Νίτσα Μαρούδα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Νίτσα Μαρούδα
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Νίτσα Μαρούδα (Ελληνικά)
Γέννηση5  Μαΐου 1935[1][2]
Πάτρα
Θάνατος10  Νοεμβρίου 2022[3]
Αθήνα
Αιτία θανάτουκαρδιακή ανακοπή[4][3]
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο Χαλανδρίου[5]
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Ιδιότηταηθοποιός

Η Ελένη (Νίτσα) Μαρούδα (Πάτρα, 5 Μαΐου 1935 - Αθήνα, 10 Νοεμβρίου 2022) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σπούδασε υποκριτική στην Σχολή Μουσικού Θεάτρου Θεοφανίδη. Έπαιξε σε πολλές ταινίες τις δεκαετίες '60 και '70, στην λεγόμενη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, με τους χαρακτηριστικά κωμικούς ρόλους της χαζής ξανθιάς.

Η πρώτη της ταινία στο σινεμά ήταν Το αγρίμι του Κώστα Καραγιάννη το 1960. Έπαιξε συνολικά σε 37 ταινίες δίπλα σε όλα τα ιερά τέρατα του ελληνικού κινηματογράφου της εποχής. Τελευταία της ταινία ήταν Υποψήφιοι βουλευτές και βουλευτίνες (1980) και τελευταία εμφάνιση της στην Υ.Ε.Ν.Ε.Δ. στην σειρά Κομμωτήριο – Ιστορίες του σεσουάρ (1982).

Ήταν χαρακτηριστική η ατάκα της "Θέλετε ένα περγαμόντο;" στην ταινία Η αρχόντισσα κι ο αλήτης το 1968.

Παντρεύτηκε τον Συμεών Κολοκοτά και η κόρη της Ιωάννα είναι σύζυγος του πολιτικού και πρώην υπουργού Βαγγέλη Μεϊμαράκη.[6]

Απεβίωσε από ανακοπή καρδιάς στις 10 Νοεμβρίου 2022 σε ηλικία 87 ετών.[7]

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Ρόλος
1960 Το αγρίμι[8] Λίτσα
Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύ
Η Νάνσυ την ψώνισε Άλεξ
1961 Ο κατήφορος[9] Μαρία Σιάκα[10]
1962 Το καρπουζάκι Πόπη
Μην είδατε τον Παναή; Πιπίτσα
1963 Φυγή
Εμείς τα μπατιράκια Τριανταφυλλιά
1964 Ο πολύτεκνος Λούλα
Νιάτα στο πεζοδρόμιο Σόνια Αγγέλου
Δεσποινίς διευθυντής[9] Βίκυ Μελίδου
1965 Τέντυ μπόι... αγάπη μου[9] Πόπη
Στοργή Έλσα
Πάρε το δάκρυ μου Μαρίνα
Ο ουρανοκατέβατος Μαίρη
Μια τρελή τρελή οικογένεια[11] Φιλιώ
Κάλλιο πέντε και στο χέρι Θάλεια Κωνσταντινέα
1966 Ο παπατρέχας Ναυσικά (Νάνσυ) Λαγού
Η γυναίκα μου τρελάθηκε Μπίλι Κατσιποδαράκη
Η βουλευτίνα Αλίκη
1968 Ο Μικές παντρεύεται Σίτσα Συναξαρίδου
Η αρχόντισσα κι ο αλήτης φίλη Παναγή
1969 Το λεβεντόπαιδο Λάουρα
Το ανθρωπάκι Λουλούκα
Ποιος Θανάσης! Ελπίδα Τρίκορφου
Ο άνθρωπος που γύρισε από τα πιάτα Κατίνα
Η ωραία του κουρέα Σοφία Ψαλίδα
1970 Ο Σταύρος είναι πονηρός! Κασσιανή
Ένα αστείο κορίτσι Νατάσα
1972 Πώς καταντήσαμε Σωτήρη Σούλα
Ο μάγκας με το τρίκυκλο Νίτσα
1980 Βουλευτές και βουλευτίνες[12]

Τηλεοπτικές σειρές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1971 Παιχνιδίσματα
  • 1972 Η γειτονιά
  • 1982 Κομμωτήριο – Ιστορίες του σεσουάρ

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. www.sansimera.gr/biographies/3021.
  2. finosfilm.com/movies/artistView/445. Ανακτήθηκε στις 18  Νοεμβρίου 2022.
  3. 3,0 3,1 www.naftemporiki.gr/culture/1400004/pethane-i-ithopoios-nitsa-maroyda/. Ανακτήθηκε στις 10  Νοεμβρίου 2022.
  4. www.ertnews.gr/eidiseis/politismos/pethane-apo-anakopi-kardias-i-ithopoios-nitsa-maroyda/.
  5. 5,0 5,1 www.gossip-tv.gr/showbiz/story/755713/nitsa-maroyda-to-sygkinitiko-antio-tis-finos-film-pote-tha-ginei-i-kideia-tis. Ανακτήθηκε στις 10  Νοεμβρίου 2022.
  6. The Best news, H Πατρινή star του '60 Νίτσα Μαρούδα που έγινε πεθερά του Βαγγέλη Μειμαράκη, ανακτήθηκε Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2012
  7. «Θλίψη: Πέθανε η ηθοποιός Νίτσα Μαρούδα». in.gr. 10 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2022. 
  8. «Πέθανε η ηθοποιός Νίτσα Μαρούδα». 902.gr. 10 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2022. 
  9. 9,0 9,1 9,2 «Νίτσα Μαρούδα: "Ήθελα να ξεκουραστώ. Από 22 ετών δούλευα συνεχώς"». ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ. 15 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2022. 
  10. Κοσυφολόγου, Αλίκη (2012). Η ιδεολογία της γυναικείας σεξουαλικότητας: Αναπαραστάσεις και συγκρότηση προτύπων στον ελληνικό ερωτικό κινηματογράφο της δεκαετίας του εξήντα. Αθήνα: ΕΚΠΑ. σελ. 55. 
  11. Dadousi, Natasa (2018). Μια Τρελλή Τρελλή Οικογένεια: Μια διαφορετική ανάγνωση. Thessaloniki: Aristotle University of Thessaloniki. σελ. 191. 
  12. «Πέθανε η ηθοποιός Νίτσα Μαρούδα σε ηλικία 87 ετών». Η Καθημερινή. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2022.