Μιχαήλ Ρομ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μιχαήλ Ρομ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση11ιουλ. / 24  Ιανουαρίου 1901γρηγ.[1]
Ιρκούτσκ[2]
Θάνατος1  Νοεμβρίου 1971[2][3][4]
Μόσχα[2]
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο Νοβοντέβιτσι
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά[5]
ΣπουδέςΣχολή ζωγραφικής, γλυπτικής και αρχιτεκτονικής της Μόσχας (από 1917)
Vkhutein (έως 1925)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων
σεναριογράφος
μοντέρ
θεατρικός σκηνοθέτης
ΕργοδότηςNational Film Actors' Theatre (1942–1947)
Ινστιτούτο κινηματογράφου Γερασίμωφ[6]
Top Courses for Scriptwriters and Film Directors[7]
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Οικογένεια
ΣύζυγοςYelena Alexandrovna Kuzmina
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΒραβείο Στάλιν (1941)
Τάγμα του Λένιν (1938)
Τάξη της Οκτωβριανής Επανάστασης (1971)
Καλλιτέχνης του Λαού της ΕΣΣΔ (1950)
Βραβείο Στάλιν (1946)
Βραβείο Στάλιν (1948)
Βραβείο Στάλιν (1949)
Βραβείο Στάλιν (1951)
Τάγμα του Λένιν (1967)
Τάξη του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας (1961)
Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945"
Vasilyev Brothers State Prize of the RSFSR
Αξιόλογος καλλιτέχνης της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας

Ο Μιχαήλ Ρομ (Ρωσ. Михаи́л Ильи́ч Ромм, 11 Ιανουαρίου 1901 – 1 Νοεμβρίου 1971) ήταν Σοβιετικός σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Εργάστηκε αρχικά ως σεναριογράφος και βοηθός σκηνοθέτη και το 1934 γύρισε την πρώτη του ταινία, τη «Φραντζολίτσα», μια διασκευή νουβέλας του Γκυ ντε Μωπασσάν, που αν και η τελευταία βουβή ταινία του ομιλούντος ήδη σοβιετικού κινηματογράφου, τον καθιέρωσε αμέσως ως σκηνοθέτη, χάρη στην εύστροφη χρησιμοποίηση του σατυρικού γκροτέσκου και την ανάγλυφα πλαστική απόδοση των ρόλων. Ο Ρομ έγινε ευρύτερα γνωστός με την ταινία «Ο Λένιν τον Οκτώβρη».

Στη μεταπολιτευτική περίοδο, ο Ρομ δημιούργησε μια σειρά από αντιφασιστικές ταινίες και την ιστορική ταινία Ναύαρχος Ουσακώφ. Ύστερα από μια παύση αρκετών χρόνων, αναθεωρώντας την αισθητική των προηγούμενων ταινιών του, εμφανίστηκε ανανεωμένος ιδιαίτερα στον «Ο αληθινός φασισμός». Από το 1949 έως το θάνατό του δίδασκε –με διαλλείματα- στο Πανενωσιακό Κρατικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου. Πολλές ταινίες του Ρομ έχουν βραβευτεί σε διεθνή κινηματογραφικά φεστιβάλ, ενώ ο ίδιος τιμήθηκε με τον τίτλο του «λαϊκού καλλιτέχνη» της ΕΣΣΔ (1941, 1946, 1948, 1949, 1951), με δύο παράσημα Λένιν καθώς και με άλλες διακρίσεις.[8]

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1934: Φραντζολίτσα

1937: Ο Λένιν τον Οκτώβρη

1937: Οι Δεκατρείς

1939: Ο Λένιν το 1918

1943: Το Όνειρο

1944: Ο Άνθρωπος αρ. 217

1948: Το Ρωσικό Ζήτημα

1950: Μυστική Αποστολή

1953: Ναύαρχος Ουσάκωφ

1956: Δολοφονία στην Οδό Ντάντε

1962: Εννιά Μέρες ενός Χρόνου

1966: Ο αληθινος φασισμός

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14043047x. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  3. (Αγγλικά) SNAC. w6hr7s41. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. (Αγγλικά) Find A Grave. 23752816. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14043047x. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  6. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουλίου 2019.
  7. Ανακτήθηκε στις 5  Ιουλίου 2019.
  8. iShow.gr. «Μιχαήλ Ρομ - iShow.gr». www.ishow.gr. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2016.