Μοναστήρι της Παναγίας των Λατίνων της Ιερουσαλήμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Μοναστήρι της Παναγίας των Λατίνων ήταν Καθολικό μοναστήρι το οποίο ιδρύθηκε στην Ιερουσαλήμ κατά τα μέσα του 11ου αιώνα, από Αμαλφιτανούς εμπόρους. Ο ηγούμενος, Γεράρδος Τένκιος, ίδρυσε το 1080 δίπλα στη μονή του ένα νοσοκομείο αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη Βαπτιστή, το οποίο και αποτέλεσε την πηγή γέννησης του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.

Το σχήμα της εκκλησίας του μοναστηριού διατηρείται εντός της σημερινής Εκκλησίας του Σωτήρος των Ιεροσολύμων που ανήκει στην Ευαγγελική Λουθηρανή Εκκλησία της Ιορδανίας και των Αγίων Τόπων, ενώ ανεγέρθηκε το 1898. Η σημερινή λουθηρανή εκκλησία εμπεριέχει, επίσης, το μεσαιωνικό προστώο στο βόρειο τμήμα της με διακοσμήσεις που αναπαριστούν τον ζωδιακό κύκλο. Το μεσαιωνικό περιστύλιο διατηρείται εν μέρει εντός του διπλανού λουθηρανού νοσοκομείου.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]