Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μπομπ Πετίτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μπομπ Πετίτ
1961
Προσωπικά στοιχεία
ΕθνικότηταΑμερικανική
Γέννηση12 Δεκεμβρίου 1932 (1932-12-12) (93 ετών)
Μπατόν Ρουζ, Λουιζιάνα, ΗΠΑ
Ύψος2,06 μ.
Νεανικοί σύλλογοι
1951 - 1954 0 LSU
Στοιχεία καριέρας
Ντραφτ1954 / Γύρος: 1ος / Επιλογή 2η από τους Μιλγουόκι Χοκς
Αθλ. καριέρα1954 - 1965
ΘέσηΠάουερ φόργουορντ, σέντερ
Καριέρα σε συλλόγους
1954 - 1965 0 Μιλγουόκι / Σεντ Λούις Χοκς
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το πρόσωπο

Ο Ρόμπερτ Λι Πετίτ Τζούνιορ (Robert Lee Pettit Jr., γεννήθηκε 12 Δεκεμβρίου 1932) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ. Ένας από τους καλύτερους παίκτες όλων των εποχών,[1][2] ήταν πολυτιμότερος παίκτης του NBA δύο φορές και είναι ένας από τους τέσσερις μόνο παίκτες που έχουν συμπεριληφθεί στις ισάριθμες Επετειακές Ομάδες του πρωταθλήματος.[3]

Το ταλέντο του δεν αναδείχθηκε νωρίς αλλά η εργατικότητά του τον βοήθησε να εξελιχθεί στο κολέγιο. Πέρασε τα 11 χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας στους Μιλγουόκι Χοκς με τους οποίους κατέκτησε ένα πρωτάθλημα. Εξαιρετικός σκόρερ και ριμπάουντερ ήταν στους κορυφαίους του πρωταθλήματος σε όλα του χρόνια έχοντας συνεχείς επιλογές στις καλύτερες ομάδες της χρονιάς. Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος τη στιγμή της αποχώρησής του, πρώτος σε μέσο όρο ριμπάουντ στην κανονική περίοδο, ενώ ακόμα και σήμερα παραμένει τρίτος.[4]

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτα χρόνια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα χρόνια του γυμνασίου δεν ανέδειξαν το ταλέντο του καθώς το ύψος του δεν βοήθησε και τα πρώτα βήματα έγιναν με την ομάδα της εκκλησίας της πόλης του. Είχε ξεκινήσει αποθαρρυντικά αφού αποκλείστηκε από την ομάδα του γυμνασίου, αρχικά ως πρωτοετής και μετά ως δευτεροετής. Αλλά με την ενθάρρυνση του πατέρα του, ενός σερίφη της κομητείας, εργάστηκε ατελείωτα για να βελτιώσει το παιχνίδι του, ρίχνοντας αμέτρητες βολές στο καλάθι που είχε στηθεί στην αυλή του.[3] Παίρνοντας περισσότερους από 12 πόντους σε ύψος σε λιγότερο από ένα χρόνο, αναδείχθηκε την τελευταία χρονιά και οδήγησε το γυμνάσιο στο πρώτο του πρωτάθλημα πολιτείας σε περισσότερα από 20 χρόνια. Έχοντας προτάσεις από 14 πανεπιστήμια της χώρας, φοίτησε στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνα, με το οποίο είχε σε τρία χρόνια μέσο όρο 27,7 πόντους αγωνιζόμενος ως σέντερ, ενώ ήδη από την πρώτη του χρονιά ήταν τρίτος σκόρερ του πρωταθλήματος με μέσο όρο 25,5 πόντους. Την τρίτη του χρονιά είχε μέσο όρο 31,4 πόντους και 17,3 ριμπάουντ και συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη πεντάδα της χρονιάς του NCAA. Το 1953 το κολέγιο έφτασε στο φάιναλ φορ για πρώτη φορά στην ιστορία του. Η φανέλα με τον αριθμό του 50 αποσύρθηκε από το κολέγιο το 1954, η πρώτη στην ιστορία του.[5][6][7]

NBA

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1954 επιλέχθηκε από τους Μιλγουόκι Χοκς με τους οποίους υπέγραψε συμβόλαιο για 11.000 δολάρια – υψηλό όλων των εποχών για έναν πρωτάρη του ΝΒΑ τότε, με αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η αρχική προοπτική του δεν ήταν η καλύτερη. Ο άβολος χειρισμός της μπάλας, η δυσχέρεια στις επιθετικές πρωτοβουλίες και η έλλειψη δύναμης (με το τότε βάρος του στα 90 κιλά[8]), έκαναν τον προπονητή των Χοκς να τον μετακινήσει στη θέση του πάουερ φόργουορντ. Την πρώτη χρονιά 1954–55 αναδείχθηκε καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος (ρούκι) έχοντας μέσο όρο 20,4 πόντους και 13,6 ριμπάουντ.[3][9] Με μόνο 26 νίκες, οι Χοκς κατετάγησαν τελευταίοι.[10]

Στη δεύτερη σεζόν του προσάρμοσε το παιχνίδι του έτσι ώστε να φτάνει στη γραμμή των ελεύθερων βολών για εύκολους πόντους για την ομάδα του και φορτώνοντας με φάουλ τους αντιπάλους του. Όντας ένας δυναμικός επιθετικός ριμπάουντερ και ενστικτώδης σκόρερ, είχε μέσο όρο 25,7 πόντους και 16,2 ριμπάουντ (πρώτος του πρωταθλήματος και στα δύο)[11][12] κέρδισε τον πρώτο του τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη (MVP), ο πρώτος που απονεμήθηκε στην ιστορία. Η ομάδα βελτιώθηκε έχοντας 33 νίκες - 39 ήττες, με τον Πετίτ να είναι ο ένας από τους δύο μόνο παίκτες στην ιστορία που κατέκτησαν τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη σε ομάδα με αρνητικό ισοζύγιο νικών.[10] Ο νέος τρόπος παιχνιδιού του ήταν δυναμικός και θεωρήθηκε πρωτοποριακός για τη θέση του αποτελώντας παράδειγμα για τους νεότερους παίκτες.[13][14] Με μεγάλο κομμάτι του παιχνιδιού του να βρίσκεται εκτός ρακέτας,[15] στη σύγχρονη ορολογία του μπάσκετ υπήρξε ο πρώτος στρετς φορ δεκαετίες πριν να δημιουργηθεί ο όρος.[1] Ήταν ακόμα πολυτιμότερος παίκτης του NBA All-Star Game έχοντας 20 πόντους, 24 ριμπάουντ και επτά ασίστ. Κέρδισε άλλους τρεις αντίστοιχους τίτλους στην ιστορία, επίδοση που παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ.[16] Το 1956–57 η ομάδα βελτιώθηκε και έχοντας 34 νίκες απέκλεισε τους Μινεάπολις Λέικερς με 3–0 νίκες και έφτασε στους τελικούς του πρωταθλήματος, όπου αντιμετώπισαν τους Μπόστον Σέλτικς. Σε σειρά επτά αγώνων, ο Πετίτ είχε μέσο όρο 29,8 πόντους και 16,8 ριμπάουντ, ενώ στο έβδομο παιχνίδι σημείωσε 39 πόντους και είχε 19 ριμπάουντ, που όμως δεν ήταν αρκετά για να δώσουν τον τίτλο σε ένα παιχνίδι που έληξε μετά από δύο παρατάσεις με 125–123.[17][18] Εκείνη τη σεζόν ήταν δεύτερος στην ψηφοφορία του πολυτιμότερου παίκτη του πρωταθλήματος με πολύ μικρή διαφορά από τον Μπομπ Κούζι.[19] Το 1958 έγινε το πρώτο μέλος της ηττημένης ομάδας που κέρδισε το βραβείο του All-Star Game έχοντας 28 πόντους και 26 ριμπάουντ (τότε επίδοση ρεκόρ, παραμένει η δεύτερη καλύτερη όλων των εποχών), παρόλο που η Ανατολή νίκησε τη Δύση με 130–118.[20] Το 1962 ήταν η τέταρτη και τελευταία φορά, είχε 25 πόντους και 27 ριμπάουντ (αριθμός που παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ για All-Star Game), παρά το γεγονός ότι ήταν τρίτος σκόρερ του αγώνα οδηγώντας όμως τη Δύση στη νίκη επί της Ανατολής με 150–130.[21][22]

Τη σεζόν 1957–58 η ομάδα σημείωσε ρεκόρ στην ιστορία της με 41 νίκες και ήταν πρώτη στην Δυτική Περιφέρεια, ενώ ο Πετίτ σημείωσε ρεκόρ πόντων στο έκτο παιχνίδι των τελικών απέναντι στους Σέλτικς με 50, έχοντας στους 19 από τους τελευταίους 21 πόντους των Χοκς. Το σουτ του με 15 δευτερόλεπτα να απομένουν για το παιχνίδι έκλεισε τον τίτλο στη νίκη με 110–109.[5][23][24] Ήταν ο πρώτος παίκτης στην ιστορία που σημείωσε 50 πόντους σε αγώνα τελικών πρωταθλήματος του NBA.[13][25] Τη σεζόν 1958–59 ήταν πρώτος σκόρερ με μέσο όρο 29,2 πόντους, επίδοση που ήταν τότε ρεκόρ πρωταθλήματος, ενώ ήταν πολυτιμότερος παίκτης για δεύτερη φορά στην καριέρα του αλλά οι Λέικερς σταμάτησαν τους Χοκς στους τελικούς της Περιφέρειας.[26][27] Με το βάρος του να έχει ανέβει στα περίπου 110 κιλά στις αρχές της δεκαετίας του 1960,[15] τη σεζόν 1960–61 ο Πετίτ είχε μέσο όρο 27,9 πόντους ανά παιχνίδι και μάζεψε 20,3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, με τη δεύτερη επίδοση να είναι ρεκόρ καριέρας. Στις 18 Φεβρουαρίου 1961, σημείωσε 57 πόντους και είχε ακόμα 28 ριμπάουντ στη νίκη με 141–138 επί των Ντιτρόιτ Πίστονς.[28] Ήταν για δεύτερη φορά στη δεύτερη θέση για τον πολυτιμότερο παίκτη της κανονικής περιόδου, αυτή τη φορά μετά τον Μπιλ Ράσελ.[26]

Το 1958 με το έπαθλο του πολυτιμότερου παίκτη του All-Star Game

Την επόμενη σεζόν σημείωσε νέο ρεκόρ καριέρας στο σκοράρισμα έχοντας 31,1 πόντους ανά αγώνα, αλλά οι Χοκς έπεσαν στην τέταρτη θέση. Αφού έχασε 30 αγώνες λόγω τραυματισμών ολοκλήρωσε την καριέρα του το 1965, ακόμα κοντά στην κορύφωσή της. Ήταν συνεχώς μεταξύ των κορυφαίων του πρωταθλήματος σε πόντους, ριμπάουντ, λεπτά ανά αγώνα και παιχνίδια που παίχθηκαν σε μία αγωνιστική περίοδο.[9][29] Για εννέα συνεχή χρόνια μετά το 1956 ήταν στους έξι πρώτους στην ψηφοφορία για τον πολυτιμότερο παίκτη του πρωταθλήματος.[26] Επιλέχθηκε σε όλα τα χρόνια της σταδιοδρομίας του σε All-Star Game (ένας από τους πέντε μόνο παίκτες[30]), ενώ στα 10 από τα 11 ήταν μέλος της καλύτερης πεντάδας, ενώ την τελευταία του χρονιά στη δεύτερης πεντάδα. Οι 10 συνεχόμενες φορές έως και το 1964 ισοφάρισε το ρεκόρ του Μπομπ Κούζι, (ξεπεράστηκε το 1999 από τον Καρλ Μαλόουν).[5][31][32] Ήταν ο πρώτος παίκτης του ΝΒΑ που ξεπέρασε τους 20.000 πόντους (στις 13 Νοεμβρίου 1964 με μία ραβέρσα σε αγώνα με τους Σινσινάτι Ρόγιαλς[33][34]) και συνολικά έφτασε τους 20.880. Έγινε πρώτος σκόρερ στην ιστορία του πρωταθλήματος στις 11 Δεκεμβρίου 1963 ξεπερνώντας τον Ντολφ Σέις με 18.373 πόντους, ενώ διατήρησε την πρώτη θέση έως τις 14 Φεβρουαρίου 1966.[35][36] Από αυτούς, οι 6.182 (σχεδόν το 30 %) προήλθαν από ελεύθερες βολές, με την επιθετική του δεινότητα να μην ανακόπτεται εύκολα κερδίζοντας μια δεύτερη ευκαιρία με τα επιθετικά ριμπάουντ. Είναι όγδοος σκόρερ όλων των εποχών σε μέσο όρο πόντων με 26,36, ενώ σε καμία χρονιά δεν είχε μέσο όρο κάτω από 20 πόντους.[16][37] Η ευστοχία του στις ελεύθερες βολές ήταν πάντα αξιοσημείωτη: στις 22 Νοεμβρίου 1961 ευστόχησε σε 19 συνεχόμενες σε αγώνα με τους Σέλτικς θέτοντας ρεκόρ στην ιστορία του πρωταθλήματος.[38] Τα 12.849 ριμπάουντ του ήταν τα δεύτερα περισσότερα στην ιστορία του πρωταθλήματος τη στιγμή που αποχώρησε, και ο μέσος όρος σταδιοδρομίας των 16,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι παραμένει τρίτος μόνο μετά τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν και τον Μπιλ Ράσελ, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν κορυφαίος ριμπάουντερ σε καμία χρονιά της καριέρας του. Εξαιρετική είναι και η στατιστική του στα πλέι οφ: 25,5 πόντοι και 14,8 ριμπάουντ.[39] Τη στιγμή της αποχώρησής του ήταν πρώτος ριμπάουντερ σε All Star Games, ενώ ακόμα και σήμερα παραμένει δεύτερος.[40] Το 1964 ήταν μέλος της ομάδας οκτώ παικτών της Ανατολικής Περιφέρειας του NBA που έδωσε μετά τη λήξη του πρωταθλήματος 21 φιλικούς αγώνες με αντιπάλους συλλόγους και εθνικές ομάδες σε τρεις ευρωπαϊκές χώρες (Πολωνία, Γιουγκοσλαβία και Ρουμανία) και στην Αίγυπτο συμβάλλοντας στη διάδοση του αθλήματος. Αφορμή υπήρξε η αποτυχία της Εθνικής ομάδας των ΗΠΑ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1963 που κατετάγη τέταρτη συμμετέχοντας με την κολεγιακή της ομάδα όπως προβλέπονταν τότε.[41][42][43]

Μετά την αποχώρηση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1970 εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame, ενώ το 2006 εισήχθη και στο Hall of Fame του κολεγιακού μπάσκετ.[3][44] Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση σε ηλικία 33 ετών απασχολήθηκε στον τραπεζικό τομέα έχοντας δεχθεί δελεαστική πρόταση δύο χρόνια πριν και με τις αμοιβές του NBA να μην είναι πιο συμφέρουσες γι' αυτόν. Διατήρησε την επαγγελματική του ιδιότητα αυτή μέχρι το 1988.[24][45] Η απομάκρυνσή από το χώρο του αθλήματος τον διατήρησε συχνά υποτιμημένο στην ιστορία του NBA.[29][46][47] Το 1999 ψηφίστηκε 12ος καλύτερος καλαθοσφαιριστής του 20ού αιώνα σε ψηφοφορία του Associated Press.[48]

Στατιστική

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέσοι όροι ανά σεζόν στο NBA (κανονική περίοδος)

NBA
Περίοδος Αγώνες Πόντοι Ασίστ Ριμπάουντ Δίποντα %
1954–55 72 20,4 3,2 13,8 40,7
1955–56 72 25,7 2,6 16,2 42,9
1956–57 71 24,7 1,9 14,6 41,5
1957–58 70 24,6 2,2 17,4 41,0
1958–59 72 29,2 3,1 16,4 43,8
1959–60 72 26,1 3,6 17,0 43,8
1960–61 76 27,9 3,4 20,3 44,7
1961–62 78 31,1 3,7 18,7 45,0
1962–63 80 28,4 3,1 15,1 44,6
1963–64 79 27,4 3,2 15,3 46,3
1964–65 50 22,5 2,6 12,4 42,9
Σύνολα 792 26,4 3,0 16,2 43,6

Πηγή: Basketball reference

Τίτλοι και διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • NBA Πρωτάθλημα: 1958
  • 2 × NBA πολυτιμότερος παίκτης: 1956, 1959
  • 11 × NBA All-Star: 1955–1965
  • 4 × NBA All-Star Game MVP: 1956, 1958, 1959, 1962
  • 10 × All-NBA πρώτη ομάδα: 1955–1964
  • All-NBA δεύτερη ομάδα ρούκι: 1955
  • NBA ρούκι: 1955
  • 2 × NBA πρώτος σκόρερ: 1956, 1959
  • Πρώτος ριμπάουντερ: 1956
  • Επετειακές ομάδες του NBA: 25, 35, 50, 75 ετών
  • No. 9 αποσύρθηκε από τους Ατλάντα Χοκς
  • Consensus first-team All-American: 1954
  • Consensus second-team All-American: 1953
  • No. 50 αποσύρθηκε τους LSU Tigers

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 «SI's 50 greatest players in NBA history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2022.
  2. ↑ «Determining the 50 Greatest Players in NBA History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2020.
  3. 1 2 3 4 «Legends profile: Bob Pettit». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2023.
  4. ↑ «NBA Players With The Most Rebounds Per Game By Tiers». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2023.
  5. 1 2 3 «#50 BOB PETTIT». Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2023.
  6. ↑ «Bob Pettit». Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2023.
  7. ↑ «LEGENDS OF THE COURT: BOB PETTIT». Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2023.
  8. ↑ «Bob Pettit on lifting weights as an early NBA player: "I was the first, I do believe"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
  9. 1 2 «20 Greatest No. 2 Overall Draft Picks In NBA History». Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2023.
  10. 1 2 «Bob Pettit won the first NBA MVP award while playing for a team with only 33 wins». Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2024.
  11. ↑ «The Most MVPs Per Decade: Kareem Abdul-Jabbar And Michael Jordan». Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2023.
  12. ↑ «NBA Players Who Won The Most Scoring Titles: Michael Jordan Is The GOAT With 10». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2023.
  13. 1 2 «Archive 75: Bob Pettit». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
  14. ↑ «10 Best Power Forwards In NBA History, Ranked». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Απριλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2023.
  15. 1 2 «Bob Pettit: 'I enjoyed my life after basketball. Not a lot of players can say that'». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
  16. 1 2 «Bob Pettit - The greatest NBA player nobody talks about». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Οκτωβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2022.
  17. ↑ «Seven times someone actually almost knocked off Bill Russell's Celtics». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2026.
  18. ↑ «Season Review: 1956-57». Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2023.
  19. ↑ «The narrowest losses in MVP award history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 2026.
  20. ↑ «1958 NBA All-Star recap». Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2023.
  21. ↑ «NBA Players Who Won The Most All-Star Game MVP Awards». Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2023.
  22. ↑ «1962 NBA All-Star recap». Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2023.
  23. ↑ «Top Moments: After years of letdowns, Bob Pettit has his revenge in 1958». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
  24. 1 2 «BOB PETTIT». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2023.
  25. ↑ «Most iconic NBA photo from each decade». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
  26. 1 2 3 «MVP vote: All the rankings of NBA legends». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2026.
  27. ↑ «Season Review: 1959-60». Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2023.
  28. ↑ «Bob Pettit 1960-61 Game Log». Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2023.
  29. 1 2 «Concealed Legacies: Bob Pettit». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2025.
  30. ↑ «Only 5 Players In NBA History Have Been All-Stars Every Single Season They Played: Jerry West, Julius Erving, Yao Ming, Paul Arizin, And Bob Pettit». Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2023.
  31. ↑ «List of players selected for the first, second and third All-NBA Team throughout league history». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 20 Μαρτίου 2023.
  32. ↑ «Year-by-year All-NBA Teams». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2026.
  33. ↑ «The New York Times: PETTIT BETTERS 20,000‐POINT MARK; Scores 29, but Hawks lose to Royals by 123‐106». Ανακτήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
  34. ↑ «This Week in NBA History: Week of Nov. 12». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2023.
  35. ↑ «NBA All-Time Leading Scorers Timeline: LeBron James Breaks 39-Year-Old Record». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2023.
  36. ↑ «Ο ΛεΜπρόν στο θρόνο σε ένα ρεκόρ που έκανε τέσσερις δεκαετίες να πέσει». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2023.
  37. ↑ «10 Best Scorers In Atlanta Hawks History: Dominique Wilkins Is Better Than Bob Pettit By 0.05 Points». Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2023.
  38. ↑ «This Week in NBA History: Week of Nov. 19». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2023.
  39. ↑ «NBA Players Who Averaged At Least 20.0 PPG And 10.0 RPG For Their Entire Career». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 28 Μαρτίου 2023.
  40. ↑ «10 Greatest NBA All-Star Game Individual Performances Of All Time». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2026.
  41. ↑ «The Dream Team you've never heard of». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2026.
  42. ↑ «The New York Times : Rusk Briefs Pro Basketball Stars». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαρτίου 2026. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2026.
  43. ↑ «Košarkaški fanatik: 50 godina od gostovanja NBA All-Stars momčadi u Hrvatskoj». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 15 Μαρτίου 2020.
  44. ↑ «Ranking the Best Power Forwards in NBA History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2020.
  45. ↑ «"In my day … we didn't make enough money to live on the rest of our lives" - Bob Pettit on why he retired from the NBA at age 32». Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2023.
  46. ↑ «Bob Pettit, the Uncredited NBA Great». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2026.
  47. ↑ «NBA History: All-Time Scoring Average Leaders By Position». Ανακτήθηκε στις 14 Μαρτίου 2026.
  48. ↑ «All timers». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2026.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Μπομπ_Πετίτ&oldid=11564556"