Μπράνκα Βεσελίνοβιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μπράνκα Βεσελίνοβιτς
BrankaVeselinović.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση16  Σεπτεμβρίου 1918[1]
Bečej
Χώρα πολιτογράφησηςΣερβία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΣερβικά
ΣπουδέςΕθνικό Θέατρο Βελιγραδίου[2]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταηθοποιός (από 1938)[2]
Περίοδος ακμής1938[2]
Οικογένεια
ΣύζυγοςMlađa Veselinović[2]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςSterija Award for Achievement in Acting (1964)[3]
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Μπράνκα Βεσελίνοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Бранка Веселиновић‎, γεννημένη στις 16 Σεπτεμβρίου του 1918) είναι Σέρβα ηθοποιός. Η καριέρα της ως ηθοποιού, περιλαμβάνει 100 θεατρικές παραστάσεις και 50 κινηματογραφικές αλλά και τηλεοπτικές παραγωγές και εκτείνεται σε μια μια χρονική περίοδο η οποία ξεπερνά το 80 έτη. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη σε ηλικία εν ζωή ηθοποιό στη Σερβία, η οποία εξακολουθεί να παίζει σε ηλικία 102 ετών. Η Βεσελίνοβιτς είναι επίσης πρέσβειρα της UNICEF.

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μπράνκα Βεσελίνοβιτς γεννήθηκε με το όνομα Μπράνκα Κόσιτς στις 16 Σεπτεμβρίου 1918 στο Stari Bečej της Σερβίας. [4] [5] [6] Ήταν το έκτο παιδί του Αλεξάνταρ, βιβλιοθηκονόμου, και της συζύγου του, Γιοβάνκα (το γένος Μονάσεβιτς), η οποία ήταν δασκάλα. [7] Οι γονείς της Βεσελίνοβιτς είχαν έφεση στον καλλιτεχνικό τομέα και η ίδια έμαθε να παίζει πιάνο σε νεαρή ηλικία. Ήταν επίσης σε θέση να γράφει στίχους και να τους απαγγέλλει με άνεση. Είχε έξι αδέλφια.

Η Μπράνκα μιλά ρωσικά, αγγλικά, γερμανικά, τσέχικα, ουγγρικά, σλοβενικά και σλαβομακεδονικά. [8] Παντρεύτηκε με τον ηθοποιό και μεταφραστή Μλάντα Βεσελίνοβιτς στις 30 Σεπτεμβρίου του 1948. [7] Ήταν στενή φίλη με την ποιήτρια Ντεσάκνα Μαξίμοβιτς και με την ηθοποιό Mija Aleksić. [9]

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Βεσελίνοβιτς σπούδασε υποκριτική στο Εθνικό Θέατρο στο Βελιγράδι στο χρονικό διάστημα από το 1936 έως το 1938. Σε ηλικία 19 ετών, πήγε για εκπαίδευση στο Εθνικό Θέατρο της Σερβίας στο Νόβι Σαντ, όπου έκανε το ντεμπούτο της ως σκηνοθέτιδα με το έργο Η θεία του Καρόλου. Η Βεσελίνοβιτς έγινε γνωστή στο κοινό κυρίως για τους χιουμοριστικούς και σατιρικούς της ρόλους. Το 1940, η Βεσελίνοβιτς μετακόμισε στο Βελιγράδι. [8] [10] [11]

Από το 1940 και έπειτα, άρχισε να γίνεται γνωστή, με την εμφάνισή της σε πολλές παραστάσεις σε διάφορα θέατρα της πόλης του Βελιγραδίου. Στο διάστημα μεταξύ των ετών 1940 και 1978, συμμετείχε σε πολλές παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης (1940-1942), του Εθνικού Θεάτρου (1944-1947) και του Γιουγκοσλαβικού Δραματικού Θεάτρου (1947-1978), ενώ στο τελευταίο από αυτά συμμετείχε σε πάνω από 40 παραστάσεις. Στις 3 Απριλίου του 1948, εμφανίστηκε στην πρώτη θεατρική παράσταση του Γιουγκοσλαβικού Δραματικού Θεάτρου, με το έργο Βασιλέας της Μπετάνιοβα. Στις ΗΠΑ, η Βεσελίνοβιτς ενσώρκωσε τον κεντρικό χαρακτήρα στο αγγλόφωνο Μάνα κουράγιο. Το 1964, έλαβε το βραβείο Sterija για την ερμηνείας της στον ρόλο της Τζίνας στην Πενθούσα οικογένεια του Μπράνισλαβ Νούσιτς. [7] [9] [12] [11] Το 1970, εμφανίστηκε στην κινηματογραφική διασκευή του Μελ Μπρουκς του έργου Το μυστήριο με τις δώδεκα καρέκλες. [13] Έλαβε μέρος σε περισσότερες από 100 παραστάσεις και 50 κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές. [14]

Η Βεσελίνοβιτς έγινε 100 ετών τον Σεπτέμβριο του 2018. [8] [15] Είναι η μεγαλύτερη σε ηλικία εν ζωή ηθοποιός στη Σερβία και εξακολουθεί να παίζει σε ηλικία 102 ετών. [11] [16] Η Βεσελίνοβιτς είναι ισόβια πρέσβειρα της UNICEF. [17]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Αγγλικά) Internet Movie Database. Ανακτήθηκε στις 23  Ιουνίου 2019.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 www.novosti.rs/dodatni_sadrzaj/clanci.119.html:307766-Brankina-zemlja-cuda.
  3. www.telegraf.rs/pop-i-kultura/pozoriste/3238072-torta-i-cvece-za-legendarnu-glumicu-branka-veselinovic-napunila-102-godine.
  4. Jovanović, Zoran T (2003). Branka Veselinović: na dnu smeha leže suze (στα Σερβοκροατικά). Beograd: Savez Dramskih Umetnika Srbije. ISBN 9788690244782. 
  5. «Стоти рођендан Бранке Веселиновић» [Branka Veselinović's 100th birthday]. Politika Online (στα Σερβοκροατικά). 17 Σεπτεμβρίου 2020. 
  6. Oprijan, Bojana (13 Νοεμβρίου 2017). «Branka Veselinović humanošću i dobrotom prkosi godinama» [Branka Veselinović has been defying humanity and kindness for years]. Al Jazeera Balkans (στα Σερβοκροατικά). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021. 
  7. 7,0 7,1 7,2 Strugar, Vukica (2 Φεβρουαρίου 2015). «Branka Veselinović: Neka vam Bog da moje godine» [Branka Veselinović: May God give you my age]. NOVOSTI (στα Σερβοκροατικά). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021. 
  8. 8,0 8,1 8,2 «Branka Veselinović – stoljeće velike glumice i humanitarke». Vox Feminae (στα Σερβοκροατικά). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021. 
  9. 9,0 9,1 «Branka Veselinović napunila 102 godine» [Branka Veselinović turned 102 years old]. Politika Online (στα Σερβοκροατικά). 17 Σεπτεμβρίου 2020. 
  10. Panić, Anita (15 Νοεμβρίου 2010). «Brankina zemlja čuda» [Branka's wonderland]. NOVOSTI (στα Σερβοκροατικά). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021. 
  11. 11,0 11,1 11,2 «Yugoslav Drama Theatre Timeline». Yugoslav Drama Theatre. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021. 
  12. Savanović, Dunja (16 Σεπτεμβρίου 2020). «Torta i cveće za legendarnu glumicu: Branka Veselinović napunila 102 godine» [she received the "Sterija Award" in 1964]. Telegraf.rs (στα Σερβοκροατικά). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021. 
  13. «The Twelve Chairs (1970)». British Film Institute. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021. 
  14. «Branka Veselinović: Sa čašću primam nagradu "Mali princ"». B92 (στα Σερβοκροατικά). 20 Σεπτεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021. 
  15. «Велико срце за век доброте». NOVOSTI (στα Σερβοκροατικά). Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021. 
  16. «Posećuje domove za nezbrinutu decu i izvodi lutkarske predstave: Branka Veselinović proslavlja 102. rođendan». Novosti (στα Σερβοκροατικά). 16 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021. 
  17. Tošić, Saša (27 Φεβρουαρίου 2016). «Branka Veselinović: Nadam se da ću doživeti stotu» [Branka Veselinović: I hope to live to be a hundred]. Glossy (στα Σερβοκροατικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Φεβρουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2021. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]