Μπόρις Τζόνσον

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μπόρις Τζόνσον
Boris Johnson July 2015.jpg
Υπουργός Εξωτερικών Του Ηνωμένου Βασιλείου
Περίοδος
13 Ιουλίου 2016 – 9 Ιοθλίου 2018
Πρωθυπουργός Τερέζα Μέι
Μονάρχης Ελισάβετ Β'
Προκάτοχος Φίλιπ Χάμοντ
Διάδοχος Τζέρεμι Χαντ
Δήμαρχος του Λονδίνου
Περίοδος
4 Μαΐου 2008 – 9 Μαΐου 2016
Προκάτοχος Κεν Λίβινγκστον
Διάδοχος Σαντίκ Καν
Βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων για το Άξμπριτζ
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
7 Μαΐου 2015
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 19 Ιουνίου 1964 (1964-06-19) (55 ετών)
Μανχάταν, Νέα Υόρκη, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Πολιτικό κόμμα Συντηρητικό Κόμμα
Σπουδές Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης
Θρήσκευμα Εκκλησία της Αγγλίας

Ο Αλεξάντερ Μπόρις ντε Φέφελ Τζόνσον (Alexander Boris de Pfeffel Johnson, 19 Ιουνίου 1964), περισσότερο γνωστός ως Μπόρις Τζόνσον, είναι Βρετανός πολιτικός, ιστορικός και δημοσιογράφος που υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου από το 2016 έως το 2018. Διετέλεσε βουλευτής στη Βουλή των Κοινοτήτων της εκλογικής περιφέρειας του Άξμπριτζ εντ Σάουθ Ράισλιπ[1] μέχρι τις γενικές εκλογές του 2015 και βουλευτής της περιφέρειας Χένλεϊ από το 2001 μέχρι το 2008. Διετέλεσε δήμαρχος του Λονδίνου από το 2008 έως το 2016. Ως μέλος του συντηρητικού κόμματος, ο Τζόνσον έχει συσχετιστεί με φιλελεύθερες πολιτικές, τόσο σε οικονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.

Γεννημένος στην Νέα Υόρκη από μια πλούσια βρετανική οικογένεια της υψηλής τάξης, ο Τζόνσον εκπαιδεύτηκε στο European School of Brussels, στο Ashdown House School και στο Eton College. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Balliol College της Οξφόρδης, όπου εξελέγη πρόεδρος του φοιτητικού κινήματος το 1986. Ξεκίνησε την καριέρα του ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα The Times αλλά απολύθηκε όταν έγραψε ψέματα για μια είδηση. Αργότερα έγινε ο απεσταλμένος στις Βρυξέλλες για χάρη της εφημερίδας The Daily Telegraph, με τα άρθρα του να επηρεάζουν σε μεγάλο αθμό την πολιτική δεξιά της Βρετανίας και να ενισχύουν το σκεπτικιστικό συναίσθημα σε αυτήν. Έγινε βοηθός εκδότη από το 1994 έως το 1999 προτού γίνει εκδότης στην εφημερίδα The Spectator από το 1999 έως το 2005. Όταν έγινε μέλος του Συντηρητικού Κόμματος, εξελέγη βουλευτής της περιφέρειας Henley το 2001 υπό την ηγεσία των Michael Howard και David Cameron. Τάχθηκε ευρέως υπέρ της γραμμής του συντηρητικού κόμματος αλλά υιοθέτησε μια πιο φιλελεύθερη στάση σε θέματα όπως τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ στην κοινοβουλευτική ψηφοφορία. Κάνει συχνές τηλεοπτικές εμφανίσεις, γράφει βιβλία κι είναι ενεργός στην δημοσιογραφία ; ο Τζόνσον είναι ένας από τους πιο καταφανείς πολιτικούς στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Έχοντας επιλεγεί ως ο συντηρητικός υποψήφιος για τις δημοτικές εκλογές του Λονδίνου το 2008, ο Τζόνσον νίκησε τον αντίπαλό του Κεν Λίβινγκστον, του Εργατικού Κόμματος, και ανέλαβε την θέση στη Βουλή των Κοινοτήτων. Κατά την διάρκεια της πρώτης θητείας του ως δήμαρχος του Λονδίνου, απαγόρευσε την κατανάλωση αλκοόλ στην δημόσια συγκοινωνία, πρωτοστάτησε τον χρηματοπιστωτικό τομέα του Λονδίνου και εισήγαγε τα νέου τύπου λεωφορεία, την ενοικίαση ποδηλάτων και τα τελεφερίκ στον Τάμεση. Το 2012, εξελέγη ξανά δήμαρχος του Λονδίνου, νικώντας πάλι τον Λιβινγκστον ; κατά την διάρκεια της δεύτερης θητείας του επόπτευσε τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνςς του 2012. Το 2015 εξελέγη βουλευτής για το Άξμπριτζ εντ Σάουθ Ράισλιπ, αποχωρώντας από δήμαρχος το επόμενο έτος. Το 2016, ο Τζόνσον ήταν μια προεξέχουσα φιγούρα στην επιτυχημένη εκστρατεία Vote Leave που είχε ως θέμα την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έγινε Υπουργός Εξωτερικών υπό την Τερέζα Μέι αλλά παραιτήθηκε από τα καθήκοντά του τον Ιούλιο του 2018, ακολουθώντας την παραίτηση του Ντέιβιντ Ντέιβις, που είχε ασκήσει κριτική στις μεταρρυθμίσεις της Μέι.

Ο Τζόνσον είναι μια αμφιλεγόμενη μορφή στην πολιτική και στην δημοσιογραφία της Βρετανίας. Οι υποστηρικτές τον έχουν επαινέσει ως έναν διασκεδαστικό, χιουμοριστικό και δημοφιλή άνδρα απέναντι στους συντηρητικούς ψηφοφόρους. Αντιθέτως, τόσο η αριστερά όσο και η δεξιά τού έχουν ασκήσει κριτική και τον έχουν κατηγορήσει για ελιτισμό, ατιμία, τεμπελιά και για την χρήση ρατσιστικής γλώσσας. Ο Τζόνσον αποτελεί το θέμα αρκετών βιογραφιών και ενός αριθμού φανταστικών απεικονίσεων.

Πριν την πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1964 στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Έχοντας αριστοκρατική καταγωγή, παρακολούθησε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του ως μαθητής στο ελιτίστικο Κολλέγιο Ήτον. Το 1983, ξεκίνησε κλασικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, και κατά την διάρκεια τόσο της σχολικής όσο και της πανεπιστημιακής του εκπαίδευσης υπήρξε συμμαθητής του μετέπειτα πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον. Μετά την αποφοίτησή του, ξεκίνησε να εργάζεται ως αρθρογράφος της The Daily Telegraph.

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To 2001, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην έδρα του Χένλεϋ του Όξφορντσαιρ.

Το 2008, έλαβε το χρίσμα του Συντηρητικού Κόμματος ως υποψήφιος για τον Δήμο του Λονδίνου και εν τέλει εξελέγη. Στη θέση αυτή επανεξελέγη τον Μάιο του 2012, και την εγκατέλειψε τον Μάιο του 2016 όταν έληγε η δεύτερη τετραετία.

Στις γενικές εκλογές του 2015, επέστρεψε στη Βουλή των Κοινοτήτων εκπροσωπώντας την λονδρέζικη έδρα του Άξμπριτζ και ήταν ταυτόχρονα δήμαρχος και βουλευτής για μία χρονιά.

Ενόψει του δημοψηφίσματος για την συμμετοχή της Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Μπόρις Τζόνσον υπήρξε ένα από τα ηγετικά στελέχη της νικηφόρας εκστρατείας υπέρ της αποχώρησης.[2]

Κατόπιν της παραίτησης του Κάμερον από την ηγεσία των Συντηρητικών και την Πρωθυπουργία, αμέσως μετά τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, ο Τζόνσον θεωρείτο ένας από τους κύριους πιθανούς διαδόχους. Ωστόσο, η ξαφνική απώλεια της στήριξης του Μάικλ Γκόουβ στο πρόσωπό του ανέδειξε την υποψήφιότητά του ως διχαστική και εν τέλει δεν υπεβλήθη.[3]

Με την ανάληψη των πρωθυπουργικών καθηκόντων από την Τερέζα Μέι, ο Τζόνσον ανέλαβε τη θέση του Υπουργού Εξωτερικών.[4]

Υπέβαλλε την παραίτηση του στις 9 Ιουλίου του 2018, σχεδόν 2 χρόνια αργότερα έπειτα απο την ανακοίνωση του σχεδίου εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου απο την Ε.Ε. χαρακτηρίζοντας το ως ήπιο Brexit και σημείωσε « το όνειρο του Brexit πεθαίνει, πνιγμένο από αχρείαστη αυτοαμφισβήτηση και ότι η χώρα οδεύει προς ένα μισο-Brexit».[5]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Johnson's Column (Continuum International – Academi)
  • Friends, Voters, Countrymen (HarperCollins, 2001)
  • Lend Me Your Ears (HarperCollins, 2003)
  • Seventy-Two Virgins (HarperCollins, 2004)
  • Aspire Ever Higher / University Policy for the 21st century (Politeia, 2006)
  • The Dream of Rome (HarperCollins, 2006)
  • Have I Got Views For You (HarperPerennial, 2006)
  • Life in the Fast Lane: The Johnson Guide to Cars (HarperPerennial, 2007)
  • The Perils of the Pushy Parents: A Cautionary Tale (HarperPress 2007)
  • Johnson's Life of London (HarperPress 2011)
  • The Churchill Factor (Hodder & Stoughton 2014)

Περαιτέρω μελέτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Iain Dale. The Little Book of Boris. (Harriman House Ltd., 2007)
  • A. Vasudevan. The Thinking Man's Idiot: The Wit and Wisdom of Boris Johnson (New Holland Publishers (UK) Ltd., 2008)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]



Βασιλικό Εθνόσημο του Ηνωμένου Βασιλείου