Μπάσκαρα (12ος αιώνας)
| Μπάσκαρα | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | भास्कर (Σανσκριτικά) |
| Γέννηση | 1114 (περίπου) Beed ή Bidar |
| Θάνατος | 1185 (περίπου) Ουτζέν |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Σανσκριτική γλώσσα |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | μαθηματικός αστρονόμος αστρολόγος |
| Αξιοσημείωτο έργο | Lilāvati, बीजगणितम्, सिद्धान्तशिरोमणि करणकुतूहलम् |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Maheśvara |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Μπάσκαρα, ο επιλεγόμενος «ο Δεύτερος» (για την αποφυγή συγχύσεως με τον μαθηματικό και αστρονόμο του 7ου αιώνα Μπάσκαρα), γνωστός και ως Μπασκαρατσάρυα (Bhāskarāchārya, δηλαδή «Μπάσκαρα ο δάσκαλος») ήταν Ινδός σοφός, μαθηματικός, αστρονόμος και μηχανικός, που γεννήθηκε περί το έτος 1114 και πέθανε το [[[1185]]. Από εδάφια στο κύριο έργο του, το Σιντχάντα Σιρομάνι, μπορεί να συναχθεί ότι γεννήθηκε στην πολίχνη Βιτζανταβίντα ή Βιτζαλαβίντα και ζούσε στα όρη Σατπούρα των Δυτικών Γκατ, πιθανώς σύμφωνα με τους μελετητές στην πόλη Πατάνα του Τσαλισγκάον, που βρίσκεται στη σημερινή περιοχή Χαντές της πολιτείας Μαχαράστρα.[1] Σε ένα ναό στη Μαχαράστρα, μια επιγραφή που υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε από τον εγγονό του Τσανγκαντέβα, απαριθμεί την προγονική γενεαλογία του Μπασκαρατσάρυα για αρκετές γενεές πριν από αυτόν, καθώς και δύο γενεές μετά από αυτόν.[2][3] Ο Χένρυ Τόμας Κόλμπρουκ, ο πρώτος Ευρωπαίος που μετέφρασε (1817) τα σημαντικότερα μαθηματικά έργα του Μπασκαρατσάρυα, αναφέρεται στην οικογένεια ως Μαχαράστριους Βραχμάνους (μάλλον Ντεσάσθα), που κατοικούσαν στις όχθες του ποταμού Γκοντάβαρι.[4]
Γεννημένος σε μια ινδουιστική οικογένεια μελετητών, μαθηματικών και αστρονόμων, ο Μπάσκαρα Β΄ ήταν ο διευθυντής ενός μη-θρησκευτικού αστεροσκοπείου στην Αβαντίκα (το σημερινό Ουτζέιν), το κύριο μαθηματικό κέντρο της αρχαίας Ινδίας.[5] Ο Μπάσκαρα Β΄ με τα έργα του αντιπροσωπεύει μια σημαντική συμβολή στη μαθηματική και αστρονομική γνώση τον 12ο αιώνα, και έχει αποκληθεί ο μεγαλύτερος μαθηματικός της μεσαιωνικής Ινδίας.[6] Το κύριο έργο του, το Siddhānta Shiromani (= «Στέμμα των Πραγματειών» στα σανσκριτικά)[7], χωρίζεται σε τέσσερα μέρη, ουσιαστικώς ανεξάρτητες πραγματείες, που ονομάζονται Λιλαβάτι, Μπιτζαγκανίτα, Γκραχαγκανίτα και Γκολαντυάγια[8]. Αυτές οι πραγματείες ασχολούνται με την αριθμητική, την άλγεβρα, τις κινήσεις των πλανητών και τις σφαίρες αντίστοιχα. Συνέγραψε επίσης μια άλλη πραγματεία με το όνομα Karaṇā Kautūhala.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ T.A. Saraswathi (2017). «Bhaskaracharya». Πολιτιστικοί ηγέτες της Ινδίας - Επιστήμονες. Διεύθυνση Εκδόσεων Υπουργείου Πληροφοριών & επικοινωνιών της Ινδίας. ISBN 9788123024851.
- ↑ Achyut Godbole και δρ. Thakurdesai: «गणिती» (= «Μαθηματικοί» στη γλώσσα μαράθι), εκδ. Manovikas, 1η έκδ., Δεκέμβριος 2013, σελ. 34
- ↑ Kim Plofker: Mathematics in India, Princeton University Press, 2009, σελ. 182
- ↑ Henry Colebrooke: Algebra with Arithmetic and Mensuration from the Sanscrit of Brahmegupta and Bhascara, σελ. xxvii
- ↑ Sahni 2019, σελ. 50.
- ↑ Chopra 1982, σελίδες 52–54.
- ↑ Plofker 2009, σελ. 71.
- ↑ Poulose 1991, σελ. 79.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Burton, David M. (2011), The History of Mathematics: An Introduction (7th έκδοση), McGraw Hill, ISBN 978-0-07-338315-6
- Eves, Howard (1990), An Introduction to the History of Mathematics (6th έκδοση), Saunders College Publishing, ISBN 978-0-03-029558-4
- Mazur, Joseph (2005), Euclid in the Rainforest, Plume, ISBN 978-0-452-28783-9
- Sarkār, Benoy Kumar (1918), Hindu achievements in exact science: a study in the history of scientific development, Longmans, Green and co.
- Seal, Sir Brajendranath (1915), The positive sciences of the ancient Hindus, Longmans, Green and co.
- Colebrooke, Henry T. (1817), Arithmetic and mensuration of Brahmegupta and Bhaskara
- White, Lynn Townsend (1978), «Tibet, India, and Malaya as Sources of Western Medieval Technology», Medieval religion and technology: collected essays, University of California Press, ISBN 978-0-520-03566-9, https://archive.org/details/medievalreligion00whit
- Selin, Helaine, επιμ.. (2008), «Astronomical Instruments in India», Encyclopaedia of the History of Science, Technology, and Medicine in Non-Western Cultures (2nd edition), Springer Verlag Ny, ISBN 978-1-4020-4559-2
- Shukla, Kripa Shankar (1984), «Use of Calculus in Hindu Mathematics», Indian Journal of History of Science 19: 95–104
- Pingree, David Edwin (1970), Census of the Exact Sciences in Sanskrit, 146, American Philosophical Society, ISBN 9780871691460, https://books.google.com/books?id=RQoNAAAAIAAJ
- Plofker, Kim (2007), «Mathematics in India», στο: Katz, Victor J., επιμ., The Mathematics of Egypt, Mesopotamia, China, India, and Islam: A Sourcebook, Princeton University Press, ISBN 9780691114859
- Plofker, Kim (2009), Mathematics in India, Princeton University Press, ISBN 9780691120676
- Cooke, Roger (1997), «The Mathematics of the Hindus», The History of Mathematics: A Brief Course, Wiley-Interscience, σελ. 213–215, ISBN 0-471-18082-3, https://archive.org/details/historyofmathema0000cook/page/213
- Poulose, K. G. (1991), K. G. Poulose, επιμ., Scientific heritage of India, mathematics, Ravivarma Samskr̥ta granthāvali, 22, Govt. Sanskrit College (Tripunithura, India)
- Chopra, Pran Nath (1982), Religions and communities of India, Vision Books, ISBN 978-0-85692-081-3
- Goonatilake, Susantha (1999), Toward a global science: mining civilizational knowledge, Indiana University Press, ISBN 978-0-253-21182-8, https://archive.org/details/towardglobalscie0000goon
- Selin, Helaine; D'Ambrosio, Ubiratan, επιμ.. (2001), «Mathematics across cultures: the history of non-western mathematics», Science Across Cultures (Springer) 2, ISBN 978-1-4020-0260-1
- Stillwell, John (2002), Mathematics and its history, Undergraduate Texts in Mathematics, Springer, ISBN 978-0-387-95336-6
- Sahni, Madhu (2019), Pedagogy Of Mathematics, Vikas Publishing House, ISBN 978-9353383275, https://books.google.com/books?id=hv33DwAAQBAJ