Μηχανή σειράς 220 ΟΣΕ (DE2000)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σειρά ΟΣΕ 220 (DE2000, ex A.471)
20080513-IC50-Thessaloniki-220019.jpg
H 220 019, επικεφαλής της επιβατικής αμαξοστοιχίας IC50 express μπαίνει στον Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό Θεσσαλονίκης το 2008
Πληροφορίες
Σε λειτουργίαΑ Παρτίδα: 1998 – σήμερα Β Παρτίδα: 2003/2004 – σήμερα
ΚατασκευαστήςADtranz (Α' Παρτίδα) , Bombardier (Β' Παρτίδα)
Τόπος κατασκευήςΕργοστάσια της καναδικής Bombardier

Α Παρτίδα: Κάσσελ, Flag of Germany.svg Γερμανίας Β Παρτίδα: Flag of Canada.svg Καναδάς

Β Παρτίδα: Flag of Switzerland.svg Ελβετία
Όνομα γενιάςDE2000
Χρόνος κατασκευής1997, 2003-2004
Είσοδος σε λειτουργία1998 / 2004
Κατασκευάστηκαν36
Αριθμός εκτός λειτουργίας14
ΣχεδιασμόςΥπεραστικές ταχείς και εμπορευματικές αμαξοστοιχίες
Αριθμός συρμών1η παρτίδα: Α.471-Α.496 (μετέπειτα 220 001-220 026) 2η παρτίδα: 220 027-220 036
ΔιαχειριστήςFlag of Greece.svg ΤΡΑΙΝΟΣΕ, Flag of Greece.svg RailCargo GA (220 032)
ΓραμμέςΕπιβατικά δρομολόγια και εμπορικές αμαξοστοιχίες
Διευκρινίσεις
Μήκος τρένου19,4 μ. (μετά συγκρουστήρων)
Μήκος οχήματος19,400 χιλιοστά
Πλάτος4,26 μ.
Ύψος4,26 μ.
Πόρτες4
Διάμετρος τροχών1100 χιλ.
Μέγιστη ταχύτητα160 χλμ/ω
Βάρος80 τόνοι (81,6 σε τάξη πορείας)
ΈλξηDE
Πρωτοστάτης2x MTU 12V396TC13
Είδος μηχανής2x MTU 12V396TC13
Ελκτική δύναμη260 kN
ΜετάδοσηΗλεκτρική
Σύστημα ηλεκτρισμούAC
Σύστημα πέδηςΗλεκτροδυναμικό
Κανονικό (1,435 μ.)

Η σειρά 220, επίσημα: ADtranz DE 2000, είναι σειρά πετρελαιοκίνητων μηχανών έλξης που λειτουργεί η ΤΡΑΙΝΟΣΕ και η Rail Cargo Logistics.[1][2][3] Αποτελεί τμήμα του τροχαίου υλικού του Ο.Σ.Ε. Κατασκευάστηκε το 1996 από την ADtranz (και μετέπειτα Bombardier) στο Κάσσελ της Γερμανίας ως σειρά Α.471 και τέθηκε λειτουργία στον Ο.Σ.Ε. το 1998, αλλά το 2004, αποκτήθηκε από τον Ο.Σ.Ε άλλη μια παραλαβή.[4] Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ τις λειτουργεί από το 2006.

Συνολικά, παράχθηκαν 36 μονάδες, με αρίθμηση 220 001-220 036 και είναι η σειρά μηχανών του ΟΣΕ με τις περισσότερες μονάδες. Διαθέτουν πετρελαιοκινήτηρα MTU 12V396TC13 (τον ίδιο των Α/Α σειράς 520) , με ισχύ των 2717 ίππων[5] (περίπου 2000 kW)[4] ενώ η μέγιστη ταχύτητα είναι τα 160 χιλιόμετρα την ώρα. Είναι η ισχυρότερη ντιζελοκίνητη μηχανή της χώρας. Το σύνολο των μηχανών σχεδιάστηκε από τους κατασκευαστές ενώ η τελική συναρμολόγηση έγινε στο Oerlikon της Ελβετίας. Βασίζονται στο πρότυπο Octeon της ADtranz, και παρουσιάζουν παρόμοια χαρακτηριστικά με τις Ιταλικές E412 και τις PKP EU43, (με την διαφορά του ότι είναι ντιζελοκίνητες.) ενώ διαθέτουν τους ίδιους κινητήρες με τις αυτοκινητάμαξες AEG DE IC-2000N. Επίσης, είναι μετατρέψιμες σε ηλεκτράμαξες με ισχύ 5500 kW και μέγιστη ταχύτητα 200 χλμ/ώρα.[6][4][7] Τέλος, οι μηχανές, είναι γνωστές στων κύκλο των σιδηροδρομικών ως "Marlboro", λόγω του χρωματισμού της μετώπης, που θυμίζει έντονα τα χρώματα της συσκευασίας της ομώνυμης καπνοβιομηχανίας.

Κατάλογος μηχανών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ακόλουθος πίνακας συνοψίζει την σειρά

Κατάλογος Δ/Η DE2000
Κατασκευαστής Αρ. Εργοστασίου Έτος κατασκευής Αρίθμηση (παλαιά) Αρίθμηση (νέα) Εικόνα Σημειώσεις
Adtranz 33268 1997 Α.471 220 001
Adtranz 33269 1997 Α.472 220 002 Kalambaka Station 09.jpg
Adtranz 33270 1997 Α.473 220 003
Adtranz 33271 1997 Α.474 220 004
Adtranz 33272 1997 Α.475 220 005
Adtranz 33273 1997 Α.476 220 006
Adtranz 33274 1997 Α.477 220 007
Adtranz 33275 1997 Α.478 220 008
Adtranz 33276 1997 Α.479 220 009
Adtranz 33277 1997 Α.480 220 010 OSE ADtranz Palios.jpg
Adtranz 33278 1997 Α.481 220 011
Adtranz 33280 1997 Α.483 220 013 OSE train.JPG
Adtranz 33281 1997 Α.484 220 014 J26 816 Bf Thessaloníki, 220 014.jpg
Adtranz 33282 1997 Α.485 220 015 OSE ADtranz Bralos.jpg
Adtranz 33283 1997 Α.486 220 016
Adtranz 33284 1997 Α.487 220 017
Adtranz 33285 1997 Α.488 220 018 J26 426 Bf Kalambáka, 220 018.jpg
Adtranz 33286 1997 Α.489 220 019 20080513-IC50-Thessaloniki-220019.jpg
Adtranz 33287 1997 Α.490 220 020
Adtranz 33288 1997 Α.491 220 021
Adtranz 33289 1997 Α.492 220 022
Adtranz 33290 1997 Α.493 220 023 OSE 220 023 Aggeie.jpg
Adtranz 33291 1997 Α.494 220 024
Adtranz 33292 1997 Α.495 220 025
Adtranz 33317 1997 Α.496 220 026
Bombardier 33798 2003 220 027 OSE 220 029 Kifera.jpg
Bombardier 33799 2003 220 028 21.04.10 220.028 Στρυμόνας Strymónas (5824005993).jpg
Bombardier 33800 2003 220 029 OSE 220 029 Kifera.jpg
Bombardier 33801 2003 220 030
Bombardier 33802 2003 220 031
Bombardier 33803 2004 220 032 Μισθωμένη από RailCargo Goldair
Bombardier 33804 2004 220 033
Bombardier 33805 2004 220 034 J26 235 Bf Kulata, 220 034.jpg
Bombardier 33806 2004 220 035
Bombardier 33807 2004 220 036

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1993, με την διακήρυξη 2002/93, ο ΟΣΕ ΑΕ έκανε διαγωνισμό για την προμήθεια θερμοηλεκτρικών και ηλεκτρικών ελκτικών μονάδων, στο γενικότερο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού του δικτύου κανονικού εύρους, και εν μέσω ενός προγράμματος για την ανανέωση των κινητήριων μονάδων, λόγω προβλημάτων λειτουργίας πολύτυπου και γηρασμένου στόλου. Η παραλαβή συμπεριλάμβανε 25 δηζελοηλεκτράμαξες (Δ/Η) και 6 ηλεκτράμαξες (Η/Α), οι οποίες αποτέλεσαν την σειρά Η.561 (Αργότερα 120). Οι δηζελοηλεκτράμαξες είχαν διαρκή ισχύ 2100kW και οι ηλεκτράμαξες 5000kW. Ο στόχος του ΟΣΕ ήταν το χαμηλό κόστος συντήρησης, η χαμηλή κατανάλωση καυσίμο/ηλ. ενέργειας, η προστασία της γραμμής, η θέρμανση των επιβατικών συρμών, η εκτέλεση εμπορικών και επιβατικών αμαξοστοιχιών με ταχύτητα 160 χλμ/ω για της Δ/Η και 200 για τις Η/Α και η μετατρεψιμότητα των Δ/Η σε Η/Α.[8]Νικητές του διαγωνισμού ήταν οι Siemens και Krauss-Maffei για τις Η/Α και η ABB Henschel AG (Αργότερα AdTranz).για τις Δ/Η. Το 1995, γίνεται η παραγγελία των 26 τελικά μηχανών έλξης, τύπου Adtranz DE2000, με κόστος 210 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων [7]. Η κοινοπραξία πρότεινε να βασιστεί στην ECO 2000, έναν modular τύπο που λειτουργούσε ήδη στην Ελβετία (Η/Α σειράς 460), την Γερμανία (ICE), κα., με ορισμένες τροποποιήσεις, όπως:[9]

  1. Μείωση του βάρους στους 20 τόνους ανά άξονα
  2. Μετατρεψιμότητα των μηχανών σε ηλεκτράμαξες με ισχύ 5500kW και Vmax 200χλμ/ω

Οι νέες μηχανές έλξης διέθεταν τριφασικούς κινητήρες, οδήγηση IGA, φορεία Flexifloat, και ηλεκτρονικό έλεγχο σε πραγματικό χρόνο, ενώ συνδύαζαν ηλεκτρικά και μηχανικά μέρη. Οι κινητήρες ήταν του τύπου MTU 12V396TC13, όπως και στις αυτοκινητάμαξες DE-IC-2000N σειράς 601 και 651 (σήμερα 520) της AEG. Στην κατασκευή συμμετείχαν εργοστάσια του Κάσσελ (φορεία),του Μαννχάιμ, (ηλεκτρικά μέρη), της MTU (δηζελοκινητήρες), της Πολωνίας (υπερκατασκευές ελαφρού χάλυβα), της Βρετανίας (Οροφές με μηχανισμούς) και της Αυστρίας (ηλεκτροκινητήρες και μετασχηματιστές), ενώ η τελική συναρμολόγηση έγινε στο Οερλικον της Ελβετίας. Με την ολοκλήρωση της κατασκευής τους, ξεκίνησαν δοκιμές στην Γερμανία και την Ελβετία, και συγκεκριμένα μεταξύ St. Gotthard και Lotschberg. Οι μονάδες παραλήφθηκαν σταδιακά από τις 19 Μαρτίου 1998 (με πρώτες τις Α.475 και Α.478 να φτάνουν στο λιμάνι της Ελευσίνας, μέσω Τεργέστης.) μέχρι τις 22 Νοεμβρίου του ιδίου έτους και αριθμήθηκαν Α.471 έως Α.496. Ως έδρα, ορίστηκε το Μηχανοστάσιο Αγίου Ιωάννη Ρέντη (Μ.Α.Ι.). Οι δοκιμές ξεκίνησαν την 1η Απριλίου 1998. Εκεί, έφτασαν ταχύτητες μέχρι 160 χλμ/ω. Οι αυτοκινητάμαξες μπήκαν σε χρήση στις 14 Απιλίου 1998, στην αμαξοστοιχία 500 Αθηνών-Θεσσαλονίκης (Α.478) και 502 (Α.475). Αφού επεκτάθηκαν σε όλο τον άξονα Αθηνών-Θεσσαλονίκης-Αλεξανδρούπολης, η χρήση τους επεκτάθηκε και σε εμπορευματικούς συρμούς. Στις 29 Απριλίου 1998, έγινε η επίσημη παρουσίαση στον Σταθμό Λαρίσης. Τον Φεβρουάριο του 1999, για άγνωστους λόγους, ο ΟΣΕ έδωσε εντολή στην AdTranz για μείωση της μέγιστης ταχύτητας στα 140 χλμ/ω.[9] Αργότερα, ο ΟΣΕ αποφάσισε να παραγγείλει άλλες δέκα παρεμφερείς μηχανές , αυτή την φορά μετρικής γραμμής, 6 αξόνων, για το δίκτυο της Πελοποννήσου των πρώην ΣΠΑΠ, αλλά τα σχέδια απορρίφθηκαν και αντ' αυτού παρήγγειλε δέκα νέες όμοιες μονάδες κανονικού εύρους 4 αξόνων, από την Καναδική Bombardier. Μετά τους Ολυμπιακούς της Αθήνας του 2004, η σειρά έλαβε την νέα αρίθμηση, 220 001 έως 220 026, ενώ στο μεταξύ, παραλήφθηκε η 2η παραλαβή με την αρίθμηση 220 027 έως 220 036. Από το 2018, η 220 032, είναι μισθωμένη από την RCLG.[1][10]

Εξέλιξη εμφάνισης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εργοστασιακός χρωματισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο εργοστασιακός χρωματισμός των μηχανών αποτελείται από δύο τραπέζια, ένα μεγάλο λευκό, όπου τοποθετούνται το λογότυπο και η αρίθμηση του ΟΣΕ, σε μπλε χρώμα κι ένα μπλε μικρότερο σε κόκκινο υπόβαθρο, το οποίο καλύπτει την μεγαλύτερη επιφάνεια των οχημάτων. Στις μετώπες, τοποθετείται ένα λευκό αντεστραμμένο τρίγωνο, στο οποίο οφείλουν το προσωνύμιο "Marlboro"

Νέος χρωματισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο χρωματισμός αυτός, είναι ολόιδιος του εργοστασιακού, αλλά με το νέο λογότυπο του ΟΣΕ, σε μπλε-πορτοκαλί χρώμα.

Εξέλιξη χρωματισμών
OSE ADtranz Palios.jpg 20080513-IC50-Thessaloniki-220019.jpg
1998-2004 2004-σήμερα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «MainlineDiesels.net - [GR] Rail Cargo Logistics - Goldair to launch own services». www.mainlinediesels.net. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2019. 
  2. Ltd, DVV Media International. «RCG venture runs Greek freight trains». Railway Gazette (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2019. 
  3. «Railfaneurope.net». www.railfaneurope.net. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2019. 
  4. 4,0 4,1 4,2 «Railfaneurope.net». www.railfaneurope.net. Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2019. 
  5. (Σ.Φ.Σ.), Σύλλογος Φίλων του Σιδηροδρόμου (1997). Οι Ελληνικοί Σιδηρόδρομοι: Η διαδρομή τους από το 1869 έως σήμερα. Εκδόσεις Μίλητος. σελ. 174. ISBN 9789608460072. 
  6. (Σ.Φ.Σ.), Σύλλογος Φίλων του Σιδηροδρόμου (1997). Οι Ελληνικοί Σιδηρόδρομοι: Η διαδρομή τους από το 1869 έως σήμερα. Εκδόσεις Μίλητος. σελ. 174. ISBN 9789608460072. 
  7. 7,0 7,1 UK, DVV Media. «Convertible diesels arrive in Greece» (στα αγγλικά). Railway Gazette. http://www.railwaygazette.com/news/single-view/view/convertible-diesels-arrive-in-greece.html. Ανακτήθηκε στις 2018-01-01. 
  8. Μαγκανάρης, Γιάννης (Ιούλιος 1997). «θερμοηλεκτρικές και ηλεκτρικές ελκτικές μονάδες με τριφασικούς ασύγχρονους ηλεκτροκινητήρες έλξης, μια επιλογή του ΟΣΕ με τεχνολογία του 2000.». Σιδηροτροχιά. http://sfs.gr/2020/02/14/%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%81%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%bf%cf%83-15/. 
  9. 9,0 9,1 Κλώνος, Αρτέμης (Ιούνιος 1999). «Δ/Η ADtranz A 471 - A496: Ένας χρόνος στο Ελληνικό δίκτυο». Σιδηροτροχιά: σελ. 45-47. http://sfs.gr/2020/02/14/%cf%83%ce%b9%ce%b4%ce%b7%cf%81%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%bf%cf%83-18/. 
  10. «MainlineDiesels.net - DE2000». www.mainlinediesels.net. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουλίου 2019.