Μιχαήλ Σισίνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μιχαήλ Σισίνης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση18ος αιώνας ή 19ος αιώνας
Γαστούνη Ηλείας
Θάνατος1856
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΓονείςΓεώργιος Σισίνης και Υακίνθη Σταθακοπούλου
ΑδέλφιαΧρύσανθος Σισίνης
Βικτωρία Σισίνη
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΕλληνική Επανάσταση του 1821
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμααντιστράτηγος

Ο Μιχαλάκης Σισίνης (πέθανε το 1856) ήταν αγωνιστής της επανάστασης του 1821 και πολιτικός της Ελλάδας.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Γαστούνη, ήταν γιος του Γεωργίου Σισίνη και της Υακίνθης Σταθακοπούλου. Αδελφός του ήταν ο Χρύσανθος Γ. Σισίνης. Ήταν παντρεμένος με την Ταρσία, αδελφή του Οδυσσέα Ανδρούτσου με την οποία δεν απέκτησε παιδιά και πέθανε σε νεαρή ηλικία. Από δεύτερο γάμο απέκτησε τον Χρύσανθος Μ. Σισίνη και ένα ακόμα παιδί που πέθανε σε βρεφική ηλικία.

Με την έναρξη της ελληνικής επανάστασης πήρε μέρος σε πολλές μάχες με τα στρατιωτικά σώματα του πατέρα και του αδελφού του επειδή ήταν ανήλικος και δεν μπορούσε να συγκροτήσει δικό του στρατιωτικό σώμα. Κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου διέφυγε τη σύλληψη σαν οπαδός του Κολοκοτρώνη και κατέφυγε στην Ζάκυνθο, σε αντίθεση με τον πατέρα και τον αδελφό του που φυλακίστηκαν. Εκεί ο Σισίνης έγινε μέλος πειρατικού πλοίου και συνέχισε τον αγώνα κατά των Οθωμανών.

Αιχμαλωτίστηκε από τους Άραβες κατά την εισβολή του Ιμπραήμ στην Γαστούνη μαζί με τον Διονύσιο Διάκο και άλλους στο Χλεμούτσι[1][2].

Με την άφιξη του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο κλείστηκε στο Χλεμούτσι μαζί με 300 άντρες και 1500 αμάχους όπου πολιορκήθηκε από τους Οθωμανούς. Παραδόθηκαν στις 5 Μαΐου, ύστερα από 3 βδομάδες πολιορκίας. Ο Σισίνης απελευθερώθηκε μετά την Ναυμαχία του Ναυαρίνου.

Στις 7 Απριλίου 1826, η Τρίτη Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο τον αναφέρει ως αντιστράτηγο στο σχέδιο για να σωθεί το Μεσολόγγι (το οποίο στο μεταξύ έπεσε τρεις ημέρες μετά)[3].

Μετά την απελευθέρωση ακολούθησε στρατιωτική καριέρα κι έγινε επί Καποδίστρια ίλαρχος του ιππικού και επί Όθωνα μοίραρχος της Χωροφυλακής.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. "Μιχαλάκης Σισίνης" -Βικιπαίδεια&pg=PA368#v=onepage&q&f=false Άπαντα Κολοκοτρώνη, τόμος 1, εισαγωγή Έλλης Αλεξίου, Εκδ. Γ. Μέρμηγκας, Ιστορικές εκδόσεις 1821, 1977, σελ. 368
  2. Χρυσανθόπουλος, 1888
  3. «Τα κατά την αναγέννησιν της Ελλάδος» «Ήτοι, συλλογή των περί την αναγεννώμενην Ελλάδα συνταχθέντων πολιτευμάτων, νόμων και άλλων επισήμων πράξεων από του 1821 μέχρι του 1832», Ανδρέου Ζ. Μάμουκα, Τόμος Ε', Πειραιάς, Τυπογραφία Ηλίου Χριστοφίδου, Η αγαθή τύχη, 1839, σελ. 39