Μηνίσκοι του Ιπποκράτη

Στην γεωμετρία, οι μηνίσκοι του Ιπποκράτη είναι δύο μηνίσκοι που σχηματίζονται από τα ημικύκλια στις πλευρές ενός ορθογωνίου τριγώνου. Οι μηνίσκοι παίρνουν το όνομα του μαθηματικού Ιπποκράτη από τη Χίο (450 π.Χ.), ο οποίος απέδειξε ότι το εμβαδό τους είναι ίσο με το εμβαδό του τριγώνου.
Πιο συγκεκριμένα, σε ένα ορθογώνιο τρίγωνο θεωρούμε τα ημικύκλια , , στις πλευρές του και του μηνίσκους και . Τότε, το εμβαδόν του τριγώνου είναι ίσο με το άθροισμα των εμβαδών των μηνίσκων[1][2][3]:364-365[4]:362[5][6][7][8]
- .
Απόδειξη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]|
Από το Πυθαγόρειο θεώρημα έχουμε ότι
Το εμβαδόν ενός ημικυκλίου ακτίνας είναι . Επομένως,
Συνδυάζοντας τις παραπάνω σχέυσεις με την σχέση από το Πυθαγόρειο θεώρημα, έχουμε ότι το εμβαδόν του μεγάλου ημικυκλίου είναι ίσο με το άθροισμα των δύο μικρών
Τα ημικύκλια , και το τρίγωνο επικαλύπτουν πλήρως το , επομένως |
Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ξενόγλωσσα άρθρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Postnikov, M. M. (2000). «The problem of squarable lunes». American Mathematical Monthly 107 (7): 645–651. doi:.
- Otero, Daniel E. (2010). «The Quadrature of the Circle and Hippocrates' Lunes - Hippocrates' Lunes». Convergence.
- Corso, Alberto (2006). «Hippocrates' Quadrature of the Lune (ca. 440 BC)». MA 330 — History of Mathematics.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Egmont Colerus (1982) [1934]. «Problem der Quadratur». Vom Einmaleins zum Integral. Mathematik für Jedermann. Reinbek: Rowohlt. σελ. 249. ISBN 3-499-16692-5.
- ↑ Paul Karlson (1954). Vom Zauber der Zahlen. Eine unterhaltsame Mathematik für Jedermann. Berlin: Ullstein. σελ. 140.
- ↑ Ταβανλης, Χ. Επίπεδος Γεωμετρία 1. Ι. Χιωτέλη.
- ↑ Πάμφιλος, Πάρις (2016). Γεωμετρικόν (PDF).
- ↑ Αργυρόπουλος Ηλίας· Βλάμος Παναγιώτης· Κατσουλης Γεωργιος· Μαρκατης Στυλιανος· Σιδερης Πολυχρονης. «Κεφάλαιο 11: Μέτρηση κύκλου». Ευκλείδεια Γεωμετρία. Αθήνα: Διόφαντος.
- ↑ Jacobs, Konrad (1992). «2.1 Squaring the Circle». Invitation to Mathematics. Princeton University Press. σελίδες 11–13. ISBN 978-0-691-02528-5.
- ↑ Alsina, Claudi· Nelsen, Roger B. (2010). «9.1 Squarable lunes». Charming Proofs: A Journey into Elegant Mathematics. Dolciani mathematical expositions. 42. Mathematical Association of America. σελίδες 137–144. ISBN 978-0-88385-348-1.
- ↑ Anglin, W. S. (1994), «Hippocrates and the Lunes», Mathematics, a Concise History and Philosophy, Springer, σελ. 51–53, ISBN 0-387-94280-7, https://books.google.com/books?id=13dKav77vGsC&pg=PA51