Μητροπολίτης Κοζάνης Ιωακείμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιωακείμ Αποστολίδης
Joachim Aposτolidis.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1883
Ορτάκιοϊ Βιθυνίας
Θάνατος2  Απριλίου 1962
Αθήνα
ΘρησκείαΟρθόδοξος Χριστιανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΙερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταιερέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΜητροπολίτης
Ο Μητροπολίτης Κοζάνης Ιωακείμ με αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης στη Μακεδονία.

Ο Μητροπολίτης Κοζάνης Ιωακείμ (Ιωακείμ Αποστολίδης) (1883 - 1962) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης θεολόγος και επίσκοπος, μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης τις περιόδους 1923 - 1926 και 1927 - 1942 οπότε κηρύχθηκε έκπτωτος λόγω της προσχώρησής του στην Εθνική Αντίσταση με το ΕΑΜ. Αποκαταστάθηκε στο αξίωμα του Μητροπολίτη το 1957, ενώ μετά τον θάνατό του, το έτος 2000 η Εκκλησία της Ελλάδος τον αποκατέστησε ηθικά.[1][2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στo Ορτάκιοϊ Βιθυνίας της Μικράς Ασίας το 1883. Αρχικά σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από την οποία αποφοίτησε αριστούχος και προχειρίστηκε σε διάκονο από τον Πατριάρχη. Στη συνέχεια σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Παρίσι.

Όταν επέστρεψε, μετέβη στις Κυδωνίες της Μικράς Ασίας, όπου συνεργάστηκε με τον μητροπολίτη Γρηγόριο Ωρολογά. Εισήλθε στην υπηρεσία του Πατριαρχείου ως Πατριαρχικός διάκονος και κωδικογράφος και κατέληξε Δευτερεύων των Πατριαρχικών διακόνων. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, αλληλογραφούσε με τον μητροπολίτη Γρεβενών Αιμιλιανό, του οποίου ήταν αντιπρόσωπος στο Πατριαρχείο και τον μητροπολίτη Πισιδίας Κωνσταντίνο. Έγραψε άρθρα, αντιπροσώπευσε το Πατριαρχείο σε διάφορες αποστολές και συμμετείχε στην επιτροπή έρευνας για τις σφαγές των Ελλήνων στην Ανατολική Θράκη.[3][4]

Στις 26-4-1914 εκλέχθηκε μητροπολίτης Μετρών και Αθύρων και προσπάθησε να συγκρατήσει τον ελληνικό πληθυσμό στις εστίες του, λόγω των διώξεων από τους Τούρκους. Οργάνωσε εκκλησιαστικά, διοικητικά και εκπαιδευτικά τη Μητρόπολη, ενώ βοήθησε ομάδες Ελλήνων ανταρτών και τον Ελληνικό Στρατό. Αγωνίστηκε σθεναρά για την υπεράσπιση του ελληνικού πληθυσμού της Θράκης από τους βίαιους ανθελληνικούς διωγμούς που είχαν εξαπολύσει οι Νεότουρκοι.

Το 1923 ένα έτος μετά το τέλος της μικρασιατικής εκστρατείας κατέφυγε στην Ελλάδα όπου και διορίστηκε μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης. Τρία χρόνια αργότερα, τον Απρίλιο του 1926 διορίστηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο μητροπολίτης Αυστραλίας, θέση από την οποία δύο μόλις μήνες μετά παραιτήθηκε και επέστρεψε στην Ελλάδα.[5][6]

Τον Μάρτιο του 1927 ανέλαβε τη Μητρόπολη Σερβίων και Κοζάνης και ανέπτυξε πολύπλευρο έργο. Τον Αύγουστο του 1936 οδηγήθηκε σε εξορία από τον Μεταξά στον Άθωνα, διότι απέστειλε οξύτατη επιστολή στον βασιλιά και την κυβέρνηση, με θέμα την παραμέληση της περιοχής της Δυτικής Μακεδονίας.[7]

Το 1942 στη διάρκεια της κατοχής προσχώρησε στην Εθνική Αντίσταση με το ΕΑΜ και λίγο αργότερα η Ιερά Σύνοδος τον κήρυξε έκπτωτο. Διορίστηκε αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου της ΠΕΕΑ. Μετά την απελευθέρωση συνέχισε να παραμένει στην παράταξη του ΕΑΜ με την οποία και συμμετείχε κατά τα Δεκεμβριανά. Έμεινε γνωστός ως Πνευματικός Αρχηγός του ΕΑΜ, του αγώνα. Μετά τα Δεκεμβριανά θα υποστεί πρώτα την έκπτωση και μετέπειτα την καθαίρεση. Αποκαταστάθηκε ως πρώην μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης το 1957. Απεβίωσε στις 2 Απριλίου 1962. Όσα χρήματα του είχαν απομείνει τα κληροδότησε στις φιλόπτωχες αδελφότητες Κοζάνης, Σερβίων και Βελβενδού ενώ δώρισε την πλούσια βιβλιοθήκη του στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης.[8]

Αναγνώριση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Νοέμβριο του 2000 πραγματοποιήθηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος η μετά θάνατον αναγνώριση και ηθική αποκατάσταση του Μητροπολίτη Κοζάνης Ιωακείμ, του Μητροπολίτη Ηλείας Αντώνιου και κληρικών που αγωνίστηκαν κατά την Εθνική Αντίσταση. Εκδόθηκε μάλιστα και ειδικός αφιερωματικός τόμος. Εκκρεμεί ακόμη έως σήμερα η αποκατάσταση του αντιστασιακού Μητροπολίτη Χίου Ιωακείμ Στρουμπή που είχε απομακρυνθεί από τη Μητρόπολή του λόγω της αντιστασιακής του δράσης, όπως και οι Ιωακείμ και Αντώνιος. [9]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]