Μικ Σουμάχερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μίκ Σουμάχερ
Ο Μίκ το 2019
Προσωπικά στοιχεία
Όνομα Μίκ Σουμάχερ
Ημερομηνία γέννησης 22 Μαρτίου 1999 (1999-03-22) (22 ετών)
Τόπος γέννησης Βουφλέν Λε Σατό, Ελβετία
Εθνικότητα Flag of Germany.svgΓερμανός
Αγώνες 1
Πόντοι καριέρας 0
Νίκες 0
Pole Position 0
Ταχύτεροι γύροι 0
Πρωταθλήματα 0
Πρώτος αγώνας Γκραν Πρι Μπαχρέιν 2021
Ομάδες
Χρονιές Ομάδα ν-p-β (*)
2021- Haas 0-0-0
Σύνολο 0-0-0
(*) νίκες-pole positions-βάθρα

Ο Μίκ Σουμάχερ γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1999 και είναι Γερμανός οδηγός αγώνων, ο οποίος αγωνίζεται για τη Haas στη Φόρμουλα 1 και είναι επίσης μέλος του Ferrari Driver Academy. Ξεκίνησε την καριέρα του στο καρτ το 2008, προχωρώντας στη Γερμανική ADAC Formula 4 έως το 2015. Αφού κέρδισε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα FIA F3 2018, ο Σουμάχερ προχώρησε στη Φόρμουλα 2 το 2019 και έπειτα το 2020 το οποίο κέρδισε. Είναι ο γιος του επτά φορές παγκόσμιου πρωταθλητή της Φόρμουλα 1 Μίχαελ Σουμάχερ και ανιψιός του Ραλφ Σουμάχερ.

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σουμάχερ ξεκίνησε την καριέρα του στο μηχανοκίνητο αθλητισμό το 2008. Για να αποφύγει την προσοχή λόγω του διάσημου πατέρα του, ξεκίνησε με το ψευδώνυμο «Mick Betsch», χρησιμοποιώντας το πατρικό όνομα της μητέρας του.

Καρτ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2011 και το 2012, o Σουμάχερ οδήγησε στην κατηγορία KF3 των ADAC Kart Masters, τελειώνοντας στην 9η και την 7η θέση αντίστοιχα. Στο Euro Wintercup της κατηγορίας KF3 ήταν 3ος το 2011 και το 2012 ήταν 3ος στο KF3 Rating DMV Kart Championship. Το 2013 τερμάτισε 3ος στο Γερμανικό Πρωτάθλημα Junior Kart, και στο CIK-FIA Super Cup KF juniors. Το 2014, ο Σουμάχερ χρησιμοποίησε το όνομα «Mick Junior» και ξεκίνησε στο Διεθνές και Εθνικό Πρωτάθλημα Junior, τερματίζοντας τη δεύτερη σεζόν στο Γερμανικό Πρωτάθλημα Junior Kart καθώς και στο Ευρωπαϊκό και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.

ADAC Formula 4[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σουμάχερ το 2015 οδηγώντας στη ADAC Formula 4 για την Van Amersfoort Racing

Στα τέλη του 2014 ολοκλήρωσε δοκιμαστικά για Jenzer Motorsport σε αυτοκίνητο της Formula 4. Το 2015, o Σουμάχερ ξεκίνησε να αγωνίζεται για πρώτη φορά με μονοθέσια, αγωνιζόμενος για τον Van Amersfoort Racing στην ADAC Formula 4, χρησιμοποιώντας το κανονικό όνομα του. Το 2016, παρέμεινε στην ADAC Formula 4 αλλά άλλαξε στην Prema Powerteam, μια ομάδα γνωστή για τους στενούς δεσμούς της με την Ferrari Driver Academy. Μπήκε επίσης στο Ιταλικό Πρωτάθλημα F4 και τερμάτισε δεύτερος και στα δύο πρωταθλήματα

Formula 3[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Νοέμβριο του 2016, o Σουμάχερ έκανε την πρώτη του εμφάνιση με μονοθέσιο Formula 3 συμμετέχοντας στο MRF Challenge, ένα πρωτάθλημα που βασίζεται στην Ινδία. Διαιωνίστηκε στην ανώτερη κατηγορία της Formula 2000 τερματίζοντας στη 3η θέση, συγκεντρώνοντας τέσσερις νίκες, εννέα βάθρα και 2 pole.

Ο Μίκ Σουμάχερ κατά τη διάρκεια του γύρου της FIA Formula 3 στο Norisring το 2018

Τον Απρίλιο του 2017, o Σουμάχερ έκανε το ντεμπούτο του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Formula 3 με την Prema Powerteam.[1] Τερμάτισε τη σεζόν στην 12η θέση, με το καλύτερο του να είναι η 3η θέση στη Μόντσα.[2].

Ο Σουμάχερ συνέχισε να οδηγεί για την Prema το 2018. Υπέστη ένα αργό ξεκίνημα στη σεζόν, παίρνοντας την πρώτη του νίκη στο 15ο αγωνα στο Σπα, σχεδόν στα μισά της σεζόν. Πριν από αυτόν τον αγώνα, καθόταν στη 10η θέση στο πρωτάθλημα, 67 βαθμούς πίσω από τον ηγέτη του πρωταθλήματος Ντάν Τίκτουμ. Ωστόσο, κυριάρχησε στο τελευταίο μισό της σεζόν, παίρνοντας επτά ακόμη νίκες, συμπεριλαμβανομένων πέντε διαδοχικά. Τελείωσε τη σεζόν ως πρωταθλητής, 57 βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο Ντάν Τίκτουμ παίρνοντας οκτώ νίκες, δεκατέσσερα βάθρα, επτά pole και τέσσερις ταχύτερους γύρους.

Formula 2[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σουμάχερ στο feature race της Αυστρίας το 2019

Ο Σουμάχερ ανέβηκε στη Φόρμουλα 2 το 2019 με την Prema Racing, μαζί με τον Sean Gelael.[3] Στον πρώτο γύρο της σεζόν στο Μπαχρέιν, ξεκίνησε 10ος και τερμάτισε 8ος αφού πέρασε τον Nobuharu Matsushita στον τελευταίο γύρο, δίνοντάς του την pole position για τον αγώνα σπριντ, στον οποίο τερμάτισε 6ος. Στο feature race του Μπακού ξεκίνησε από τον 7η θέση, αλλά αναγκάστηκε να αποσυρθεί μετά από ένα γύρισμα. Ανέκαμψε από τον 19η και τερμάτισε 5ος στον αγώνα σπριντ. Απέτυχε να κερδίσει πόντους στη Βαρκελώνη, αφού υπέστη σύγκρουση στον πρώτο αγώνα και ποινή για παράνομη προσπέραση στον Τζακ Άιτκεν στο δεύτερο. Στο Μονακό, συγκρούστηκε με πολλά αυτοκίνητα στον αγώνα, φέρνοντας την κόκκινη σημαία, απέτυχε να παρει πόντους και στους δυο αγώνες. Στους αγώνες στην Γαλλία απέτυχε πάλι να πάρει πόντους μετά από μια σύγκρουση με τον συμπαίκτη του στον πρώτο και κλατάρισμα ελαστικού στο δεύτερο.

Στον πρώτο αγώνα της Αυστρίας ο Σουμάχερ στόλαρε το αμάξι του στο grid τερματίζοντας στην 18η θέση άλλα στον επόμενο αγώνα θα βρεθεί στην τετάρτη θέση μετά από πολλές προσπεράσεις. Ένας άλλος τερματισμός πόντων ήρθε στην Μεγάλη Βρετανία με την 6η θέση στον αγώνα σπριντ. Τερμάτισε 8ος στο feature race της Ουγγαρίας, παίρνοντας αντίστροφη pole για τον αγώνα σπριντ τον οποίο θα νικούσε αργότερα. Ο Σουμάχερ προκρίθηκε στην 6η θέση στο Spa-Francorchamps, αλλά και οι δύο αγώνες ακυρώθηκαν λόγω ατυχήματος που προκάλεσε τον θάνατο του Anthoine Hubert. Στη Monza, αποσύρθηκε από τον αγώνα feature από ένα ζήτημα ισχύος, αλλά ανέκαμψε για να τερματίσει 6ος στον αγώνα σπριντ, επιτυγχάνοντας επίσης τον ταχύτερο γύρο. Αποσύρθηκε και από τους δύο αγώνες στη Ρωσία, μετά από ένα πρόβλημα στον κινητήρα στην πρώτη και μια σύγκρουση με τον Giuliano Alesi στη δεύτερη. Ο Σουμάχερ ολοκλήρωσε τη σεζόν με την 9η και την 11η θέση στο Αμπού Ντάμπι. Τερμάτισε τη σεζόν στη 12η θέση στο πρωτάθλημα με 53 πόντους, πολύ μπροστά από τον συμπαίκτη του Gelael.

Ο Σουμάχερ συνέχισε με την Prema στο πρωτάθλημα του 2020, με τον καινούριο συμπαίκτη και πρωταθλητή της Φόρμουλα 3 Ρόμπερτ Σβάρτσμαν. Στον αγώνα feature της Αυστρίας βγήκε εκτός καθώς μαχόταν με τον Κάλουμ Αίλοτ για την πρώτη θέση. Στον δεύτερο αγωνα στην ίδια πίστα ο πυροσβεστήρας του αυτοκινήτου του ενεργοποιήθηκε αναγκάζοντάς τον να αποχωρίσει. Στην Ουγγαρία, ο Σουμάχερ ανέκαμψε με διπλό βάθρο. Στη συνέχεια πήγε σε μια σειρά από 5 συνεχόμενα βάθρα από την Ισπανία στη Μόντσα, συμπεριλαμβανομένης μιας νίκης στον αγώνα Feature στη Μόντσα, και πήρε το προβάδισμα του πρωταθλήματος στο Μουτζέλο. Κέρδισε τον αγώνα Feature στον επόμενο γύρο στη Ρωσία και ήρθε τρίτος στον αγώνα σπριντ, ο οποίος συντομεύτηκε λόγω σύγκρουσης μεταξύ του Luca Ghiotto και του Jack Aitken.

Στον γύρο του Μπαχρέιν, προκρίθηκε στην 10η και ανέβηκε στην 4η θέση στον αγώνα Feature. Τερμάτισε 7ος στον αγώνα Sprint. Ως αποτέλεσμα, η Κάλουμ Άιλοτ μπόρεσε να μειώσει το έλλειμμα σε 14 πόντους μπαίνοντας στον τελικό γύρο στο Outer Track στον ίδιο χώρο.

Στο Σακίρ, ο Σουμάχερ προκρίθηκε στη 18η μετά από ένα περιστατικό με τον Roy Nissany. Έκανε μια καλή ανάκαμψη έως τον 6ο με τον ταχύτερο γύρο, αυτό σήμαινε ότι το χάσμα πόντων παρέμεινε το ίδιο στον τελικό αγώνα. Στον αγώνα Sprint, καθώς πάλευε για την πρωτιά ένα λάθος κατέστρεψε τα δυο μπροστινά ελαστικά αναγκάζοντας να μπει στα πιτ, ρίχνοντας τον στην 18η θέση. Ως αποτέλεσμα της σκληρής επίθεσης και άμυνας, τα ελαστικά του Αίλοτ άρχισαν να χάνουν επίδοση και ο ίδιος να πέφτει εκτός πόντων. Αυτό το αποτέλεσμα επιβεβαίωσε τον Σουμάχερ ως Πρωταθλητή της Φόρμουλα 2 για το 2020.

Formula 1[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μίκ ανακοινώθηκε ως οδηγός της Ferrari Driver Academy στις 19 Ιανουαρίου 2019. Ο Σουμάχερ ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του και ανέφερε το μεγάλο μέρος της καρδιάς του Ferrari και τους ειδικούς δεσμούς με την ομάδα της οικογένειάς του από την παιδική ηλικία ως σημαντικό μέρος της συμμετοχής στην ακαδημία της ομάδας. Στις 2 Απριλίου 2019, έκανε το ντεμπούτο του πίσω από το τιμόνι ενός σύγχρονου αυτοκινήτου της Φόρμουλα 1, οδηγώντας το SF90 της Scuderia Ferrari κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας των δοκιμών της σεζόν στη πίστα του Μπαχρέιν ως το μοναδικό ντεμπούτο εκείνη την ημέρα. Κατά την διάρκεια των πρωινών δοκίμων ο Σουμάχερ κατέγραψε έναν καλύτερο προσωπικό χρόνο με 1:32.552 μετά από 30 γύρους, κατατάσσοντας τον έκτο γρηγορότερο μεταξύ άλλων οδηγών.[4] Καθ 'όλη τη διάρκεια της ημέρας, ο Σουμάχερ έκανε άλλους 26 γύρους θέτοντας 1:29.976 στο πιο μαλακό διαθέσιμο ελαστικό, από το οποίο παρέμεινε ο ταχύτερος χρόνος έως ότου ο Μαξ Φερστάπεν της Red Bull Racing έθεσε 1:29.379 πέντε λεπτά αργότερα.[5][6][7][8]

Ο Σουμάχερ επρόκειτο να κάνει το ντεμπούτο του στη Φόρμουλα 1 στο Γκραν Πρι του Αίφελ στα πρώτα δοκιμαστικά, οδηγώντας για την Alfa Romeo Racing στη θέση του Αντόνιο Τζιοβινάτσι.[9] Λόγω κακών καιρικών συνθηκών, τα δοκιμαστικά ακυρώθηκαν, πράγμα που σήμαινε ότι δεν θα έτρεχε. Τελικά ο Σουμάχερ έκανε το ντεμπούτο του στη Φόρμουλα 1 στο Γκραν Πρι του Αμπού Ντάμπι στα πρώτα δοκιμαστικά, οδηγώντας για την Haas αντί του Κέβιν Μάγκνουσεν.[10]

Haas (2021–)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σουμάχερ πρόκειται να οδηγήσει στην Haas το 2021 μετά την υπογραφή ενός πολυετούς συμβολαίου, μαζί με τον Νικίτα Μάζεπιν, με τον οποίο συναγωνίστηκε στα go-kart.[11][12][13] Ο αριθμός του αναμένεται να είναι το 47.[14] Μετά το φινάλε της σεζόν της Φόρμουλα 1 στο Αμπού Ντάμπι, ο διευθυντής της Ferrari Ματία Μπινότο είπε ότι περίμενε ότι ο Σουμάχερ θα είχε μια «πολύ δύσκολη» πρώτη σεζόν, αλλά πρόσθεσε ότι πίστευε ότι θα μπορούσε να οδηγήσει για τη Ferrari ήδη από τη σεζόν του 2023.[15]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Simmons, Marcus (24 Δεκεμβρίου 2016). «Mick Schumacher confirms 2017 European F3 campaign with Prema». Autosport. Ανακτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2017. 
  2. Michael Schumacher's son "has a lot to learn" after finishing 12th in maiden F3 season – Ross Logan, Daily Express, 17 October 2017
  3. «Mick Schumacher to compete in F2 with Prema Racing in 2019 | Formula One®». https://www.formula1.com/en/latest/article.mick-schumacher-to-compete-in-f2-with-prema-racing-in-2019.1VKOaQggW0kAa8MMAsmG4U.html. Ανακτήθηκε στις 27 November 2018. 
  4. «Ferrari F1 test 'felt like home', Mick Schumacher says». ABC News. 3 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2019. 
  5. «2019 Bahrain F1 Test Live». Crash. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2019. 
  6. «Mick Schumacher pipped by Verstappen to fastest time in Bahrain F1 test| Formula One®». Formula One. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2019. 
  7. «Mick Schumacher second fastest at Bahrain F1 test in Ferrari». 2 April 2019. https://www.bbc.com/sport/formula1/47793425. Ανακτήθηκε στις 3 April 2019. 
  8. Richards, Giles (2 April 2019). «‘It felt like home’: Mick Schumacher second in testing on maiden F1 drive». The Guardian. ISSN 0261-3077. https://www.theguardian.com/sport/2019/apr/02/mick-schumacher-max-verstappen-f1-testing-ferrari-bahrain-fernando-alonso. Ανακτήθηκε στις 3 April 2019. 
  9. Williams-Smith, Jake (29 Σεπτεμβρίου 2020). «Mick Schumacher to make F1 practice debut with Alfa Romeo at Eifel GP». Motor Sport (magazine). Ανακτήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2020. 
  10. Adam Cooper (2 Δεκεμβρίου 2020). «Schumacher: I'm ready for Abu Dhabi F1 debut if needed». Motorsport.com. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2020. 
  11. «Mick Schumacher Opens up on What It Was Like Being Mazepin's Teammate Before F2». EssentiallySports (στα Αγγλικά). 19 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2020. 
  12. «Mick Schumacher confirmed at Haas for 2021». Formula One. 2 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2020. 
  13. «Haas sign F2 racer Nikita Mazepin for 2021 on multi-year deal». Liberty Media. 1 December 2020. https://www.formula1.com/en/latest/article.breaking-haas-sign-f2-racer-nikita-mazepin-for-2021-on-multi-year-deal.4PefsyopWnbM4MQYZBkKSj.html. Ανακτήθηκε στις 2 December 2020. 
  14. «Schumacher: "Correrò con il 47"». FormulaPassion.it (στα Ιταλικά). 2 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2020. 
  15. Clifford, James (20 Δεκεμβρίου 2020). «Mick Schumacher Could Race With Ferrari In 2023 – Mattia Binotto». Formula1News.co.uk (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2020.