Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μπρούνο, επίσκοπος του Βέρντεν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μπρούνο, επίσκοπος του Βέρντεν
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση10ος αιώνας
Θάνατος976[1]
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Θρησκευτικό τάγμαΤάγμα του Αγίου Βενέδικτου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταβοηθός επίσκοπος
θεολόγος
Οικογένεια
ΓονείςΒίχμαν ο Πρεσβύτερος
ΑδέλφιαΒίχμαν ο Νεότερος
Έγκμπερτ ο Μονόφθαλμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαεπίσκοπος[2]

Ο Μπρούνο, γερμ.: Brun I. von Verden (920 – 26 Ιανουαρίου 976) από τον Οίκο των Μπίλλουνγκ, ήταν γιος του Βίχμαν Α΄ του Πρεσβύτερου και της συζύγου του Φρεδερούνας, ανιψιάς της Ματθίλδης του Ρίνγκελχαϊμ, συζύγου του βασιλιά Ερρίκου Α΄ του Ορνιθοθήρα της Γερμανίας. Υπηρέτησε ως επίσκοπος του Βέρντεν.

Ο Μπρούνο διορίστηκε διάδοχος του θείου του, Άμελουνγκ επισκόπου του Βέρντεν, αδελφού του Χέρμαν Μπίλλουνγκ, το 962. Ο Μπρούνο είναι περισσότερο γνωστός για την άρνησή του να ταφεί στην εκκλησία ο Χέρμαν, λόγω του αφορισμού εκείνου. Ο Μπρούνο έλαβε ασυλία για την επισκοπή από τον Όθωνα Α΄ της Γερμανίας.

Σύμφωνα με τον Τήτμαρ του Μέρσεμπουργκ, ο γιος του Χέρμαν, Βερνάρδος Α΄ δούκας της Σαξονίας, κατά τη μεταφορά τής σορού τού πατέρα του στο Λύνεμπουργκ, συνάντησε τον Μπρούνο, και δακρυσμένος ζήτησε να δοθεί άφεση αμαρτιών στον πατέρα του, και να επιτραπεί η ταφή του στην εκκλησία. Ο Μπρούνο αρνήθηκε. [3]

Ο Μπρούνο έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από τον βασιλιά, ο οποίος τον είχε ορίσει διάδοχο του Άμελουνγκ. Επειδή δεν υπήρχαν διαθέσιμες πέτρες, ο Άμελουνγκ είχε ανεγείρει και καθαγιάσει μία μεγαλοπρεπή ξύλινη εκκλησία, ξεπερνώντας όλες τις άλλες σε μέγεθος και ποιότητα. Αρχαιολογικά ευρήματα επιβεβαιώνουν την περιγραφή αυτής τής εκκλησίας.

Καθώς ο Μπρούνο γερνούσε, ο Όθων Β΄ της Γερμανίας ζήτησε να οριστεί βοηθός και διάδοχος ο ιερέας τού ανακτόρου, Χέρμαν, αδελφός του Φόλκμαρ αρχιεπισκόπου της Κολωνίας. Ο Μπρούνο αρνήθηκε με σεβασμό, επικαλούμενος την ηλικία και την ψυχική του κατάσταση.

  1. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 119504111. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2015.
  2. WIAG-Pers-EPISCGatz-05142-001.
  3. Warner, David A. (2001). Ottonian Germany: The Chronicon of Thietmar of Merseburg. Manchester: Manchester University Press. σελίδες 115–116.