Μπέρτα της Λωρραίνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μπέρτα της Λωρραίνης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜατθαίος Α΄ της Λωρραίνης
ΓονείςΦρειδερίκος Β΄ της Σουαβίας και Ιουδήθ της Βαυαρίας (1100-1130)

Η Μπέρτα της Λωρραίνης ή Μπέρτα της Σουηβίας (1123/1130 - 1195) μέλος του Οίκου των Χοενστάουφεν έγινε δούκισσα της Λωρραίνης μέσω του γάμου της με τον Ματθαίο Α΄ δούκα της Λωρραίνης (1138).[1] Η Μπέρτα ήταν κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σουαβίας και της πρώτης συζύγου του Ιουδήθ της Βαυαρίας, κόρης του Ερρίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας.[2]

Ο μικρότερος αδελφός τού πατέρα της ήταν ο βασιλιάς Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας και δικός της αδελφός ήταν ο βασιλιάς Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα της Γερμανίας. Η Μπέρτα εξέδωσε πολλά διατάγματα μαζί με τον σύζυγο της.[3] Χρησιμοποιούσε σφραγίδες τουλάχιστον με δύο διαφορετικούς τύπους: στον έναν εμφανίζεται η ίδια να τρέχει επάνω σε ένα άλογο, εικόνα ασυνήθιστη για τις γυναίκες του Μεσαίωνα.[4] Μετά τον θάνατο τού Ματθαίου Α΄ η Μπέρτα εξέδιδε διατάγματα μαζί με τον γιο της Σίμωνα, που διαδέχτηκε τον πατέρα του ως δούκας της Λωρραίνης.[5]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με τον σύζυγο της Ματθαίο Α΄ δούκα της Λωρραίνης απέκτησε :[6]

  • Σιμόν Β΄ 1140-1207, δούκας της Λωρραίνης.
  • Φρειδερίκος Α΄ 1143-1206, δούκας της Λωρραίνης.
  • Ιουδήθ απεβ. 1173, παντρεύτηκε τον Στέφανο Β΄ των Ιβρέα κόμη του Ωξόν.
  • Αλίκη απεβ. 1200, παντρεύτηκε τον Ούγο Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας.
  • Τιερρύ/Θεοδώριχος απεβ. 1181, επίσκοπος του Μετς.
  • Ματθαίος απεβ. 1208, κόμης του Τουλ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Jasperse, ‘Manly Minds,’ σ. 311
  2. Brooke, Europe in the Central Middle Ages, σ. 438
  3. Jasperse, 'To Have and to Hold'
  4. Jasperse, ‘Manly minds,’ σσ. 311-5
  5. Jasperse, 'To Have and to Hold,'σσ. 94-5
  6. Poull, La maison ducale de Lorraine, σσ. 37-39

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • C. Brooke, Europe in the Central Middle Ages (Routledge, 2014)
  • J. Jasperse, ‘To Have and to Hold: Coins and Seals as Evidence for Motherly Authority,' In C. Fleiner and E. Woodacre, (eds): Royal Mothers and Their Ruling Children. Wielding Political Authority from Antiquity to the Early Modern Era (Basingstoke, Palgrave Macmillan, 2015), pp. 83-104.
  • J. Jasperse, ‘Manly Minds in Female Bodies: Three Women and their Power through Coins and Seals’, Arenal: Revista de historia de las mujeres 25:2 (2018), 295-321.
  • G. Poull, La maison ducale de Lorraine devenue la maison impériale et royale d’Autriche, de Hongrie et de Bohême (Nancy, Presses universitaires de Nancy, 1991)


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Bertha, Duchess of Lorraine της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).