Νασέρ αλ-Ντιν Σαχ Κατζάρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Νασέρ αλ-Ντιν Σαχ Κατζάρ
Naser-al-Din-Shah-Qajar-3.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
ناصرالدین شاه قاجار (Περσικά)
Γέννηση16  Ιουλίου 1831[1][2][3]
Ταμπρίζ
Θάνατος1  Μαΐου 1896[1][2][3]
Τεχεράνη
Συνθήκες θανάτουανθρωποκτονία
Τόπος ταφήςShah Abdol-Azim Shrine
Χώρα πολιτογράφησηςΙράν
ΘρησκείαΣιιτισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφωτογράφος
Οικογένεια
ΣύζυγοςMonir al-Saltaneh
Golin Khanum
Amīna Aqdas
Jeyran
Khazan al-Doulah
ΤέκναΜοζαφάρ αντ-Ντιν Σαχ Κατζάρ
Kamran Mirza Nayeb es-Saltaneh
Masud Mirza Zell-e Soltan[4]
Zahra Khanom Tadj es-Saltaneh
Nosrat al-Din Mirza Salar es-Saltaneh
Ahmad Mirza Azd es-Saltaneh
Touran Agha Khanoum Qajar
ΓονείςΜοχάμαντ Σαχ Κατζάρ και Malek Jahan Khanom
ΑδέλφιαAbdol-samad Mirza Ezz ed-Dowleh Saloor
ΟικογένειαΔυναστεία των Κατζάρων
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΣάχης (1848–1896)
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι
Τάγμα του Μαύρου Αετού
Τάγμα της Αγίας Άννης, Α΄ Τάξη
Τάγμα του Λευκού Αετού (Ρωσική Αυτοκρατορία)
Τάγμα του Αγίου Στανισλάου, Α΄ Τάξη
τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Τάγμα της Περικνημίδας
Τάγμα του Ευαγγελισμού
Τάγμα του Οσμανιέ
Medal "For the Capture of Geok Tepe by Storm"
Υπογραφή
Naser al-Din Shah stamp.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Nασέρ αλ-Ντιν Σαχ [5], περσικά: ناصرالدین‌شاه قاجار‎, (16 Ιουλίου 1831 – 1 Μαΐου 1896) από τη δυναστεία των Κατζάρ, ήταν ο τέταρτος σάχης στο Ιράν των Κατζάρ από τις 5 Σεπτεμβρίου 1848 έως την 1η Μαΐου 1896, όταν δολοφονήθηκε. Ήταν γιος τού Moχάμαντ Σαχ Κατζάρ και της Mαλέκ Σαχ Χανούμ και ο τρίτος μακροβιότερος μονάρχης στην ιστορία τού Ιράν, μετά τον Σαπούρ Β΄ της δυναστείας των Σασανιδών και τον Tαχμάσπ Α΄ της δυναστείας των Σαφαβιδών. Ο Nασέρ αλ-Ντιν Σαχ είχε βασιλική εξουσία για σχεδόν 51 χρόνια.

Ήταν ο πρώτος σύγχρονος Πέρσης μονάρχης, που επισκέφτηκε επίσημα την Ευρώπη και έγραψε για τα ταξίδια του στα απομνημονεύματά του. Εκσυγχρονιστής, επέτρεψε την ίδρυση εφημερίδων στη χώρα και έκανε χρήση σύγχρονων μορφών τεχνολογίας, όπως τηλεγράφων, φωτογραφίας και επίσης σχεδίασε παραχωρήσεις για σιδηροδρομικές γραμμές και αρδευτικά έργα. Παρά τις εκσυγχρονιστικές του μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση, οι φορολογικές του μεταρρυθμίσεις καταχράστηκαν από άτομα στην εξουσία και η κυβέρνηση θεωρήθηκε διεφθαρμένη και ανίκανη να προστατεύσει τους απλούς πολίτες από την κακοποίηση της ανώτερης τάξης, που οδήγησε σε αυξανόμενα αντικυβερνητικά αισθήματα. Κατέληξε να δολοφονηθεί, όταν επισκεπτόταν ένα ιερό.

Βασιλεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποτελεσματικότητα της πρώιμης διακυβέρνησής του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κράτος υπό τον Nασέρ αλ-Ντινn ήταν η αναγνωρισμένη κυβέρνηση τού Ιράν, αλλά η εξουσία του υπονομεύτηκε από τους τοπικούς ηγέτες των φυλών. Οι θρησκευτικοί ταγοί και οι αρχηγοί των φυλών είχαν αρκετή αυτονομία στις κοινότητές τους. Ο Nασέρ αλ-Ντιν δεν ήταν αποτελεσματικός στην εφαρμογή της εξουσίας επί τού λαού του. Οι τοπικές ομάδες είχαν τις δικές τους πολιτοφυλακές και πολλές φορές δεν υπάκουαν στους νόμους, που ψηφίζονταν από τη μοναρχία, αφού δεν είχαν την εξουσία να τους επιβάλουν. Ο λαός ακολουθούσε τα φετβά των ουλεμάδων αντί τού νόμου, που θεσπιζόταν από το κράτος. Όταν ο Nασέρ αλ-Ντιν ανέλαβε την εξουσία, ο στρατός του είχε μόλις 3.000 άνδρες, που ήταν σημαντικά μικρότερος από τους στρατούς υπό τους αρχηγούς των διαφόρων φυλών. Όταν το κράτος χρειαζόταν έναν κατάλληλο στρατό, προσλάμβανε τις ντόπιες πολιτοφυλακές. [6] Πριν από τις μεταρρυθμίσεις του, η κυβέρνηση τού Νασέρ είχε πολύ μικρή εξουσία στους υπηκόους τους και ακόμη και κατά τη διάρκεια των μεταρρυθμίσεων, αντιμετώπισαν περισσότερο έλεγχο ως προς την ικανότητά τους να εφαρμόσουν αυτές τις μεταρρυθμίσεις με επιτυχία.

Διπλωματία και πόλεμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Nασέρ αλ-Ντιν Σαχ, έργο τού Aμπούλ Χασάν Γκαφαρί, 1859.

Μεταρρυθμίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Nασέρ αλ-Ντιν, σάχης της Περσίας. Φωτογραφία από τον Ναντάρ.
Ο Σάχης στην ευρωπαϊκή του περιοδεία, καθισμένος με Βρετανούς και Ρώσους βασιλείς στο Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ τού Λονδίνου.

Δολοφονία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Nασέρ αλ-Ντιν Σαχ στο φέρετρο, στο Tεκιέ Ντοβλάτ.
Ο τάφος τού Nασέρ αλ-Ντιν Σαχ, που φυλάσσεται στο παλάτι Γκολεστάν. Ο αρχικός τάφος βρίσκεται στο ιερό Σαχ Αμπντόλ-Αζίμ.

Καλλιτεχνικά και λογοτεχνικά ενδιαφέροντα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υιοί

  • Πρίγκιπας Σολτάν Μαχμούντ Μιρζά (1847–1849) βαλί αχάντ της Περσίας, 1849
  • Πρίγκιπας Σολτάν Μοΐν εντ-Ντίν Μιρζά (1849 – 6 Νοεμβρίου 1856) βαλί αχάντ της Περσίας, 1849–56
  • Πρίγκιπας Σολτάν Μασούντ Μιρζά Ζελ-έ Σολτάν (5 Ιανουαρίου 1850 – 2 Ιουλίου 1918)
  • Πρίγκιπας Μοχάμαντ-Κασέμ Μιρζά (1850 – 29 Ιουνίου 1858) βαλί αχάντ της Περσίας, 1856-8
  • Πρίγκιπας Σολτάν Χοσεΐν Μιρζά Τζαλάλ οντ-Ντοβλέ (1852–1868) [7]
  • Πρίγκιπας Μοζαφάρ αντ-Ντιν Σαχ Κατζάρ (25 Μαρτίου 1853 – 7 Ιανουαρίου 1907), σάχης τού Ιράν.
  • Πρίγκιπας Kαμράν Μιρζά Ναγιέμπ εσ-Σαλτανέ (22 Ιουλίου 1856 – 15 Απριλίου 1929)
  • Πρίγκιπας Noσράτ αλ-Ντιν Μιρζά Σαλάρ εσ-Σαλτανέ (2 Μαΐου 1882 – 1954)
  • Πρίγκιπας Moχάμαντ-Ρεζά Μιρζά Ροκν οσ-Σαλτανέ (30 Ιανουαρίου 1884 – 8 Ιουλίου 1951)
  • Πρίγκιπας Χοσεΐν-Αλί Μιρζά Γιαμίν οντ-Ντοβλέ (1890–1952)
  • Πρίγκιπας Aχμάντ Μιρζά Αζντ εσ-Σαλτανέ (1891–1939)
Κουτί από λάκα, με έναν νεαρό πρίογκιπα Κατζάρ, ίσως τον Νασέρ αλ-Ντιν Σαχ πριν την ανοδό του στον θρόνο. Φτιάχτηκε στα μέσα τού 18ου αι. στο Ισπαχάν, μάλλον από τον Μοχάμαντ Εσμαΐλ Εσφαχανί.

Κόρες

  • Πριγκίπισσα Aφσάρ αντ-Ντοβλέ
  • Πριγκίπισσα Φαχρ ολ-Μολούκ (1847 – 9 Απριλίου 1878)
  • Πριγκίπισσα Eσμάτ οντ-Ντοβλέ (1855 – 3 Σεπτεμβρίου 1905)
  • Πριγκίπισσα Zιά οσ-Σαλτανέ (1856 – 11 Απριλίου 1898) [8]
  • Πριγκίπισσα Φαχρ οντ-Ντοβλέ (1859–1891)
  • Πριγκίπισσα Φορούγκ οντ-Ντοβλέ (1862–1916)
  • Πριγκίπισσα Eφτεχάρ οσ-Σαλτανέ (1880–1941)
  • Πριγκίπισσα Φαράχ οσ-Σαλτανέ (1882 – 17 Απριλίου 1899)
  • Πριγκίπισσα Tαντζ οσ-Σαλτανέ (1883 – 25 Ιανουαρίου 1936)
  • Πριγκίπισσα Eζ οσ-Σαλτανέ (1888–1982) [9]
  • Πριγκίπισσα Σαραφσαλτανέ

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σάχης με μία στολή διακοσμημένη με διαμάντια από το θησαυροφυλάκιο των Περσών αυτοκρατόρων. Συχντη ά φορούσε στη διάσημη πλατεία Νταρια-γιέ Νουρ.

Περσικές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ξένες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λίστα πρεμιέρων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σάχης της Περσίας Νασέρ αλ-Ντιν Σαχ Κατζάρ έφιππος, με τη συνοδεία του από αξιωματικούς, σωματοφύλακες, πεζούς και δήμιους γύρω του.

Φανταστικές απεικονίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: (Γερμανικά, Αγγλικά) Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) SNAC. w6np2d8x. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Luminous-Lint» (Αγγλικά) Nasir_al-Din_Shah. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Ανακτήθηκε στις 2  Οκτωβρίου 2016.
  5. Naser al-Din is pronounced as Nāser-ad'din, and less formally as Nāser-ed'din.
  6. William Cleveland, A History of the Modern Middle East, 5th edition (Westview, 2012) pg.100
  7. Children of Naser al-Din Shah
  8. Zi'a es-Saltaneh married Seyed Zeyn-ol-Abedin Emam Jome'eh.
  9. Mo'ayeri pp. 16–17

Βιβλιογραφικές αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Amanat, Abbas (2004). Pivot of the universe. Tehran: Karnameh. ISBN 964-431-049-7. 
  • Clay, Catrine (2006). King, Kaiser, Tsar. London: John Murray. ISBN 978-0-7195-6536-6. 
  • Mo'ayeri, Dustali (1982). Some notes from private life of Nasser al-Din Shah. Tehran: Nashr-e Tarikh-e Iran. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]