωγραφικές συντεταγμένες45°39΄05΄΄ Β,
13°46΄24΄΄ Α
ΥπαγωγήΟρθόδοξη Εκκλησία
ΧώραΙταλία
Έτος αφιέρωσης1755 και 1869
Εκκλησιαστικό ή οργανωτικό καταστατικόενοριακός
Αρχιτεκτονική περιγραφή
Αρχιτέκτονας/ΑρχιτέκτονεςΚάρλο Ματσακίνι
Αρχιτεκτονικός ρυθμόςνεοβυζαντινός
Έναρξη ανέγερσης1751 (;) και 1861
Αποπεράτωση1755 (;) και 1868

Ο Ορθόδοξος Ναός του Αγίου Σπυρίδωνος (ιταλ. Chiesa di San Spiridione, σερβ. Црква светог Спиридона) στην Τεργέστη της Ιταλίας είναι σερβικός ορθόδοξος ναός.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ορθόδοξη κοινότητα της Τεργέστης είχε συσταθεί από το 1748 αλλά χρειάσθηκε να περάσουν τρία χρόνια ακόμα μέχρι η Αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία να επιτρέψει στους Ορθόδοξους Χριστιανούς να θρησκεύουν δημόσια. Αυτό προέτρεψε την εγκατάσταση στην πόλη Σέρβων εμπόρων από το Χέρτσεγκ Νόβι, το Τρεμπίνιε και το Σαράγεβο.[1] Ο πρώτος ορθόδοξος ναός κτίσθηκε έτσι στα μέσα του 18ου αιώνα και χρησίμευε αρχικώς ως τόπος λατρείας τόσο για τους Σέρβους, όσο και για τους Έλληνες που ζούσαν στην Τεργάστη. Η πρώτη ακολουθία στον ναό τελέσθηκε το 1755, ενώ δύο καμπαναριά ανεγέρθηκαν το 1782. Διαφωνίες μεταξύ των δύο εθνοτικών ομάδων επί των εκκλησιαστικών πραγμάτων οδήγησαν στη διάλυση της ενιαίας κοινότητας[2] το 1781. Η σερβική κοινότητα κράτησε τον ναό, αναγνωριζόμενη[2] επισήμως το 1782, ενώ η ελληνική κοινότητα έκτισε τον Ναό του Αγίου Νικολάου των Ελλήνων.

Εξαιτίας της αστάθειας του εδάφους στη θέση όπου είχε ανεγερθεί ο αρχικός ναός, λήφθηκε ομόφωνη απόφαση να κατεδαφισθεί και να αναγερθεί νέος ναός του Αγίου Σπυρίδωνος, ο οποίος είναι και ο σημερινός.[2] Οι εργασίες για την κατασκευή του νέου ναού άρχισαν στις 2 Μαρτίου 1861, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Κάρλο Ματσακίνι. Ο εξωτερικός διάκοσμος ανατέθηκε στους Πομπέυ Μπερτίνι και Αντώνιο Καρέλια, οι εσωτερικές ζωγραφικές διακοσμήσεις και ο σχεδιασμός των εξωτερικών έγιναν από τον Τζουζέππε Μπερτίνι, ενώ ο επίσης Μιλανέζος Εμίλιο Μπίζι (Emilio Bisi, 1850-1920) φιλοτέχνησε αργότερα γλυπτά έργα για την πρόσοψη του ναού.[2] Τα μάρμαρα του ναού προέρχονται από την Καρράρα, τη Βερόνα, το Υψίπεδο Καρστ και την Ίστρια. Ο νέος ναός αποπερατώθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1868 και μία λιτή τελετή θυρανοιξίων έλαβε χώρα στις 20 Σεπτεμβρίου 1869.[2]

Από το 1994 έως το 2011 ο ναός και η ενορία του υπαγόταν στη Μητρόπολη Ζάγκρεμπ και Λιουμπλιάνας του Ορθόδοξου Πατριαρχείου Σερβίας, ενώ από 2011 υπάγεται στην Επαρχία Αυστρίας και Ελβετίας του ίδιου Πατριαρχείου.

Ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνος φιλοξενεί πολλά αντικείμενα, ιστορικά έγγραφα, ιερές εικόνες και διάφορα έργα τέχνης, χρονολογούμενα από το 1751 και ύστερα.[2] Δίπλα στον ναό βρίσκεται η Σχολή «Γιοβάν Μίλετιτς».

Φωτογραφίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «SUŠAČKA REVIJA». www.klub-susacana.hr. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Perišić, Miroslav· Reljić, Jelica (2019). La chiesa di San Spiridone a Trieste. Βελιγράδι: Archivio di Serbia.