Μπρούνο Ποντεκόρβο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μπρούνο Ποντεκόρβο
Bruno Pontecorvo 1950s3.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Bruno Pontecorvo (Ιταλικά)
Γέννηση22  Αυγούστου 1913[1][2][3][4][5][6]
Πίζα[7]
Θάνατος24  Σεπτεμβρίου 1993[8][1][3][4][5][6]
Ντουμπνά
Αιτία θανάτουνόσος του Πάρκινσον
Τόπος ταφήςΠροτεσταντικό Κοιμητήριο
Χώρα πολιτογράφησηςΙταλία (1946–1993)
Ηνωμένο Βασίλειο
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας (έως 1927)
Βασίλειο της Ιταλίας (1913–1946)
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά[9]
Ιταλικά
αγγλικά
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο Σαπιέντσα Ρώμης
Πανεπιστήμιο της Πίζας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφυσικός
επιστήμονας πυρηνικής φυσικής
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο Σαπιέντσα Ρώμης
Joint Institute for Nuclear Research
Chalk River Laboratories
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Οικογένεια
ΑδέλφιαΤζίλλο Ποντεκόρβο
Γκουίντο Ποντεκόρβο
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσειςβραβείο Στάλιν
Τάγμα του Λένιν
Τάξη της Οκτωβριανής Επανάστασης
Τάξη του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
βραβείο Λένιν
αναμνηστικό μετάλλιο για την 100ή επέτειο από τη γέννηση του Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μπρούνο Ποντεκόρβο (ιταλ. Bruno Pontecorvo, ρωσ. Бру́но Макси́мович Понтеко́рво, 22 Αυγούστου 191324 Σεπτεμβρίου 1993) ήταν Ιταλός και μετέπειτα Σοβιετικός πυρηνικός φυσικός, γνωστός για τις έρευνές του στην πειραματική σωματιδιακή φυσική, και ιδίως στα νετρίνα. Κομμουνιστής εκ πεποιθήσεως, μετανάστευσε στη Σοβιετική Ένωση το 1950, όπου συνέχισε τις έρευνές του. Το Βραβείο Μπρούνο Ποντεκόρβο θεσπίσθηκε στη μνήμη του το 1995.

Βίος και έρευνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπρούνο Ποντεκόρβο ήταν το τέταρτο από τα οκτώ τέκνα μιας πλούσιας οικογένειας Ιταλοεβραίων, καθώς ο πατέρας του είχε τρία εργοστάσια υφαντουργίας που απασχολούσαν συνολικά πάνω από χίλιους εργαζόμενους. Ο Μπρούνο γεννήθηκε στη Μαρίνα ντι Πίζα (παραθαλάσσιο προάστιο της Πίζας) και εισάχθηκε αρχικώς στο Πανεπιστήμιο της Πίζας για να σπούδασει μηχανικός, αλλά μετά από δύο χρόνια μεταπήδησε στη φυσική. Τότε, μετά από υπόδειξη του μεγαλύτερου αδελφού του Γκουίντο, μετεγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο «Σαπιέντσα» της Ρώμης, με επακόλουθο να γίνει το νεότερο από τα μέλη της ομάδας νεαρών φυσικών του Ενρίκο Φέρμι που έγινε γνωστή ως «τα αγόρια της οδού Πανισπέρνα». Το 1934 συμμετέσχε στο περίφημο πείραμα του Φέρμι που απεκάλυψε τις ιδιότητες των βραδέων νετρονίων, καθιστώντας έτσι εφικτή την επίτευξη της τεχνητής πυρηνικής σχάσεως.

Το 1934 ο Ποντεκόρβο εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου διεξήγαγε έρευνες υπό τους Ιρέν και Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί. Επηρεασμένος από τον εξάδελφό του Εμίλιο Σερένι, έγινε μέλος του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, όπως εξάλλου και οι αδελφές του Τζουλιάνα και Λάουρα, και ο αδελφός του Τζίλλο.

Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς ο γερμανικός στρατός πλησίαζε στο Παρίσι, οι Μπρούνο και Τζίλλο, μαζί με τον Σερένι και τον Σαλβαδόρ Λούρια, διέφυγαν από την πόλη με ποδήλατα. Ο Μπρούνο κατόρθωσε να επιβιβασθεί σε πλοίο για τις ΗΠΑ και κατέληξε στην Τάλσα, όπου εφάρμοσε τις γνώσεις του στην πυρηνική φυσική στην αναζήτηση κοιτασμάτων πετρελαίου και ορυκτών. Το 1943 έγινε μέλος της βρετανικής ομάδας Tube Alloys στο Εργαστήριο του Μόντρεαλ, στον Καναδά. Η ομάδα αυτή και το εργαστήριο συγχωνεύθηκαν με το Πρόγραμμα Μανχάταν για την ανάπτυξη των πρώτων ατομικών βομβών. Στα Εργαστήρια του Τσοκ Ρίβερ ο Ποντεκόρβο εργάσθηκε στον σχεδιασμό του πυρηνικού αντιδραστήρα ZEEP, του πρώτου έξω από τις ΗΠΑ που πέτυχε αυτοσυντηρούμενη αλυσιδωτή αντίδραση (τον Σεπτέμβριο του 1945), και κατόπιν του αντιδραστήρα NRX το 1947. Επίσης ο Ποντεκόρβο ερεύνησε τις κοσμικές ακτίνες, τη διάσπαση των μιονίων και τα σωματίδια στα οποία αφιέρωσε την υπόλοιπη ζωή του, τα νετρίναs. Μετεγκαταστάθηκε στη Μεγάλη Βρετανία το 1949, όπου απασχολήθηκε στο Ίδρυμα Ερευνών Ατομικής Ενεργείας στο Χάργουελ.

Μετά τη διαφυγή του στη Σοβιετική Ένωση το 1950, ο Ποντεκόρβο εργάσθηκε στο Κοινό Ινστιτούτο Πυρηνικών Ερευνών (JINR) στην Ντουμπνά. Είχε προτείνει τη χρήση του χλωρίου για την ανίχνευση νετρίνων. Σε μια δημοσίευσή του το 1959 είχε υποστηρίξει την άποψη ότι το νετρίνο του ηλεκτρονίου και το νετρίνο του μιoνίου ήταν διαφορετικά σωματίδια. Για την ερμηνεία του προβλήματος των ηλιακών νετρίνων, ο Ποντεκόρβο πρότεινε την ταλάντωση των νετρίνων, ένα φαινόμενο κατά το οποίο τα νετρίνα ηλεκτρονίου μετατρέπονται σε νετρίνα μιονίου (και, όπως σήμερα είναι γνωστό, και σε νετρίνα ταυ). Η υπόθεσή του αποδείχθηκε σωστή τρία χρόνια μετά τον θάνατό του, από το ιαπωνικό πείραμα Σούπερ-Καμιοκάντε το 1998. Επιπλέον ο Ποντεκόρβο προέβλεψε από το 1958 ότι οι εκρήξεις υπερκαινοφανών αστέρων θα παρήγαν μαζικές εκροές νετρίνων, κάτι που επιβεβαιώθηκε το 1987, όταν νετρίνα από τον SN 1987A ανιχνεύθηκαν από ανιχνευτές νετρίνων.

Ο Μπρούνο Ποντεκόρβο πέθανε στην Ντουμπνά από επιπλοκές της Νόσου του Πάρκινσον σε ηλικία 80 ετών.


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 119292572. Ανακτήθηκε στις 16  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 «Encyclopædia Britannica» (αγγλικά) biography/Bruno-Pontecorvo. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 (αγγλικά) SNAC. w60g69jt. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 διάφοροι συγγραφείς: «Dizionario Biografico degli Italiani». (Ιταλικά) Dizionario Biografico degli Italiani. 1960. bruno-pontecorvo. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0052060.
  6. 6,0 6,1 6,2 (Γερμανικά) Munzinger Personen. 00000004063. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  8. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12331865m. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  9. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12331865m. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.