Μετάβαση στο περιεχόμενο

Μπιζάν Ουόντα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Bisan Owda
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		بيسان عودة (Αραβικά)
Γέννηση1997 ή 1998
ΚατοικίαΜπέιτ Χανούν (έως 2023)[1][2]
Χώρα πολιτογράφησηςΠαλαιστίνια
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
Αραβικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδημοσιογράφος, ακτιβίστρια, κινηματογραφίστρια
Αξιοσημείωτο έργοIt's Bisan from Gaza and I'm Still Alive
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςEmmy Award, Peabody Award, Edward R. Murrow Award
Ιστότοπος
[http://Instagram:%20 http://Instagram:%20]
δεδομένα

Η Μπιζάν Ουόντα (αραβικά: بيسان عودة; γεννήθηκε το 1997 ή 1998) είναι Παλαιστίνια δημοσιογράφος, ακτιβίστρια και κινηματογραφίστρια.[3] Είναι γνωστή για τα βίντεό της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που καταγράφουν τις εμπειρίες της κατά τη διάρκεια του πολέμου Ισραήλ-Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. [4] Κέρδισε το 2024 το βραβείο Peabody στην κατηγορία ειδήσεων και το βραβεία Edward R. Murrow για την σειρά ειδήσεων για την εκπομπή της στο Al Jazeera Media Network, It's Bisan from Gaza and I'm Still Alive. Η σειρά κέρδισε επίσης το 2024 βραβείο Emmy για ειδήσεις και ντοκιμαντέρ για την εξαιρετική κάλυψης ιστοριών σκληρών ειδήσεων: σύντομη μορφή.

Νεαρή ζωή και καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μπιζάν μεγάλωσε στη Μπέιτ Χανούν.[5] Έχει συνεργαστεί με διάφορους οργανισμούς σε διάφορα θέματα. Ως μέλος του Φόρουμ Agora για την Γυναικεία Νεαρή Καινοτομία μεταξύ των Φύλων των Ηνωμένων Εθνών, έχει εργαστεί στην ισότητα των φύλων.[6] Έχει εργαστεί με την Ευρωπαϊκή Ενωση για την κλιματική αλλαγή[3] και είναι πρεσβευτής καλής θέλησης της ΕΕ.[7] Η Μπιζάν εργάζεται επίσης για το Ταμείο Πολίτη των Ηνωμένων Εθνών (UNFPA). [8][9]

Η Μπιζάν παράγει μια σειρά, Hakawatia, η οποία αφορά την παλαιστινιακή ιστορία και τον πολιτισμό.[6][7] Παρουσίασε επίσης εκπαιδευτικά βίντεο Παλαιστινιακών Αραβικών για το κανάλι YouTube Easy Languages.[10]   [<span title="This claim needs a reference to an independent source. (October 2024)">independent source needed</span>]

Κατά τη διάρκεια της κλιμάκωσης του ισραηλινο-παλαιστινιακού συγκρούματος του Μάη του 2021, η Μπιζάν μοιράστηκε βίντεο στο Instagram με στόχο να τραβήξει την διεθνή προσοχή στις συνθήκες στη Γάζα.[11]

Πολέμος Ισραήλ-Χαμάς (2023-έως σήμερα)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια του πολέμου Ισραήλ-Χαμάς, που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2023, η Μπιζάν συγκέντρωσε την προσοχή με τα ημι-τακτικά βίντεο και τις ενημερώσεις ζωντανής ροής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που καταγράφουν τις εμπειρίες των Παλαιστινιακών αμάχων. Γίνεται γνωστή για το γεγονός ότι ανοίγει τα βίντεο της με κάποια παραλλαγή της φράσης, "Είμαι ακόμα ζωντανή".[12] Τα βίντεο της είναι κυρίως στα αγγλικά, αν και μερικά είναι στα αραβικά.[13] Το έργο της έχει διαμοιραστεί από το BBC News, το Al Jazeera και το ABC News.[9] Στα βίντεο της, έχει αναφέρει για τις επιθέσεις από τον Ισραηλινό Στρατό (IDF), καθώς και την έλλειψη τροφίμων, καταφυγίων, ιατρικής φροντίδας και άλλων πόρων.[12][5][14][15][16] Μέχρι τον Μάιο του 2024, η Μπιζάν είχε συσσωρεύσει 4,1 εκατομμύρια ακολούθους.[14] 

Δημοσιογραφία και ακτιβισμός

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αφού το IDF έδωσε τελεσίγραφο στους κατοίκους της Γάζας να εκκενώσουν το βόρειο τμήμα της Γάζας τον Οκτώβριο του 2023, η Μπιζάν και οι γονείς της εκτοπίστηκαν από την Μπέιτ Χανούν στο νοσοκομείο Αλ-Σίφα.[5] Το σπίτι της οικογένειάς της και το γραφείο της στο Ριμάλ βομβαρδίστηκαν και τα δύο, καταστρέφοντας όλο τον εξοπλισμό λήψης της Μπιζάν.[5] Ως αποτέλεσμα, η Μπιζάν χρησιμοποιεί το τηλέφωνό της για την καταγραφή βίντεο.[9] Από το νοσοκομείο Αλ-Σίφα, η Μπιζάν ανέφερε την εξάπλωση της ασθενειών μεταξύ των 50.000 εκτοπισμένων ανθρώπων που δεν είχαν επαρκές καταφύγιο, νερό και συνθήκες υγιεινής.[5]

Στις 3 Νοεμβρίου, η Μπιζάν ήταν αυτόπτης μάρτυρας στην αεροπορική επίθεση σε ασθενοφόρο στο Al-Shifa.[17] Η Μπιζάν κατέγραψε την "όλο και περισσότερο κρίσιμη κατάσταση" στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης, αναφέροντας έλλειψη τροφίμων και νερού, καταστροφή φωτοβολταϊκών και βομβιστικές επιθέσεις.[15] Εκτοπίστηκε από το νοσοκομείο Αλ-Σίφα μετά την επίγεια επιδρομή του από τον IDF στα μέσα Νοεμβρίου και ανέφερε ότι τραυματίες πεθαίνουν λόγω έλλειψης ιατρικής φροντίδας.[16] Κοινοποίησε βίντεο του ταξιδιού της περπατώντας νότια στη Χαν Γιούνις, όπου περιέγραψε πτώματα στην άκρη του δρόμου και πήρε συνέντευξη από άλλους πρόσφυγες.[4]

Στις αρχές Δεκεμβρίου, η Μπιζάν δημοσίευσε: "Δεν έχω πλέον καμία ελπίδα επιβίωσης σε αντίθεση με το τί είχα στην αρχή αυτής της γενοκτονίας". Έγραψε επίσης πως αντιμετωπίζει εφιάλτες και ασθένειες. Η δήλωση της αναφέρθηκε σε διάφορα ειδησεογραφικά άρθρα που αναφέρθηκαν στην δολοφονία δημοσιογράφων στον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς.[18][19][12] Αργότερα τον ίδιο μήνα, η Μπιζάν δημοσίευσε ότι έπρεπε να κόψει τα μαλλιά της επειδή δεν είχε επαρκές νερό ή προμήθειες για να τα φροντίσει.[18][20] Επίσης ανέφερε την έλλειψη τουαλετών και σερβιετών στο στρατόπεδο προσφύγων της Χάν Γιούνις.[21][22]

Σε μια viral ανάρτηση στο Instagram, η Μπιζάν ενώθηκε με άλλους σε μία παγκόσμια έκκληση για παγκόσμια απεργία στις 11 Δεκεμβρίου για την υποστήριξη της κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα. Ζήτησε από τους οπαδούς της να "μποϊκοτάρουν τα πάντα". Η απεργία παρατηρήθηκε σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Λιβάνου και του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι συμμετέχοντες διαδήλωσαν, έκλεισαν επιχειρήσεις και απέφυγαν την δαπάνη χρημάτων.[23][24]

Τον Φεβρουάριο του 2024, η Μπιζάν ανέφερε για τη Σφαγή του Αλευριού. Ανέφερε ότι οι Παλαιστίνιοι στη Γάζα βιώνουν "εξαναγκαστική πείνα" και ότι ο IDF τους είχε σκοτώσει ενώ έτρεχαν προς φορτηγά βοήθειας.[25]

Τον Απρίλιο, η Μπιζάν ήταν ένας από τους περισσότερους από 24 Παλαιστίνιους δημοσιογράφους που υπέγραψαν επιστολή που καλεί άλλους δημοσιογράφους να μποϊκοτάρουν το δείπνο των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου σε διαμαρτυρία για τη δολοφονία Παλαιστίνιων δημοσιογράφων και τον ισραηλινό αποκλεισμό της βοήθειας στη Γάζα. Άλλοι υπογράφοντες περιλαμβάνουν τον Σαΐντ Αρίκατ, τη Μαριάμ Μπαργκούτι και τον Μοχάμεντ Ελ Κούρδ.[26][27] Αργότερα εκείνο το μήνα, επαίνεσε τις φιλοπαλαιστινιακές διαδηλώσεις στα πανεπιστήμια, λέγοντας ότι της έδωσαν ελπίδα.[28][29]

Αναγνώριση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μαζί με άλλους Παλαιστίνιους δημοσιογράφους, στη Μπιζάν έχει πιστωθεί ότι εξανθρωπίζει τη Γάζα για ένα διεθνές ακροατήριο. Έχει ειπωθεί ότι "προσφέρει ανθρώπινο φακό",[14] "θέτει ένα πρόσωπο στη σύγκρουση", [18] και θέτει "ένα ανθρώπινο πρόσωπο στις πραγματικότητες της καθημερινής ζωής στη Γάζα". [30] Η Ταφί Μχάκα έγραψε ότι το έργο της αμφισβητεί τις επικίνδυνες αφηγήσεις για τους Παλαιστίνιους και την πηγή της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης. [31] Ένα δοκίμιο στο Los Angeles Review of Books ανέφερε ότι η Μπιζάν και άλλοι Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι που δημοσιεύουν από τη Γάζα "φορτίζουν τους θεατές τους με συνενοχή και απαιτούν τακτικά να ενεργούμε". [32]

Οι οπαδοί της Μπιζάν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν εκφράσει ανησυχία για την ασφάλειά της.[18][4][33]

Στις αρχές του 2024, η Μπιζάν είχε απεικονιστεί σε δύο τοιχογραφίες, μία στο Εδιμβούργο και μία στο Λονδίνο.[34][35]

Τον Μάιο του 2024, η Μπιζάν κέρδισε ένα βραβείο Peabody στην κατηγορία ειδήσεων για την εκπομπή της στο Al Jazeera Media Network, Είμαι η Μπιζάν από τη Γάζα και είμαι ακόμα ζωντανή.[36] Σε δήλωση, το συμβούλιο των ενόρκων του Peabody έγραψε: "Κάνοντας ανταπόκριση από την προσωρινή σκηνή της έξω από το ιατρικό κέντρο, δείχνει πώς μοιάζει η επιβίωση για εκείνη και τις μάζες γύρω της".[30] Το βραβείο παρουσιάστηκε από τον Mo Amer, και η Μπιζάν παρακολούθησε την τελετή μέσω βίντεο. [37] Στην ομιλία της αποδοχής, η Μπιζάν αφιέρωσε το βραβείο της σε ανθρώπους που διαμαρτυρούνται για την υποστήριξη της Παλαιστίνης και κάλεσε για: "λήξη της γενοκτονίας, για εκεχειρία και μια ελεύθερη Παλαιστίνη".[30]

Τον Δεκέμβριο του 2024, η Μπιζάν μοιράστηκε το πρώτο βραβείο υπερασπιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Διεθνούς Αμνηστίας Αυστραλίας μαζί με τους Παλαιστίνιους δημοσιογράφους Άνας Αλ-Σαρίφ, Πλέστια Αλακάντ και Αχμέτ Σίχαμπ-Ελδίν για "την σημαντική επίδραση της ατρόμητης ανταπόκρισής τους για τη γενοκτονία στη Γάζα, τη καινοτόμα χρήση των κοινωνικών μέσων και της δημοσιογραφίας των πολιτών για να αμφισβητήσουν τις παραδοσιακές αφηγήσεις και την ικανότητά τους να εμπνεύσουν δράση για δικαιοσύνη".[38]

Βραβείο Emmy και αίτηση για την κατάργηση της υποψηφιότητας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούλιο του 2024, το It's Bisan from Gaza and I'm Still Alive τέθηκε υποψήφιο για τα 45α βραβεία Νέων και Ντοκιμαντέρ Emmy για την κατηγορία εξαιρετική κάλυψη ιστορίας σκληρών ειδήσεων: σύντομη μορφή. [39] Η φιλοϊσραηλινή μη κερδοσκοπική Creative Community for Peace κάλεσε να καταργηθεί η υποψηφιότητα, ισχυριζόμενη ότι η Ουόντα ήταν μέλος του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, το οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες χαρακτήρισαν ως τρομοκρατική οργάνωση, και δημοσίευσε μια ανοιχτή επιστολή που υπογεγραμμένη από 150 άτομα που συμμετέχουν στην βιομηχανία της ψυχαγωγίας, συμπεριλαμβανομένων της Σέλμα Μπλερ, της Σέρι Λάνσινγκ και της Ντεμπρα Μπέσινγκ.[40][41] Ο πρόεδρος της Εθνικής Ακαδημίας Τελεοπτικών Τεχνών και Επιστημών, Adam Sharp, ανακοίνωσε ότι η υποψηφιότητα της Ουόντα δεν θα ακυρωθεί, γράφοντας ότι "η NATAS δεν έχει μπορέσει να επιβεβαιώσει αυτές τις αναφορές" της υποτιθέμενης εμπλοκής της Ουόντα και "δεν βρήκε καμία βάση, μέχρι σήμερα, για να ανατρέψει την συντακτική απόφαση των ανεξάρτητων δημοσιογράφων που εξέτασαν το υλικό". [40] [41] Το Al Jazeera εξέδωσε δήλωση που επικρίνει "τις προσπάθειες να αποσιωπηθούν οι ανταποκρίσεις της από τη Γάζα" και αποκαλεί τις κατηγορίες εναντίον της "άδικες". [42] Το δίκτυο ανέφερε επίσης ότι αυτή η προσπάθεια απειλούσε την ασφάλειά της, σημειώνοντας ότι οι ισραηλινές δυνάμεις είχαν σκοτώσει 160 δημοσιογράφους από την έναρξη του πολέμου. [43] Ο εθνικός αναπληρωτής διευθυντής του Συμβουλίου για τις Αμερικανικο-ισλαμικές σχέσεις χαρακτήρισε τους υπογράφοντες της αίτησης "υποκριτικούς", λέγοντας ότι η αυστηρότητα εξέτασης που εφαρμόζεται στους Παλαιστίνιους δεν θα εφαρμοστεί σε έναν Ισραηλινό που φωτογραφήθηκε με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.[44][45] Στις 25 Σεπτεμβρίου, το ντοκιμαντέρ κέρδισε ένα Emmy.[46]

Βραβεία και υποψηφιότητες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έτος Βραβεία Κατηγορία Δουλειά Συνεπές Ref.
2024 Πραβεία Πίμποντι Πληροφορίες Είμαι η Μπιζάν από τη Γάζα και είμαι ακόμα ζωντανή.| style="background: #99FF99; color: black; vertical-align: middle; text-align: center; " class="yes table-yes2"|Νίκη [36]
Βραβείο Edward R. Murrow style="background: #99FF99; color: black; vertical-align: middle; text-align: center; " class="yes table-yes2"|Νίκη [47][48]
Βραβεία Emmy για ειδήσεις και ντοκιμαντέρ style="background: #99FF99; color: black; vertical-align: middle; text-align: center; " class="yes table-yes2"|Νίκη [46]
Διεθνής Αμνηστία Αυστραλίας Βραβείο υπερασπιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων style="background: #99FF99; color: black; vertical-align: middle; text-align: center; " class="yes table-yes2"|Νίκη [38]

Δείτε επίσης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Μοτάζ Αζάιζα
  • Γεωργία
  • Πλέστια Αλακάντ
  • Ιστορία της παλαιστινιακής δημοσιογραφίας


Αναφορές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ orgs.ncsu.edu/thenubianmessage-com/2024/04/01/bisan-owda/.
  2. ↑ www.the-independent.com/arts-entertainment/tv/news/bisan-owda-gaza-journalist-emmy-award-b2619380.html.
  3. 1 2 Jon, Donnison (2023-10-15). «One week in Gaza: 'There are no safe places here'» (στα αγγλικά). BBC News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2023-11-07. https://web.archive.org/web/20231107063005/https://www.bbc.com/news/world-middle-east-67116407. Ανακτήθηκε στις 2023-11-07.
  4. 1 2 3 Saab, Sheren Falah (29 November 2023). «'This Is Bisan. I'm Still Alive': The Gazans Reporting From the Ground on Social Media» (στα αγγλικά). Haaretz. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2023-11-29. https://archive.today/20231129102144/https://www.haaretz.com/middle-east-news/palestinians/2023-11-29/ty-article-magazine/.premium/the-war-influencers-watching-gaza-through-social-media/0000018c-1661-d5be-af9f-3ef9cf0f0000. Ανακτήθηκε στις 2023-12-04.
  5. 1 2 3 4 5 Paccalin, Claire (24 Οκτωβρίου 2023). «'Not sure I'm lucky to be alive': Gazans fear worse is to come as public health 'catastrophe' looms». France 24 (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2023.
  6. 1 2 «In the Words of Bisan Owda "Content Creation is an Effective Tool to Advance Gender Equality in Palestine"». UN Women – Palestine Country Office (στα Αγγλικά). 28 Αυγούστου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2023.
  7. 1 2 «Bisan Owda». EU Neighbours (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2023.
  8. ↑ Blanco, Patricia R. (3 Νοεμβρίου 2023). «Pregnant women in Gaza in dire straits with no food, water or anesthesia for Cesareans». EL PAÍS English (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2023.
  9. 1 2 3 «Gaza's remaining young voices after Motaz Azaiza and Plestia Alaqad: Who is Bisan Owda, Hind Khoudary, and Doaa Albaz?». The New Arab. 2024-02-15. https://www.newarab.com/news/gaza-voices-who-bisan-hind-khoudary-motaz-and-plestia.
  10. ↑ Easy Languages (16 Σεπτεμβρίου 2022). «Which Country Do Palestinians Like the Most? – Easy Palestinian Arabic 3». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2024.
  11. ↑ Joyner, Tom; AbuGosh, Fouad (2021-05-17). «'Are you still alive? Is there bombing around you?': These are the questions asked inside Gaza» (στα en-AU). ABC News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 June 2024. https://web.archive.org/web/20240610151641/https://www.abc.net.au/news/2021-05-18/gaza-israel-living-either-side-of-the-line-amid-conflict/100139250. Ανακτήθηκε στις 2024-06-10.
  12. 1 2 3 «Gaza journalists Motaz Azaiza, Bisan decry world apathy towards Israel's onslaught». The New Arab. 3 December 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 December 2023. https://web.archive.org/web/20231204041242/https://www.newarab.com/news/gaza-journalists-motaz-azaiza-bisan-decry-worlds-apathy. Ανακτήθηκε στις 4 December 2023.
  13. ↑ Arafat, Zaina (20 Νοεμβρίου 2023). «Witnessing Gaza Through My Instagram Feed». Intelligencer (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2023.
  14. 1 2 3 Malik, Asmaa· Fatah, Sonya (30 Ιανουαρίου 2024). «Attacks on Press Freedoms Have Chilling Effects Far beyond Gaza». The Walrus (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2024.
  15. 1 2 Rémy, Jean-Philippe; Zerrouky, Madjid (2023-11-06). «Israeli army intensifies strikes on Gaza, plunging civilians into horror and hunger» (στα αγγλικά). Le Monde.fr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2023-11-06. https://web.archive.org/web/20231106213717/https://www.lemonde.fr/en/international/article/2023/11/06/israeli-army-intensifies-strikes-on-gaza-plunging-civilians-into-horror-and-hunger_6231080_4.html. Ανακτήθηκε στις 2023-11-07.
  16. 1 2 Price, Mikayla (11 Νοεμβρίου 2023). «Palestinian journalists forced to flee to southern Gaza, can't report on events in north». CBS News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2024.
  17. ↑ «Red Crescent says 15 killed in strike on Gaza ambulance outside Al-Shifa hospital» (στα αγγλικά). BBC News. 2023-11-03. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2023-11-04. https://web.archive.org/web/20231104142849/https://www.bbc.com/news/world-middle-east-67316463. Ανακτήθηκε στις 2023-11-07.
  18. 1 2 3 4 Kaur, Harmeet (19 Ιανουαρίου 2024). «Violence in Gaza turned these everyday Palestinians into chroniclers of war». CNN (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2024.
  19. ↑ Yosufzai, Rashida. «Some of the last remaining journalists in Gaza say they're losing hope of staying alive». SBS News (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2024.
  20. ↑ Zbeedat, Nagham (2024-03-07). «This Women's Day, Palestinian Women in Gaza Are Making Period Products Out of Tents». Haaretz. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2024-03-07. https://archive.today/20240307202720/https://www.haaretz.com/middle-east-news/palestinians/2024-03-07/ty-article-magazine/.premium/this-womens-day-palestinian-women-in-gaza-are-making-period-products-out-of-tents/0000018e-1980-d7d3-abce-79a9bfa90000.
  21. ↑ Batrawy, Aya; Bashir, Abu Bakr (2024-01-11). «Another layer of misery: Women in Gaza struggle to find menstrual pads, running water». NPR. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 March 2024. https://web.archive.org/web/20240311150439/https://www.npr.org/sections/goatsandsoda/2024/01/11/1224201620/another-layer-of-misery-women-in-gaza-struggle-to-find-menstrual-pads-running-wa. Ανακτήθηκε στις 21 August 2024.
  22. ↑ Abdulrahim, Raja (2024-02-24). «Sanitation Crisis in Gaza Spreads Disease» (στα αγγλικά). The New York Times. ISSN 0362-4331. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 August 2024. https://web.archive.org/web/20240821054026/https://www.nytimes.com/2024/02/24/world/middleeast/gaza-sanitation-crisis.html. Ανακτήθηκε στις 2024-08-21.
  23. ↑ «What is the global strike demanding ceasefire in Gaza?». Al Jazeera (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2024.
  24. ↑ Elassar, Alaa (13 Δεκεμβρίου 2023). «US businesses and consumers participate in global strike to demand a ceasefire in Gaza | CNN Business». CNN (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2024.
  25. ↑ Crimmins, Tricia (29 Φεβρουαρίου 2024). «'Flour Massacre': IDF attack on Palestinians at aid trucks draws outrage, condemnation». The Daily Dot (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Απριλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2024.
  26. ↑ Feinberg, Andrew (2024-04-17). «Palestinian journalists urge colleagues to boycott White House Correspondents' Dinner». The Independent. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 August 2024. https://web.archive.org/web/20240821031720/https://www.independent.co.uk/news/world/americas/us-politics/white-house-correspondents-dinner-boycott-gaza-b2530256.html. Ανακτήθηκε στις 21 August 2024.
  27. ↑ «Palestinian journalists call on US press to boycott White House correspondents' dinner». Middle East Eye (στα Αγγλικά). 16 Απριλίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2024.
  28. ↑ Yazbek, Hiba (2024-05-01). «Some Gazans Say U.S. Campus Protests Give Them 'Hope'» (στα αγγλικά). The New York Times. ISSN 0362-4331. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 May 2024. https://web.archive.org/web/20240501151537/https://www.nytimes.com/2024/05/01/world/middleeast/us-college-protests-gaza-palestinians.html. Ανακτήθηκε στις 2024-08-21.
  29. ↑ Zbeedat, Nagham (2024-05-01). «'A Voice Louder Than Their Bombs': For Gazans, U.S. Campus Protests Are Cause for Hope». Haaretz. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2024-05-01. https://archive.today/20240501124952/https://www.haaretz.com/us-news/2024-05-01/ty-article/.premium/a-voice-louder-than-their-bombs-for-gazans-u-s-campus-protests-are-cause-for-hope/0000018f-2f2f-d8fb-a1df-af6f68620000#selection-873.0-873.14.
  30. 1 2 3 «Bisan Owda and AJ+ win Peabody Award for Gaza war coverage». Al Jazeera (στα Αγγλικά). 9 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2024.
  31. ↑ Mhaka, Tafi. «Why I am rooting for Bisan Owda to win a news Emmy». Al Jazeera (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2024.
  32. ↑ Frieden, Tal (20 Μαΐου 2024). «The Ongoing Present: On Teresa Aranguren and Sandra Barrilaro's "Against Erasure"». Los Angeles Review of Books. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2024.
  33. ↑ Arafat, Zaina (20 Νοεμβρίου 2023). «Witnessing Gaza Through My Instagram Feed». Intelligencer (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2024.
  34. ↑ Jackson, Lucy (29 Ιανουαρίου 2024). «'Your support gives us hope': Palestinian journalist on the reality of Israel war». The National (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2024.
  35. ↑ Mehdi, Zainab (2024-02-16). «Brushstrokes of hope: Mural project in London iconifies the hero journalists of Gaza». The New Arab. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 August 2024. https://web.archive.org/web/20240816073121/https://www.newarab.com/features/motaz-bisan-plestia-london-iconifies-journalists-gaza. Ανακτήθηκε στις 16 August 2024.
  36. 1 2 Pedersen, Erik (9 Μαΐου 2024). «Peabody Award Winners Include 'The Bear', 'Last Of Us', 'Reservation Dogs' & 'Bluey'; Special Honor For 'Star Trek' Franchise». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2024.
  37. ↑ Jones, Marcus (12 Ιουνίου 2024). «Most Awards Shows Dodge Real-World Issues — Not This One». IndieWire (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Ιουνίου 2024. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2024.
  38. 1 2 «Human Rights Defender Awards». Amnesty International Australia. 12 Δεκεμβρίου 2024.
  39. ↑ Hilary, Lewis (25 Ιουλίου 2024). «2024 News & Documentary Emmy Awards Nominations Revealed». The Hollywood Reporter. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2024.
  40. 1 2 Rice, Lynette (20 Αυγούστου 2024). «NATAS Responds To Request To Rescind Emmy Nom For Palestinian Journo Behind Doc "It's Bisan From Gaza And I'm Still Alive"». Deadline (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2024.
  41. 1 2 Tracy, Marc (2024-08-20). «News Emmys Defend Nomination of Palestinian Journalist» (στα αγγλικά). The New York Times. ISSN 0362-4331. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 August 2024. https://web.archive.org/web/20240821001014/https://www.nytimes.com/2024/08/20/arts/emmys-bisan-owda-gaza-al-jazeera.html. Ανακτήθηκε στις 2024-08-20.
  42. ↑ «Group behind Emmys defends nomination of Palestinian journalist Bisan Owda». Al Jazeera. 21 Αυγούστου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2024.
  43. ↑ «Al Jazeera stands with Bisan Owda in the face of efforts to silence her reporting from Gaza». Al Jazeera Media Network. 21 Αυγούστου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2024.
  44. ↑ Maimann, Kevin (21 Αυγούστου 2024). «News Emmys stand by nomination of Palestinian journalist's documentary». CBC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 23 Αυγούστου 2024.
  45. ↑ Pulver, Andrew (28 Αυγούστου 2024). «Palestinian film-makers sign letter protesting at Hollywood's 'inhumanity and racism'». The Guardian.
  46. 1 2 Schneider, Michael (26 Σεπτεμβρίου 2024). «'It's Bisan From Gaza and I'm Still Alive' Wins News & Doc Emmy Despite Calls For Its Disqualification; Big Winners Include CNN, ABC, Nat Geo». Variety (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Σεπτεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2024.
  47. ↑ «Al Jazeera Digital wins top Edward R Murrow Awards for Gaza war coverage». Al Jazeera (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2024.
  48. ↑ «2024 Edward R. Murrow Awards — National Winners». Radio Television Digital News Association. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2024.

    Εξωτερικοί σύνδεσμοι

    [Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Μπιζάν_Ουόντα&oldid=11208030"