Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Μιχαήλ Α' της Ρωσίας)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μιχαήλ Α΄
Michail I. Romanov.jpg
Περίοδος 21 Ιουλίου 1613 - 12 Ιουλίου 1645
Προκάτοχος Βασίλειος Δ΄
Διάδοχος Αλέξιος
Γέννηση 22 Ιουλίου 1596
Μόσχα, Ρωσία
Θάνατος 23 Ιουλίου 1645
Μόσχα, Ρωσία
Σύζυγος Ευδοκία Στρέσνιοβα
Επίγονοι Αλέξιος της Ρωσίας
Οίκος Ρομάνοφ
Πατέρας Φιοντόρ Νικίτιτς Ρομάνοφ
Μητέρα Ξένια Ιβάνοβνα Σέστοβα
Υπογραφή Michael of Russia Signature.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Μιχαήλ Ι της Ρωσίας (πλήρες όνομα : Μιχαήλ Φιόντοροβιτς Ρομάνοφ, Михаи́л Фёдорович Рома́нов; 22 Ιουλίου 1596 - 23 Ιουλίου 1645) ήταν τσάρος του Ρωσικού Βασιλείου και ο πρώτος τσάρος της δυναστείας των Ρομάνοφ μετά την Εποχή των Αναστατώσεων (1613) όταν ανέλαβε να κυβερνήσει για τρεις αιώνες. Ήταν ο γιος του Φιόντορ Νίκιτιτς Ρομάνοφ (αργότερα γνωστός ως Πατριάρχης Φιλαρέτ) και της Ξένιας (αργότερα γνωστής ως Μάρθας). Ήταν επίσης ο ανιψιός του Φιόντορ Ι, της Αναστασία Ρομάνοβνα (αδερφής του παππού του) και του τσάρου Ιβάν IV της Ρωσίας. Η ανάληψη της θέσης του τσάρου από τον Μιχαήλ Α' σηματοδότησε το τέλος της Εποχής των Αναστατώσεων (1598-1613).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Μόσχα στις 22 Ιουλίου 1596, γόνος μίας από τις ισχυρότερες βογιαρικές οικογένειες. Ο παππούς του Νικίτα Ζαχάριν - Γιούριεφ (μετέπειτα Ρομάνοφ) ήταν προσωπικός σωματοφύλακας και κουνιάδος του Ιβάν του Τρομερού (αδελφός της τσαρίνας Αναστασίας), ο δε πατέρας του Φιόντορ έλαβε σημαντικά στρατιωτικά και διπλωματικά αξιώματα επί βασιλείας του Φιοντόρ του Κωδωνοκρούστη. Όμως έπεσε σε δυσμένεια όταν στο θρόνο ανήλθε ο Μπορίς Γκοντουνόφ και αναγκάσθηκε να ασπασθεί το μοναχισμό με το όνομα Φιλάρετος.

Ο Μιχαήλ εξελέγη στις 3 Μαρτίου του 1613 (21 Φεβρουαρίου με το παλαιό ημερολόγιο) από ένα ευρύ εκλεκτορικό σώμα, τη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση, η οποία συνεκλήθη μετά τη λήξη της πολωνικής κατοχής. Ο θρόνος ήταν κενός ήδη από το 1610, όταν άνθρωποι των Πολωνών είχαν καθαιρέσει τον Βασίλειο Δ΄ (πέθανε δύο χρόνια αργότερα έγκλειστος στη Βαρσοβία). Στο μεταξύ ο πατέρας του Φιλάρετος είχε ανέλθει στο αξίωμα του Πατριάρχη Μόσχας, ευνοούμενος από τους δύο πρώτους φιλοπολωνούς Ψευδοδημήτριους, αλλά κατά την πολωνική κατοχή άλλαξε στρατόπεδο και γι' αυτό συνελήφθη από τους κατακτητές.

Όταν πάρθηκε η απόφαση που τον έχριζε νέο τσάρο, ο Μιχαήλ δεν είχε καν συμπληρώσει τα δεκαεπτά του χρόνια. Ο πατέρας του ήταν αιχμάλωτος των πολωνών και η μητέρα του Ξένια (μοναχή Μάρθα) τον κρατούσε μυστικά στο μοναστήρι της, συμβουλεύοντάς τον να μην αποδεχθεί την τοποθέτησή του - χρειάσθηκαν μήνες στους αντιπροσώπους της Εθνοσυνέλευσης να τον πείσουν, μέχρι να φορέσει το στέμμα στις 22 Ιουλίου.

Σταδιοδρομία ως τσάρος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κινήσεις του νέου τσάρου στα πρώτα χρόνια αποσκοπούσαν στην αναδιοργάνωση της διαλυμένης και αναρχούμενης χώρας. Βασική μέριμνά του ήταν η πάταξη των ληστών που επί σχεδόν μια δεκαετία λεηλατούσαν ανεξέλεγκτοι την ύπαιθρο. Παράλληλα έκλεισε τα πολεμικά μέτωπα με τη Σουηδία (Συνθήκη του Στόλμποβο, 17/02/1617) και την Πολωνο-λιθουανική Κοινοπολιτεία (Ανακωχή του Ντεουλίνο, 11/12/1618), παραχωρώντας τους αντίστοιχα την Ίνγκρια και το Σμολένσκ.

Μετά την Ανακωχή του Ντεουλίνο ο Φιλάρετος απελευθερώθηκε από τους πολωνούς και επέστρεψε στη Μόσχα. Ο ρόλος του στα πολιτικά πράγματα έγινε πολύ σημαντικός - στην πραγματικότητα μέχρι το θάνατό του (1633) η Ρωσία είχε δυαρχία, με τον Φιλάρετο να κυβερνά και το Μιχαήλ απλά να επικυρώνει τις αποφάσεις του πατέρα του. Σε αυτή την περίοδο σημαντικότερα έργα είναι η μεταρρύθμιση προς το ορθολογικότερον του φορολογικού συστήματος και η ενθάρρυνση της θεολογικής έρευνας. Έγινε επίσης απόπειρα να ανακτηθεί το Σμολένσκ, αλλά η Ρωσία σύντομα ηττήθηκε.

Αφού πέθανε ο Φιλάρετος, ο Μιχαήλ ξαναέγινε απόλυτος μονάρχης αλλά αδυνατούσε να αντεπεξέλθει στα καθήκοντά του. Πάσχοντας από ένα παλαιό τραύμα που προοδευτικά παρέλυε τα πόδια του, προτιμούσε να αφήνει τη διακυβέρνηση της χώρας στα χέρια των συμβούλων του. Γενικά το υπόλοιπο της θητείας του έως το θάνατό του δε χαρακτηρίσθηκε από σημαντικά γεγονότα ή αποφάσεις.

Πέθανε στις 23 Ιουλίου 1645, μάλλον από το συνδυασμό της ασθένειάς του και κατάθλιψης. Τις τύχες της χώρας ανέλαβε ο γιος του Αλέξιος.

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μιχαήλ παντρεύτηκε δύο φορές. Η πρώτη του σύζυγος Μαρία Ντολγκορούκοβα απεβίωσε ξαφνικά τέσσερις μήνες μετά το γάμο (1625). Η δεύτερη ήταν η Ευδοκία Στρέσνιοβα, την οποία παντρεύτηκε το 1626. Απέκτησαν δέκα τέκνα, εκ των οποίων τα έξι πέθαναν σε βρεφική ηλικία. Η Ευδοκία πέθανε ένα μήνα μετά τον άνδρα της.

Παιδιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τον γάμο του με την Ευδοκία Στρέσνιοβα, απέκτησε 10 παιδιά :

Όνομα Γέννηση Θάνατος
Tsarevna Irina 22 Απριλίου 1627 8 Φεβρουαρίου 1679
Tsarevna Pelagia 20 Απριλίου 1628 25 Ιανουαρίου 1629
Alexei I of Russia 9 Μαΐου 1629 29 Ιανουαρίου 1676
Tsarevna Anna 14 Ιουλίου 1630 28 Οκτωβρίου 1692
Tsarevna Marfa 29 Αυγούστου 1631 21 Σεπτεμβρίου 1632
Tsarevich Ivan 1 Ιουνίου 1633 10 Ιανουαρίου 1639
Tsarevna Sophia 14 Σεπτεμβρίου 1634 23 Απριλίου 1636
Tsarevna Tatiana 5 Ιανουαρίου 1636 23 Αυγούστου 1706
Tsarevna Eudoxia 10 Φεβρουαρίου 1637 10 Φεβρουαρίου 1637
Tsarevich Vasili 14 Μαρτίου 1639 25 Μαρτίου 1639

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω μελέτη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Michael of Russia της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).