Μπόζο της Προβηγκίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μπόσο της Προβηγκίας
King Boson of Provence.JPG
Γέννηση 844
Θάνατος 11  Ιανουαρίου 887
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μονάρχης
Οικογένεια
Σύζυγος Ερμενγκάρντ της Ιταλίας[1]
Τέκνα Λουδοβίκος ο Τυφλός
Guilla of Provence
Engelberge of Provence
Γονείς Μπιβίν του Γκόρζ
Αδέλφια Ριχάρδος, δούκας της Βουργουνδίας
Richilde of Provence[2]
Οικογένεια Bivinids και Οίκος των Μποσονιδών
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μπόζο της Προβηγκίας (Boson de Provence, 844 - 11 Ιανουαρίου 887), βασιλιάς της Κάτω Βουργουνδίας και της Προβηγκίας (879 - 887) Φράγκος ευγενής ήταν γιος του Μπιβίν του Γκορζ, κόμητος της Λοθαριγγίας και της Ριχίλδης του Άρλ της κόρης του Μπόζο του πρεσβύτερου και της Εγκελτρούδης. Ο Μπόζο ήταν μέλος του Οίκου των Μποζονιδών ενώ είχε συγγενικές σχέσεις και με την Δυναστεία των Καρολιδών χάρη στις οποίες έγινε βασιλιάς της Κάτω Βουργουνδίας και της Προβηγκίας. [3] Η από μητέρα θεία του ήταν η Τευτβέργα σύζυγος του Λοθαρίου Β΄ της Λοθαριγγίας, ο Μπόζο ήταν επίσης ανιψιός του Μπόζο κόμητος του Βαλουά από τον οποίο πήρε το όνομα του και του Χούκμπερτ ηγούμενο στο αβαείο του Αγίου Μαυρικίου στο οποίο τον διαδέχτηκε (869). Παντρεύτηκε σε ηλικία 35 ετών την Ερμενγάρδη της Ιταλίας, κόρη του Λουδοβίκου Β΄ της Ιταλίας και εγγονή του αυτοκράτορα Λοθαρίου Α΄. Ο βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων Κάρολος ο Φαλακρός παντρεύτηκε την αδελφή του Μπόζο Ριχίλδη της Προβηγκίας, η θέση του σαν κουνιάδος του βασιλιά του έδωσε εξαιρετικά προνόμια, την ίδια χρονιά ορίστηκε κόμης της Λυών και της Βιέν αντικαθιστώντας τον Γεράρδο του Ρουσσιλλόν.

Ραγδαία άνοδος με την βοήθεια του Καρόλου του Φαλακρού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 872 ο Κάρολος τον όρισε κηδεμόνα και καγκελάριο στον γιο του Λουδοβίκο τον Τραυλό, έλαβε και την κομητεία του Μπουργκ. Ο Λουδοβίκος διορίστηκε την ίδια χρονιά βασιλιάς της Ακουιτανίας αλλά λόγω του ότι ήταν πολύ νέος ο πραγματικός κυβερνήτης του βασιλείου ήταν ο Μπόζο. To φθινόπωρο του 875 συνόδευσε τον Κάρολο στην πρώτη εκστρατεία του στην Ιταλία, στην Σύνοδο της Παβίας (876) διορίστηκε πρωθυπουργός της Ιταλίας και ανέβηκε στην τάξη του δούκα. Έγινε κυβερνήτης και κόμης της Προβηγκίας (877), αντιβασιλιάς και παντρεύτηκε την Ερμενγάρδη της Ιταλίας μοναδική κόρη του αυτοκράτορα Λουδοβίκου Β΄. Ο Μπόζο συγκρούστηκε με τον Κάρολο μετά την δεύτερη εκστρατεία στην Ιταλία και συνωμότησε με ευγενείς εναντίον του (877), με τον θάνατο του Καρόλου τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου οι ευγενείς που εξεγέρθηκαν πίεσαν τον γιο του να επιβεβαιώσει τα προνόμια και τα δικαιώματα τους. Ο Μπόζο επίσης δημιούργησε στενές σχέσεις με την παπική εκκλησία, συνόδευσε τον πάπα Ιωάννη Η΄ τον Σεπτέμβριο του 878 στο Τρουά όπου ο πάπας ζήτησε από τον βασιλιά Λουδοβίκο να τον υποστηρίξει στην Ιταλία, ο πάπας λάτρεψε τον Μπόζο σαν γιο του ενώ ακούγεται ότι ήθελε να τον στέψει αυτοκράτορα. [4] Τον Απρίλιο του 879 ο Λουδοβίκος πέθανε αφήνοντας δυο ενήλικους γιους : τον Λουδοβίκο Γ΄ της Γαλλίας και τον Καρλομάν Β΄ της Γαλλίας, ο Μπόζο μαζί με άλλους ευγενείς των Δυτικών Φράγκων υποστήριξε τον Λουδοβίκο Γ΄ σαν μόνο βασιλιά αλλά οι δυο αδελφοί έγιναν τελικά συμβασιλείς. Ο Μπόζο αρνήθηκε να συνεχίσει την υποστήριξη του στα δυο αδέλφια και απαίτησε να διεκδικήσει τα δικαιώματα του στον θρόνο επειδή ο πεθερός του τον είχε ορίσει διάδοχο του.

Βασιλιάς της Προβηγκίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην Σύνοδο του Μαντάγ οι ευγενείς και οι επίσκοποι της περιοχής εξέλεξαν διάδοχο του Λουδοβίκου του Τραυλού στον θρόνο των Δυτικών Φράγκων τον Μπόζσο τον πρώτο μη Καρολίδη βασιλιά των Δυτικών Φράγκων για περισσότερο από έναν αιώνα. [5] Ο τρόπος εκλογής του Μπόζο σαν βασιλιά των Φράγκων χωρίς να έχει βασιλική καταγωγή ενέπνευσε στον κλήρο νέες μεθόδους στις εκκλησιαστικές εκλογές. Το βασίλειο του Μπόζο ονομάστηκε βασίλειο της Προβηγκίας, συστήθηκε από τις αρχιεπισκοπές του Αρλ, του Αιξ-αν-Προβάνς, της Βιέν, της Λυών και πιθανότατα της Μπεζανσόν και από τις επισκοπές του Ταραντέζ, του Ουζέ και του Βιβιέ. Ο Λουδοβίκος και ο αδελφός του Καρλομάν μοίρασαν το βασίλειο του πατέρα τους στην Αμιένη τον Μάρτιο του 880 και στην συνέχεια ενώθηκαν μαζί εναντίον του Μπόζο, κατέλαβαν την Μακόν και τα βόρεια τμήματα του βασιλείου του αλλά στην συνέχεια παρά την βοήθεια του Καρόλου του Παχύ απέτυχαν στην πολιορκία της Βιέν. Τον Αύγουστο του 882 ο Μπόζο πολιορκήθηκε ξανά στην Βιέν από τον αδελφό του Ριχάρδο, δούκα της Βουργουνδίας ο οποίος την κατέλαβε τον Σεπτέμβριο. Ο Μπόζο δεν κατόρθωσε να κερδίσει ποτέ τα χαμένα τμήματα του βασιλείου του, πέθανε (887) και τον διαδέχθηκε ο γιος του Λουδοβίκος ο Τυφλός.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την δεύτερη σύζυγο του Ερμενγκάνδη της Ιταλίας, κόρη του αυτοκράτορα Λουδοβίκου Β΄ απέκτησε:

  • Γκίλα της Προβηγκίας, παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Ροδόλφο Α΄ της Βουργουνδίας και στην συνέχεια σε δεύτερο γάμο της τον Ούγο της Ιταλίας
  • Ερμενγάρδη (877 - 935)
  • Εγκελμπέργκη, παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Καρλομάν Β΄ και στην συνέχεια τον Γουλιέλμο τον Ευσεβή [6]
  • Λουδοβίκος ο Τυφλός
  • Καρλομάν

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Christian Settipani: «La Préhistoire des Capétiens» (γαλλική γλώσσα) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 269-270.
  2. Christian Settipani: «La Préhistoire des Capétiens» (γαλλική γλώσσα) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993.
  3. Bouchard, Constance Brittain (Spring 1988). The Bosonids or Rising to Power in the Late Carolingian Age. French Historical Studies. 15 (3 ed.). Society for French Historical Studies. pp. 407–431. His mother's father, Boso, provided a daughter, Tetburgis/Teutberga, Boso's aunt, to be wife of Lothair II.
  4. Caravale, Mario, ed. (2003). Dizionario Biografico degli Italiani (in Italian). LXI Guglielmo Gonzaga – Jacobini. Rome. Archived May 26, 2013, at the Wayback Machine.
  5. Bouchard, Constance Brittain (Spring 1988). The Bosonids or Rising to Power in the Late Carolingian Age. French Historical Studies. 15 (3 ed.). Society for French Historical Studies. pp. 407–431.
  6. Riché, Pierre. Les Carolingiens: Une famille qui fit l'Europe (in French). Hachette litterature. p. genealogical table XII (Bosonides)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Bouchard, Constance Brittain (Spring 1988). The Bosonids or Rising to Power in the Late Carolingian Age
  • Caravale, Mario, ed. (2003). Dizionario Biografico degli Italiani (in Italian).
  • Riché, Pierre. Les Carolingiens: Une famille qui fit l'Europe (in French). Hachette litterature. p. genealogical table XII (Bosonides).