Νίνο Ρότα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νίνο Ρότα
Nino Rota 1923.jpg
Γέννηση 4  Δεκεμβρίου 1911[1][2][3][4]
Μιλάνο[5][6]
Θάνατος 10  Απριλίου 1979[1][2][7][3][4]
Ρώμη[8]
Αιτία θανάτου αρτηριακή θρόμβωση
Υπηκοότητα Ιταλία[9]
Σπουδές Ινστιτούτο Μουσικής Κέρτις, Πανεπιστήμιο του Μιλάνου, Ωδείο του Μιλάνου και Εθνική Ακαδημία της Σάντα Σεσίλια
Ιδιότητα συνθέτης, μαέστρος, δάσκαλος[10][11][12], πιανίστας, ηθοποιός[13], σεναριογράφος[14][15][16], συνθέτης μουσικών θεμάτων για κινηματογραφικές ταινίες και λέκτορας
Είδος τέχνης όπερα[17], Συμφωνία, Σύγχρονη κλασική μουσική, κινηματογραφική μουσική και κλασική μουσική
Βραβεύσεις Academy Award for Best Original Dramatic Score, Βραβείο Γκράμι για Καλύτερη Μουσική Επένδυση για Οπτικά Μέσα, Βραβείο Χρυσής Σφαίρας για Καλύτερη Πρωτότυπη Μουσική Επένδυση και Κινηματογραφικό Βραβείο BAFTA Καλύτερης μουσικής επένδυσης
Ιστοσελίδα Επίσημη ιστοσελίδα
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Νίνο Ρότα (Giovanni "Nino" Rota Rinaldi, 3 Δεκεμβρίου 1911 - 10 Απριλίου 1979) ήταν Ιταλός συνθέτης. Έχει γίνει γνωστός για την μουσική που έγραψε για την ταινία Ο Νονός αλλά και για την μακροχρόνια συνεργασία του με τον Φεντερίκο Φελίνι.

Γεννημένος στο Μιλάνο από γονείς μουσικούς, άρχισε από μικρή ηλικία τις σπουδές του στο ωδείο της πόλης. Μετά από λίγα χρόνια ο δάσκαλος του τον έπεισε να πάει για σπουδές στην Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών, κάτι που ο ίδιος έπραξε. Εκεί έμεινε για τρία χρόνια όπου και επέστρεψε πίσω στην Ιταλία.

Την πρώτη μουσική για ταινία έγραψε το 1933 για το Treno Popolare του Ραφαέλο Ματεράτσο. Μετά από περίπου 20 χρόνια γνώρισε τον Φεντερίκο Φελίνι και από εκεί ξεκινάει μια συνεργασία που κράτησε για περίπου 30 χρόνια. Έγραψε μουσική για ταινίες όπως το "Λα Στράντα", το Γλυκιά ζωή" , το "8 1/2", το "Βατερλώ" , το "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" και για τον "Νονό".

Τιμήθηκε με όσκαρ για τη μουσική του στον Νονό ΙΙ το 1975

Έχει γράψει μουσική για πάνω από εκατό ταινίες αλλά και για δέκα όπερες, πέντε μπαλέτα και αρκετές συμφωνικές συνθέσεις.

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική κρατική βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 (γαλλική γλώσσα) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13899216x. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 SNAC. w6dn44t1. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 (αγγλικά) Internet Broadway Database. 81707. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική κρατική βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  6. www.nytimes.com/2000/03/29/style/29iht-hat.t.html.
  7. «Encyclopædia Britannica» (αγγλικά) biography/Nino-Rota. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική κρατική βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  9. www.nytimes.com/2007/02/03/arts/music/03knee.html?ref=arts.
  10. www.guardian.co.uk/music/tomserviceblog/2010/sep/23/riccardo-muti-chicago-symphony-orchestra.
  11. www.rso.com/learn/notes/10-11/m3.pdf.
  12. www.encyclopedia.com/topic/Nino_Rota.aspx.
  13. www.tcm.com/this-month/article/72550%7C0/The-Magic-of-Fellini.html.
  14. www.discogs.com/Il-Guardiano-Del-Faro-Il-Gabbiano-Infelice/release/3337385.
  15. www.discogs.com/Seija-Simola-Sulle-Silm%C3%A4ni-Annan/release/1795972.
  16. www.discogs.com/Ron-Goodwin-And-His-Orchestra-Legend-Of-The-Glass-Mountain/release/3505860.
  17. www.allmusic.com/artist/nino-rota-mn0000416785/biography.