Νέα ομιλία

Στο δυστοπικό μυθιστόρημα 1984 του Τζωρτζ Όργουελ, Νέα Ομιλία είναι η φανταστική γλώσσα της Ωκεανίας, ενός ολοκληρωτικού υπερκράτους. Για να ανταποκριθεί στις ιδεολογικές απαιτήσεις του Αγγλικού Σοσιαλισμού (ΑΓΓΣΟΣ) στην Ωκεανία, το Κόμμα δημιούργησε τη Νέα Ομιλία, μια ελεγχόμενη γλώσσα απλοποιημένης γραμματικής και περιορισμένου λεξιλογίου, σχεδιασμένη να εμποδίζει τους ανθρώπους να σκέπτονται κριτικά. Η Νέα Ομιλία περιορίζει έτσι την ικανότητα του ατόμου να αρθρώνει και να επικοινωνεί αφηρημένες έννοιες, όπως η προσωπική ταυτότητα, η αυτοέκφραση και η ελεύθερη βούληση, οι οποίες είναι εγκλήματα σκέψης, πράξεις προσωπικής ανεξαρτησίας που έρχονται σε αντίθεση με την ιδεολογική ορθοδοξία του ΑΓΓΣΟΣ κολλεκτιβισμού. Το καθεστώς θεωρεί εντελώς περιττό να υπάρχουν πολλές λέξεις που περιγράφουν το ίδιο πράγμα ή τις αποχρώσεις του. Έτσι, η λέξη καλός γίνεται η ρίζα για όλες τις σχετικές έννοιες, και οτιδήποτε άλλο διαγράφεται από το λεξικό όπως η λέξη Κακός καταργείται και αντικαθίσταται από το μηκαλός. Αφού υπάρχει η λέξη καλός, το καθεστώς θεωρεί ότι το αντίθετό της καλύπτεται πλήρως, λογικά και πρακτικά, από την άρνησή της. Πολύ καλός, υπέροχος, θαυμάσιος και όλες αυτές οι λέξεις που δίνουν συναισθηματικές αποχρώσεις καταργούνται. Αντ' αυτών, προστίθεται ένα πρόθημα. Έτσι προκύπτει το δίκαλος. Έννοιες όπως άριστος, τέλειος και εξαιρετικός επίσης καταργούνται. Αντικαθίστανται από το τρίκαλος, που λειτουργεί ως ο απόλυτος υπερθετικός βαθμός.

Στο παράρτημα του μυθιστορήματος, «Οι Αρχές της Νέας Ομιλίας», ο Όργουελ εξηγεί ότι η Νέα Ομιλία ακολουθεί τους περισσότερους κανόνες της αγγλικής γραμματικής, ωστόσο είναι μια γλώσσα που χαρακτηρίζεται από ένα συνεχώς μειούμενο λεξιλόγιο. Οι ολοκληρωμένες σκέψεις ανάγονται σε απλούς όρους απλοϊκής σημασίας. Οι πολιτικές συντομεύσεις της Νέας Ομιλίας – ΑΓΓΣΟΣ (Αγγλικός Σοσιαλισμός), Minitrue (Υπουργείο Αλήθειας), Miniplenty (Υπουργείο Αφθονίας) – είναι παρόμοιες με τις ναζιστικές και σοβιετικές συντομεύσεις του 20ού αιώνα, όπως η Gestapo (Geheime Staatspolizei), το politburo (Πολίτμπιρο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης), η Κομιντέρν (Κομμουνιστική Διεθνής), το κολχόζ (συλλογικό αγρόκτημα) και η Κομσομόλ (κομμουνιστική ένωση νέων). Οι συντομεύσεις της Νέας Ομιλίας είναι συνήθως συλλαβικές συντομογραφίες που αποσκοπούν στην απόκρυψη της ιδεολογίας του ομιλητή από τον ομιλητή και τον ακροατή.