Μιλτιάδης Βενιζέλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μιλτιάδης Βενιζέλος
Miltiadis Venizelos.JPG
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Μιλτιάδης Βενιζέλος (Ελληνικά)
Γέννηση1822
Αίγινα
Θάνατος9ιουλ. / 21  Ιανουαρίου 1887γρηγ.
Αθήνα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πανεπιστήμιο Χούμπολτ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιατρός
διδάσκων πανεπιστημίου
πολιτικός
ΕργοδότηςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (από 1850)
Οικογένεια
ΓονείςΠαλαιολόγος Μπενιζέλος
ΑδέλφιαΑλέξανδρος Βενιζέλος
Παύλος Βενιζέλος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΥπουργός Δημόσιας Εκπαίδευσης της Ελλάδας (12  Μαΐου 1886 – 22  Μαΐου 1886, Κυβέρνηση Δημήτριου Βάλβη 1886)
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (από 1886, εκλογική περιφέρεια Αττικοβοιωτίας)
πληρεξούσιος (από 1863, Αττική, Η εν Αθήναις Β' Εθνική των Ελλήνων Συνέλευσις)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Μιλτιάδης Βενιζέλος (1822 - 1887) ήταν Έλληνας επιστήμονας του 19ου αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανήκε στην μεγάλη και ιστορική οικογένεια των Βενιζέλων της Αθήνας. Γεννήθηκε το 1822 στην Αίγινα. Πατέρας του ήταν ο δημογέροντας Παλαιολόγος Βενιζέλος. Η μητέρα του ήταν το γένος Μοίρα από την Αίγινα.

Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στην Αίγινα, και μετά σπούδασε ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και συνέχισε τις σπουδές του στο Βερολίνο, και επί οκταετίας εξειδικεύτηκε στον κλάδο της Μαιευτικής.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1850 και διορίστηκε δημοτικός γιατρός στην πρωτεύουσα, και υφηγητής παθολογίας στο Πανεπιστήμιο, όπου μετά από δύο χρόνια έγινε τακτικός καθηγητής. Εκλέχτηκε επανειλημμένα πρύτανης, το 1865, 1866 και 1883, γεγονός σπάνιο στα χρονικά του πανεπιστημίου. Έγινε επίσης δύο φορές κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής. Από το έτος 1861 ήταν συνεχώς μέλος της πανεπιστημιακής συγκλήτου.

Δίδαξε επί τριάντα τέσσερα έτη. Πρόσφερε πολύτιμες υπηρεσίες στην επιδημία χολέρας του 1854 και έδωσε την πρωτοβουλία ανέγερσης του νοσοκομείου μεταδοτικών νοσημάτων και του Μαιευτηρίου, του οποίου υπήρξε διευθυντής μέχρι των τελευταίων του χρόνων.

Αναμίχθηκε με την πολιτική το 1863, όταν εκλέχτηκε πληρεξούσιος Αττικής στην Β΄ Εθνική Συνέλευση, της οποίας διετέλεσε και αντιπρόεδρος. Όμως, ασχολήθηκε περισσότερο με την επιστήμη του. Έγινε Υπουργός της Δημόσιας Εκπαίδευσης στην κυβέρνηση υπό την προεδρία του Δημητρίου Βάλβη.[1]

Τιμήθηκε με τον ανώτερο Ταξιάρχη της Ελλάδας και αυτόν της Δανίας.

Εκλέχτηκε βουλευτής Αθηνών, δεν πρόλαβε όμως να εκπληρώσει την υπηρεσία του. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 9 Ιανουαρίου 1887 (π.η.).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Greek ministries, etc». rulers.org. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2016. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]